Lucas 8
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARA
1 Batien gihn ni arumo e Jeacuu acahg aay kaano, e cor yihdh geedhe kedea yihdh miehr e puohny Ciig Beer ge rubo ke nying Dhaahr Juog yihr nyoge. Jo oohr kar gen apaar wonge ariow ge anudo keehde
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 maa maahn mooge maa anaa athiehdh Jeacuue maa urieme atiihb ukeehg oogo rog gen. Maarya ge ngad geen Madaleana, me ree anaa atiihb ukeehge abiihjberiow maa ariem Jeacuue oogo ree
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 kedea Joana ciih Kuja e beehda wajiihr gihr Eroade ruohdh. Cuujaana maa maahn mooge me thoohdh thiow maa anaa akony Jeacuu keehd jo waahdhe. Ge akony maahn giih kaa dhe yoohn acub gene nyepinye yihr Jeacuu keehd jo waahdhe.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Kaano e amahr nyoge wudh gen acong gene kedea nyoge ake waahdo ke wudh geedhe beehde. Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn arobe robo yihr gen kejea,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Umodho coon nyin moogo koohdhe anaa akaabe ne ci yi puohdho ne puur. Abea naa ayore koohdhe e mooge ge apahdho thaahng yooh, unyon nyoge ge piny ke tien gen maa abeehn winye uted gene gen.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Abea muu anaa apahdho kar leelo, naa atuuy gene e ge aguo waang bang gihn ngoom me thej atooro thaahdh gen.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Mooge ge apahdho yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Abea e koohdhe muu anaa apahdho ka me beer ne cohg, ge anaa acieg ke wuohbo beer mee, e beehlo acielo wiihe ne kar cwede me boab keter.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Batiene e jo waahdh Jeacuu, Jeacuu apeehny gene peehnyo ke lum yea ucaale gihn ni ateede ni.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 E ngo abeehr Jeacuue yihr gen kobe, “Ne ngej yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa anow kaa ucaale,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Gihn ne yea lum ucaale gihn aroba e gen. Koohdhe ge ne room keehd lum Juog.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Koohdhe giih apahdh thaahng yooh, gen ne wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo, abea ge alihng gene ngo ni, e atiihb ukeehg ubeehno ukahle ngo oogo yi cwihny gen. Kaano arumo e kar yiih lum Juog ugahngo yihr gen utoor dhe yooh me boadh gene wahy gen.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Koohdhe giih apahdho kar piny maa leelo ni, ge ne room keehd lum Juog yihr nyoge maa lihng ngo umodho keehd med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo cog. Abea lum Juog kuu amono yi cwihny gen beer mee. Ayiih gene now nye wong kaano alihng gene ngo, abea naa aci kar guume ne beehno, e ge agoohd oogo ugweey gene lum Juog naa alihng gene piny.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Koohdhe giih apahdho yi piny dhyaay kedea moodho gen ne wa lum Juog yihr nyoge maa alihng ngo ne cohg beer mee. Abea ke nying gihn dier gene keter ke nying giih lonyo ni kedea cwihny ge acub gene rog giih wuohbo keede ni, e thiow, bang gihn nu dier gene keter nu, e lum Juog adeey giih dier gene keehd gene ke maalo wa gihr moodho keehd beel. Muudhe e ka me tiihy lum Juoge yi cwihny gen keehd gihn me beer tooro.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Abea koohdhe muu apahdh kar piny me beer ge wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo uyiih gene ngo ke cwihny gen beehde beer mee, udeehj gene cwihny gen yi ngo, uwahdhe ka beehn lum Juoge utiihye yi cwihny gen keehd giih me beey.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Gahng Ke ngaa me ahb lama ne meeny piny ucahge ngo ke wum piny kaa adiido. Wale ukaabe ngo ucube ngo thar agreehm. Nea kare ne cohg, e maaj gihn ahb ni, dhiil kaa cub maalo wiih baaya beere piny meenye meenyo yihr yaa beehn wod.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wa maano e kwaad gihn tiihj e ngo kan piny ni, gihn nu udhiil ke oohl oogo, ukahle ka me cang uniide ne gay. E thiow kwaad gihn me wiihe awum piny, wiihe dhiil kaa aal maalo uniide.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Cubu wudhu piny beer mee ne cohg yaage keehd dhe yoohn ka lihngu nyepinye kii ngo. Ateeda wa maano bang gihn ngaa me yihre ne giih me beeye me thoohdh, giih nu ge udhiil Juoge ke jwaa ke mooge me thoohdh. Abea ngaan yihre tooro nyepiny, keehd gihn anaa yihre ngo udhiil ke twahr oogo yi cinge.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kaano e miih Jeacuu keehd ge wuud wahn ge abeehn ne maany ngo, abea kar cidh wod bang Jeacuu atooro yihr gen, bang gihn wod anaa apahng keehd nyoge.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 E ngaa moogo ake rubo yihr Jeacuu kobe, “Miihu kedea wuud wuru ge nii kala kan. Ge daahd yihn ke niido.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Miiha kedea wuud wura ge naa kwaad yaa lihng lum Juog ubahnge yi ngo be dhahl gene.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Cahng man keehdo, e Jeacuu arubo yihr jo waahdhe kobe, “Beeh ngudo loo baaw kun caadi.” Noono maa aci gene yi baabuur uthub gene ke ngol baaw.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Abea ge akiiw gene baabuur kiiwo, e Jeacuu wonge aguo niine kaa kwala unene. E yamo me teeg ree atihnge tihngo kwaade tooro umiide baabuur ke olo. Kaano e aniid gene e ge nii gihn me raaj ne cohg.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Gihn nu maa agoohd gene bang Jeacuu utahng gene ngo, e ge urubo kob gene, “Ngad puohny, ngad puohny, wo umud!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Naa aleng yame, e Jeacuu wiihe aluue ke bang jo waahdhe urube yihr gen kobe, “Yaage! Ka yiiho maa ne cohg tooro yihru ne?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Keehdo e Jeacuu abar maalo keehd jo waahdhe maa angol gene baaw ubeehn gene piny cuohn ne Graaja loog baaw gihr Gaalili.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Kaa anyuohn Jeacuue tiene ke wiih agala ne ngio, e ge aroohmo piny keehd nyin moogo me ree anaa atiihb ukeehg. Ke deeh ka me laaj e nyin ngo be ngahbo ke waaro kedea be beehdo paajo abea na beed dom wudh leehde now.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Gihn nu arumo kaa aniide Jeacuu, e ngo amaahr piny ke lalo me teeg ne cohg. Maa ariedhe ree piny thaahdh tien Jeacuu e ngo urubo yihre kobe, “Jeacuu! Waahd Juog Aciehg ge Maalo! Gihn e ne daahdi riha? Yih akwaya a keá joohri.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Gihn ni ateed atiihb ukeehge wa maano, bang gihn nye wong kaano aroohm gene ke Jeacuu nu, e anaa arob Jeacuue kejea beehne oogo yi guohb nyin. Nyin ni kuohme anaa ayihny atiihb ukeehge. Ngo na beehde e mage mago ke nying nihn. Keehd ne kobe kejea nyin toag yi karkoohn, utuohye piny teeg mee ke gele e ge coohde coohdo, ugoohde kii laaro dom kar keede.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Noono maa apeehny Jeacuue ngo kea, “Nyingi ngaa?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Arumo maa akway gene wong Jeacuu kejea nea kare nud e ge keá rieme yi buur thuudh cuohn ne Jaeena ni.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Wong Jeacuu akway gene kejea ngweehn urieme gen rog amahr kudhruue maa anaa ake nyahmo dieng good. Maa ayiih Jeacuue ngo yihr gen.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Naa abeehn gene oogo arumo rih nyin, e ge amon yi koohm kudhruue. Maa abeehn kudhruue unahg gene ke rudh ke ngweej e ge loohn piny ke dieng good maa anahg gene thoadh yi baaw umud gene ne raj.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Naa aniid yaa kwaahe gihn nu, e ge anaa rudh ke ngweej thiow, ugoohd gene kii buur geew ne kwaan kwaad gihn ayug ree yihr nyoge kedea maa arob gene ngo yihr nyoge me beed buud geew.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Muudhe e nyoge awaahd oogo beere ge caa ne maany gihn ayug ree ni. Abea naa awahnh gene bang Jeacuu kaa ayug gihn ni ree yi ngo, e nyin ayuud gene e ngo apiih thaahdh tien Jeacuu, e wiihe adoohng kwel kedea angahbo ke waaro thiow. Gihn nu e nyoge ge amag lwahre mago keter.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Muudhe e gihn ni ayug ree, aci gene ke ne teedo yihr nyoge mooge e ge kwaan dhe yoohn kaa athiehdh Jeacuue nyin kii ngo.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Batiene arumo e yaa Graaja ge ake rubo yihr Jeacuu kejea dhiile aay, uwiie paar gen piny. Gihn nu arob gene bang naa atud gene ke nying gihn ayug ree. Ubeehn Jeacuue upaahre kii baabuur uaaye.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Abea nyin anaa ariehme atiihb ukeehg oogo ree ni, anaa meen meeni kea e ucidho keehd Jeacuu maa arob Jeacuue ngo yihre kejea,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Doog paajo, urobi gihn duohng ayug Juoge rihi ni yihr nyoge.” Noono uaay nyine ucea ne keed gihn ayug Jeacuue yihre ke bang yi geew ne dug.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Naa adog Jeacuue caahn loo baaw keehdo e ngo acahg nyoge kaa loro ne cohg, bang gihn abeehde e ngo anaa koar gene ke piny.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Nye wong kaano e nyin me nyinge Jearuuj abeehno uthoohre ree thaahdh tien Jeacuu maa akwaye wong Jeacuu kea cidh Jeacuue paare. Nyin ngo beehda ruohdh wod amaad.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Wong Jeacuu akwaye bang gihn nyaare ge acielo cog ngo atwaany kaa atwaany maa thoo. Nyaare rune ge anahg apaar wonge ariow.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Dhaago moogo anudo keew nyoge giih ni thoohdh ni, me ree anaa atwaany remo me wuur ree ke run apaar wonge ariow e ngo be cuung. Ke run nu e ngaa maa arom atwaany ke thiehdho atooro.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Muudhe e dhaar ni abeehno ke ngahy Jeacuu ugweele dhe waaro gihr Jeacuu maa abeehn remo unea ke ne thihb ree ke nye wong kaano.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Maa apeehy Jeacuue kobe, “Ngaa e naa agweel an?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Maa arob Jeacuue ngo kea, “Padh ne maano! Ngahya kejea dhaano maa agweel an nud, bang gihn tee maa a'aay oogo riha nud.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ubeehn dhaar ni uguoe ngo kaa ngeyo thiow kejea gihn atiihye ni angej. Noono upahre oogo kiin nyoge e kuohme urihg ni, uthoohre ree ke thaahdh tien Jeacuu maa ateede gihn agweele dhe athoohr gihr Jeacuu ke nyinge nyum nyoge kaano cang kedea kaa a'aay atwaanye ree kii ngo ke wong kaano.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar ni kobe, “Nyaara! Cidhi keehd yoohm rihi. Yiiho mari yihn aboadhe.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Abea nye wong kaano apoohde e Jeacuu urubo nu, e ngaa moogo ake beehno ke yoohn paar Jearuuj maa arube yihr Jearuuj kobe, “Ruohdh, nyaari ataaj. Wiih ngad puohny keá raam keehdo.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 E gihn ni arob ngaan ni aguo Jeacuue kaa lihngo, urube yihr Jearuuj kobe, “Jearuuj, yih keá tudo! Yiih ngo ke cwihnyi now, e nyaari uthiehdh ree.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Naa awahnh Jeacuue paar Jearuuj arumo, e nyoge amahne ke bar wod keehde tiehd. Noono maa ayoade ke Piihter kedea Joon kedea Jeamij maa wur nyethiin ge ke men, ge naa ameehge bar wod keehde.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 E jo muu anaa ke yuog ke nying nyethiin ge acuow Jeacuue kea, “Lengu do! Nyethiin kuu athow, gihre beehda niine!”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Maa angier gene Jeacuu, bang gihn angahy gene kejea nyethiin athow muon.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Batiene maa abeehn Jeacuue umage bad nyethiin maa urube keehd ngo kobe, “Nyethiin! Aj maalo!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Maa aduu wahy nyethiine ree, uyedhe ke maalo piny ke wong kaano. Urob Jeacuue ngo yihr nyoge kejea yoad gihn me cam cube yihr nyethiin.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Batiene e wur nyethiin kedea men thiow ge acahg cwaahng. Maa arob Jeacuue ngo yihr gen kejea gihn atiihy ree, keá teed gene yihr nyoge mooge.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.