Atos 22

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Jo paar wan, wu jo doong paajo maa wu yaa rihj, lihngu loohnga e teeda yihru ni bang gihn awuohj maa atiihya tooro. Lihngu ngo bang gihn a daahd ujaahya giih arobu riha.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Naa alihng nyoge Poal e urubo yihr gen ke dhe paar gen, e ge ake lengo ne caaj. Noono ubar Poale maalo ke rob kobe,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “A Ujudea neehn wun. A anyuol yi geen Tarcuj, muudiihrya gihr wan beehda Celiihcya. A adoongo kii geen Jeruucalem kan. Gamaliel e ngad puohny gihn duohng e naa apuohny an. A apuohny Gamaliele ne cohg keehd dhe yoohn ka mag loohnge giih paaro beer mee, loohnge giih awii ge kuowo naa acoone piny yihro. Thiow tiihj yihr Juog e naa anaa acuba yi cwihnya wa kaa acubu ngo yi cwihnyu awaahn ni.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Yaa ayiih lum Jeacuu be gihn me raaj maa awiia e ngo kaa anaa ayugo rog gen. Thoo ke ngude ayoad nyoge mooge kiin gen ke nyinga.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ngaa duohng yaa lam kedea yaa akuud Judea ngo rom gene kaa teedo yihru kejea gihn aroba ngo beehda adiehr. Bang gihn anahg gen ge naa anaa agweed warga me maga yaa ayiiho beere ge kahla ke geen Jeruucalem e ge atuohj. Adiehr muon a a'aay e a kaahn warga ne ci Damajko.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Naa awahdha ka me cahng keehd Damajko, e cahng nii diehr wihj, e gihn me wa maahny kodh piny ameenye meenyo udoohng buuda ne weehny.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Maa apahdha piny ne riehb kedea ulihnga duon dhaano me cuohn an kea, ‘Coal! Gihn e tiehngi an ater?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Maa apeehya kaa, ‘Yih beehda ngaa ruohdh?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Yaa anaa anudo tiehd keehd an beehda gihn ameeny piny e naa aniid gene, abea giih arob duole lum yihdh gen kuu angahy gene.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Maa apeehya koba, ‘Ruohdh, yuga gihn?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Bang gihn, gihn ameeny piny wonga ayugi ne cihd cihd, utoor gihn me neehn yihra, e yaa anaa ke caahdho keehd an cinga amag gene upiey gene an geen Damajko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ngaa me nyinge Anaanya anudo Damajko. Anahg ngaa me leebe wuor yaa paaro wuoro keter kedea loohng Moaje ge amage beer me.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Anaanya abeehno ucuunge buuda maa akoohbe, ‘Coal umiiha yab wongi.’ Kaano cog e wonga ake yahbo maa aniida Anaanya.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Maa arube yihra kea, ‘Coal, Juog ge beehda Juog gihn wuor ge kuowo ni yih akwanye beere gihn daahde ngahyi ngahyo. E naa gihn ayoadi Ngad Boadh nyoge maa uniidi ngo kedea urube yihri beere duone lihngi lihngo.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Bang gihn Juog daahd unahge yihn e nuu urob ngo yihr nyoge kejea Jeacuu aniidi kedea duone alihngi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Abea awaahn ni gihn me cahgi ke koaro tooro keehdo. Aj maalo beere wiihi ke muojo keehd piih luogwahy, ne nyoadh ngo kejea lum Jeacuu ayiihi.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Batiene e a ado geen Jeruucalem. Naa acaa yi laaro gihr wod Juog e gihn moogo anaa ne niihm yi wonga kaano akwahya kwahyo.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Maa aniida Jeacuu e urubo yihra kea, ‘Laar aay geen ni piow piow bang gihn yaa Jeruucalem kwaad giih muu urobi yihr gen ke nyinga ge buu uyiih gene.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Maa abeehra ngo yihre koba, ‘Ruohdh, beehda gihn me ngahy yaa kane kejea a na caa yihdh wuud amaad ne daahd yaa ayiih lumi beere ge ke puohdo.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 A anudo cahng anahg Yijtepen ngadi ke nying gihn ayiihe lumi. Thone anaa apahdh yi cwihnya kedea waay yaa anahg Yijtepen ge anaa awii yihra!’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Maa arub Jeacuue kea, ‘Yih dhiil aay! Bang gihn a daahd ucidhi ke bang wudh geedhe ne puohny yaa padh Judea ge daahd Juoge udoohng gene ne yaae.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Nyoge lum Poal anaa alihng gene lihngo ke leng leng. Abea naa arube ke nying ci bang yaa padh Judea, e ge ake thubo ke kwaago kob gene, “Nyaa wiiu ke ne gihn! Nahgu ngo! Keá meehgu bodho keehdo!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Noono upiih gene ne wuu ngo e cwihny gen arahnyo uyiej gene waay gen oogo kedea e ngoom yier gene ke maalo ne nyoadh rahny cwihny gen.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Maa arob lewe ngo kea kedh acaakere Poal kar beehd gen. Ateede thiow kejea puohd Poal beere gihn araany cwihny Judea ree ngo dhiile kaa robo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Naa atuohj acaakere Poal beere e ngo ke puohdo, e Poal ake rubo yihr jaabidh gihn anaa buude kea, “Kare nud yihri upuohdi ngad dhaahr Roama me kuu akihm kedea me kuu ayug awuoj ne?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Naa alihng jaabidhe gihn arob Poale ni, e ngo acaa bang lewa urube yihr ngo kea, “Ruohdh! A beehn bangi ke nying lubo maa alihnga! Ateed nyin amage kea e beehda ngad dhaahr Roama! Bara maalo ke puohde ne?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Noono ucidh lewe bang Poal maa apeehnye ngo kobe, “Teed ngo yihra. Yih beehda ngad Roama ne?” Maa abeehr Poale ngo yihre kobe, “Ayiih, a beehda ngad dhaahr Roama.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 E lewa acahg rob yihr Poal kejea, “A adoohng ne ngad dhaahr Roama kaa nying amahr ngiihny me thoohdh naa acuba yihr ruohdh Roama.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 E lewa acahg tudo naa angeye ngo kejea Poal ngo ngad Roama kedea ngo atuohye ke gele. Gihn nu maa arobe ngo yihr acaakere, yaa anaa puohd ngo, kejea aay gene.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Lewa adaahd ungahye gihn arahny cwihny Judea rih Poal ke nyinge. Ke nyango e acaakere aoohre bang ngaa duohng yaa lam kejea cuohne jo doonge giih Akuud Judea beere gihn araany cwihny gen rih Poal teed gene teedo yihre. Naa amahd yaa akuude kar lug gihr gen, e Poal akahl nyum gen, e gele ge agoony oogo ree.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.