Atos 16
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB
1 Ubar Poale ke waahdhe ucea Derba, batiene e ci Lijtera. Yi geen Lijtera e naa ayoade Timodhy. Timodhy wahn anahg Ugriihg, e men beehda nyaar yaa Judea. Miih Timodhy anahg ngaa maa ayiih lum Jeacuu.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Akuud yaa ayiiho naa anaa Lijtera maa Yikoohnya, Timodhy aleej gene.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Poal adaahd ngo ucaahdhe keehd Timodhy. Noono maa athoame ngo. Ngo athoame bang gihn ngo angahy Judea giih beehdo ke bang kuohn adaahd Poale ci yihdh gen kejea Timodhy wahn beehda Ugriihg.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ge ake caahdho e ge teed loohng anaa yi warga gihn agweed jo aoohre maa jo doonge giih Jeruucalem. Ateed gene kejea mag gene loohng nu beer mee kedea utiihy gene keehd gen.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 E naa kaa abeehn akuud yaa ayiihoe umag gene lum Juog teeg kedea nyoge me thoohdh ge mahd bang gen ke nying nihn.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 — ausente —
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 — ausente —
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 — ausente —
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Yi diih waahy anahg gene Troaj e Poal ngad Macedoanya aniide niido, wa yi laahg e kway wonge kea, “Beehn bang wan Macedoanya ne kony wan.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Yi kaano anaa aniid Poale gihn ni e waahdh ke baabuur agwiir wane gwiiro ne ci Macedoanya bang gihn Juog ke ngude e naa aoohr wan ne puohny Ciig Beer kun ca.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Noono arumo uaay wane keehd baabuur Troaj ubeehn wane uthuur me nyinge Camoathraj. Ruuwow keehdo e wa angud Neapoalij
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 maa a'aay wane ke tien wan Neapoalij ubeehn wane geen Pihlihbi. Geen ni e ne kuong nyoge toohng yea nea caa muudiihrya gihr Macedoanya. E naa geen beed yaa adaah ke yoohn Roama. Wa abeehdo kaano ke nihn me thoohdh.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Naa anahge Cahng Juog, e wa abeehn oogo yi buur geew ucidh wane dieng naam kar kwaj gihr Judea. Maa apiih wane urub wane ke maahn maa amahdo dieng naam.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Dhaar Theatiira me nyinge Liihdya anaa keew maahn ni lihng lum wan ni. Tiihye anahg ngweehw oogo ke waay ariir me ngien ge teeg. Anahg dhaago me wuor Juog keter. Noono uyab Juoge wiihe ne ngey giih rob Poale beere ge yiihe yiiho.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Gihn nu e wiihe ake muojo keehd piih luogwahy keehd jo paare cang. Maa acuohne wan paare kea, “Jo wan nea ngo ayiihu kejea a beehda ngaa maa ayiih lum Juog ne cohg kea beehnu paara.” Maa adhiile wan ke tero ne ci paare.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Cahng man, e wa caa kar kway Juog, e wa ake roohmo yi yooh keehd nyaakow me beehda baahng abea wiihe anaa atiihb ukeehg. Atiihb ukeehg me meehg nyaan caar giih uyug rog gen wong maalo. Ke nying gihn caare nyepinye caaro, e ngiihny me thoohdh ge na yoad yaa anahge baahng yihr gene yoado.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Naa aniide wan e batien wan abuodhe e ngo ukwaago kea, “Cuow ni ge beehda yaa Juog Duohng. Ge rubo kaa nying ka uboadh Juoge wun kii ngo.” Gihn nu abere tiel me thoohdh
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 kedea ke kar nihn me thoohdh mee. Poal kwaad gihn ne rih nyaan ngo amaane. Maa amaahny Poale bang ngo urube yihr atiihb ukeehg e wiih nyaan ni kea, “Roba robo yihri ke teeg mar Jeacuu, aay oogo yi wiih nyaan!” E atiihb ukeehg ake aay wiih nyaan ke nye wong kaano.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Naa angahy yaa anahg nyaakon ni baahng paar gen kejea ngiihny be dog nyaane ke yoado yihr gen, e cwihny gen arahnyo. Cwihny gen arahnyo bang gihn atiihb ukeehg e ne meehg nyaan teed giih uyug rog gen wong maalo, ngo ariem Poale oogo. Noono umag gene Poal maa Cihla upiey gen yi laaro kar lug bang apahn Roama.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Naa akahl gen nyum apahn Roama e rob naa, “Yaa ni ge Judea maa abeehn ne lyaahb yi geeno.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ge puohny giih maa amahn loohnge giiho kejea ge keá tiihyo. Wo beehda yaa dhaahr Roama kare tooro yihro uyiiho giih puohny gene kedea utiihyo ke gen.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Nyoge maa now thiow ge ataahny rog ge Poal maa Cihla. Gihn nu e arob apahn Roama kejea yiej waay ge Poal maa Cihla oogo rog gen kedea puohd gen ke keedo.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Naa apuohd acaakere Poal maa Cihla keehd kwaad apoohdo me raaj, e ge anyoal yi karkoohn. Arob yihr akihm dhaahr gihr karkoohne kejea toage dhog wuud karkoohn teeg mee ubahnge yaa ni rog gen be kwal gene.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ke nying lum nu e akihm dhaahr ge Poal ge acod yi wod me naa alongthihn utuohy tien gen rog thoohn yen.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Yaa adiehr waahr e Poal maa Cihla ge anaa ne kway Juog kedea ge uwahr ke wahy Juog. Wahy gen anaa ke lihngo thiow yihr maabuuye mooge.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ke wong kaano e piny ree ayahnge ne mihd mihdi, umede karkoohn cang. Noono ubeehn dhog wuude uyab gene rog gen cang kedea ubeehn yene unahg gene ne lwang oogo rog maabuuye.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Akihm dhaahr gihr karkoohn e caa ne tahngo e niid dhog wuud karkoohn ke kar gen cang e ge apuogo. Noono e palo akahle ke oogo e daahd unahge ree mare cuohne kejea maabuuye rog gen akwal gene.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Abea nye kaano e acuow Poale cuowo ke kwaago kea, “Rihi keá nahgi! Wa amuu nud kan cang.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 E akihm dhaar dhaano acuohne ke lama noono ucea wod bang gen maa amihn cwihnye naa aniide maabuuye ge nud cang. Noono upahdhe wudh conge nyum ge poal maa Cihla, maano e ree ulaadh ke lwahr.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Maa akahle Poal maa Cihla oogo kedea upeehnye gen kea, “Gihn e nuu utiihya beere Juog a boadhe boadho?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Kob gene yihr akihm dhaahr, “Yiih lum Jeacuu Ruohdh beere boadh wahy yoadi yoado, yihn maa jo paari!”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Noono uthub gene thubo ke puohny nyin maa jo paare keehd lum Juog.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 — ausente —
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 — ausente —
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ruuwow, ke nyango e apahn Roama, lubo aoohr gene keehd jaabidhe giih buuliihe kejea lony ge Poal oogo yi karkoohn.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Noono urob akihm dhaahre ngo yihr gen kea, “Lubo arob kejea lony wun oogo. Kare nud uaayu maahdh mee ke yoohm rogu.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 E Poal ake rubo yihr jaabidh buuliihe kea, “Ke ne diih! Wa keá lony oogo wa gihn nu! Kwihyu e wa yaa dhaahr Roama! Wa loohnge giiho wo yaa dhaahr Roama apahne ge mahn gene mahno ubahng ngad Roama be puohd kedea utoage yi karkoohn nea padh awuohj e naa yuge! Naa awuohj maa atiihy wane? Apahn Roama deeh awuohj me duohng atiihy gene. Nea neehn maano kea nahge gen ge ne dhiil beehn ne rob ngo yihr wan kejea ge awuohj kedea uteed gene ngo tiehd yihr nyoge kejea wa nyoge me padh yaa alyaahb.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 E jaabidh buuliihe gihn arob ge Poale yihr gen aci gene ne teedo yihr apahn Roama. Naa alihng gene ngo kejea Poal maa Cihla ge yaa Roama e ge ake tudo.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Naa abeehn apahn Roamae bang ge Poal paar akihm dhaahr, e ge arubo yihr gen kob gene, “Awuohj ayug wane rogu. Wiiu lubo piny yihr wan. Nyingu akway wane beere wu uaay.”
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Poal maa Cihla lubo awii gene piny naa abeehn apahne uyug gene giih adaahd gene. Noono ubeehn ge Poale uci gene paar Liihdya maa arub gene yihr jo ayiiho ke lubo me ciihm cwihny gen. Kaano maa a'aay gene ne ci geen Thecaaloanika.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.