Lucas 20
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Cahng man keehdo, e Jeacuu anaa yi laaro gihr Wod Juog e puohny Ciig Beer yihr nyoge, e jo doong yaa lam kedea yaa loohng kedea jo doong paajo ge abeehn bang Jeacuu. Kob gene,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 “Teeg mari noono ngaa e naa acube yihri. Tee gihn riemi yaa ngeehw oogo yi laaro gihr Wod Juog?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Thiow a daahd upeehnya wun. Robu ngo yihra do,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 luogwahy mar Joon gihn anaa acube yihr nyoge ni, teege noono anaa acube luogwahy anaa ayoade paar maalo wale ke bang dhaano utaahngo?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Kaano e ge ake thubo ke rob ke rog gen kob gen, “Awaahn ni, nea wo urubo yihre kejea tee ayoade ke bang Juog e ngo duoge duogo kobe, ‘Abea gihn e bahnge lum Joon kuu anaa ayiiho.’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Abea nea wo urubo kejea tee ayoade ke bang dhaano utaahngo, e lwaag cahg pahdh rogo ubahn gene won keehd leele, bang gihn beehde ngo ngahy gene kejea Joon anahg agamloohngjuog me duohng.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Gihn nu e ngo abeehr gene yihr Jeacuu kob gene, “Ngo kwihj wane.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 E ngo abeehr Jeacuue beehro thiow yihr gen kobe, “A thiow ngaa acub tee yihra ngo be roba yihru.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Keehdo e Jeacuu ake thubo ke rob yihr nyoge kuu ucaale, “Anaa anudo ke nyin moogo maa anaa apiih yen yi puohdho gihre. Maa acube puohdho yihr nyoge mooge utiihy gene yea. Batiene e ngo abeehn ne aay ucea kar weel kaa me baahr maa acea ne ceng thiow duug.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Abea ge abeehn pinye ne cieg arumo, e dhaano acielo kiin yaa tiihj giihe aoohre ke bang yaa anaa acube yi puohdho ni. Ngo aoohre beere e caa ne kahno yihre keehd goan caame yihdh giih acieg yi puohdho. Abea yaa anaa yi puohdho ni, ngaan aoohre apuohd gene maa ariem gene ngo oogo ke cinge now.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 E wur puohdho ngad tiihj gihre moogo acahge kaa oohr bang yaa ni keehdo. E nyin acahg gene kaa joohro maa arieme gene ngo oogo ke cinge now thiow.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Keehdo dahng e wur puohdho poohd be dhaahr maa aoohre dahw gen keehdo. Abea yi dhoar ni e yaa tiihj ngwiilo akedh gene ke rih ngaa ni anaa aoohr ni. Maa ariem gene ngo oogo thiow kun caadi.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Kaano arumo naa aniid wur puohdhe ngo e ake pahro ke cwihnye e urubo e keede kobe, ‘Awaahn ni, gihn e nuu utiihya keehd yaa ni! Moogo e waahda ke ngude ge nyethiin yeya ni naa anhyaara e nuu uoohra. Moogo e ke nying gihn nahge waahda, kuohme uwuor gene, ubahnge cing gen buu ujag gene ree.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Abea ge aniid yaa tiihje waahd ngad puohdho, e ge ake rubo ke rog gen kob gene, ‘E naa waahd ngaa udoohng ne lag piny ni e gihn beehn. Nahgo ngo beere puohdho gihn udoohngo ne gihro.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Noono maa aywaay gene ngo toohg puohdho ne naah kun nu.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ngo teehng wudh gen unahg gen cang kedea ucube puohdhe yihr nyoge mooge.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 E Jeacuu amaahny bang gen kaano ne cohg maa arube kejea, “Abea yi lum anaa agweed arumo beehda gihn ne cohg? Gihn anaa agweed yi kitaab Juog kejea,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Kwaad ngaa upahdh wiih leen nu, e naa ngaan utoar ne jog jogi. E kwaad ngaan upahdh leen nu wiihe, e naa ngaan unyonge ne kud kudi.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Kaano e yaa loohng kedea jo doong yaa lam giih kweehr, ge anaa adaahd dhe yooh me mag gene Jeacuu, bang gihn ngo abeehn gene ne ngeyo kejea kwaad ucaale giih arobe, ge arobe kaa nying gen. Abea dhe yooh me mag gene ngo abeehn ne goohg yihr gen, bang gihn ge atud yihr nyoge.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ne koar Jeacuu piny e nyoge mooge akoog gene beere ge beehn bang Jeacuu, e rog gen anahg gene piny wa nyoge me beeyo me yihdh gen cang keehd ngo. Ngo agaahn gene kejea Jeacuu urubo ke gihn me meehg ngo mago yihr gen beere ngo luom gene luomo yihr yaa ruohdhe giih geen Jeruucalem kedea yihr muudiihr gihr yaa Roama.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Kaano arumo maa abeehn yaa anahg rog gen piny bang Jeacuu ne peehny ngo kob gene, “Ngad Puohny beehda gihn me ngahy wane kejea yih puohny kedea yih rob giih maa athere. Thiow kiin nyoge ge be kwanyi abea mari puohny lum Juog ke dhe yooh maa adiehr.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Rob ngo yihr wan do! Beehda gihn maa arob loohng Juoge yihro kejea gwaaj cuol yihr Jaah Roama ne wale ngo amahne?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Abea e gihn anaa adaahd gene ne cohg, yi ngo amodh Jeacuue modho piow piow. Noono maa arube yihr gen kobe,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Nyoadhu wong grihj yihra uniida ngo! Cuuro gihr ngaa kedea nying ngaa ge naa agweed ngahy grihj gihn?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Maa abeehr gene ngo kejea, “Beehda cuuro kedea nying Jaah Roama.” Kob Jeacuue yihr gen, “Beer cubu kwaad gihn beehda gihr Jaah Roama yihr Jaah Roama kedea cubu gihr Juog yihr Juog.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Dhe yooh maa ayoad gene atooro maa amag gene dhe Jeacuu keehd ngo nyum nyoge kaano. Noono e ge ake lengo bang gihn ge acwaahng ke dhe yoohn kaa abeehr Jeacuue gihn apeehny gen.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Keehdo e yaa Caaduucean, ge na rubo kejea nyoge maa athow ka me cahg gene cahro keehdo tooro, ge anaa abeehn bang Jeacuu maa apeehny gene ngo kob gene,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Ngad Puohny, anaa arob loohng Moaje kejea, ‘Nea dhaano umen athow, uwiie ciihe piny abea nyethiin tooro yihr gen e ngaan umen athow ciih umen geere geero beere yea ngo nyuole nyuolo.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Anudo ke wuud meehe abiihjberiow. Ngaa duohng gen anaa abeehn ne nyuohm maa thowe e yihre tooro nyethiin.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Maa abeehn ngad batiene ugeere ciih umen ucahge thoo e nyethiin tooro kiin gen.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Maa acahg dahw gene do wod keehd dhaago maa athowe thiow e nyethiin tooro. Ne naang wa maano uwahdhe kaa athum gene cang ke thoo kar gen noono abiihjberiow, e bahng ngaa maa anyuol keehd nyethiin ke dhaar ni keew gen ne weey weey.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Dhe caahn arumo e dhaago ree acahge kaa mad piny thiow.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nea ka robe kejea nyoge ge ucahro batien thon gen, e dhaar ni unahg ciih ngaa keew gen noono abiihjberiow bang gihn ge aci wod keehde cang?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Noono e ngo abeehr Jeacuue beehro yihr gen kobe, “Ngahyu ngo kejea cuow kedea maahn me poohd kuow upiny kan, ge naa yaa nyoohmo ke rog gen.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Abea padh cuow kedea maahn giih ucahr keehdo. E thiow gen noono ge naa cuow kedea maahn giih miehr keehd kwaad kar kuowo gihn ne wong maalo ni, nyuohm beehda gihn me tooro ke nying gen keehdo.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Bang gihn ge be cahg thoo, thoo padh gihr gen. Ge beehda nyoge muu uroomo keehd wuohdjuog kedea ge adoohng ne nyoge maa nyethen Juog.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Wa gihn nu anaa anyoadh Moaje kejea,
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Juog ge niidu ni yaage padh Juog nyoge me tooro wale nyoge maa athow, bang gihn nea yihr Juog e ngaa maa athow tooro. Nyoge beehda nyoge me kuow cang yihre.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Gihn nu arumo e nyoge mooge maa yaa loohng doohn gen atihng gene ke maalo kiin nyoge kun caa e ge arubo kob gene, “Ngad Puohny gihn nu angahyi ke beehro beer mee!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Gihn nu maa atud gene arumo utoor ngaa maa acahg Jeacuu ke peehnyo keehd piehj gihr waane keehdo.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Kaano e ge apeehny Jeacuue peehnyo kobe, “Beehn ke ne diih kejea ngaan akob kejea e nuu ubeehn ne boadhe nyoge ni, unahg ngaa me beehda kwaar Deabid?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Bang gihn keehd Deabid ke ngude e ngaan nu arob anaa acuohne kea ngo beehda ruohdh yihre thiow. Wa kwaad kaa anaa arobe ngo yi kitaab wahr kejea,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 uwahdhe ka uyuga yaa mahni ne upahm thaahdh tieni.” ’
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Deabid kwaare cahge cuohno ne ‘ruohdh’ yihre ke ne diih?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nye kaano anaa alihng nyoge lihngo nu, e Jeacuu ake rubo keehd jo waahdhe kobe,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Cubu wudhu piny yaage ukoaru rogu beer mee thiow ke nying yaa loohng ubahnge dhe yoohn gen noono beehd gene kii ngo be ngooru. Bang gihn mar gen ge nhyaar waahdh ke kiin nyoge keehd thoohn waay gen noono bahy nu. E thiow mar gen, ge nhyaar dhe yoohn maahdh nyoge ke bang yi cuug e nyoge wudh gen kuul gene ke piny yihr gen. E thiow keehdo, kwaad kuohn piih giih acub wong maalo yihdh wuud amaade ni, gen naa giih nhyaar gene noono ne kuohn piih yihr gen. E dahng, kwaad kuohn beey kuohn mahd nyoge yihdh gen kar cam, ge naa giih nhyaar gene ke kwanyo upiih gene yihdh gen.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ge nyoge me nhyaar cam giih gule kedea kwaj duug yi Wod Juog ne kang nying nyoge abea toohd now kway gen noono yea apuogo. Juog ge ukihme ke deeh ukihm me teeg.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.