Atos 22
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARA
1 “Jo paar wan, wu jo doong paajo maa wu yaa rihj, lihngu loohnga e teeda yihru ni bang gihn awuohj maa atiihya tooro. Lihngu ngo bang gihn a daahd ujaahya giih arobu riha.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Naa alihng nyoge Poal e urubo yihr gen ke dhe paar gen, e ge ake lengo ne caaj. Noono ubar Poale maalo ke rob kobe,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “A Ujudea neehn wun. A anyuol yi geen Tarcuj, muudiihrya gihr wan beehda Celiihcya. A adoongo kii geen Jeruucalem kan. Gamaliel e ngad puohny gihn duohng e naa apuohny an. A apuohny Gamaliele ne cohg keehd dhe yoohn ka mag loohnge giih paaro beer mee, loohnge giih awii ge kuowo naa acoone piny yihro. Thiow tiihj yihr Juog e naa anaa acuba yi cwihnya wa kaa acubu ngo yi cwihnyu awaahn ni.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Yaa ayiih lum Jeacuu be gihn me raaj maa awiia e ngo kaa anaa ayugo rog gen. Thoo ke ngude ayoad nyoge mooge kiin gen ke nyinga.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ngaa duohng yaa lam kedea yaa akuud Judea ngo rom gene kaa teedo yihru kejea gihn aroba ngo beehda adiehr. Bang gihn anahg gen ge naa anaa agweed warga me maga yaa ayiiho beere ge kahla ke geen Jeruucalem e ge atuohj. Adiehr muon a a'aay e a kaahn warga ne ci Damajko.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Naa awahdha ka me cahng keehd Damajko, e cahng nii diehr wihj, e gihn me wa maahny kodh piny ameenye meenyo udoohng buuda ne weehny.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Maa apahdha piny ne riehb kedea ulihnga duon dhaano me cuohn an kea, ‘Coal! Gihn e tiehngi an ater?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Maa apeehya kaa, ‘Yih beehda ngaa ruohdh?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Yaa anaa anudo tiehd keehd an beehda gihn ameeny piny e naa aniid gene, abea giih arob duole lum yihdh gen kuu angahy gene.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Maa apeehya koba, ‘Ruohdh, yuga gihn?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Bang gihn, gihn ameeny piny wonga ayugi ne cihd cihd, utoor gihn me neehn yihra, e yaa anaa ke caahdho keehd an cinga amag gene upiey gene an geen Damajko.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ngaa me nyinge Anaanya anudo Damajko. Anahg ngaa me leebe wuor yaa paaro wuoro keter kedea loohng Moaje ge amage beer me.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Anaanya abeehno ucuunge buuda maa akoohbe, ‘Coal umiiha yab wongi.’ Kaano cog e wonga ake yahbo maa aniida Anaanya.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Maa arube yihra kea, ‘Coal, Juog ge beehda Juog gihn wuor ge kuowo ni yih akwanye beere gihn daahde ngahyi ngahyo. E naa gihn ayoadi Ngad Boadh nyoge maa uniidi ngo kedea urube yihri beere duone lihngi lihngo.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Bang gihn Juog daahd unahge yihn e nuu urob ngo yihr nyoge kejea Jeacuu aniidi kedea duone alihngi.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Abea awaahn ni gihn me cahgi ke koaro tooro keehdo. Aj maalo beere wiihi ke muojo keehd piih luogwahy, ne nyoadh ngo kejea lum Jeacuu ayiihi.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Batiene e a ado geen Jeruucalem. Naa acaa yi laaro gihr wod Juog e gihn moogo anaa ne niihm yi wonga kaano akwahya kwahyo.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Maa aniida Jeacuu e urubo yihra kea, ‘Laar aay geen ni piow piow bang gihn yaa Jeruucalem kwaad giih muu urobi yihr gen ke nyinga ge buu uyiih gene.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Maa abeehra ngo yihre koba, ‘Ruohdh, beehda gihn me ngahy yaa kane kejea a na caa yihdh wuud amaad ne daahd yaa ayiih lumi beere ge ke puohdo.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 A anudo cahng anahg Yijtepen ngadi ke nying gihn ayiihe lumi. Thone anaa apahdh yi cwihnya kedea waay yaa anahg Yijtepen ge anaa awii yihra!’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Maa arub Jeacuue kea, ‘Yih dhiil aay! Bang gihn a daahd ucidhi ke bang wudh geedhe ne puohny yaa padh Judea ge daahd Juoge udoohng gene ne yaae.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nyoge lum Poal anaa alihng gene lihngo ke leng leng. Abea naa arube ke nying ci bang yaa padh Judea, e ge ake thubo ke kwaago kob gene, “Nyaa wiiu ke ne gihn! Nahgu ngo! Keá meehgu bodho keehdo!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Noono upiih gene ne wuu ngo e cwihny gen arahnyo uyiej gene waay gen oogo kedea e ngoom yier gene ke maalo ne nyoadh rahny cwihny gen.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Maa arob lewe ngo kea kedh acaakere Poal kar beehd gen. Ateede thiow kejea puohd Poal beere gihn araany cwihny Judea ree ngo dhiile kaa robo.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Naa atuohj acaakere Poal beere e ngo ke puohdo, e Poal ake rubo yihr jaabidh gihn anaa buude kea, “Kare nud yihri upuohdi ngad dhaahr Roama me kuu akihm kedea me kuu ayug awuoj ne?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Naa alihng jaabidhe gihn arob Poale ni, e ngo acaa bang lewa urube yihr ngo kea, “Ruohdh! A beehn bangi ke nying lubo maa alihnga! Ateed nyin amage kea e beehda ngad dhaahr Roama! Bara maalo ke puohde ne?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Noono ucidh lewe bang Poal maa apeehnye ngo kobe, “Teed ngo yihra. Yih beehda ngad Roama ne?” Maa abeehr Poale ngo yihre kobe, “Ayiih, a beehda ngad dhaahr Roama.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 E lewa acahg rob yihr Poal kejea, “A adoohng ne ngad dhaahr Roama kaa nying amahr ngiihny me thoohdh naa acuba yihr ruohdh Roama.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 E lewa acahg tudo naa angeye ngo kejea Poal ngo ngad Roama kedea ngo atuohye ke gele. Gihn nu maa arobe ngo yihr acaakere, yaa anaa puohd ngo, kejea aay gene.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Lewa adaahd ungahye gihn arahny cwihny Judea rih Poal ke nyinge. Ke nyango e acaakere aoohre bang ngaa duohng yaa lam kejea cuohne jo doonge giih Akuud Judea beere gihn araany cwihny gen rih Poal teed gene teedo yihre. Naa amahd yaa akuude kar lug gihr gen, e Poal akahl nyum gen, e gele ge agoony oogo ree.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.