Atos 22

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Jo paar wan, wu jo doong paajo maa wu yaa rihj, lihngu loohnga e teeda yihru ni bang gihn awuohj maa atiihya tooro. Lihngu ngo bang gihn a daahd ujaahya giih arobu riha.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Naa alihng nyoge Poal e urubo yihr gen ke dhe paar gen, e ge ake lengo ne caaj. Noono ubar Poale maalo ke rob kobe,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “A Ujudea neehn wun. A anyuol yi geen Tarcuj, muudiihrya gihr wan beehda Celiihcya. A adoongo kii geen Jeruucalem kan. Gamaliel e ngad puohny gihn duohng e naa apuohny an. A apuohny Gamaliele ne cohg keehd dhe yoohn ka mag loohnge giih paaro beer mee, loohnge giih awii ge kuowo naa acoone piny yihro. Thiow tiihj yihr Juog e naa anaa acuba yi cwihnya wa kaa acubu ngo yi cwihnyu awaahn ni.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Yaa ayiih lum Jeacuu be gihn me raaj maa awiia e ngo kaa anaa ayugo rog gen. Thoo ke ngude ayoad nyoge mooge kiin gen ke nyinga.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ngaa duohng yaa lam kedea yaa akuud Judea ngo rom gene kaa teedo yihru kejea gihn aroba ngo beehda adiehr. Bang gihn anahg gen ge naa anaa agweed warga me maga yaa ayiiho beere ge kahla ke geen Jeruucalem e ge atuohj. Adiehr muon a a'aay e a kaahn warga ne ci Damajko.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Naa awahdha ka me cahng keehd Damajko, e cahng nii diehr wihj, e gihn me wa maahny kodh piny ameenye meenyo udoohng buuda ne weehny.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Maa apahdha piny ne riehb kedea ulihnga duon dhaano me cuohn an kea, ‘Coal! Gihn e tiehngi an ater?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Maa apeehya kaa, ‘Yih beehda ngaa ruohdh?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Yaa anaa anudo tiehd keehd an beehda gihn ameeny piny e naa aniid gene, abea giih arob duole lum yihdh gen kuu angahy gene.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Maa apeehya koba, ‘Ruohdh, yuga gihn?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Bang gihn, gihn ameeny piny wonga ayugi ne cihd cihd, utoor gihn me neehn yihra, e yaa anaa ke caahdho keehd an cinga amag gene upiey gene an geen Damajko.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ngaa me nyinge Anaanya anudo Damajko. Anahg ngaa me leebe wuor yaa paaro wuoro keter kedea loohng Moaje ge amage beer me.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Anaanya abeehno ucuunge buuda maa akoohbe, ‘Coal umiiha yab wongi.’ Kaano cog e wonga ake yahbo maa aniida Anaanya.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Maa arube yihra kea, ‘Coal, Juog ge beehda Juog gihn wuor ge kuowo ni yih akwanye beere gihn daahde ngahyi ngahyo. E naa gihn ayoadi Ngad Boadh nyoge maa uniidi ngo kedea urube yihri beere duone lihngi lihngo.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Bang gihn Juog daahd unahge yihn e nuu urob ngo yihr nyoge kejea Jeacuu aniidi kedea duone alihngi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Abea awaahn ni gihn me cahgi ke koaro tooro keehdo. Aj maalo beere wiihi ke muojo keehd piih luogwahy, ne nyoadh ngo kejea lum Jeacuu ayiihi.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Batiene e a ado geen Jeruucalem. Naa acaa yi laaro gihr wod Juog e gihn moogo anaa ne niihm yi wonga kaano akwahya kwahyo.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Maa aniida Jeacuu e urubo yihra kea, ‘Laar aay geen ni piow piow bang gihn yaa Jeruucalem kwaad giih muu urobi yihr gen ke nyinga ge buu uyiih gene.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Maa abeehra ngo yihre koba, ‘Ruohdh, beehda gihn me ngahy yaa kane kejea a na caa yihdh wuud amaad ne daahd yaa ayiih lumi beere ge ke puohdo.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 A anudo cahng anahg Yijtepen ngadi ke nying gihn ayiihe lumi. Thone anaa apahdh yi cwihnya kedea waay yaa anahg Yijtepen ge anaa awii yihra!’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Maa arub Jeacuue kea, ‘Yih dhiil aay! Bang gihn a daahd ucidhi ke bang wudh geedhe ne puohny yaa padh Judea ge daahd Juoge udoohng gene ne yaae.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Nyoge lum Poal anaa alihng gene lihngo ke leng leng. Abea naa arube ke nying ci bang yaa padh Judea, e ge ake thubo ke kwaago kob gene, “Nyaa wiiu ke ne gihn! Nahgu ngo! Keá meehgu bodho keehdo!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Noono upiih gene ne wuu ngo e cwihny gen arahnyo uyiej gene waay gen oogo kedea e ngoom yier gene ke maalo ne nyoadh rahny cwihny gen.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Maa arob lewe ngo kea kedh acaakere Poal kar beehd gen. Ateede thiow kejea puohd Poal beere gihn araany cwihny Judea ree ngo dhiile kaa robo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Naa atuohj acaakere Poal beere e ngo ke puohdo, e Poal ake rubo yihr jaabidh gihn anaa buude kea, “Kare nud yihri upuohdi ngad dhaahr Roama me kuu akihm kedea me kuu ayug awuoj ne?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Naa alihng jaabidhe gihn arob Poale ni, e ngo acaa bang lewa urube yihr ngo kea, “Ruohdh! A beehn bangi ke nying lubo maa alihnga! Ateed nyin amage kea e beehda ngad dhaahr Roama! Bara maalo ke puohde ne?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Noono ucidh lewe bang Poal maa apeehnye ngo kobe, “Teed ngo yihra. Yih beehda ngad Roama ne?” Maa abeehr Poale ngo yihre kobe, “Ayiih, a beehda ngad dhaahr Roama.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 E lewa acahg rob yihr Poal kejea, “A adoohng ne ngad dhaahr Roama kaa nying amahr ngiihny me thoohdh naa acuba yihr ruohdh Roama.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 E lewa acahg tudo naa angeye ngo kejea Poal ngo ngad Roama kedea ngo atuohye ke gele. Gihn nu maa arobe ngo yihr acaakere, yaa anaa puohd ngo, kejea aay gene.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Lewa adaahd ungahye gihn arahny cwihny Judea rih Poal ke nyinge. Ke nyango e acaakere aoohre bang ngaa duohng yaa lam kejea cuohne jo doonge giih Akuud Judea beere gihn araany cwihny gen rih Poal teed gene teedo yihre. Naa amahd yaa akuude kar lug gihr gen, e Poal akahl nyum gen, e gele ge agoony oogo ree.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.