Lucas 14
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Cahng man Jeacuu anaa ne cam paar ngad Paarijea me beehda ngaa moogo thiow me duohng kiin Paarijea. Kaano e Paarijea naa anudo nying gen anaa dihng gene rih Jeacuu ne boar Jeacuu ke gihn utiihye.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 E nyin moogo anaa apiih nyum Jeacuu me ree anaa atwaany bungbung.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Batiene e Jeacuu yaa apuohny keehd luub yi loohng kedea yaa Paarijea ge apeehnye peehnyo kejea, “Beehda kare, ke dhe yoohn loohng gihr paaro uthiehdh dhaano cahng Cabadh ne wale padh kare?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Gihn nu maa aleng gene ne caaj e gihn maa abeehr gene tooro. Arumo e Jeacuu nyin atwaany ni amage maa uthiehdhe ngo uoohre ngo oogo.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Keehdo e Jeacuu ge acahge kaa apeehnyo kobe, “Nea dhaano acielo kiinu yihre ne nyethiine wale muore maa apahdho yaa abuulo cahng Cabadh, e ngo be teehle oogo piow piow ke nying gihn nahge cahng Cabadh ne?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Dahng gihn maa abeehr gene tooro yihr Jeacuu.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Batiene kaano e Jeacuu abar maalo ke rob, bang gihn dhe yoohn kaa anaa piih yaa anaa acuohn kar cam aboare. Bang gihn aniide naa beehn nyoge, e kuohn piih giih beey ni gen naa apeem gene ke rog gen. Arumo maa arobe ngo yihr gen keehd dhe yoohn ucaale kobe,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Yaage lihngu gihn! Nea ngaa moogo dhaano acuohne paare bang nyuohm naa ayuge paajo yihre, e dhaano keá moon piny ke kwany kuohn piih maa awuobe. Bang gihn kwihy dhaane kejea moogo e ngad paajo dhaano moogo me wiihe ne maalo yihr ngaan nu acuohne thiow.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 E gihn nu arumo e ngad paajo naa acuohn gen kar gen noon ni ariow ni, caa ne beehno keehd ngade gen arumo, ce rube keehd ngaa man kejea, ‘Cub kar piih gihn apiihi yea, yihr ngada gen.’ Batiene e ngaan nu aj maalo kare noono udae ka moogo ke laahy wihj kedea e guohbe ayaahr thiow.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Abea nea beehda kaa ngo ne cohg, kejea dhaano nyoge acuohne kar cam naa ayug bang cahng nyuohm e ge beehn dhaane kuonge piih ka me ne bihdh now tudi. Arumo batiene nea ngad paajo caa ne beehno e urubo keehd ngo kejea, ‘Goma! Beehn wong maalo kan ne piih.’ Kaano e wiih ngaan ngo udoohng mor nyum nyoge naa apiih kaano cang.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Bang gihn kwaad ngaan cub cwihnye yi daahd ruohdh ke nying yoad gihn me beer, e ngaan nu ree uyoade ne dhaano now me gihn me ne yihre tooro. Abea ngaan yug ree ne dhaano now, e ngaan nu ree uyoade ne ruohdh uyoade gihn me beer.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Gihn nu arumo e Jeacuu adog ne rob ke nying ngad paajo naa agoong nyoge kobe, “Abea yih ngad paajo nea beehda gihn me yih daahde ucuohni nyoge paari wiih cam maa ayugi, e yih keá cuohn gome wale nyoge maa awaahde keehd yihn wale nyoge maa alony.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Abea nea kare ne cohg, kejea yih daahde uyugi cam paari yihr nyoge e kea cuohni ke nyoge maa angoohng kedea nyoge me tien ge atug, yaa tien ge angool maa kwaad yaa nying ge acoor ni, gen naa yaa dhiili ke cuohno noono.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Nea ngo ayugi wa gihn nu, e yih nuu nahg ngaa maa adooj Juoge. Bang gihn yaa angoohng wa gihn, gihn muu uyoadi bang gen muu ucub gene yihri tooro, ne duu wiih gihri naa agoongi gen. Abea cahng ucahr yaa beey ni, goong gihri noono agoongi gen nu wiihe uduu Juoge.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Naa lihng nyin moogo maa anaa apiih kar cam gihn arob Jeacuue, e ake rubo kea, “Mihn cwihny beehda gihr ngaan ucam amono yi dhaahr Juog!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jeacuu ake rubo e beehr gihr nyin keehd ucaale kobe, “Coon umodho nyin moogo anaa anudo maa anaa ayug cam me duohng mee paare. Maa acuohne nyoge me thoohdh bang cam naa ayuge kejea beehn gene.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Naa aniide ngo e cam athum ke gwiiro e ngad tiihj gihre aoohre ke bang yaa anaa acuohne, kejea beehn gene bang gihn cam agwiir ree.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Gihn nu yaa anaa arob lubo yihr gen, rog gen ajaahy gene jaahyo naa acielo acielo kejea kar beehno tooro yihr gen. Maa arub ngad umodhe yihr ngad tiihj naa oohr kejea, ‘Nyieh, kare tooro yihra me beehna. Puohdho angeewa kedea a dhiil cidho ne maanye. Cedhree! Nea kare nud kea meehga jaahy riha.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Ngaa man keehdo acahg rob kejea, ‘Nyieh, kar beehna tooro, bang gihn a angeehwo keehd miohre maa areehg naa riow me teehng ge abiihj giih ywaaj arabya gihn kahg piny keehde. Noono adaahde ucaa ne tum gen yi puohdho. Cedhree! Nea kare nud kea meehga jaahy riha.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Nyin moogo acahg rob keehdo yihr nyin kejea, ‘An noon ni dhaago akahla paajo ke tihn. Nea kare nud e kea meehga jaahy riha.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Batiene arumo maa aduu ngad tiihje ne rob gihn ayug ree yihr ngad paajo. Gihn nu e ngad paajo cwihnye ake rahnyo ke nying gihn ni ayug yaa ni ree. Noono ukobe ngo yihr ngad tiihye kea, ‘Laar cidho piow piow ke bang yihdh acaare kedea ke bang yihdh yiehdhe giih keew miehr, kahl kwaad nyoge maa ngoohng maa ayoadi now, yaa tien gen atug ni kedea muu tien gen angool maa muu nying gen acoor.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Naa beehn ngad tiihje keehd nyoge, e ngo acaa ne rob keehd ngad paajo arumo kobe, ‘Ruohdh! Gihn arobi yihra atiihya wa kaa ngo. Nyoge abeehno abea piny poohd kuu aromo keehd nyoge bang gihn nyoge noog.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Batiene dahng e ngad paajo acahg rob keehd ngad tiihj gihre kobe, ‘Doogi keehdo ucidhi ke bang yihdh acaare kedea ke bang yihdh yiehdhe giih caadh cang kwaad ngaa ayoadi now beehn ke ngo. Bang gihn adaahde upahng paara keehd nyoge.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ngahyu ngo kejea keew yaa anaa acuohna dhaano acielo kiin gen muu cahg cam mara naa agwiira ke belo utooro.’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Cahng man e amahr nyoge ge anaa ake caahdho tiehd keehd Jeacuu. Batiene e Jeacuu wiihe aloge ke bang gen maa arube kobe,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Yaage, aroba yihru kejea ngaa daahd udoohnge ne ngad batiena abea wahn, men, ciihe, nyethene, wuud men ke ge nyemen kedea keehd wahye be maane, e kare tooro yihre unahge ngad batiena.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Kwaad dhaano now me cwihnye tooro uthowe ke nyinga wiih yaadh maa ariihw, e ngaan nu padh ngad batiena ne weey weey.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Nea dhaano kiinu cwihnye ne geer wod maalo baahr mee ngahda e ngo kuong piih umodho, umaahnye ka ukaab wode yihre ke geero ne? Kedea kuong piih umodho bang ne ngahy ngo nea giih ne yihre wod rom gene kaa ageero e gihn me daag tooro.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Bang gihn nea ge cea ne thubo keehd geer arumo ni, e ree cea ke ne yoado kejea wod ree be thume ke geero yihre. Gihn nu e kwaad yaa anaa niide e ngo thubo ke geer ni, ngo ngier gene ngiero.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Batiene e nyoge rom rob ree kejea, ‘Wa nyin wod anaa anahg gihn maa athobe beer mee ke geero abea awaahn ni maahnyu kaa ariehny wod piny yihre ke geero.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Thiow roma kaa robo ke dhe yooh moogo kejea beehda kwaad ruohdh me ngihde noono, ne daahd aay kea e caa ne lor ruohdh moogo me teehng wiihe ke liny, abea wiihe be kuonge ke coaro umodho? Wiihe kuonge kaa coar umodho nea kare nud yihre me rome ruohdh teehng wiihe keehd acaakere kar alihbe dhaano aduuno ge taaye taayo, abea yihre naa acaakere alihbe apaar cog.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Nea kare tooro me rome teehng e ngo ukwahnyo keehd nyoge me oohre bang ruohdh teehng wiihe maano e ngo poohd ne ka me baahr beere ge udoohr.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Thiow keehd dhe yoohn nu, nea kwaad dhaano now me nud kiinu, me daahd ngo ubeehne batiena, ubahnge kwaad giih ne yihre cang ge be gweeye ke piny cang ke nyinga, e ngaan nu buu unahg ngada.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Melo beehda gihn me beer. Abea nea ngo abahnho e be rom ke yugo law keehdo.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Gihn me kony melo gihn nu tooro. Keehd puohdho maa ayiide be wele. Ngo ngweehn cog kaa woj dom. Kea noono ya! Yabu yihdhu, nea ngaa me yihdhe nud me lihngo e kea lihnge!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.