Atos 25
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ACF
1 Batien nihn adahg naa awahnh Poarcoj Pejtuje yi muudiihrya, e ngo ake aay Cejearya kaa abeede ucea Jeruucalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yaa lam kedea jo doong Judea giih reje naa atiihy Poale, ge ayab gene lug rih Poal, ge ateed gene yihr Poarcoj Pejtuj. Noono maa akway gene wong Poarcoj Pejtuj kejea,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 “Unahg gihn me beer e naa atiihyi yihr wan nea Poal oohri ke bang wan Jeruucalem.” Abea ka ge anaa akuud pahn yi yooh unahg gene Poal.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Maa abeehr Poarcoj Pejtuje ngo kobe, “Poal beed yi karkoohn Cejearya e thiow a beehda ngaa muu uaay ka me cahng ne do Cejearya.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Nahe wun, wu jo doonge wu ne cidhi Cejearya keehd an beere lug gihru yabu yabo nea awuohj maa atiihy Poale nud.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Pejtuj anahg kiin kar nihn abiihjbedahg ke nihn apaar yi geen Jeruucalem noono ucea Cejearya. Ruuwow, e Pejtuj acaa kar lug uoohre dhaano bang Poal
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Naa awahnh Poale yi lug, e Judea naa abeehno ke yoohn Jeruucalem ge ake cuungo buud Poal e ngo atieg gene piny maa athub gene ke rob giih me thoohdh me reje rih Poal. Abea giih nu arob gene ge adhaahr bang gihn, gihn maa athiir maa arob gene tooro.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Noono ujaahy Poale giih arob ree naa akoohbe kea, “Loohnge giih Judea yihdh gen kaa dhahlo maa Wod Juog gihn me raaj maa atiihya ke nyinge ngo tooro kedea gihn me raaj maa aroba ke nying jaah gihr Roama ngo tooro.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Pejtuj anaa adaahd umihn cwihny Judea ree, noono maa apeehnye Poal kea, “Cwihnyi ne bange beere yih caa Jeruucalem umaanya lug gihri kun caadi nyum Akuud Judea?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Kob Poale, “Ruohdh, jaah gihro e naa acub yihn ne mag paan ke nyinge. A ke nguda, a beehda ngad dhaahr Roama. Beehda gihn me ngahj kejea wo yaa dhaahr Roama kare tooro ukaahn yaaj mooge won ke cing nyooro. Ngo ngahyi thiow kejea awuohj maa atiihyi rog Judea tooro.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nea loohng maa adhahla nud wale gihn me raaj maa atiihya nud me a dhiil kaa ngaabo ke nyinge, e ka me kweera ke ngaab tooro. Abea naa atoor gihn maa adiehr yihdh giih arob gene riha e lug gihra be kedh nyum Judea ne luuo. Kedh an nyum luu apiil gihr jaah gihr Roama.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Gihn nu e Pejtuj akuong mad ke yaa doonge giihe, noono maa abeehre lum Poal kea, “Beer lug gihri ukedh nyum jaah.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Batien nihn e Agrihpa Ruohdh maa Bernihj ge abeehn Cejearya ne liew Poarcoj Pejtuj naa adoohnge ne muudiihr gihr Judea.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Naa abeehd gene keehd kar nihn me noog e Poarcoj Pejtuj apiih ne kwaan thar lug gihr Poal yihr Agrihpa kobe, “Dhaano nud kan maa awii Pelige yi karkoohn ne maabuuj.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Naa anaa acaa Jeruucalem e yaa lam kedea jo doong Judea giih me reje arob gene ke nyinge kedea maa akway gene wonga kejea kihma ngo.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 “Abea ngo abeehra yihr gen kejea lug yaa Roama be yug wa gihn nu. Nea mar yaa Roama e ngaa akahl yi lug wudh gen ke tuohmo keehd ngaa ayab lug ree beere giih arob ree wudh gen rome kaa duogo. Ngaa ayab lug ree be kaab ucube yi cing ngaa ayab lug.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Naa abeehn gene kan, e a kuu acahg gaalo ne maany lug gen. Yi ruu piny e a apiih kar lug ukahl Poal nyuma.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Adiehr muon yaa ayab lug ree ge aci ne aj maalo ne rob. Abea giih arob gene ge padh giih reje e anaa para kejea ge urob gene.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Gihn ayoad beehde peehm e ne keew gen ke nying ka wuor gene Juog gen kii ngo kedea ge ake peehmo ke nying ngaa maa athow me nyinge Jeacuu. Kob Poale kea Jeacuu ngo kuow.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Kar maany lug gihr gen wiiha adhiehdhe bang gihn thaahdh luube ge kaa yoado cang. Noono e naa apeehnya Poal nea ngo uyiiho ne ci Jeruucalem beere lug gihre caa ke ne maanyo kun caadi.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Abea Poal akoohbo kejea kedh lug gihre nyum jaah ukihm jaahe ngo. Noono e ngo aroba kejea wiie ubeehde yi karkoohn uwahdhe ka uoohra ngo yihr jaah.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Maa akoohb Agrihpa yihr Poarcoj Pejtuj kea, “Cwihnya ne bange ulihnga gihn teed nyine.” Maa abeehr Poarcoj Pejtuje ngo kobe, “Ngo ukahl bangi keroo beere lume lihngi lihngo.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ke nyango naa abeehn Agrihpae ge keehd Bernihj kar amaad e ge alor beer mee ke wuohro maa wudh ge amoar yaa anudo keraahyo wa lor jaah. Agrihpa maa Bernihj ge abeehn kar amaad e ge caahdh kaa jaabidhe giih jeaj kedea jo doonge paajo. Poarcoj Pejtuj lubo arobe maa akahl Poal.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Batiene e Poarcoj Pejtuj ake thubo ke rob kobe, “Ruohdh Agrihpa kedea wu yaa nud kan cang. Nyin niidu kan Judea cang giih ne geen ni kedea muu ne Jeruucalem ge abeehn banga uluom gene ngo kedea uyuog gene riha ke piih nying gen kejea wonge keá dog ke niido wiih piny.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Abea an, awuohj maa ayoada ree tooro me kihme ke thoo ke nyinge. Ngo oohra ke bang jaah Roama bang gihn e ne daahd lug gihre uluge ke nyum jaah.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Abea gihn me ne cohg me agweeda ke nyinge yihr jaah ngo tooro. E naa gihn akahla ngo nyumi yih Ruohdh Agrihpa maa wu yaa ni nud kan cang beere ngo peehnyu peehnyo ka mooge e gihn muu uroma ke gweedo uyoada.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Bang gihn padh kare uoohr ngaa maa amag e awuohj gihn amage ke nyinge kuu anyoadh.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.