Lucas 14
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ACF
1 Cahng man Jeacuu anaa ne cam paar ngad Paarijea me beehda ngaa moogo thiow me duohng kiin Paarijea. Kaano e Paarijea naa anudo nying gen anaa dihng gene rih Jeacuu ne boar Jeacuu ke gihn utiihye.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 E nyin moogo anaa apiih nyum Jeacuu me ree anaa atwaany bungbung.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Batiene e Jeacuu yaa apuohny keehd luub yi loohng kedea yaa Paarijea ge apeehnye peehnyo kejea, “Beehda kare, ke dhe yoohn loohng gihr paaro uthiehdh dhaano cahng Cabadh ne wale padh kare?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Gihn nu maa aleng gene ne caaj e gihn maa abeehr gene tooro. Arumo e Jeacuu nyin atwaany ni amage maa uthiehdhe ngo uoohre ngo oogo.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Keehdo e Jeacuu ge acahge kaa apeehnyo kobe, “Nea dhaano acielo kiinu yihre ne nyethiine wale muore maa apahdho yaa abuulo cahng Cabadh, e ngo be teehle oogo piow piow ke nying gihn nahge cahng Cabadh ne?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Dahng gihn maa abeehr gene tooro yihr Jeacuu.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Batiene kaano e Jeacuu abar maalo ke rob, bang gihn dhe yoohn kaa anaa piih yaa anaa acuohn kar cam aboare. Bang gihn aniide naa beehn nyoge, e kuohn piih giih beey ni gen naa apeem gene ke rog gen. Arumo maa arobe ngo yihr gen keehd dhe yoohn ucaale kobe,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Yaage lihngu gihn! Nea ngaa moogo dhaano acuohne paare bang nyuohm naa ayuge paajo yihre, e dhaano keá moon piny ke kwany kuohn piih maa awuobe. Bang gihn kwihy dhaane kejea moogo e ngad paajo dhaano moogo me wiihe ne maalo yihr ngaan nu acuohne thiow.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 E gihn nu arumo e ngad paajo naa acuohn gen kar gen noon ni ariow ni, caa ne beehno keehd ngade gen arumo, ce rube keehd ngaa man kejea, ‘Cub kar piih gihn apiihi yea, yihr ngada gen.’ Batiene e ngaan nu aj maalo kare noono udae ka moogo ke laahy wihj kedea e guohbe ayaahr thiow.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Abea nea beehda kaa ngo ne cohg, kejea dhaano nyoge acuohne kar cam naa ayug bang cahng nyuohm e ge beehn dhaane kuonge piih ka me ne bihdh now tudi. Arumo batiene nea ngad paajo caa ne beehno e urubo keehd ngo kejea, ‘Goma! Beehn wong maalo kan ne piih.’ Kaano e wiih ngaan ngo udoohng mor nyum nyoge naa apiih kaano cang.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Bang gihn kwaad ngaan cub cwihnye yi daahd ruohdh ke nying yoad gihn me beer, e ngaan nu ree uyoade ne dhaano now me gihn me ne yihre tooro. Abea ngaan yug ree ne dhaano now, e ngaan nu ree uyoade ne ruohdh uyoade gihn me beer.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Gihn nu arumo e Jeacuu adog ne rob ke nying ngad paajo naa agoong nyoge kobe, “Abea yih ngad paajo nea beehda gihn me yih daahde ucuohni nyoge paari wiih cam maa ayugi, e yih keá cuohn gome wale nyoge maa awaahde keehd yihn wale nyoge maa alony.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Abea nea kare ne cohg, kejea yih daahde uyugi cam paari yihr nyoge e kea cuohni ke nyoge maa angoohng kedea nyoge me tien ge atug, yaa tien ge angool maa kwaad yaa nying ge acoor ni, gen naa yaa dhiili ke cuohno noono.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Nea ngo ayugi wa gihn nu, e yih nuu nahg ngaa maa adooj Juoge. Bang gihn yaa angoohng wa gihn, gihn muu uyoadi bang gen muu ucub gene yihri tooro, ne duu wiih gihri naa agoongi gen. Abea cahng ucahr yaa beey ni, goong gihri noono agoongi gen nu wiihe uduu Juoge.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Naa lihng nyin moogo maa anaa apiih kar cam gihn arob Jeacuue, e ake rubo kea, “Mihn cwihny beehda gihr ngaan ucam amono yi dhaahr Juog!”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jeacuu ake rubo e beehr gihr nyin keehd ucaale kobe, “Coon umodho nyin moogo anaa anudo maa anaa ayug cam me duohng mee paare. Maa acuohne nyoge me thoohdh bang cam naa ayuge kejea beehn gene.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Naa aniide ngo e cam athum ke gwiiro e ngad tiihj gihre aoohre ke bang yaa anaa acuohne, kejea beehn gene bang gihn cam agwiir ree.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Gihn nu yaa anaa arob lubo yihr gen, rog gen ajaahy gene jaahyo naa acielo acielo kejea kar beehno tooro yihr gen. Maa arub ngad umodhe yihr ngad tiihj naa oohr kejea, ‘Nyieh, kare tooro yihra me beehna. Puohdho angeewa kedea a dhiil cidho ne maanye. Cedhree! Nea kare nud kea meehga jaahy riha.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Ngaa man keehdo acahg rob kejea, ‘Nyieh, kar beehna tooro, bang gihn a angeehwo keehd miohre maa areehg naa riow me teehng ge abiihj giih ywaaj arabya gihn kahg piny keehde. Noono adaahde ucaa ne tum gen yi puohdho. Cedhree! Nea kare nud kea meehga jaahy riha.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Nyin moogo acahg rob keehdo yihr nyin kejea, ‘An noon ni dhaago akahla paajo ke tihn. Nea kare nud e kea meehga jaahy riha.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Batiene arumo maa aduu ngad tiihje ne rob gihn ayug ree yihr ngad paajo. Gihn nu e ngad paajo cwihnye ake rahnyo ke nying gihn ni ayug yaa ni ree. Noono ukobe ngo yihr ngad tiihye kea, ‘Laar cidho piow piow ke bang yihdh acaare kedea ke bang yihdh yiehdhe giih keew miehr, kahl kwaad nyoge maa ngoohng maa ayoadi now, yaa tien gen atug ni kedea muu tien gen angool maa muu nying gen acoor.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Naa beehn ngad tiihje keehd nyoge, e ngo acaa ne rob keehd ngad paajo arumo kobe, ‘Ruohdh! Gihn arobi yihra atiihya wa kaa ngo. Nyoge abeehno abea piny poohd kuu aromo keehd nyoge bang gihn nyoge noog.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Batiene dahng e ngad paajo acahg rob keehd ngad tiihj gihre kobe, ‘Doogi keehdo ucidhi ke bang yihdh acaare kedea ke bang yihdh yiehdhe giih caadh cang kwaad ngaa ayoadi now beehn ke ngo. Bang gihn adaahde upahng paara keehd nyoge.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ngahyu ngo kejea keew yaa anaa acuohna dhaano acielo kiin gen muu cahg cam mara naa agwiira ke belo utooro.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cahng man e amahr nyoge ge anaa ake caahdho tiehd keehd Jeacuu. Batiene e Jeacuu wiihe aloge ke bang gen maa arube kobe,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Yaage, aroba yihru kejea ngaa daahd udoohnge ne ngad batiena abea wahn, men, ciihe, nyethene, wuud men ke ge nyemen kedea keehd wahye be maane, e kare tooro yihre unahge ngad batiena.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kwaad dhaano now me cwihnye tooro uthowe ke nyinga wiih yaadh maa ariihw, e ngaan nu padh ngad batiena ne weey weey.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Nea dhaano kiinu cwihnye ne geer wod maalo baahr mee ngahda e ngo kuong piih umodho, umaahnye ka ukaab wode yihre ke geero ne? Kedea kuong piih umodho bang ne ngahy ngo nea giih ne yihre wod rom gene kaa ageero e gihn me daag tooro.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Bang gihn nea ge cea ne thubo keehd geer arumo ni, e ree cea ke ne yoado kejea wod ree be thume ke geero yihre. Gihn nu e kwaad yaa anaa niide e ngo thubo ke geer ni, ngo ngier gene ngiero.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Batiene e nyoge rom rob ree kejea, ‘Wa nyin wod anaa anahg gihn maa athobe beer mee ke geero abea awaahn ni maahnyu kaa ariehny wod piny yihre ke geero.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Thiow roma kaa robo ke dhe yooh moogo kejea beehda kwaad ruohdh me ngihde noono, ne daahd aay kea e caa ne lor ruohdh moogo me teehng wiihe ke liny, abea wiihe be kuonge ke coaro umodho? Wiihe kuonge kaa coar umodho nea kare nud yihre me rome ruohdh teehng wiihe keehd acaakere kar alihbe dhaano aduuno ge taaye taayo, abea yihre naa acaakere alihbe apaar cog.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nea kare tooro me rome teehng e ngo ukwahnyo keehd nyoge me oohre bang ruohdh teehng wiihe maano e ngo poohd ne ka me baahr beere ge udoohr.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Thiow keehd dhe yoohn nu, nea kwaad dhaano now me nud kiinu, me daahd ngo ubeehne batiena, ubahnge kwaad giih ne yihre cang ge be gweeye ke piny cang ke nyinga, e ngaan nu buu unahg ngada.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Melo beehda gihn me beer. Abea nea ngo abahnho e be rom ke yugo law keehdo.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Gihn me kony melo gihn nu tooro. Keehd puohdho maa ayiide be wele. Ngo ngweehn cog kaa woj dom. Kea noono ya! Yabu yihdhu, nea ngaa me yihdhe nud me lihngo e kea lihnge!”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.