Lucas 8

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Batien gihn ni arumo e Jeacuu acahg aay kaano, e cor yihdh geedhe kedea yihdh miehr e puohny Ciig Beer ge rubo ke nying Dhaahr Juog yihr nyoge. Jo oohr kar gen apaar wonge ariow ge anudo keehde
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 maa maahn mooge maa anaa athiehdh Jeacuue maa urieme atiihb ukeehg oogo rog gen. Maarya ge ngad geen Madaleana, me ree anaa atiihb ukeehge abiihjberiow maa ariem Jeacuue oogo ree
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 kedea Joana ciih Kuja e beehda wajiihr gihr Eroade ruohdh. Cuujaana maa maahn mooge me thoohdh thiow maa anaa akony Jeacuu keehd jo waahdhe. Ge akony maahn giih kaa dhe yoohn acub gene nyepinye yihr Jeacuu keehd jo waahdhe.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Kaano e amahr nyoge wudh gen acong gene kedea nyoge ake waahdo ke wudh geedhe beehde. Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn arobe robo yihr gen kejea,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Umodho coon nyin moogo koohdhe anaa akaabe ne ci yi puohdho ne puur. Abea naa ayore koohdhe e mooge ge apahdho thaahng yooh, unyon nyoge ge piny ke tien gen maa abeehn winye uted gene gen.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Abea muu anaa apahdho kar leelo, naa atuuy gene e ge aguo waang bang gihn ngoom me thej atooro thaahdh gen.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Mooge ge apahdho yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Abea e koohdhe muu anaa apahdho ka me beer ne cohg, ge anaa acieg ke wuohbo beer mee, e beehlo acielo wiihe ne kar cwede me boab keter.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Batiene e jo waahdh Jeacuu, Jeacuu apeehny gene peehnyo ke lum yea ucaale gihn ni ateede ni.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 E ngo abeehr Jeacuue yihr gen kobe, “Ne ngej yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa anow kaa ucaale,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Gihn ne yea lum ucaale gihn aroba e gen. Koohdhe ge ne room keehd lum Juog.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Koohdhe giih apahdh thaahng yooh, gen ne wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo, abea ge alihng gene ngo ni, e atiihb ukeehg ubeehno ukahle ngo oogo yi cwihny gen. Kaano arumo e kar yiih lum Juog ugahngo yihr gen utoor dhe yooh me boadh gene wahy gen.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Koohdhe giih apahdho kar piny maa leelo ni, ge ne room keehd lum Juog yihr nyoge maa lihng ngo umodho keehd med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo cog. Abea lum Juog kuu amono yi cwihny gen beer mee. Ayiih gene now nye wong kaano alihng gene ngo, abea naa aci kar guume ne beehno, e ge agoohd oogo ugweey gene lum Juog naa alihng gene piny.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Koohdhe giih apahdho yi piny dhyaay kedea moodho gen ne wa lum Juog yihr nyoge maa alihng ngo ne cohg beer mee. Abea ke nying gihn dier gene keter ke nying giih lonyo ni kedea cwihny ge acub gene rog giih wuohbo keede ni, e thiow, bang gihn nu dier gene keter nu, e lum Juog adeey giih dier gene keehd gene ke maalo wa gihr moodho keehd beel. Muudhe e ka me tiihy lum Juoge yi cwihny gen keehd gihn me beer tooro.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Abea koohdhe muu apahdh kar piny me beer ge wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo uyiih gene ngo ke cwihny gen beehde beer mee, udeehj gene cwihny gen yi ngo, uwahdhe ka beehn lum Juoge utiihye yi cwihny gen keehd giih me beey.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Gahng Ke ngaa me ahb lama ne meeny piny ucahge ngo ke wum piny kaa adiido. Wale ukaabe ngo ucube ngo thar agreehm. Nea kare ne cohg, e maaj gihn ahb ni, dhiil kaa cub maalo wiih baaya beere piny meenye meenyo yihr yaa beehn wod.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Wa maano e kwaad gihn tiihj e ngo kan piny ni, gihn nu udhiil ke oohl oogo, ukahle ka me cang uniide ne gay. E thiow kwaad gihn me wiihe awum piny, wiihe dhiil kaa aal maalo uniide.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Cubu wudhu piny beer mee ne cohg yaage keehd dhe yoohn ka lihngu nyepinye kii ngo. Ateeda wa maano bang gihn ngaa me yihre ne giih me beeye me thoohdh, giih nu ge udhiil Juoge ke jwaa ke mooge me thoohdh. Abea ngaan yihre tooro nyepiny, keehd gihn anaa yihre ngo udhiil ke twahr oogo yi cinge.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Kaano e miih Jeacuu keehd ge wuud wahn ge abeehn ne maany ngo, abea kar cidh wod bang Jeacuu atooro yihr gen, bang gihn wod anaa apahng keehd nyoge.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 E ngaa moogo ake rubo yihr Jeacuu kobe, “Miihu kedea wuud wuru ge nii kala kan. Ge daahd yihn ke niido.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Miiha kedea wuud wura ge naa kwaad yaa lihng lum Juog ubahnge yi ngo be dhahl gene.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Cahng man keehdo, e Jeacuu arubo yihr jo waahdhe kobe, “Beeh ngudo loo baaw kun caadi.” Noono maa aci gene yi baabuur uthub gene ke ngol baaw.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Abea ge akiiw gene baabuur kiiwo, e Jeacuu wonge aguo niine kaa kwala unene. E yamo me teeg ree atihnge tihngo kwaade tooro umiide baabuur ke olo. Kaano e aniid gene e ge nii gihn me raaj ne cohg.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Gihn nu maa agoohd gene bang Jeacuu utahng gene ngo, e ge urubo kob gene, “Ngad puohny, ngad puohny, wo umud!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Naa aleng yame, e Jeacuu wiihe aluue ke bang jo waahdhe urube yihr gen kobe, “Yaage! Ka yiiho maa ne cohg tooro yihru ne?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Keehdo e Jeacuu abar maalo keehd jo waahdhe maa angol gene baaw ubeehn gene piny cuohn ne Graaja loog baaw gihr Gaalili.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Kaa anyuohn Jeacuue tiene ke wiih agala ne ngio, e ge aroohmo piny keehd nyin moogo me ree anaa atiihb ukeehg. Ke deeh ka me laaj e nyin ngo be ngahbo ke waaro kedea be beehdo paajo abea na beed dom wudh leehde now.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Gihn nu arumo kaa aniide Jeacuu, e ngo amaahr piny ke lalo me teeg ne cohg. Maa ariedhe ree piny thaahdh tien Jeacuu e ngo urubo yihre kobe, “Jeacuu! Waahd Juog Aciehg ge Maalo! Gihn e ne daahdi riha? Yih akwaya a keá joohri.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Gihn ni ateed atiihb ukeehge wa maano, bang gihn nye wong kaano aroohm gene ke Jeacuu nu, e anaa arob Jeacuue kejea beehne oogo yi guohb nyin. Nyin ni kuohme anaa ayihny atiihb ukeehge. Ngo na beehde e mage mago ke nying nihn. Keehd ne kobe kejea nyin toag yi karkoohn, utuohye piny teeg mee ke gele e ge coohde coohdo, ugoohde kii laaro dom kar keede.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Noono maa apeehny Jeacuue ngo kea, “Nyingi ngaa?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Arumo maa akway gene wong Jeacuu kejea nea kare nud e ge keá rieme yi buur thuudh cuohn ne Jaeena ni.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Wong Jeacuu akway gene kejea ngweehn urieme gen rog amahr kudhruue maa anaa ake nyahmo dieng good. Maa ayiih Jeacuue ngo yihr gen.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Naa abeehn gene oogo arumo rih nyin, e ge amon yi koohm kudhruue. Maa abeehn kudhruue unahg gene ke rudh ke ngweej e ge loohn piny ke dieng good maa anahg gene thoadh yi baaw umud gene ne raj.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Naa aniid yaa kwaahe gihn nu, e ge anaa rudh ke ngweej thiow, ugoohd gene kii buur geew ne kwaan kwaad gihn ayug ree yihr nyoge kedea maa arob gene ngo yihr nyoge me beed buud geew.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Muudhe e nyoge awaahd oogo beere ge caa ne maany gihn ayug ree ni. Abea naa awahnh gene bang Jeacuu kaa ayug gihn ni ree yi ngo, e nyin ayuud gene e ngo apiih thaahdh tien Jeacuu, e wiihe adoohng kwel kedea angahbo ke waaro thiow. Gihn nu e nyoge ge amag lwahre mago keter.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Muudhe e gihn ni ayug ree, aci gene ke ne teedo yihr nyoge mooge e ge kwaan dhe yoohn kaa athiehdh Jeacuue nyin kii ngo.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Batiene arumo e yaa Graaja ge ake rubo yihr Jeacuu kejea dhiile aay, uwiie paar gen piny. Gihn nu arob gene bang naa atud gene ke nying gihn ayug ree. Ubeehn Jeacuue upaahre kii baabuur uaaye.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Abea nyin anaa ariehme atiihb ukeehg oogo ree ni, anaa meen meeni kea e ucidho keehd Jeacuu maa arob Jeacuue ngo yihre kejea,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Doog paajo, urobi gihn duohng ayug Juoge rihi ni yihr nyoge.” Noono uaay nyine ucea ne keed gihn ayug Jeacuue yihre ke bang yi geew ne dug.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Naa adog Jeacuue caahn loo baaw keehdo e ngo acahg nyoge kaa loro ne cohg, bang gihn abeehde e ngo anaa koar gene ke piny.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Nye wong kaano e nyin me nyinge Jearuuj abeehno uthoohre ree thaahdh tien Jeacuu maa akwaye wong Jeacuu kea cidh Jeacuue paare. Nyin ngo beehda ruohdh wod amaad.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Wong Jeacuu akwaye bang gihn nyaare ge acielo cog ngo atwaany kaa atwaany maa thoo. Nyaare rune ge anahg apaar wonge ariow.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Dhaago moogo anudo keew nyoge giih ni thoohdh ni, me ree anaa atwaany remo me wuur ree ke run apaar wonge ariow e ngo be cuung. Ke run nu e ngaa maa arom atwaany ke thiehdho atooro.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Muudhe e dhaar ni abeehno ke ngahy Jeacuu ugweele dhe waaro gihr Jeacuu maa abeehn remo unea ke ne thihb ree ke nye wong kaano.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Maa apeehy Jeacuue kobe, “Ngaa e naa agweel an?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Maa arob Jeacuue ngo kea, “Padh ne maano! Ngahya kejea dhaano maa agweel an nud, bang gihn tee maa a'aay oogo riha nud.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ubeehn dhaar ni uguoe ngo kaa ngeyo thiow kejea gihn atiihye ni angej. Noono upahre oogo kiin nyoge e kuohme urihg ni, uthoohre ree ke thaahdh tien Jeacuu maa ateede gihn agweele dhe athoohr gihr Jeacuu ke nyinge nyum nyoge kaano cang kedea kaa a'aay atwaanye ree kii ngo ke wong kaano.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar ni kobe, “Nyaara! Cidhi keehd yoohm rihi. Yiiho mari yihn aboadhe.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Abea nye wong kaano apoohde e Jeacuu urubo nu, e ngaa moogo ake beehno ke yoohn paar Jearuuj maa arube yihr Jearuuj kobe, “Ruohdh, nyaari ataaj. Wiih ngad puohny keá raam keehdo.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 E gihn ni arob ngaan ni aguo Jeacuue kaa lihngo, urube yihr Jearuuj kobe, “Jearuuj, yih keá tudo! Yiih ngo ke cwihnyi now, e nyaari uthiehdh ree.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Naa awahnh Jeacuue paar Jearuuj arumo, e nyoge amahne ke bar wod keehde tiehd. Noono maa ayoade ke Piihter kedea Joon kedea Jeamij maa wur nyethiin ge ke men, ge naa ameehge bar wod keehde.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 E jo muu anaa ke yuog ke nying nyethiin ge acuow Jeacuue kea, “Lengu do! Nyethiin kuu athow, gihre beehda niine!”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Maa angier gene Jeacuu, bang gihn angahy gene kejea nyethiin athow muon.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Batiene maa abeehn Jeacuue umage bad nyethiin maa urube keehd ngo kobe, “Nyethiin! Aj maalo!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Maa aduu wahy nyethiine ree, uyedhe ke maalo piny ke wong kaano. Urob Jeacuue ngo yihr nyoge kejea yoad gihn me cam cube yihr nyethiin.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Batiene e wur nyethiin kedea men thiow ge acahg cwaahng. Maa arob Jeacuue ngo yihr gen kejea gihn atiihy ree, keá teed gene yihr nyoge mooge.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.