Atos 16

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ubar Poale ke waahdhe ucea Derba, batiene e ci Lijtera. Yi geen Lijtera e naa ayoade Timodhy. Timodhy wahn anahg Ugriihg, e men beehda nyaar yaa Judea. Miih Timodhy anahg ngaa maa ayiih lum Jeacuu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Akuud yaa ayiiho naa anaa Lijtera maa Yikoohnya, Timodhy aleej gene.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Poal adaahd ngo ucaahdhe keehd Timodhy. Noono maa athoame ngo. Ngo athoame bang gihn ngo angahy Judea giih beehdo ke bang kuohn adaahd Poale ci yihdh gen kejea Timodhy wahn beehda Ugriihg.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ge ake caahdho e ge teed loohng anaa yi warga gihn agweed jo aoohre maa jo doonge giih Jeruucalem. Ateed gene kejea mag gene loohng nu beer mee kedea utiihy gene keehd gen.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 E naa kaa abeehn akuud yaa ayiihoe umag gene lum Juog teeg kedea nyoge me thoohdh ge mahd bang gen ke nying nihn.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 — ausente —
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 — ausente —
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 — ausente —
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Yi diih waahy anahg gene Troaj e Poal ngad Macedoanya aniide niido, wa yi laahg e kway wonge kea, “Beehn bang wan Macedoanya ne kony wan.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Yi kaano anaa aniid Poale gihn ni e waahdh ke baabuur agwiir wane gwiiro ne ci Macedoanya bang gihn Juog ke ngude e naa aoohr wan ne puohny Ciig Beer kun ca.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Noono arumo uaay wane keehd baabuur Troaj ubeehn wane uthuur me nyinge Camoathraj. Ruuwow keehdo e wa angud Neapoalij
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 maa a'aay wane ke tien wan Neapoalij ubeehn wane geen Pihlihbi. Geen ni e ne kuong nyoge toohng yea nea caa muudiihrya gihr Macedoanya. E naa geen beed yaa adaah ke yoohn Roama. Wa abeehdo kaano ke nihn me thoohdh.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Naa anahge Cahng Juog, e wa abeehn oogo yi buur geew ucidh wane dieng naam kar kwaj gihr Judea. Maa apiih wane urub wane ke maahn maa amahdo dieng naam.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Dhaar Theatiira me nyinge Liihdya anaa keew maahn ni lihng lum wan ni. Tiihye anahg ngweehw oogo ke waay ariir me ngien ge teeg. Anahg dhaago me wuor Juog keter. Noono uyab Juoge wiihe ne ngey giih rob Poale beere ge yiihe yiiho.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Gihn nu e wiihe ake muojo keehd piih luogwahy keehd jo paare cang. Maa acuohne wan paare kea, “Jo wan nea ngo ayiihu kejea a beehda ngaa maa ayiih lum Juog ne cohg kea beehnu paara.” Maa adhiile wan ke tero ne ci paare.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Cahng man, e wa caa kar kway Juog, e wa ake roohmo yi yooh keehd nyaakow me beehda baahng abea wiihe anaa atiihb ukeehg. Atiihb ukeehg me meehg nyaan caar giih uyug rog gen wong maalo. Ke nying gihn caare nyepinye caaro, e ngiihny me thoohdh ge na yoad yaa anahge baahng yihr gene yoado.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Naa aniide wan e batien wan abuodhe e ngo ukwaago kea, “Cuow ni ge beehda yaa Juog Duohng. Ge rubo kaa nying ka uboadh Juoge wun kii ngo.” Gihn nu abere tiel me thoohdh
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 kedea ke kar nihn me thoohdh mee. Poal kwaad gihn ne rih nyaan ngo amaane. Maa amaahny Poale bang ngo urube yihr atiihb ukeehg e wiih nyaan ni kea, “Roba robo yihri ke teeg mar Jeacuu, aay oogo yi wiih nyaan!” E atiihb ukeehg ake aay wiih nyaan ke nye wong kaano.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Naa angahy yaa anahg nyaakon ni baahng paar gen kejea ngiihny be dog nyaane ke yoado yihr gen, e cwihny gen arahnyo. Cwihny gen arahnyo bang gihn atiihb ukeehg e ne meehg nyaan teed giih uyug rog gen wong maalo, ngo ariem Poale oogo. Noono umag gene Poal maa Cihla upiey gen yi laaro kar lug bang apahn Roama.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Naa akahl gen nyum apahn Roama e rob naa, “Yaa ni ge Judea maa abeehn ne lyaahb yi geeno.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ge puohny giih maa amahn loohnge giiho kejea ge keá tiihyo. Wo beehda yaa dhaahr Roama kare tooro yihro uyiiho giih puohny gene kedea utiihyo ke gen.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Nyoge maa now thiow ge ataahny rog ge Poal maa Cihla. Gihn nu e arob apahn Roama kejea yiej waay ge Poal maa Cihla oogo rog gen kedea puohd gen ke keedo.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Naa apuohd acaakere Poal maa Cihla keehd kwaad apoohdo me raaj, e ge anyoal yi karkoohn. Arob yihr akihm dhaahr gihr karkoohne kejea toage dhog wuud karkoohn teeg mee ubahnge yaa ni rog gen be kwal gene.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ke nying lum nu e akihm dhaahr ge Poal ge acod yi wod me naa alongthihn utuohy tien gen rog thoohn yen.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Yaa adiehr waahr e Poal maa Cihla ge anaa ne kway Juog kedea ge uwahr ke wahy Juog. Wahy gen anaa ke lihngo thiow yihr maabuuye mooge.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ke wong kaano e piny ree ayahnge ne mihd mihdi, umede karkoohn cang. Noono ubeehn dhog wuude uyab gene rog gen cang kedea ubeehn yene unahg gene ne lwang oogo rog maabuuye.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Akihm dhaahr gihr karkoohn e caa ne tahngo e niid dhog wuud karkoohn ke kar gen cang e ge apuogo. Noono e palo akahle ke oogo e daahd unahge ree mare cuohne kejea maabuuye rog gen akwal gene.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Abea nye kaano e acuow Poale cuowo ke kwaago kea, “Rihi keá nahgi! Wa amuu nud kan cang.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 E akihm dhaar dhaano acuohne ke lama noono ucea wod bang gen maa amihn cwihnye naa aniide maabuuye ge nud cang. Noono upahdhe wudh conge nyum ge poal maa Cihla, maano e ree ulaadh ke lwahr.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Maa akahle Poal maa Cihla oogo kedea upeehnye gen kea, “Gihn e nuu utiihya beere Juog a boadhe boadho?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Kob gene yihr akihm dhaahr, “Yiih lum Jeacuu Ruohdh beere boadh wahy yoadi yoado, yihn maa jo paari!”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Noono uthub gene thubo ke puohny nyin maa jo paare keehd lum Juog.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 — ausente —
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 — ausente —
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ruuwow, ke nyango e apahn Roama, lubo aoohr gene keehd jaabidhe giih buuliihe kejea lony ge Poal oogo yi karkoohn.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Noono urob akihm dhaahre ngo yihr gen kea, “Lubo arob kejea lony wun oogo. Kare nud uaayu maahdh mee ke yoohm rogu.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 E Poal ake rubo yihr jaabidh buuliihe kea, “Ke ne diih! Wa keá lony oogo wa gihn nu! Kwihyu e wa yaa dhaahr Roama! Wa loohnge giiho wo yaa dhaahr Roama apahne ge mahn gene mahno ubahng ngad Roama be puohd kedea utoage yi karkoohn nea padh awuohj e naa yuge! Naa awuohj maa atiihy wane? Apahn Roama deeh awuohj me duohng atiihy gene. Nea neehn maano kea nahge gen ge ne dhiil beehn ne rob ngo yihr wan kejea ge awuohj kedea uteed gene ngo tiehd yihr nyoge kejea wa nyoge me padh yaa alyaahb.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 E jaabidh buuliihe gihn arob ge Poale yihr gen aci gene ne teedo yihr apahn Roama. Naa alihng gene ngo kejea Poal maa Cihla ge yaa Roama e ge ake tudo.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Naa abeehn apahn Roamae bang ge Poal paar akihm dhaahr, e ge arubo yihr gen kob gene, “Awuohj ayug wane rogu. Wiiu lubo piny yihr wan. Nyingu akway wane beere wu uaay.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Poal maa Cihla lubo awii gene piny naa abeehn apahne uyug gene giih adaahd gene. Noono ubeehn ge Poale uci gene paar Liihdya maa arub gene yihr jo ayiiho ke lubo me ciihm cwihny gen. Kaano maa a'aay gene ne ci geen Thecaaloanika.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.