Lucas 15
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARC
1 Cahng man e yaa gwaay cuol kedea ‘nyoge maa awaadh paaje’ ge anaa abeehn bang Jeacuu ne lihng giih robe.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Arumo e Paarijea kedea yaa loohng ge ake ngoan ke cwihny gen kob gene, “Nyin mare koag kaa goong yaa anyoohne now kedea nyoge maa awaadh paaje ge naa yaa ayuge ne yaae ne cahme keehd gen.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Gihn nu e Jeacuu ucaale gihn abeehne ke ne robo yihr gen:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Yaage! Nea dhaano acielo kiin nu, yihre ne roome jiehabiihj ubeehn aciele urwaahnye kiin gen, ngahda e goan muu nu ge wiie ke kaano ucea ne daahd acien man arwaahnyo? Ngo dhiile kaa daahdo uwahdhe ka uyoade ngo.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Abea ge cea ngo ne yoado arumo, ngahda e ngo thoohre kuu utoge ubiene ngo e cwihnye amihno ne?
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Batiene ge beehne paajo keehd ngo, e caa ne cuohn gome kedea yaa wong akeewo kedea urobe ngo yihr gen kea, ‘Yaage! A daahd umihn cwihnyu keehd an tiehd, bang gihn roomo gihra naa arwaahnyo ngo ayoada.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Roba robo yihru, uneehn gihn nu thiow Paar Maalo. Juog cwihnye umihn keter, ke nying dhaano acielo maa aduu cwihnye caahn bang anyoohne giihe. Abea mihn cwihny maa athiir utooro ke nying nyoge jiehangween wonge apaar wonge abiihj bengween maa akweer ke duu cwihny gen caahn rog anyoohne giih gen.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Thiow dhaago anudo me yihre anaa nying ngiihny apaar giih demaro. Maa abeehn aciele urwaahnye. Batiene e dhaar ni maaj ameenye meenyo maa adhiile yi wod ke cwado beer mee ne cohg e daahd wong demaro gihn ni. Maa ubuohje ke daahd ngo uwahdhe kaa dhiile ngo ke yoado.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Batiene e gome kedea yaa wong akeew giihe ge acuohne urobe ngo yihr gen kobe, ‘Yaage! A daahd umihn cwihnyu keehd an tiehd bang gihn wong demaro gihra acielo naa arwaahnyo ngo ayoada.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Roba robo yihru, uneehn gihn nu thiow wuohdjuog cwihny gen umihni keter ke nying dhaano acielo maa ngaa me raaj, abea cwihnye aduoge caahn bang anyoohne giihe.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Muudhe Jeacuu abar maalo ke rob kea, “Umodho coon dhaano moogo anaa nudo me yihre anaa waahd ariow.
11 E disse:
12 Cahng man arumo e ngaan thiin ake rubo yihr wahn kobe, ‘Abaa! Paahng yihdh giih paajo yihr wan keehd umiiha ucubi kura yihra.’ Batiene arumo e wur gen yihdh giih paajo ge apaahnge paahngo yihr gen keehd umen.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Naa apaahng wur gene yihdh giih nyepinye, e batien nihn me noog, e nyedhooh thiin, giihe ge aconge congo cang uaaye ne ci paajo moogo maa anaa ka me baahr. Yi paan nu e ngiihny giihe ge araanye ke dhe yooh me raaj mee.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Muudhe naa athum ngiihny yihre cang e kahj me duohng apahdh yi paan ni cang maa angoohnge keter.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Kaano e aci ne daahd tiihj bang ngad paan ni. Gihn nu e tiihj kwaag kudhruue e naa acub yihre.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Maa abang kahje nyedhoohg keter bang gihn ngaa me cub cam yihre tooro. Cam mar kudhruue e naa gihn ne muodhe ree keehd ngo abea e poohd be yahng.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Gihn nu naa aniide ngo e apiih ne rob ke cwihnye e keede kobe, ‘Amahr yaa tiihy yihr wura caame athooj ke nying gen now, adhaahr caame ge doohng piny. Abea a ge thow dom kan keehd kahj ni!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ngweehn me dhiila doo bang wura paajo ucaa ne robe yihre kejea Abaa! Gihn me raaj keter e naa ayuga rihi nyum Juog!
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ke nying gihn nu e a keá cahg ke cuohno keehdo ne waahdi, abea yug an ne ngaa me tiihy yihri now.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Batien gihn nu arumo e ree akwanye ke maalo uthube thubo ke waahdh e beehn paajo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “E nyedhoohg ake rubo yihr wahn kobe, ‘Abaa! Gihn me raaj keter e naa ayuga rihi nyum Juog. Gihr nyinga tooro keehdo me cahgi an ke cuohno ne waahdi.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Abea keehd maano e wahn arob ngo yihr yaa tiihj giihe kobe, ‘Yaage laaru goohd paajo piow piow ukahlu kihd waaro gihn awuob keter ni. Beehnu keehd ngo ungaabu ngo ree. Kedea codu joadh yi lweede, ungaabu wuor yi tiene thiow.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Thiow cidhu, ukahlu muor gihn acwaadh ni. Nahgu ngo bang gihn tihn wo dhiil cam umielo e cwihnyo amihno.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Bang gihn waahda gen anaa ke roomo yihra wa nyethiin maa anaa athow, abea awaahn ni aduu banga e ngo kuow.’ Gihn nu arumo nyoge ake cahmo, umiel gene umihn cwihny gene keter.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Muudhe nye kaano anaa awahnh nyedhoohge paajo nu, e umen ge duohng yihre ni anaa yi puohdho. Naa awahnhe dhe paajo, e doohn nyoge alihnge lihngo e nyoge ukwaago kedea e nyoge uwahr maa e ge anaa ake miel thiow.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Gihn nu e ngad tiihj acielo kiin yaa tiihj giih paajo acuohne cuohno maa apeehnye ngo ke gihn yug ree paajo.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Maa abeehr ngad tiihje ngo yihre kea, ‘Umiihu e naa aduu paajo. Ubeehn wuru unahge muor gihn acwaadh bang gihn kea umiihu aduu paajo ke yoohm ree e gihn me raaj me ne ree tooro thiow.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Nyin cwihnye ake rahnyo ukweere ke bar paajo. Maa abeehn wahne oogo bange urub wahne yihre e kway wong ngo thiow.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Batiene e gihn nu akway wahn wonge nu, e ngo ake rubo yihr wahn arumo kobe, ‘Abaa maahny kaa atiihya yihri ke run ni cang abea bahng cahng acielo maa adhahla yea gihri. Bekihd cahng acielo maa acubi nyethiin diel ucweda ngo keehd goma ubeehn cwihny wan umihne thiow!
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Abea naa aduu waahdi ge araany giihi urwaahnye gen rog ajabe, e muor gihn acwaadh, e naa anahgi ke nyinge!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Maa arub wahne keehd ngo kobe, ‘Nye waahda gihn! Wa yih beed paajo tiehd keehd an. Ngahda giih ne yihra cang kan ge beehda giih cang ne?
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ngahda beehda gihn maa kare ne cohg nye waahda, kejea nyoge ne dhiil miel umihn cwihny gene ne? Bang gihn umiihu gen anaa ake roomo yihra wa nyethiin maa anaa athow, abea awaahn ni aduu banga e kuow e thiow anaa anahg ngaa maa anaa arwaahnyo abea e noono ayoad arumo nu.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.