Atos 27

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Naa alony waahdh wan ne aay keehd baabuur ne ci Itaalya, e Poal maa maabuuye mooge ge acub yi cing jaabidh me nyinge Juulio. Juulio anahg jaabidh mar akuud deaj gihn cuohn naa ‘Ketiihba gihr Agojtiino.’
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 — ausente —
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 — ausente —
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 — ausente —
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 — ausente —
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 — ausente —
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nihn me thoohdh e baabuur thiehr yaa duoje maahdh bang gihn ngo acor yi yamo me teeg kedea udhiile wan ka me cahng keehd geen Niiduj. Kaano e kar bar wong maalo atooro yihr wan ke nying yamo. Noono ulog wiih baabuur beere ngo kaahn kun toor yamo me duohnge yea. Cwihny wan anaa tiing buud thuur me cuohn ne Calmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Baabuur wa adhiile ke kahl ka me cuohn ne Pear Eaben. Kaa ngo cahng ke geen Liihcya maa ngo ageehng goode ke kur nyango kedea ke kur thiehno kuohn beehn yame ke yiehdh gen. Abea keehd maano e ngo kuu anahg dhe waadh me beer me rom ruudo ke naah yea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Wa abeehdo kaano ke kar nihn me nud ne koar. Abea ngo abeehn wane ne yoado kejea baabuur be rom wahdh ka me baahr bang gihn yamo ree ajwage. Kaano e Poal ake rubo keehd yaa duoj baabuur kea,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Yaage, wo yoad gihn me raaje yoado nea wo bar maalo ke waahdho ubahnge ruudo be thumo kan. Wo yoad kerahge yoado bang gihn yamo adoohng teeg keraahyo. Wahyo kedea giih kaahn baabuure wo udaar ke gen.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Jaabidh akweer ke lihng lum Poal unahge lum ngad baabuur kedea lum ngaa duohng yaa duoj ge naa alihnge.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Thiow dhe waadh gihn ni kuu anahg dhe waadh me beer ne cohg me rom ruudo ke naah yea. Gihn nu e nyoge me thoohdh kiin yaa anaa ke caahdho keehd baabuur cwihny gen anaa bange uaay baabuure beere dhe waadh Peanig tum kaa doohdo. Dhe waadh Peanig anahg dhe waadh me ne uthuur Kread. Anahg dhe waadh me ree acube ka me beer ubeehn yame kaa dhog yiehdhe ariow cog. Noono e kare nud unahg ruudo kaano.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Deeh yamo gihn duohng anaa acuungo maa apahdhe yi cwihny yaa duoj. Naa awaar yame yea, e waahdh agweehg gene ne rom doohd dhe waadh Peanig. Noono uteel gene ngiihny amag baabuur piny ke gen maalo ne lony ngo ne ci yi diehr naam. Baabuur aduoj gene duojo e ngo dhihr gene ke rih agala gihr uthuur Kread.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Abea batien ka me thiin, e yamo me teeg ake coohdo e ngo luung piny kaa wiih thuur.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Maa abeehn deeh yam ni ukeehde rih baabuur. Gihn nu e kar kaahn baabuur e kwany buud agala ariehnyo, noono uwii wane ngo ke yihr yamo ne koolo.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 — ausente —
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 — ausente —
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Yamo kuu acuungo. Gihn nu e teehr akaahn baabuure ngo athoohr yi naam duohng.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ruuwow moogo dahng e giih akaahn baabuure ge acahg gene kaa thoohr naam.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nihn me thoohdh e ciehr maa cahng ge be niid wane abea e yamo ngo adhal ke yug giih me teeg. Maa angey wane wudh wan yi thoo bang gihn, gihn maa agaahn wane me kony wan atooro.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Naa abeehd nyoge ke nihn me thoohdh e kar cam tooro yihr gen, e Poal a'aj maalo ucea ne cuung nyum gen urube kobe, “Yaage, ngo ne nahg gihn me beer nea luma nuu lihngo ne cahng ubahnge wo be ne aay Kread. Nea wo be ne aay e giiho ge be ne rahnyo wa kwaad gihn.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Awaahn ni ateeda yihru kejea wu keá tud bang gihn ngaa me wonge urwaahny keew tooro. Unahg baabuur e ne kar konye utooro.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bang gihn wuohnjuog, Juog gihn beehde e naa Juog wuora ni, arubo yihra kea,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Poal, yih keá tud. Yih dhiil cuungo nyum jaah. E Juog, ke nying beey mare gihn me beer ayuge ke nyingi. Ngahy ngo kejea Juog ngo agwiire utoor ngaa me thow kiin yaa nud ke yihn yi baabuur.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 E naa gihn koohba kejea wu keá tud noono. Bang gihn Juog gaahna gaahno kejea lume naa ateede yihra padh toohd. Wo ubodh cang.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Abea gihn nud wo udhiil yame ke koolo wiih uthuur.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Yi diehr waahr man e yaa tiihyo yi baabuur wudh gen apar gene adoohng wa baabuur cahng mee kaa agala. Ngo anahg dewaahr batien nihn apaar wonge angween naa athub yame ke kool wan ke bang yi diih naam.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Noono e thool alwaay gene ke piny e gihn me peeg mee atuohy ree ne rom thuudh yi naam. Maa ayoad gene yi naam e ngo cuog ke kar mihtihre jiehariow. Batien ka me thiin keehdo e ngo acahg gene kaa romo maa ayoad gene ngo e cuog ka kar mihtihre dhaano aduuno wonge apaar keede.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ge anaa atud kejea ka mooge e baabuur thare keehle ke wudh leele wale kihd. Gihn nu maa alwaay gene thoohn ngiihny angween me doonge ne mag baabuur piny ke kur ngahye. Noono upiih gene ne kway Juog beere piny laar ruuo.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Yaa duoj baabuur ge adaahd ukwal gene rog gen uaay gene. Noono maa alwaay gene yaahy yi naam duohng adoohng wa ge nyoge me lwaay kwaad gihn mag yaahy piny ke kur nyum baabuur.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 E Poal ake rubo yihr jaabidh maa acaakere kobe, “Nea yaa duoj ge buu ubeehdo yi baabuur e kar bodho yihro ngo tooro.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Maa angol acaakere thool gihn anaa atuohy yaahy keehde uaay piihe ke yaahy.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ke nyango, e piny poohd ne yihr yihr, e Poal ake rubo keehd nyoge ke nying cam kea, “Yaage, nihn apaar wonge angween awaahn ni e wu be cahmo bang gihn wu akoar uniidu wong cahng.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 A teeda yihru awaahn ni kejea dhiilu cam bang gihn cam e naa wahy. Gihn me thiin muu uyoad wun ngo tooro.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Naa athume ke rob keehd gen e amono akaabe maa amuohje koohr Juog nyum gen cang, utoare yaa amono maa athube ke cam.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Gihn nu maa abeehn nyoge maa adeed gene cwihny gen ucahm gene.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Wa yaa anudo yi baabuur wa anahg nyoge jiehabiihje ariow ke jiehadahg wonge apaar wonge abiihjbeciel.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Naa acahm nyoge urom gene, e baabuur acahg gene kaa yug yoohd bang gihn mog akaahn athoohr gene yi naam duohng.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Naa aruu piny, e yaa duoj agala kuu angey gene. Ge aniid gihn me wa bad naam me cor yi kuohyo. Maa agweehg gene ngo kejea baabuur tum gene kaa kedh ne cuungo wiih kuohyo.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Batiene arumo e thoohn ngiihny me doonge giih baabuur ne mage piny keehd gen ge angol gene ngolo udiihr gene piny. Thiow alwaae ariow giih kiihwo ge agoony gene uteel gen maalo beere ge be keehd piny thaahdh piih. Batiene maa atihng gene waaro gihn ne nyum baabuur maalo beere yamo baabuur koole koolo ne ci kar kuohyo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Abea e baabuur aguo cwahnyo kaa agan kuohyo me ne yi naam duohng udoohde. Kun doo nyum baabuur ngo adoohd utoor ka me ne nihg, e kun doo ngahye ajog athewe ne jog jogi.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Gihn nu e acaakere lubo agwiir gene gwiiro ke piny kejea maabuuye cang ge ke naah utoor me kwaang oogo ugoohde.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Jaabidh cwihnye anaa kony Poal ubahnge ngo be nahg acaakere. Gihn nu maa amahne gen ke yug gihn agweehg gene. Noono e ngo arobe kejea kwaad yaa ngahy kwaang, kwaang gene ne ci wiih agala.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Yaa kwihj kwaang ge ulahbi ke batien gen e ge maang apange kedea kwaad giih maa atoar oogo rih baabuur. E naa kaa abodh wane ke kar wan cang uwahdh wane oogo wiih agala unahg koohm wane ne war.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.