Atos 23
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Noono e Poal amaahny bang yaa lug duug maa arube yihr gen kea, “Yaage, ke kaa abeehda beehdo uwahdhe cahng tihn, e gihn me diera ke nyinge tooro nyum Juog bang gihn yeya athaar.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kaano e Anaanya, ngad duohng yaa lam ngo arobe yihr yaa cahnge ke Poal kejea dhoohng gene dhe Poal.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Kob Poale yihr Anaanya kea, “Juog kara ucoale. A ukihmi kaa loohng aweehne abea loohnge giih ngo ge adhahli naa akoohbi kejea dhoohng an. Yih uroomo wa apuomo me yea apahng ke kuuno.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Gihn nu e yaa anaa anudo buud Poal ge ake rubo yihre kob gene, “Wa ngaa acub Juoge nyum yaa lam ngo ayenyi!”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Maa abeehr Poale ngo kea, “Jo wan, ngo anaa akwihya kejea e naa ngaa duohng yaa lam. Beehde e gihn maa agweed yi kitaab Juog naa,
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Naa aniid Poale ngo kejea yaa anaa yi lug, nyoge mooge kiin gen ge yaa Caaduucean maa mooge ge yaa Paarijea, e Poal duone atihnge maalo kobe, “Jo wan, a ge niidu kan ni, a ngad Paarijea. Wura anahg ngad Paarijea thiow. A akahl yi lug bang gihn gaahna ngo kejea nyoge maa athow ge ucahr cahng moogo.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Kaa arub Poale ke nying cahro, e yi lug ake paah ne dahg uthub Paarijea maa Caaduucean ke weehr ke rog gen.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Bang gihn kob Caaduucean kejea nyoge ge be cahr kedea giih me cuohn ne wuohdjuog kedea atiihbe ge tooro. Paarijea kob gene giih nu ge nud.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Gihn nu e kwaago acaa maalo ne juj keraahyo. Nyoge mooge kiin yaa puohny loohng Juog me ne kur Paarijea ge ayedh maalo e ge upeehmo kob gene, “Gihn me raaj maa atiihye maa ayoad wane ree ngo tooro. Ka moogo gihn robe beehda adiehr kejea wuohdjuog wale atiihbe ge arubo yihre.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Kwaago maa weehr ge anaa abar maalo yi lug keraahyo. Gihn nu e arob lewe kejea kahl Poal oogo keew yaa kwaag uduoge kar acaakere. Lewa atud ka moogo e Poal bang gene bango uyug gene gihn me raaj rih ngo.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Yi dewaahr nu, e Jeacuu ake acuungo buud Poal maa arube yihr ngo kea, “Poal deed cwihnyi beer mee. Dhiia ateedi beer mee kan Jeruucalem. Thiow dhiia udhiili ke teedo yi geen Roama.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ruuwow ke nyango, e Judea giih amaan Poal ge kuu agaalo ne daahd dhe yooh me guo gene Poal ke naah. Noono maa amahd gene ne gwiir dhe yooh me nahg gene Poal. Gihn nu e rog gen akuohng gene nyum Juog kejea ge be cahmo maa ge be mahdho nea padh Poal e naa anahg gene.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Yaa akuohng rog gen ge anahg jiehariow ubar wonge.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Batiene e ge aci bang jo doong yaa lam maa jo doong paajo ukoohb gene, “Rog wan akuohng wane nyum Juog kejea wa be cahmo maa gihn me maadh wane tooro nea padh Poal e naa anahg wane.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Awaahn kan oohru dhog ke nying Akuud Judea bang lewa ne rob yihre kejea, wu daahd uoohre Poal yihru beere dhee peehnyu peehnyo urobe lubo maa adiehr yihru ke nying gihn amage. Abea wa yaa akuohng rog wan ngo uguo wane ke naah e ngo puud kuu awahnh bangu. Bang gihn dhe yoohn nahg Poal ngo agwiir wane beer mee.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Abea waahd nyemiih Poal ka gihn agweehg ngo alihnge. Noono ucea kar acaakere ne rob gihn alihnge yihr nahy.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Gihn nu arumo e Poal jaabidh acielo acuohne cuohno urube yihr ngo kea, “Kedh nyedhoohg gihn bang ngaa duohngu. Ne gihn me daahde ke robo yihr ngo.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ubeehn jaabidhe uaaye ke nyedhoohg ukedhe ngo bang lewa.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 E lewa nyedhooh ni amage ucidh gene kar ge keed gen maa apeehnye nyedhoohg kea, “Gihn e ne daahdi ke robo yihra?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kob nyedhoohge kea, “Jo doonge giih Judea lubo amad gene kejea keroo e ge beehn bangi ne kway yihn beere Poal kedh kar Akuud Judea udoohnge wa caa ne peehny dhee beere adiehj amage ke nyinge robe robo yihr yaa akuud.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Lum gen keá yiih. Bang gihn nyoge jiehariow ubar wonge ge apahn yi yooh ne koar Poal. Yaa ni rog gen akuohng gene nyum Juog kejea ge be cahmo maa gihn me maadh gene tooro nea padh Poal e naa anahg gene. Rog gen agwiir gene, adoohng e yihn ne koar gene uoohri Poal yihr yaa akuud.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Noono e lewa ake rubo yihr nyedhoohg kobe, “Gihn arobi yihra keá cahg ke robo yihr ngaa moogo.” Maa ateede ngo yihr nyedhoohg uaaye.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Batiene e lewa jaabidhe ariow ge acuohne maa ateede ngo yihr gen kea, “Kwanyu acaakere jiehabiihje ariow. Gwiiru waahdh ne ci Cejearya. Gwiiru ciehnye jiehadahg wonge apaar yihr acaaker kaahn toong. Gwiiru rogu beere wu dhiil aay tihn kar caa abiihjbengween ke waahr.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Thiow gwiiru ciehnye mooge me kaahn Poal beere ngo kedhu ke bang muudiihr Pelig e gihn me raaj me yoad ngo tooro yi yooh.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kaano e lewa wargahnge ni agweede yihr Pelig wa gihn,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Beehda an Klaawdio Licyaj e gihn gweehdo yihri, yih ngaan duohng muudiihr Pelig.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 “Judea ge abeehn ne pahdh rih nyin oohra yihri ni. Ngo amag gene e ge daahd unahg gene ngo. Lubo abeehna ne yoado kejea nyin beehda ngad dhaahr Roama.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ngo anaa akedha yi lug bang Akuud Judea beere gihn amaan gene ngo ke nyinge yoada yoado.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ngo abeehna ne yoado kejea gihn me raaj maa atiihye ne cohg ngo tooro me nahge wale me kedhe yi thijin. Ngo acaa ne yoado kejea ngo amaahd kaa nying kwaad giih loohng yi paajo.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Abea lubo kuu ajoor kaano! Gihn raaj e abeehna ne yoada beehda gihn agwiir Judea mooge kar nahg Poal e ngo nii cinga! Gihn nu e naa meehga oohr ngo yihri kedea uroba ngo yihr yaa daahd lug keehde kejea cidh gene ne lug nyumi.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Noono ubeehn acaakere ugwiir gene rog gen wa kwaad kaa arob lewe. Ge a'aay ke Poal yi dewaahr nu ne cidho geen Antipaatrij.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Naa aruu pinye e acaaker muu caahdh ke tien gen ge ado Jeruucalem abea acaakere muu wudh ciehnye ge naa abar keehd Poal ne ci Antipaatrij.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Naa awahdh acaakere Cejearya, e warga acub gene yihr muudiihr kedea uwii gene Poal yi cinge.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Naa akwaan muudiihre warga, e Poal apeehnye ke muudiihrya gihr gen. Naa arob Poale ngo kejea e ngad muudiihrya gihr Celiihcya e robe yihr ngo
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 kea, “Lumi ulihnga nea yaa daahd lug ke yihn ge ubeehn.” Noono uteede ngo kejea kedh acaakere Poal yi deeh wod gihn duohng naa ageer Eroade. Kaano e naa anaa abeehd Poale yea e ngo koar acaakere koaro.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.