Atos 22
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC
1 “Jo paar wan, wu jo doong paajo maa wu yaa rihj, lihngu loohnga e teeda yihru ni bang gihn awuohj maa atiihya tooro. Lihngu ngo bang gihn a daahd ujaahya giih arobu riha.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Naa alihng nyoge Poal e urubo yihr gen ke dhe paar gen, e ge ake lengo ne caaj. Noono ubar Poale maalo ke rob kobe,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “A Ujudea neehn wun. A anyuol yi geen Tarcuj, muudiihrya gihr wan beehda Celiihcya. A adoongo kii geen Jeruucalem kan. Gamaliel e ngad puohny gihn duohng e naa apuohny an. A apuohny Gamaliele ne cohg keehd dhe yoohn ka mag loohnge giih paaro beer mee, loohnge giih awii ge kuowo naa acoone piny yihro. Thiow tiihj yihr Juog e naa anaa acuba yi cwihnya wa kaa acubu ngo yi cwihnyu awaahn ni.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Yaa ayiih lum Jeacuu be gihn me raaj maa awiia e ngo kaa anaa ayugo rog gen. Thoo ke ngude ayoad nyoge mooge kiin gen ke nyinga.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ngaa duohng yaa lam kedea yaa akuud Judea ngo rom gene kaa teedo yihru kejea gihn aroba ngo beehda adiehr. Bang gihn anahg gen ge naa anaa agweed warga me maga yaa ayiiho beere ge kahla ke geen Jeruucalem e ge atuohj. Adiehr muon a a'aay e a kaahn warga ne ci Damajko.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Naa awahdha ka me cahng keehd Damajko, e cahng nii diehr wihj, e gihn me wa maahny kodh piny ameenye meenyo udoohng buuda ne weehny.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Maa apahdha piny ne riehb kedea ulihnga duon dhaano me cuohn an kea, ‘Coal! Gihn e tiehngi an ater?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Maa apeehya kaa, ‘Yih beehda ngaa ruohdh?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Yaa anaa anudo tiehd keehd an beehda gihn ameeny piny e naa aniid gene, abea giih arob duole lum yihdh gen kuu angahy gene.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Maa apeehya koba, ‘Ruohdh, yuga gihn?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Bang gihn, gihn ameeny piny wonga ayugi ne cihd cihd, utoor gihn me neehn yihra, e yaa anaa ke caahdho keehd an cinga amag gene upiey gene an geen Damajko.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ngaa me nyinge Anaanya anudo Damajko. Anahg ngaa me leebe wuor yaa paaro wuoro keter kedea loohng Moaje ge amage beer me.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Anaanya abeehno ucuunge buuda maa akoohbe, ‘Coal umiiha yab wongi.’ Kaano cog e wonga ake yahbo maa aniida Anaanya.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Maa arube yihra kea, ‘Coal, Juog ge beehda Juog gihn wuor ge kuowo ni yih akwanye beere gihn daahde ngahyi ngahyo. E naa gihn ayoadi Ngad Boadh nyoge maa uniidi ngo kedea urube yihri beere duone lihngi lihngo.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Bang gihn Juog daahd unahge yihn e nuu urob ngo yihr nyoge kejea Jeacuu aniidi kedea duone alihngi.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Abea awaahn ni gihn me cahgi ke koaro tooro keehdo. Aj maalo beere wiihi ke muojo keehd piih luogwahy, ne nyoadh ngo kejea lum Jeacuu ayiihi.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Batiene e a ado geen Jeruucalem. Naa acaa yi laaro gihr wod Juog e gihn moogo anaa ne niihm yi wonga kaano akwahya kwahyo.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Maa aniida Jeacuu e urubo yihra kea, ‘Laar aay geen ni piow piow bang gihn yaa Jeruucalem kwaad giih muu urobi yihr gen ke nyinga ge buu uyiih gene.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Maa abeehra ngo yihre koba, ‘Ruohdh, beehda gihn me ngahy yaa kane kejea a na caa yihdh wuud amaad ne daahd yaa ayiih lumi beere ge ke puohdo.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 A anudo cahng anahg Yijtepen ngadi ke nying gihn ayiihe lumi. Thone anaa apahdh yi cwihnya kedea waay yaa anahg Yijtepen ge anaa awii yihra!’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Maa arub Jeacuue kea, ‘Yih dhiil aay! Bang gihn a daahd ucidhi ke bang wudh geedhe ne puohny yaa padh Judea ge daahd Juoge udoohng gene ne yaae.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nyoge lum Poal anaa alihng gene lihngo ke leng leng. Abea naa arube ke nying ci bang yaa padh Judea, e ge ake thubo ke kwaago kob gene, “Nyaa wiiu ke ne gihn! Nahgu ngo! Keá meehgu bodho keehdo!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Noono upiih gene ne wuu ngo e cwihny gen arahnyo uyiej gene waay gen oogo kedea e ngoom yier gene ke maalo ne nyoadh rahny cwihny gen.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Maa arob lewe ngo kea kedh acaakere Poal kar beehd gen. Ateede thiow kejea puohd Poal beere gihn araany cwihny Judea ree ngo dhiile kaa robo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Naa atuohj acaakere Poal beere e ngo ke puohdo, e Poal ake rubo yihr jaabidh gihn anaa buude kea, “Kare nud yihri upuohdi ngad dhaahr Roama me kuu akihm kedea me kuu ayug awuoj ne?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Naa alihng jaabidhe gihn arob Poale ni, e ngo acaa bang lewa urube yihr ngo kea, “Ruohdh! A beehn bangi ke nying lubo maa alihnga! Ateed nyin amage kea e beehda ngad dhaahr Roama! Bara maalo ke puohde ne?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Noono ucidh lewe bang Poal maa apeehnye ngo kobe, “Teed ngo yihra. Yih beehda ngad Roama ne?” Maa abeehr Poale ngo yihre kobe, “Ayiih, a beehda ngad dhaahr Roama.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 E lewa acahg rob yihr Poal kejea, “A adoohng ne ngad dhaahr Roama kaa nying amahr ngiihny me thoohdh naa acuba yihr ruohdh Roama.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 E lewa acahg tudo naa angeye ngo kejea Poal ngo ngad Roama kedea ngo atuohye ke gele. Gihn nu maa arobe ngo yihr acaakere, yaa anaa puohd ngo, kejea aay gene.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Lewa adaahd ungahye gihn arahny cwihny Judea rih Poal ke nyinge. Ke nyango e acaakere aoohre bang ngaa duohng yaa lam kejea cuohne jo doonge giih Akuud Judea beere gihn araany cwihny gen rih Poal teed gene teedo yihre. Naa amahd yaa akuude kar lug gihr gen, e Poal akahl nyum gen, e gele ge agoony oogo ree.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.