Lucas 20
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA
1 Cahng man keehdo, e Jeacuu anaa yi laaro gihr Wod Juog e puohny Ciig Beer yihr nyoge, e jo doong yaa lam kedea yaa loohng kedea jo doong paajo ge abeehn bang Jeacuu. Kob gene,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 “Teeg mari noono ngaa e naa acube yihri. Tee gihn riemi yaa ngeehw oogo yi laaro gihr Wod Juog?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Thiow a daahd upeehnya wun. Robu ngo yihra do,
3 Jesus respondeu:
4 luogwahy mar Joon gihn anaa acube yihr nyoge ni, teege noono anaa acube luogwahy anaa ayoade paar maalo wale ke bang dhaano utaahngo?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kaano e ge ake thubo ke rob ke rog gen kob gen, “Awaahn ni, nea wo urubo yihre kejea tee ayoade ke bang Juog e ngo duoge duogo kobe, ‘Abea gihn e bahnge lum Joon kuu anaa ayiiho.’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Abea nea wo urubo kejea tee ayoade ke bang dhaano utaahngo, e lwaag cahg pahdh rogo ubahn gene won keehd leele, bang gihn beehde ngo ngahy gene kejea Joon anahg agamloohngjuog me duohng.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Gihn nu e ngo abeehr gene yihr Jeacuu kob gene, “Ngo kwihj wane.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 E ngo abeehr Jeacuue beehro thiow yihr gen kobe, “A thiow ngaa acub tee yihra ngo be roba yihru.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Keehdo e Jeacuu ake thubo ke rob yihr nyoge kuu ucaale, “Anaa anudo ke nyin moogo maa anaa apiih yen yi puohdho gihre. Maa acube puohdho yihr nyoge mooge utiihy gene yea. Batiene e ngo abeehn ne aay ucea kar weel kaa me baahr maa acea ne ceng thiow duug.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Abea ge abeehn pinye ne cieg arumo, e dhaano acielo kiin yaa tiihj giihe aoohre ke bang yaa anaa acube yi puohdho ni. Ngo aoohre beere e caa ne kahno yihre keehd goan caame yihdh giih acieg yi puohdho. Abea yaa anaa yi puohdho ni, ngaan aoohre apuohd gene maa ariem gene ngo oogo ke cinge now.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 E wur puohdho ngad tiihj gihre moogo acahge kaa oohr bang yaa ni keehdo. E nyin acahg gene kaa joohro maa arieme gene ngo oogo ke cinge now thiow.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Keehdo dahng e wur puohdho poohd be dhaahr maa aoohre dahw gen keehdo. Abea yi dhoar ni e yaa tiihj ngwiilo akedh gene ke rih ngaa ni anaa aoohr ni. Maa ariem gene ngo oogo thiow kun caadi.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Kaano arumo naa aniid wur puohdhe ngo e ake pahro ke cwihnye e urubo e keede kobe, ‘Awaahn ni, gihn e nuu utiihya keehd yaa ni! Moogo e waahda ke ngude ge nyethiin yeya ni naa anhyaara e nuu uoohra. Moogo e ke nying gihn nahge waahda, kuohme uwuor gene, ubahnge cing gen buu ujag gene ree.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 “Abea ge aniid yaa tiihje waahd ngad puohdho, e ge ake rubo ke rog gen kob gene, ‘E naa waahd ngaa udoohng ne lag piny ni e gihn beehn. Nahgo ngo beere puohdho gihn udoohngo ne gihro.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Noono maa aywaay gene ngo toohg puohdho ne naah kun nu.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Ngo teehng wudh gen unahg gen cang kedea ucube puohdhe yihr nyoge mooge.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 E Jeacuu amaahny bang gen kaano ne cohg maa arube kejea, “Abea yi lum anaa agweed arumo beehda gihn ne cohg? Gihn anaa agweed yi kitaab Juog kejea,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Kwaad ngaa upahdh wiih leen nu, e naa ngaan utoar ne jog jogi. E kwaad ngaan upahdh leen nu wiihe, e naa ngaan unyonge ne kud kudi.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kaano e yaa loohng kedea jo doong yaa lam giih kweehr, ge anaa adaahd dhe yooh me mag gene Jeacuu, bang gihn ngo abeehn gene ne ngeyo kejea kwaad ucaale giih arobe, ge arobe kaa nying gen. Abea dhe yooh me mag gene ngo abeehn ne goohg yihr gen, bang gihn ge atud yihr nyoge.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ne koar Jeacuu piny e nyoge mooge akoog gene beere ge beehn bang Jeacuu, e rog gen anahg gene piny wa nyoge me beeyo me yihdh gen cang keehd ngo. Ngo agaahn gene kejea Jeacuu urubo ke gihn me meehg ngo mago yihr gen beere ngo luom gene luomo yihr yaa ruohdhe giih geen Jeruucalem kedea yihr muudiihr gihr yaa Roama.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kaano arumo maa abeehn yaa anahg rog gen piny bang Jeacuu ne peehny ngo kob gene, “Ngad Puohny beehda gihn me ngahy wane kejea yih puohny kedea yih rob giih maa athere. Thiow kiin nyoge ge be kwanyi abea mari puohny lum Juog ke dhe yooh maa adiehr.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Rob ngo yihr wan do! Beehda gihn maa arob loohng Juoge yihro kejea gwaaj cuol yihr Jaah Roama ne wale ngo amahne?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Abea e gihn anaa adaahd gene ne cohg, yi ngo amodh Jeacuue modho piow piow. Noono maa arube yihr gen kobe,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Nyoadhu wong grihj yihra uniida ngo! Cuuro gihr ngaa kedea nying ngaa ge naa agweed ngahy grihj gihn?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Maa abeehr gene ngo kejea, “Beehda cuuro kedea nying Jaah Roama.” Kob Jeacuue yihr gen, “Beer cubu kwaad gihn beehda gihr Jaah Roama yihr Jaah Roama kedea cubu gihr Juog yihr Juog.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Dhe yooh maa ayoad gene atooro maa amag gene dhe Jeacuu keehd ngo nyum nyoge kaano. Noono e ge ake lengo bang gihn ge acwaahng ke dhe yoohn kaa abeehr Jeacuue gihn apeehny gen.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Keehdo e yaa Caaduucean, ge na rubo kejea nyoge maa athow ka me cahg gene cahro keehdo tooro, ge anaa abeehn bang Jeacuu maa apeehny gene ngo kob gene,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Ngad Puohny, anaa arob loohng Moaje kejea, ‘Nea dhaano umen athow, uwiie ciihe piny abea nyethiin tooro yihr gen e ngaan umen athow ciih umen geere geero beere yea ngo nyuole nyuolo.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Anudo ke wuud meehe abiihjberiow. Ngaa duohng gen anaa abeehn ne nyuohm maa thowe e yihre tooro nyethiin.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Maa abeehn ngad batiene ugeere ciih umen ucahge thoo e nyethiin tooro kiin gen.
30 o segundo
31 Maa acahg dahw gene do wod keehd dhaago maa athowe thiow e nyethiin tooro. Ne naang wa maano uwahdhe kaa athum gene cang ke thoo kar gen noono abiihjberiow, e bahng ngaa maa anyuol keehd nyethiin ke dhaar ni keew gen ne weey weey.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Dhe caahn arumo e dhaago ree acahge kaa mad piny thiow.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nea ka robe kejea nyoge ge ucahro batien thon gen, e dhaar ni unahg ciih ngaa keew gen noono abiihjberiow bang gihn ge aci wod keehde cang?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Noono e ngo abeehr Jeacuue beehro yihr gen kobe, “Ngahyu ngo kejea cuow kedea maahn me poohd kuow upiny kan, ge naa yaa nyoohmo ke rog gen.
34 Jesus respondeu:
35 Abea padh cuow kedea maahn giih ucahr keehdo. E thiow gen noono ge naa cuow kedea maahn giih miehr keehd kwaad kar kuowo gihn ne wong maalo ni, nyuohm beehda gihn me tooro ke nying gen keehdo.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Bang gihn ge be cahg thoo, thoo padh gihr gen. Ge beehda nyoge muu uroomo keehd wuohdjuog kedea ge adoohng ne nyoge maa nyethen Juog.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Wa gihn nu anaa anyoadh Moaje kejea,
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Juog ge niidu ni yaage padh Juog nyoge me tooro wale nyoge maa athow, bang gihn nea yihr Juog e ngaa maa athow tooro. Nyoge beehda nyoge me kuow cang yihre.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Gihn nu arumo e nyoge mooge maa yaa loohng doohn gen atihng gene ke maalo kiin nyoge kun caa e ge arubo kob gene, “Ngad Puohny gihn nu angahyi ke beehro beer mee!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Gihn nu maa atud gene arumo utoor ngaa maa acahg Jeacuu ke peehnyo keehd piehj gihr waane keehdo.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Kaano e ge apeehny Jeacuue peehnyo kobe, “Beehn ke ne diih kejea ngaan akob kejea e nuu ubeehn ne boadhe nyoge ni, unahg ngaa me beehda kwaar Deabid?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Bang gihn keehd Deabid ke ngude e ngaan nu arob anaa acuohne kea ngo beehda ruohdh yihre thiow. Wa kwaad kaa anaa arobe ngo yi kitaab wahr kejea,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 uwahdhe ka uyuga yaa mahni ne upahm thaahdh tieni.” ’
43 até que eu ponha
44 Deabid kwaare cahge cuohno ne ‘ruohdh’ yihre ke ne diih?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nye kaano anaa alihng nyoge lihngo nu, e Jeacuu ake rubo keehd jo waahdhe kobe,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Cubu wudhu piny yaage ukoaru rogu beer mee thiow ke nying yaa loohng ubahnge dhe yoohn gen noono beehd gene kii ngo be ngooru. Bang gihn mar gen ge nhyaar waahdh ke kiin nyoge keehd thoohn waay gen noono bahy nu. E thiow mar gen, ge nhyaar dhe yoohn maahdh nyoge ke bang yi cuug e nyoge wudh gen kuul gene ke piny yihr gen. E thiow keehdo, kwaad kuohn piih giih acub wong maalo yihdh wuud amaade ni, gen naa giih nhyaar gene noono ne kuohn piih yihr gen. E dahng, kwaad kuohn beey kuohn mahd nyoge yihdh gen kar cam, ge naa giih nhyaar gene ke kwanyo upiih gene yihdh gen.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ge nyoge me nhyaar cam giih gule kedea kwaj duug yi Wod Juog ne kang nying nyoge abea toohd now kway gen noono yea apuogo. Juog ge ukihme ke deeh ukihm me teeg.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.