Lucas 8

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Batien gihn ni arumo e Jeacuu acahg aay kaano, e cor yihdh geedhe kedea yihdh miehr e puohny Ciig Beer ge rubo ke nying Dhaahr Juog yihr nyoge. Jo oohr kar gen apaar wonge ariow ge anudo keehde
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 maa maahn mooge maa anaa athiehdh Jeacuue maa urieme atiihb ukeehg oogo rog gen. Maarya ge ngad geen Madaleana, me ree anaa atiihb ukeehge abiihjberiow maa ariem Jeacuue oogo ree
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 kedea Joana ciih Kuja e beehda wajiihr gihr Eroade ruohdh. Cuujaana maa maahn mooge me thoohdh thiow maa anaa akony Jeacuu keehd jo waahdhe. Ge akony maahn giih kaa dhe yoohn acub gene nyepinye yihr Jeacuu keehd jo waahdhe.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Kaano e amahr nyoge wudh gen acong gene kedea nyoge ake waahdo ke wudh geedhe beehde. Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn arobe robo yihr gen kejea,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Umodho coon nyin moogo koohdhe anaa akaabe ne ci yi puohdho ne puur. Abea naa ayore koohdhe e mooge ge apahdho thaahng yooh, unyon nyoge ge piny ke tien gen maa abeehn winye uted gene gen.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Abea muu anaa apahdho kar leelo, naa atuuy gene e ge aguo waang bang gihn ngoom me thej atooro thaahdh gen.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Mooge ge apahdho yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Abea e koohdhe muu anaa apahdho ka me beer ne cohg, ge anaa acieg ke wuohbo beer mee, e beehlo acielo wiihe ne kar cwede me boab keter.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Batiene e jo waahdh Jeacuu, Jeacuu apeehny gene peehnyo ke lum yea ucaale gihn ni ateede ni.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 E ngo abeehr Jeacuue yihr gen kobe, “Ne ngej yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa anow kaa ucaale,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Gihn ne yea lum ucaale gihn aroba e gen. Koohdhe ge ne room keehd lum Juog.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Koohdhe giih apahdh thaahng yooh, gen ne wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo, abea ge alihng gene ngo ni, e atiihb ukeehg ubeehno ukahle ngo oogo yi cwihny gen. Kaano arumo e kar yiih lum Juog ugahngo yihr gen utoor dhe yooh me boadh gene wahy gen.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Koohdhe giih apahdho kar piny maa leelo ni, ge ne room keehd lum Juog yihr nyoge maa lihng ngo umodho keehd med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo cog. Abea lum Juog kuu amono yi cwihny gen beer mee. Ayiih gene now nye wong kaano alihng gene ngo, abea naa aci kar guume ne beehno, e ge agoohd oogo ugweey gene lum Juog naa alihng gene piny.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Koohdhe giih apahdho yi piny dhyaay kedea moodho gen ne wa lum Juog yihr nyoge maa alihng ngo ne cohg beer mee. Abea ke nying gihn dier gene keter ke nying giih lonyo ni kedea cwihny ge acub gene rog giih wuohbo keede ni, e thiow, bang gihn nu dier gene keter nu, e lum Juog adeey giih dier gene keehd gene ke maalo wa gihr moodho keehd beel. Muudhe e ka me tiihy lum Juoge yi cwihny gen keehd gihn me beer tooro.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Abea koohdhe muu apahdh kar piny me beer ge wa lum Juog yihr nyoge me lihng ngo uyiih gene ngo ke cwihny gen beehde beer mee, udeehj gene cwihny gen yi ngo, uwahdhe ka beehn lum Juoge utiihye yi cwihny gen keehd giih me beey.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Gahng Ke ngaa me ahb lama ne meeny piny ucahge ngo ke wum piny kaa adiido. Wale ukaabe ngo ucube ngo thar agreehm. Nea kare ne cohg, e maaj gihn ahb ni, dhiil kaa cub maalo wiih baaya beere piny meenye meenyo yihr yaa beehn wod.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Wa maano e kwaad gihn tiihj e ngo kan piny ni, gihn nu udhiil ke oohl oogo, ukahle ka me cang uniide ne gay. E thiow kwaad gihn me wiihe awum piny, wiihe dhiil kaa aal maalo uniide.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Cubu wudhu piny beer mee ne cohg yaage keehd dhe yoohn ka lihngu nyepinye kii ngo. Ateeda wa maano bang gihn ngaa me yihre ne giih me beeye me thoohdh, giih nu ge udhiil Juoge ke jwaa ke mooge me thoohdh. Abea ngaan yihre tooro nyepiny, keehd gihn anaa yihre ngo udhiil ke twahr oogo yi cinge.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Kaano e miih Jeacuu keehd ge wuud wahn ge abeehn ne maany ngo, abea kar cidh wod bang Jeacuu atooro yihr gen, bang gihn wod anaa apahng keehd nyoge.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 E ngaa moogo ake rubo yihr Jeacuu kobe, “Miihu kedea wuud wuru ge nii kala kan. Ge daahd yihn ke niido.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Miiha kedea wuud wura ge naa kwaad yaa lihng lum Juog ubahnge yi ngo be dhahl gene.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Cahng man keehdo, e Jeacuu arubo yihr jo waahdhe kobe, “Beeh ngudo loo baaw kun caadi.” Noono maa aci gene yi baabuur uthub gene ke ngol baaw.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Abea ge akiiw gene baabuur kiiwo, e Jeacuu wonge aguo niine kaa kwala unene. E yamo me teeg ree atihnge tihngo kwaade tooro umiide baabuur ke olo. Kaano e aniid gene e ge nii gihn me raaj ne cohg.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Gihn nu maa agoohd gene bang Jeacuu utahng gene ngo, e ge urubo kob gene, “Ngad puohny, ngad puohny, wo umud!”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Naa aleng yame, e Jeacuu wiihe aluue ke bang jo waahdhe urube yihr gen kobe, “Yaage! Ka yiiho maa ne cohg tooro yihru ne?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Keehdo e Jeacuu abar maalo keehd jo waahdhe maa angol gene baaw ubeehn gene piny cuohn ne Graaja loog baaw gihr Gaalili.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Kaa anyuohn Jeacuue tiene ke wiih agala ne ngio, e ge aroohmo piny keehd nyin moogo me ree anaa atiihb ukeehg. Ke deeh ka me laaj e nyin ngo be ngahbo ke waaro kedea be beehdo paajo abea na beed dom wudh leehde now.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Gihn nu arumo kaa aniide Jeacuu, e ngo amaahr piny ke lalo me teeg ne cohg. Maa ariedhe ree piny thaahdh tien Jeacuu e ngo urubo yihre kobe, “Jeacuu! Waahd Juog Aciehg ge Maalo! Gihn e ne daahdi riha? Yih akwaya a keá joohri.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Gihn ni ateed atiihb ukeehge wa maano, bang gihn nye wong kaano aroohm gene ke Jeacuu nu, e anaa arob Jeacuue kejea beehne oogo yi guohb nyin. Nyin ni kuohme anaa ayihny atiihb ukeehge. Ngo na beehde e mage mago ke nying nihn. Keehd ne kobe kejea nyin toag yi karkoohn, utuohye piny teeg mee ke gele e ge coohde coohdo, ugoohde kii laaro dom kar keede.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Noono maa apeehny Jeacuue ngo kea, “Nyingi ngaa?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Arumo maa akway gene wong Jeacuu kejea nea kare nud e ge keá rieme yi buur thuudh cuohn ne Jaeena ni.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Wong Jeacuu akway gene kejea ngweehn urieme gen rog amahr kudhruue maa anaa ake nyahmo dieng good. Maa ayiih Jeacuue ngo yihr gen.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Naa abeehn gene oogo arumo rih nyin, e ge amon yi koohm kudhruue. Maa abeehn kudhruue unahg gene ke rudh ke ngweej e ge loohn piny ke dieng good maa anahg gene thoadh yi baaw umud gene ne raj.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Naa aniid yaa kwaahe gihn nu, e ge anaa rudh ke ngweej thiow, ugoohd gene kii buur geew ne kwaan kwaad gihn ayug ree yihr nyoge kedea maa arob gene ngo yihr nyoge me beed buud geew.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Muudhe e nyoge awaahd oogo beere ge caa ne maany gihn ayug ree ni. Abea naa awahnh gene bang Jeacuu kaa ayug gihn ni ree yi ngo, e nyin ayuud gene e ngo apiih thaahdh tien Jeacuu, e wiihe adoohng kwel kedea angahbo ke waaro thiow. Gihn nu e nyoge ge amag lwahre mago keter.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Muudhe e gihn ni ayug ree, aci gene ke ne teedo yihr nyoge mooge e ge kwaan dhe yoohn kaa athiehdh Jeacuue nyin kii ngo.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Batiene arumo e yaa Graaja ge ake rubo yihr Jeacuu kejea dhiile aay, uwiie paar gen piny. Gihn nu arob gene bang naa atud gene ke nying gihn ayug ree. Ubeehn Jeacuue upaahre kii baabuur uaaye.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Abea nyin anaa ariehme atiihb ukeehg oogo ree ni, anaa meen meeni kea e ucidho keehd Jeacuu maa arob Jeacuue ngo yihre kejea,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Doog paajo, urobi gihn duohng ayug Juoge rihi ni yihr nyoge.” Noono uaay nyine ucea ne keed gihn ayug Jeacuue yihre ke bang yi geew ne dug.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Naa adog Jeacuue caahn loo baaw keehdo e ngo acahg nyoge kaa loro ne cohg, bang gihn abeehde e ngo anaa koar gene ke piny.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Nye wong kaano e nyin me nyinge Jearuuj abeehno uthoohre ree thaahdh tien Jeacuu maa akwaye wong Jeacuu kea cidh Jeacuue paare. Nyin ngo beehda ruohdh wod amaad.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Wong Jeacuu akwaye bang gihn nyaare ge acielo cog ngo atwaany kaa atwaany maa thoo. Nyaare rune ge anahg apaar wonge ariow.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Dhaago moogo anudo keew nyoge giih ni thoohdh ni, me ree anaa atwaany remo me wuur ree ke run apaar wonge ariow e ngo be cuung. Ke run nu e ngaa maa arom atwaany ke thiehdho atooro.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Muudhe e dhaar ni abeehno ke ngahy Jeacuu ugweele dhe waaro gihr Jeacuu maa abeehn remo unea ke ne thihb ree ke nye wong kaano.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Maa apeehy Jeacuue kobe, “Ngaa e naa agweel an?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Maa arob Jeacuue ngo kea, “Padh ne maano! Ngahya kejea dhaano maa agweel an nud, bang gihn tee maa a'aay oogo riha nud.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ubeehn dhaar ni uguoe ngo kaa ngeyo thiow kejea gihn atiihye ni angej. Noono upahre oogo kiin nyoge e kuohme urihg ni, uthoohre ree ke thaahdh tien Jeacuu maa ateede gihn agweele dhe athoohr gihr Jeacuu ke nyinge nyum nyoge kaano cang kedea kaa a'aay atwaanye ree kii ngo ke wong kaano.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar ni kobe, “Nyaara! Cidhi keehd yoohm rihi. Yiiho mari yihn aboadhe.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Abea nye wong kaano apoohde e Jeacuu urubo nu, e ngaa moogo ake beehno ke yoohn paar Jearuuj maa arube yihr Jearuuj kobe, “Ruohdh, nyaari ataaj. Wiih ngad puohny keá raam keehdo.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 E gihn ni arob ngaan ni aguo Jeacuue kaa lihngo, urube yihr Jearuuj kobe, “Jearuuj, yih keá tudo! Yiih ngo ke cwihnyi now, e nyaari uthiehdh ree.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Naa awahnh Jeacuue paar Jearuuj arumo, e nyoge amahne ke bar wod keehde tiehd. Noono maa ayoade ke Piihter kedea Joon kedea Jeamij maa wur nyethiin ge ke men, ge naa ameehge bar wod keehde.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 E jo muu anaa ke yuog ke nying nyethiin ge acuow Jeacuue kea, “Lengu do! Nyethiin kuu athow, gihre beehda niine!”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Maa angier gene Jeacuu, bang gihn angahy gene kejea nyethiin athow muon.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Batiene maa abeehn Jeacuue umage bad nyethiin maa urube keehd ngo kobe, “Nyethiin! Aj maalo!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Maa aduu wahy nyethiine ree, uyedhe ke maalo piny ke wong kaano. Urob Jeacuue ngo yihr nyoge kejea yoad gihn me cam cube yihr nyethiin.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Batiene e wur nyethiin kedea men thiow ge acahg cwaahng. Maa arob Jeacuue ngo yihr gen kejea gihn atiihy ree, keá teed gene yihr nyoge mooge.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.