Lucas 15

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cahng man e yaa gwaay cuol kedea ‘nyoge maa awaadh paaje’ ge anaa abeehn bang Jeacuu ne lihng giih robe.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Arumo e Paarijea kedea yaa loohng ge ake ngoan ke cwihny gen kob gene, “Nyin mare koag kaa goong yaa anyoohne now kedea nyoge maa awaadh paaje ge naa yaa ayuge ne yaae ne cahme keehd gen.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn abeehne ke ne robo yihr gen:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Yaage! Nea dhaano acielo kiin nu, yihre ne roome jiehabiihj ubeehn aciele urwaahnye kiin gen, ngahda e goan muu nu ge wiie ke kaano ucea ne daahd acien man arwaahnyo? Ngo dhiile kaa daahdo uwahdhe ka uyoade ngo.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Abea ge cea ngo ne yoado arumo, ngahda e ngo thoohre kuu utoge ubiene ngo e cwihnye amihno ne?
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Batiene ge beehne paajo keehd ngo, e caa ne cuohn gome kedea yaa wong akeewo kedea urobe ngo yihr gen kea, ‘Yaage! A daahd umihn cwihnyu keehd an tiehd, bang gihn roomo gihra naa arwaahnyo ngo ayoada.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Roba robo yihru, uneehn gihn nu thiow Paar Maalo. Juog cwihnye umihn keter, ke nying dhaano acielo maa aduu cwihnye caahn bang anyoohne giihe. Abea mihn cwihny maa athiir utooro ke nying nyoge jiehangween wonge apaar wonge abiihj bengween maa akweer ke duu cwihny gen caahn rog anyoohne giih gen.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Thiow dhaago anudo me yihre anaa nying ngiihny apaar giih demaro. Maa abeehn aciele urwaahnye. Batiene e dhaar ni maaj ameenye meenyo maa adhiile yi wod ke cwado beer mee ne cohg e daahd wong demaro gihn ni. Maa ubuohje ke daahd ngo uwahdhe kaa dhiile ngo ke yoado.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Batiene e gome kedea yaa wong akeew giihe ge acuohne urobe ngo yihr gen kobe, ‘Yaage! A daahd umihn cwihnyu keehd an tiehd bang gihn wong demaro gihra acielo naa arwaahnyo ngo ayoada.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Roba robo yihru, uneehn gihn nu thiow wuohdjuog cwihny gen umihni keter ke nying dhaano acielo maa ngaa me raaj, abea cwihnye aduoge caahn bang anyoohne giihe.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Muudhe Jeacuu abar maalo ke rob kea, “Umodho coon dhaano moogo anaa nudo me yihre anaa waahd ariow.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Cahng man arumo e ngaan thiin ake rubo yihr wahn kobe, ‘Abaa! Paahng yihdh giih paajo yihr wan keehd umiiha ucubi kura yihra.’ Batiene arumo e wur gen yihdh giih paajo ge apaahnge paahngo yihr gen keehd umen.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Naa apaahng wur gene yihdh giih nyepinye, e batien nihn me noog, e nyedhooh thiin, giihe ge aconge congo cang uaaye ne ci paajo moogo maa anaa ka me baahr. Yi paan nu e ngiihny giihe ge araanye ke dhe yooh me raaj mee.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Muudhe naa athum ngiihny yihre cang e kahj me duohng apahdh yi paan ni cang maa angoohnge keter.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kaano e aci ne daahd tiihj bang ngad paan ni. Gihn nu e tiihj kwaag kudhruue e naa acub yihre.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Maa abang kahje nyedhoohg keter bang gihn ngaa me cub cam yihre tooro. Cam mar kudhruue e naa gihn ne muodhe ree keehd ngo abea e poohd be yahng.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Gihn nu naa aniide ngo e apiih ne rob ke cwihnye e keede kobe, ‘Amahr yaa tiihy yihr wura caame athooj ke nying gen now, adhaahr caame ge doohng piny. Abea a ge thow dom kan keehd kahj ni!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ngweehn me dhiila doo bang wura paajo ucaa ne robe yihre kejea Abaa! Gihn me raaj keter e naa ayuga rihi nyum Juog!
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ke nying gihn nu e a keá cahg ke cuohno keehdo ne waahdi, abea yug an ne ngaa me tiihy yihri now.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Batien gihn nu arumo e ree akwanye ke maalo uthube thubo ke waahdh e beehn paajo.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “E nyedhoohg ake rubo yihr wahn kobe, ‘Abaa! Gihn me raaj keter e naa ayuga rihi nyum Juog. Gihr nyinga tooro keehdo me cahgi an ke cuohno ne waahdi.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Abea keehd maano e wahn arob ngo yihr yaa tiihj giihe kobe, ‘Yaage laaru goohd paajo piow piow ukahlu kihd waaro gihn awuob keter ni. Beehnu keehd ngo ungaabu ngo ree. Kedea codu joadh yi lweede, ungaabu wuor yi tiene thiow.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Thiow cidhu, ukahlu muor gihn acwaadh ni. Nahgu ngo bang gihn tihn wo dhiil cam umielo e cwihnyo amihno.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Bang gihn waahda gen anaa ke roomo yihra wa nyethiin maa anaa athow, abea awaahn ni aduu banga e ngo kuow.’ Gihn nu arumo nyoge ake cahmo, umiel gene umihn cwihny gene keter.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Muudhe nye kaano anaa awahnh nyedhoohge paajo nu, e umen ge duohng yihre ni anaa yi puohdho. Naa awahnhe dhe paajo, e doohn nyoge alihnge lihngo e nyoge ukwaago kedea e nyoge uwahr maa e ge anaa ake miel thiow.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Gihn nu e ngad tiihj acielo kiin yaa tiihj giih paajo acuohne cuohno maa apeehnye ngo ke gihn yug ree paajo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Maa abeehr ngad tiihje ngo yihre kea, ‘Umiihu e naa aduu paajo. Ubeehn wuru unahge muor gihn acwaadh bang gihn kea umiihu aduu paajo ke yoohm ree e gihn me raaj me ne ree tooro thiow.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Nyin cwihnye ake rahnyo ukweere ke bar paajo. Maa abeehn wahne oogo bange urub wahne yihre e kway wong ngo thiow.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Batiene e gihn nu akway wahn wonge nu, e ngo ake rubo yihr wahn arumo kobe, ‘Abaa maahny kaa atiihya yihri ke run ni cang abea bahng cahng acielo maa adhahla yea gihri. Bekihd cahng acielo maa acubi nyethiin diel ucweda ngo keehd goma ubeehn cwihny wan umihne thiow!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Abea naa aduu waahdi ge araany giihi urwaahnye gen rog ajabe, e muor gihn acwaadh, e naa anahgi ke nyinge!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Maa arub wahne keehd ngo kobe, ‘Nye waahda gihn! Wa yih beed paajo tiehd keehd an. Ngahda giih ne yihra cang kan ge beehda giih cang ne?
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ngahda beehda gihn maa kare ne cohg nye waahda, kejea nyoge ne dhiil miel umihn cwihny gene ne? Bang gihn umiihu gen anaa ake roomo yihra wa nyethiin maa anaa athow, abea awaahn ni aduu banga e kuow e thiow anaa anahg ngaa maa anaa arwaahnyo abea e noono ayoad arumo nu.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.