Lucas 8
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA
1 Batien gihn ni arumo e Jeacuu acahg aay kaano, e cor yihdh geedhe kedea yihdh miehr e puohny Ciig Beer ge rubo ke nying Dhaahr Juog yihr nyoge. Jo oohr kar gen apaar wonge ariow ge anudo keehde
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 maa maahn mooge maa anaa athiehdh Jeacuue maa urieme atiihb ukeehg oogo rog gen. Maarya ge ngad geen Madaleana, me ree anaa atiihb ukeehge abiihjberiow maa ariem Jeacuue oogo ree
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 kedea Joana ciih Kuja e beehda wajiihr gihr Eroade ruohdh. Cuujaana maa maahn mooge me thoohdh thiow maa anaa akony Jeacuu keehd jo waahdhe. Ge akony maahn giih kaa dhe yoohn acub gene nyepinye yihr Jeacuu keehd jo waahdhe.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Kaano e amahr nyoge wudh gen acong gene kedea nyoge ake waahdo ke wudh geedhe beehde. Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn arobe robo yihr gen kejea,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Umodho coon nyin moogo koohdhe anaa akaabe ne ci yi puohdho ne puur. Abea naa ayore koohdhe e mooge ge apahdho thaahng yooh, unyon nyoge ge piny ke tien gen maa abeehn winye uted gene gen.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Abea muu anaa apahdho kar leelo, naa atuuy gene e ge aguo waang bang gihn ngoom me thej atooro thaahdh gen.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Mooge ge apahdho yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Abea e koohdhe muu anaa apahdho ka me beer ne cohg, ge anaa acieg ke wuohbo beer mee, e beehlo acielo wiihe ne kar cwede me boab keter.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Batiene e jo waahdh Jeacuu, Jeacuu apeehny gene peehnyo ke lum yea ucaale gihn ni ateede ni.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 E ngo abeehr Jeacuue yihr gen kobe, “Ne ngej yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa anow kaa ucaale,
10 Jesus respondeu:
11 “Gihn ne yea lum ucaale gihn aroba e gen. Koohdhe ge ne room keehd lum Juog.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Koohdhe giih apahdh thaahng yooh, gen ne wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo, abea ge alihng gene ngo ni, e atiihb ukeehg ubeehno ukahle ngo oogo yi cwihny gen. Kaano arumo e kar yiih lum Juog ugahngo yihr gen utoor dhe yooh me boadh gene wahy gen.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Koohdhe giih apahdho kar piny maa leelo ni, ge ne room keehd lum Juog yihr nyoge maa lihng ngo umodho keehd med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo cog. Abea lum Juog kuu amono yi cwihny gen beer mee. Ayiih gene now nye wong kaano alihng gene ngo, abea naa aci kar guume ne beehno, e ge agoohd oogo ugweey gene lum Juog naa alihng gene piny.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Koohdhe giih apahdho yi piny dhyaay kedea moodho gen ne wa lum Juog yihr nyoge maa alihng ngo ne cohg beer mee. Abea ke nying gihn dier gene keter ke nying giih lonyo ni kedea cwihny ge acub gene rog giih wuohbo keede ni, e thiow, bang gihn nu dier gene keter nu, e lum Juog adeey giih dier gene keehd gene ke maalo wa gihr moodho keehd beel. Muudhe e ka me tiihy lum Juoge yi cwihny gen keehd gihn me beer tooro.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Abea koohdhe muu apahdh kar piny me beer ge wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo uyiih gene ngo ke cwihny gen beehde beer mee, udeehj gene cwihny gen yi ngo, uwahdhe ka beehn lum Juoge utiihye yi cwihny gen keehd giih me beey.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Gahng Ke ngaa me ahb lama ne meeny piny ucahge ngo ke wum piny kaa adiido. Wale ukaabe ngo ucube ngo thar agreehm. Nea kare ne cohg, e maaj gihn ahb ni, dhiil kaa cub maalo wiih baaya beere piny meenye meenyo yihr yaa beehn wod.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wa maano e kwaad gihn tiihj e ngo kan piny ni, gihn nu udhiil ke oohl oogo, ukahle ka me cang uniide ne gay. E thiow kwaad gihn me wiihe awum piny, wiihe dhiil kaa aal maalo uniide.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Cubu wudhu piny beer mee ne cohg yaage keehd dhe yoohn ka lihngu nyepinye kii ngo. Ateeda wa maano bang gihn ngaa me yihre ne giih me beeye me thoohdh, giih nu ge udhiil Juoge ke jwaa ke mooge me thoohdh. Abea ngaan yihre tooro nyepiny, keehd gihn anaa yihre ngo udhiil ke twahr oogo yi cinge.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kaano e miih Jeacuu keehd ge wuud wahn ge abeehn ne maany ngo, abea kar cidh wod bang Jeacuu atooro yihr gen, bang gihn wod anaa apahng keehd nyoge.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 E ngaa moogo ake rubo yihr Jeacuu kobe, “Miihu kedea wuud wuru ge nii kala kan. Ge daahd yihn ke niido.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Miiha kedea wuud wura ge naa kwaad yaa lihng lum Juog ubahnge yi ngo be dhahl gene.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Cahng man keehdo, e Jeacuu arubo yihr jo waahdhe kobe, “Beeh ngudo loo baaw kun caadi.” Noono maa aci gene yi baabuur uthub gene ke ngol baaw.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Abea ge akiiw gene baabuur kiiwo, e Jeacuu wonge aguo niine kaa kwala unene. E yamo me teeg ree atihnge tihngo kwaade tooro umiide baabuur ke olo. Kaano e aniid gene e ge nii gihn me raaj ne cohg.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Gihn nu maa agoohd gene bang Jeacuu utahng gene ngo, e ge urubo kob gene, “Ngad puohny, ngad puohny, wo umud!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Naa aleng yame, e Jeacuu wiihe aluue ke bang jo waahdhe urube yihr gen kobe, “Yaage! Ka yiiho maa ne cohg tooro yihru ne?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Keehdo e Jeacuu abar maalo keehd jo waahdhe maa angol gene baaw ubeehn gene piny cuohn ne Graaja loog baaw gihr Gaalili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Kaa anyuohn Jeacuue tiene ke wiih agala ne ngio, e ge aroohmo piny keehd nyin moogo me ree anaa atiihb ukeehg. Ke deeh ka me laaj e nyin ngo be ngahbo ke waaro kedea be beehdo paajo abea na beed dom wudh leehde now.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Gihn nu arumo kaa aniide Jeacuu, e ngo amaahr piny ke lalo me teeg ne cohg. Maa ariedhe ree piny thaahdh tien Jeacuu e ngo urubo yihre kobe, “Jeacuu! Waahd Juog Aciehg ge Maalo! Gihn e ne daahdi riha? Yih akwaya a keá joohri.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Gihn ni ateed atiihb ukeehge wa maano, bang gihn nye wong kaano aroohm gene ke Jeacuu nu, e anaa arob Jeacuue kejea beehne oogo yi guohb nyin. Nyin ni kuohme anaa ayihny atiihb ukeehge. Ngo na beehde e mage mago ke nying nihn. Keehd ne kobe kejea nyin toag yi karkoohn, utuohye piny teeg mee ke gele e ge coohde coohdo, ugoohde kii laaro dom kar keede.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Noono maa apeehny Jeacuue ngo kea, “Nyingi ngaa?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Arumo maa akway gene wong Jeacuu kejea nea kare nud e ge keá rieme yi buur thuudh cuohn ne Jaeena ni.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Wong Jeacuu akway gene kejea ngweehn urieme gen rog amahr kudhruue maa anaa ake nyahmo dieng good. Maa ayiih Jeacuue ngo yihr gen.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Naa abeehn gene oogo arumo rih nyin, e ge amon yi koohm kudhruue. Maa abeehn kudhruue unahg gene ke rudh ke ngweej e ge loohn piny ke dieng good maa anahg gene thoadh yi baaw umud gene ne raj.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Naa aniid yaa kwaahe gihn nu, e ge anaa rudh ke ngweej thiow, ugoohd gene kii buur geew ne kwaan kwaad gihn ayug ree yihr nyoge kedea maa arob gene ngo yihr nyoge me beed buud geew.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Muudhe e nyoge awaahd oogo beere ge caa ne maany gihn ayug ree ni. Abea naa awahnh gene bang Jeacuu kaa ayug gihn ni ree yi ngo, e nyin ayuud gene e ngo apiih thaahdh tien Jeacuu, e wiihe adoohng kwel kedea angahbo ke waaro thiow. Gihn nu e nyoge ge amag lwahre mago keter.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Muudhe e gihn ni ayug ree, aci gene ke ne teedo yihr nyoge mooge e ge kwaan dhe yoohn kaa athiehdh Jeacuue nyin kii ngo.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Batiene arumo e yaa Graaja ge ake rubo yihr Jeacuu kejea dhiile aay, uwiie paar gen piny. Gihn nu arob gene bang naa atud gene ke nying gihn ayug ree. Ubeehn Jeacuue upaahre kii baabuur uaaye.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Abea nyin anaa ariehme atiihb ukeehg oogo ree ni, anaa meen meeni kea e ucidho keehd Jeacuu maa arob Jeacuue ngo yihre kejea,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Doog paajo, urobi gihn duohng ayug Juoge rihi ni yihr nyoge.” Noono uaay nyine ucea ne keed gihn ayug Jeacuue yihre ke bang yi geew ne dug.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Naa adog Jeacuue caahn loo baaw keehdo e ngo acahg nyoge kaa loro ne cohg, bang gihn abeehde e ngo anaa koar gene ke piny.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Nye wong kaano e nyin me nyinge Jearuuj abeehno uthoohre ree thaahdh tien Jeacuu maa akwaye wong Jeacuu kea cidh Jeacuue paare. Nyin ngo beehda ruohdh wod amaad.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Wong Jeacuu akwaye bang gihn nyaare ge acielo cog ngo atwaany kaa atwaany maa thoo. Nyaare rune ge anahg apaar wonge ariow.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Dhaago moogo anudo keew nyoge giih ni thoohdh ni, me ree anaa atwaany remo me wuur ree ke run apaar wonge ariow e ngo be cuung. Ke run nu e ngaa maa arom atwaany ke thiehdho atooro.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Muudhe e dhaar ni abeehno ke ngahy Jeacuu ugweele dhe waaro gihr Jeacuu maa abeehn remo unea ke ne thihb ree ke nye wong kaano.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Maa apeehy Jeacuue kobe, “Ngaa e naa agweel an?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Maa arob Jeacuue ngo kea, “Padh ne maano! Ngahya kejea dhaano maa agweel an nud, bang gihn tee maa a'aay oogo riha nud.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ubeehn dhaar ni uguoe ngo kaa ngeyo thiow kejea gihn atiihye ni angej. Noono upahre oogo kiin nyoge e kuohme urihg ni, uthoohre ree ke thaahdh tien Jeacuu maa ateede gihn agweele dhe athoohr gihr Jeacuu ke nyinge nyum nyoge kaano cang kedea kaa a'aay atwaanye ree kii ngo ke wong kaano.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar ni kobe, “Nyaara! Cidhi keehd yoohm rihi. Yiiho mari yihn aboadhe.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Abea nye wong kaano apoohde e Jeacuu urubo nu, e ngaa moogo ake beehno ke yoohn paar Jearuuj maa arube yihr Jearuuj kobe, “Ruohdh, nyaari ataaj. Wiih ngad puohny keá raam keehdo.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 E gihn ni arob ngaan ni aguo Jeacuue kaa lihngo, urube yihr Jearuuj kobe, “Jearuuj, yih keá tudo! Yiih ngo ke cwihnyi now, e nyaari uthiehdh ree.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Naa awahnh Jeacuue paar Jearuuj arumo, e nyoge amahne ke bar wod keehde tiehd. Noono maa ayoade ke Piihter kedea Joon kedea Jeamij maa wur nyethiin ge ke men, ge naa ameehge bar wod keehde.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 E jo muu anaa ke yuog ke nying nyethiin ge acuow Jeacuue kea, “Lengu do! Nyethiin kuu athow, gihre beehda niine!”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Maa angier gene Jeacuu, bang gihn angahy gene kejea nyethiin athow muon.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Batiene maa abeehn Jeacuue umage bad nyethiin maa urube keehd ngo kobe, “Nyethiin! Aj maalo!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Maa aduu wahy nyethiine ree, uyedhe ke maalo piny ke wong kaano. Urob Jeacuue ngo yihr nyoge kejea yoad gihn me cam cube yihr nyethiin.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Batiene e wur nyethiin kedea men thiow ge acahg cwaahng. Maa arob Jeacuue ngo yihr gen kejea gihn atiihy ree, keá teed gene yihr nyoge mooge.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.