Atos 25
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC
1 Batien nihn adahg naa awahnh Poarcoj Pejtuje yi muudiihrya, e ngo ake aay Cejearya kaa abeede ucea Jeruucalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yaa lam kedea jo doong Judea giih reje naa atiihy Poale, ge ayab gene lug rih Poal, ge ateed gene yihr Poarcoj Pejtuj. Noono maa akway gene wong Poarcoj Pejtuj kejea,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 “Unahg gihn me beer e naa atiihyi yihr wan nea Poal oohri ke bang wan Jeruucalem.” Abea ka ge anaa akuud pahn yi yooh unahg gene Poal.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Maa abeehr Poarcoj Pejtuje ngo kobe, “Poal beed yi karkoohn Cejearya e thiow a beehda ngaa muu uaay ka me cahng ne do Cejearya.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Nahe wun, wu jo doonge wu ne cidhi Cejearya keehd an beere lug gihru yabu yabo nea awuohj maa atiihy Poale nud.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Pejtuj anahg kiin kar nihn abiihjbedahg ke nihn apaar yi geen Jeruucalem noono ucea Cejearya. Ruuwow, e Pejtuj acaa kar lug uoohre dhaano bang Poal
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Naa awahnh Poale yi lug, e Judea naa abeehno ke yoohn Jeruucalem ge ake cuungo buud Poal e ngo atieg gene piny maa athub gene ke rob giih me thoohdh me reje rih Poal. Abea giih nu arob gene ge adhaahr bang gihn, gihn maa athiir maa arob gene tooro.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Noono ujaahy Poale giih arob ree naa akoohbe kea, “Loohnge giih Judea yihdh gen kaa dhahlo maa Wod Juog gihn me raaj maa atiihya ke nyinge ngo tooro kedea gihn me raaj maa aroba ke nying jaah gihr Roama ngo tooro.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Pejtuj anaa adaahd umihn cwihny Judea ree, noono maa apeehnye Poal kea, “Cwihnyi ne bange beere yih caa Jeruucalem umaanya lug gihri kun caadi nyum Akuud Judea?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Kob Poale, “Ruohdh, jaah gihro e naa acub yihn ne mag paan ke nyinge. A ke nguda, a beehda ngad dhaahr Roama. Beehda gihn me ngahj kejea wo yaa dhaahr Roama kare tooro ukaahn yaaj mooge won ke cing nyooro. Ngo ngahyi thiow kejea awuohj maa atiihyi rog Judea tooro.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nea loohng maa adhahla nud wale gihn me raaj maa atiihya nud me a dhiil kaa ngaabo ke nyinge, e ka me kweera ke ngaab tooro. Abea naa atoor gihn maa adiehr yihdh giih arob gene riha e lug gihra be kedh nyum Judea ne luuo. Kedh an nyum luu apiil gihr jaah gihr Roama.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Gihn nu e Pejtuj akuong mad ke yaa doonge giihe, noono maa abeehre lum Poal kea, “Beer lug gihri ukedh nyum jaah.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Batien nihn e Agrihpa Ruohdh maa Bernihj ge abeehn Cejearya ne liew Poarcoj Pejtuj naa adoohnge ne muudiihr gihr Judea.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Naa abeehd gene keehd kar nihn me noog e Poarcoj Pejtuj apiih ne kwaan thar lug gihr Poal yihr Agrihpa kobe, “Dhaano nud kan maa awii Pelige yi karkoohn ne maabuuj.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Naa anaa acaa Jeruucalem e yaa lam kedea jo doong Judea giih me reje arob gene ke nyinge kedea maa akway gene wonga kejea kihma ngo.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Abea ngo abeehra yihr gen kejea lug yaa Roama be yug wa gihn nu. Nea mar yaa Roama e ngaa akahl yi lug wudh gen ke tuohmo keehd ngaa ayab lug ree beere giih arob ree wudh gen rome kaa duogo. Ngaa ayab lug ree be kaab ucube yi cing ngaa ayab lug.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Naa abeehn gene kan, e a kuu acahg gaalo ne maany lug gen. Yi ruu piny e a apiih kar lug ukahl Poal nyuma.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Adiehr muon yaa ayab lug ree ge aci ne aj maalo ne rob. Abea giih arob gene ge padh giih reje e anaa para kejea ge urob gene.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Gihn ayoad beehde peehm e ne keew gen ke nying ka wuor gene Juog gen kii ngo kedea ge ake peehmo ke nying ngaa maa athow me nyinge Jeacuu. Kob Poale kea Jeacuu ngo kuow.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Kar maany lug gihr gen wiiha adhiehdhe bang gihn thaahdh luube ge kaa yoado cang. Noono e naa apeehnya Poal nea ngo uyiiho ne ci Jeruucalem beere lug gihre caa ke ne maanyo kun caadi.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Abea Poal akoohbo kejea kedh lug gihre nyum jaah ukihm jaahe ngo. Noono e ngo aroba kejea wiie ubeehde yi karkoohn uwahdhe ka uoohra ngo yihr jaah.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Maa akoohb Agrihpa yihr Poarcoj Pejtuj kea, “Cwihnya ne bange ulihnga gihn teed nyine.” Maa abeehr Poarcoj Pejtuje ngo kobe, “Ngo ukahl bangi keroo beere lume lihngi lihngo.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ke nyango naa abeehn Agrihpae ge keehd Bernihj kar amaad e ge alor beer mee ke wuohro maa wudh ge amoar yaa anudo keraahyo wa lor jaah. Agrihpa maa Bernihj ge abeehn kar amaad e ge caahdh kaa jaabidhe giih jeaj kedea jo doonge paajo. Poarcoj Pejtuj lubo arobe maa akahl Poal.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Batiene e Poarcoj Pejtuj ake thubo ke rob kobe, “Ruohdh Agrihpa kedea wu yaa nud kan cang. Nyin niidu kan Judea cang giih ne geen ni kedea muu ne Jeruucalem ge abeehn banga uluom gene ngo kedea uyuog gene riha ke piih nying gen kejea wonge keá dog ke niido wiih piny.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Abea an, awuohj maa ayoada ree tooro me kihme ke thoo ke nyinge. Ngo oohra ke bang jaah Roama bang gihn e ne daahd lug gihre uluge ke nyum jaah.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Abea gihn me ne cohg me agweeda ke nyinge yihr jaah ngo tooro. E naa gihn akahla ngo nyumi yih Ruohdh Agrihpa maa wu yaa ni nud kan cang beere ngo peehnyu peehnyo ka mooge e gihn muu uroma ke gweedo uyoada.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Bang gihn padh kare uoohr ngaa maa amag e awuohj gihn amage ke nyinge kuu anyoadh.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.