Marcos 11

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Batien nihn e Jeacuu kedea jo waahdhe ge a'aay ne ci Jeruucalem. Ne ci Jeruucalem e yedha nye good me nyinge Good Ulihbe kedea ucor yihdh geedhe ariow Bedhpeag maa Bathany. Naa awahnh gene yihdh geedh nu e Jeacuu jo waahdhe kar ge ariow ge acuohne,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 maa akoohbe yihr gen kea, “Cidhu paan cuud nyumu abea ge wahdhu, e akaja me dhaano kuu akuong paahr wiihe uyoadu e ngo amag piny. Goonyu ngo ukahlu ngo yihra kan.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nea wu ke peehnyo kejea wu tiihy gihn kaa akaja, kea robu ngo kejea, ‘Ruohdh e ne daahd ngo kedea ngo uguoe ke duuo yihru piow piow.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Kaano e ge acidho maa ayoad gene akaja, e ngo amag piny nyum dhe wod thaahng yooh. Maa agoony gene ngo.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 E nyoge maa anaa ake cuungo kaano, ge ke peehyo kob gene, “Akaja goonyu kaa nying gihn?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Maa abeehr gene ngo wa kaa arob Jeacuue ngo yihr gen maa awii akaja ne goonyo yihr gen.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Maa akedh gene akaja bang Jeacuu kedea upeedh gene waare giih gen ngahy akaja ne kar piih maa abeehn Jeacuue upaahre maalo wiih akaja.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Gihn nu e nyoge me thoohdh waay gen apeedh gene piny ke bang yi yooh kedea mooge ge jag boog tuuo ke bang yihdh puohdh ne peedh yi yooh ne lor Jeacuu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nyoge cang yaa ne wong maalo maa yaa buodh batiene ge ake caahdho e ge uwahr kob gene,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Dooj Juoge ruohdh kuowo Deabid
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Kaano e Jeacuu awahnh geen Jeruucalem kedea ucea kii laaro gihr Wod Juog. Noono uwene bang yi laaro cang. Abea naa adoohng pinye cahng ke yuudho e en maa joe ge apaar wong ariow ge adog geen Bathany.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ruuwow batien kaa a'aay gene Bathany maano e ge caa Jeruucalem, e Jeacuu ree ayoade e abang kahje.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Naa aniide yaadh dhuuro maa alodh me baahr ke dhe yooh e ngo ake cidho beere upuno ke nyethen dhuuro me poohd kuu acieg bang gihn ngo kuu anahg dwaahn cieg dhuure yea. Abea naa awahnhe tien dhuuro e nyethiin maa anaa wiihe atooro.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Maa arube yihr yaadh ni kea, “Yih uthow ke wiihi utoor ngaa muu ucahg nyetheni ke camo keehdo.” Gihn arob Jeacuue ngo anaa alihng jo waahdhe.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Gihn nu e ge adog duuo geen Jeruucalem maa abeehn Jeacuue ne mono yi laaro gihr Wod Juog. Naa aniid Jeacuue nyoge me thoohdh ge ngeehw oogo ke giih yug kweehr kedea mooge ge ngeew giih kweehr e cwihnye ake arahnyo ke nying gihn ayug laaro gihr Wod Juog ne cuug. Kaano e ngo athubo ke riem yaa nu oogo. Tharbeaje giih yaa waar ngiihny ge ajwange piny kedea utuge kuohn yaa ngeehw oogo ke winy me nahg ne giih kweehr.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Thiow nyoge amahne ke ried yi laaro kea, “Kea ngaa ngud ke kan e ngo kaahn giih me ngeew oogo.”
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Maa athube ke puohny nyoge kea, “Ngo beehda gihn maa agweed yi kitaab Juog kejea,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Gihn ayug Jeacuue ngo abeehn jo doong yaa lame kedea yaa loohng Juoge ne lihngo. Kaano e ge athubo ke cej dhe yooh me nahg gene ngo, bang gihn puohnye anhyaar nyoge keraahyo.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ke wong thiehno e ge adog aay oogo yi buur geen Jeruucalem ne ci kar niine.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yi ruu piny ke nyango maano e ge duu Jeruucalem e ge niid dhuuro gihn alam Jeacuue ngo atal cang uwahdhe yi bieye.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piihter gihn arob Jeacuue naa alame dhuuro ngo aguoe ke paro maa arube yihr Jeacuu kea, “Ngad puohny! Maahnyi! Dhuuro gihn awaahro ge alami ngo ne ca atal cang.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Maa abeehr Jeacuue ngo kejea, “Yih thiow kwaad gihn nu romi kaa tiihyo nea Juog agaahni.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ateed athiir yihru, ngaa rubo yihr good kea, ‘Good! Daag rihi oogo upahdhi yi naam duohng,’ ke cwihnye cang kedea ngo ayiihe kejea ngo uyug Juoge yihre e ngo dhiil pahdh kare.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nea neehn maano e ngo aroba yihru kejea kwaad gihn daahdu bang Juog ke dhe yoohn kwaj, ngahyu ngo kejea ucub Juoge yihru kedea udoohnge ne gihru.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Abea nea yih ukwahyo e kea kuong giih reje ge amaani yi cwihnyi ke nying ngaa maa atiihy gihn me raaj rihi ke wii piny. Ge kuongi kaa awii piny beere Juog Wuru ge ne Maalo ni giih reje ge ayugi ree ge wiie ke piny yihri thiow. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Nea lubo me raaj maa ayug dhaane rihi be wii ke piny e Juog wuru gihn raaj ge atiihyi ree be wiie piny yihri thiow.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Naa awahnh gene Jeruucalem e Jeacuu acaa yi Wod Juog, kaano acaahdhe caahdho e ruohdh yaa lam kedea yaa loohng Juog maa jo doonge, ge abeehn bange
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 maa apeehny gene ngo kob gene, “Teeg mari noono ngaa e naa acube yihri? Teeg gihn riemi yaa angeehw oogo yi laaro gihr Wod Juog?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Adaahd upeehnya wun ke nyepiny acielo. Nea ngo abeehru, e kaa ayoada tee gihn ariema nyoge oogo keehde ngo roba robo yihru arumo.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Teeg mar Joon, ngad Luogwahy ngo ayoade ke Paar Maalo wale ke bang dhaano utaahngo? Beehru ngo yihra!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Kaano e ge ake thubo ke rob ke rog gen kob gene, “Awaahn ni, nea wo urubo yihre kejea, ‘Tee ayoade ke bang Juog,’ e ngo duoge duogo kobe, ‘Abea gihn e bahnge lum Joon kuu anaa ayiihu?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Abea ne wo urubo kejea, ‘Tee ayoade ke bang dhaano utaahngo,’ e nyoge ge taahny rogo bang gihn beehde ngahy gene cang kejea Joon anahg agamloohngjuog me duohng.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Kaa aniid gene ngo e kar beehr ngo ariehnyo yihr gen e arob gene robo kob gene, “Ngo kwihj wane.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.