Atos 27
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVI
1 Naa alony waahdh wan ne aay keehd baabuur ne ci Itaalya, e Poal maa maabuuye mooge ge acub yi cing jaabidh me nyinge Juulio. Juulio anahg jaabidh mar akuud deaj gihn cuohn naa ‘Ketiihba gihr Agojtiino.’
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 — ausente —
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 — ausente —
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 — ausente —
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 — ausente —
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 — ausente —
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nihn me thoohdh e baabuur thiehr yaa duoje maahdh bang gihn ngo acor yi yamo me teeg kedea udhiile wan ka me cahng keehd geen Niiduj. Kaano e kar bar wong maalo atooro yihr wan ke nying yamo. Noono ulog wiih baabuur beere ngo kaahn kun toor yamo me duohnge yea. Cwihny wan anaa tiing buud thuur me cuohn ne Calmone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Baabuur wa adhiile ke kahl ka me cuohn ne Pear Eaben. Kaa ngo cahng ke geen Liihcya maa ngo ageehng goode ke kur nyango kedea ke kur thiehno kuohn beehn yame ke yiehdh gen. Abea keehd maano e ngo kuu anahg dhe waadh me beer me rom ruudo ke naah yea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Wa abeehdo kaano ke kar nihn me nud ne koar. Abea ngo abeehn wane ne yoado kejea baabuur be rom wahdh ka me baahr bang gihn yamo ree ajwage. Kaano e Poal ake rubo keehd yaa duoj baabuur kea,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Yaage, wo yoad gihn me raaje yoado nea wo bar maalo ke waahdho ubahnge ruudo be thumo kan. Wo yoad kerahge yoado bang gihn yamo adoohng teeg keraahyo. Wahyo kedea giih kaahn baabuure wo udaar ke gen.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Jaabidh akweer ke lihng lum Poal unahge lum ngad baabuur kedea lum ngaa duohng yaa duoj ge naa alihnge.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Thiow dhe waadh gihn ni kuu anahg dhe waadh me beer ne cohg me rom ruudo ke naah yea. Gihn nu e nyoge me thoohdh kiin yaa anaa ke caahdho keehd baabuur cwihny gen anaa bange uaay baabuure beere dhe waadh Peanig tum kaa doohdo. Dhe waadh Peanig anahg dhe waadh me ne uthuur Kread. Anahg dhe waadh me ree acube ka me beer ubeehn yame kaa dhog yiehdhe ariow cog. Noono e kare nud unahg ruudo kaano.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Deeh yamo gihn duohng anaa acuungo maa apahdhe yi cwihny yaa duoj. Naa awaar yame yea, e waahdh agweehg gene ne rom doohd dhe waadh Peanig. Noono uteel gene ngiihny amag baabuur piny ke gen maalo ne lony ngo ne ci yi diehr naam. Baabuur aduoj gene duojo e ngo dhihr gene ke rih agala gihr uthuur Kread.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Abea batien ka me thiin, e yamo me teeg ake coohdo e ngo luung piny kaa wiih thuur.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Maa abeehn deeh yam ni ukeehde rih baabuur. Gihn nu e kar kaahn baabuur e kwany buud agala ariehnyo, noono uwii wane ngo ke yihr yamo ne koolo.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 — ausente —
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 — ausente —
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Yamo kuu acuungo. Gihn nu e teehr akaahn baabuure ngo athoohr yi naam duohng.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ruuwow moogo dahng e giih akaahn baabuure ge acahg gene kaa thoohr naam.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Nihn me thoohdh e ciehr maa cahng ge be niid wane abea e yamo ngo adhal ke yug giih me teeg. Maa angey wane wudh wan yi thoo bang gihn, gihn maa agaahn wane me kony wan atooro.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Naa abeehd nyoge ke nihn me thoohdh e kar cam tooro yihr gen, e Poal a'aj maalo ucea ne cuung nyum gen urube kobe, “Yaage, ngo ne nahg gihn me beer nea luma nuu lihngo ne cahng ubahnge wo be ne aay Kread. Nea wo be ne aay e giiho ge be ne rahnyo wa kwaad gihn.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Awaahn ni ateeda yihru kejea wu keá tud bang gihn ngaa me wonge urwaahny keew tooro. Unahg baabuur e ne kar konye utooro.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Bang gihn wuohnjuog, Juog gihn beehde e naa Juog wuora ni, arubo yihra kea,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Poal, yih keá tud. Yih dhiil cuungo nyum jaah. E Juog, ke nying beey mare gihn me beer ayuge ke nyingi. Ngahy ngo kejea Juog ngo agwiire utoor ngaa me thow kiin yaa nud ke yihn yi baabuur.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 E naa gihn koohba kejea wu keá tud noono. Bang gihn Juog gaahna gaahno kejea lume naa ateede yihra padh toohd. Wo ubodh cang.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Abea gihn nud wo udhiil yame ke koolo wiih uthuur.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Yi diehr waahr man e yaa tiihyo yi baabuur wudh gen apar gene adoohng wa baabuur cahng mee kaa agala. Ngo anahg dewaahr batien nihn apaar wonge angween naa athub yame ke kool wan ke bang yi diih naam.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Noono e thool alwaay gene ke piny e gihn me peeg mee atuohy ree ne rom thuudh yi naam. Maa ayoad gene yi naam e ngo cuog ke kar mihtihre jiehariow. Batien ka me thiin keehdo e ngo acahg gene kaa romo maa ayoad gene ngo e cuog ka kar mihtihre dhaano aduuno wonge apaar keede.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ge anaa atud kejea ka mooge e baabuur thare keehle ke wudh leele wale kihd. Gihn nu maa alwaay gene thoohn ngiihny angween me doonge ne mag baabuur piny ke kur ngahye. Noono upiih gene ne kway Juog beere piny laar ruuo.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Yaa duoj baabuur ge adaahd ukwal gene rog gen uaay gene. Noono maa alwaay gene yaahy yi naam duohng adoohng wa ge nyoge me lwaay kwaad gihn mag yaahy piny ke kur nyum baabuur.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 E Poal ake rubo yihr jaabidh maa acaakere kobe, “Nea yaa duoj ge buu ubeehdo yi baabuur e kar bodho yihro ngo tooro.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Maa angol acaakere thool gihn anaa atuohy yaahy keehde uaay piihe ke yaahy.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ke nyango, e piny poohd ne yihr yihr, e Poal ake rubo keehd nyoge ke nying cam kea, “Yaage, nihn apaar wonge angween awaahn ni e wu be cahmo bang gihn wu akoar uniidu wong cahng.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 A teeda yihru awaahn ni kejea dhiilu cam bang gihn cam e naa wahy. Gihn me thiin muu uyoad wun ngo tooro.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Naa athume ke rob keehd gen e amono akaabe maa amuohje koohr Juog nyum gen cang, utoare yaa amono maa athube ke cam.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Gihn nu maa abeehn nyoge maa adeed gene cwihny gen ucahm gene.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Wa yaa anudo yi baabuur wa anahg nyoge jiehabiihje ariow ke jiehadahg wonge apaar wonge abiihjbeciel.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Naa acahm nyoge urom gene, e baabuur acahg gene kaa yug yoohd bang gihn mog akaahn athoohr gene yi naam duohng.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Naa aruu piny, e yaa duoj agala kuu angey gene. Ge aniid gihn me wa bad naam me cor yi kuohyo. Maa agweehg gene ngo kejea baabuur tum gene kaa kedh ne cuungo wiih kuohyo.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Batiene arumo e thoohn ngiihny me doonge giih baabuur ne mage piny keehd gen ge angol gene ngolo udiihr gene piny. Thiow alwaae ariow giih kiihwo ge agoony gene uteel gen maalo beere ge be keehd piny thaahdh piih. Batiene maa atihng gene waaro gihn ne nyum baabuur maalo beere yamo baabuur koole koolo ne ci kar kuohyo.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Abea e baabuur aguo cwahnyo kaa agan kuohyo me ne yi naam duohng udoohde. Kun doo nyum baabuur ngo adoohd utoor ka me ne nihg, e kun doo ngahye ajog athewe ne jog jogi.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Gihn nu e acaakere lubo agwiir gene gwiiro ke piny kejea maabuuye cang ge ke naah utoor me kwaang oogo ugoohde.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Jaabidh cwihnye anaa kony Poal ubahnge ngo be nahg acaakere. Gihn nu maa amahne gen ke yug gihn agweehg gene. Noono e ngo arobe kejea kwaad yaa ngahy kwaang, kwaang gene ne ci wiih agala.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Yaa kwihj kwaang ge ulahbi ke batien gen e ge maang apange kedea kwaad giih maa atoar oogo rih baabuur. E naa kaa abodh wane ke kar wan cang uwahdh wane oogo wiih agala unahg koohm wane ne war.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.