Atos 16
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA
1 Ubar Poale ke waahdhe ucea Derba, batiene e ci Lijtera. Yi geen Lijtera e naa ayoade Timodhy. Timodhy wahn anahg Ugriihg, e men beehda nyaar yaa Judea. Miih Timodhy anahg ngaa maa ayiih lum Jeacuu.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Akuud yaa ayiiho naa anaa Lijtera maa Yikoohnya, Timodhy aleej gene.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Poal adaahd ngo ucaahdhe keehd Timodhy. Noono maa athoame ngo. Ngo athoame bang gihn ngo angahy Judea giih beehdo ke bang kuohn adaahd Poale ci yihdh gen kejea Timodhy wahn beehda Ugriihg.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ge ake caahdho e ge teed loohng anaa yi warga gihn agweed jo aoohre maa jo doonge giih Jeruucalem. Ateed gene kejea mag gene loohng nu beer mee kedea utiihy gene keehd gen.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 E naa kaa abeehn akuud yaa ayiihoe umag gene lum Juog teeg kedea nyoge me thoohdh ge mahd bang gen ke nying nihn.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 — ausente —
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 — ausente —
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 — ausente —
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Yi diih waahy anahg gene Troaj e Poal ngad Macedoanya aniide niido, wa yi laahg e kway wonge kea, “Beehn bang wan Macedoanya ne kony wan.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Yi kaano anaa aniid Poale gihn ni e waahdh ke baabuur agwiir wane gwiiro ne ci Macedoanya bang gihn Juog ke ngude e naa aoohr wan ne puohny Ciig Beer kun ca.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Noono arumo uaay wane keehd baabuur Troaj ubeehn wane uthuur me nyinge Camoathraj. Ruuwow keehdo e wa angud Neapoalij
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 maa a'aay wane ke tien wan Neapoalij ubeehn wane geen Pihlihbi. Geen ni e ne kuong nyoge toohng yea nea caa muudiihrya gihr Macedoanya. E naa geen beed yaa adaah ke yoohn Roama. Wa abeehdo kaano ke nihn me thoohdh.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Naa anahge Cahng Juog, e wa abeehn oogo yi buur geew ucidh wane dieng naam kar kwaj gihr Judea. Maa apiih wane urub wane ke maahn maa amahdo dieng naam.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Dhaar Theatiira me nyinge Liihdya anaa keew maahn ni lihng lum wan ni. Tiihye anahg ngweehw oogo ke waay ariir me ngien ge teeg. Anahg dhaago me wuor Juog keter. Noono uyab Juoge wiihe ne ngey giih rob Poale beere ge yiihe yiiho.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Gihn nu e wiihe ake muojo keehd piih luogwahy keehd jo paare cang. Maa acuohne wan paare kea, “Jo wan nea ngo ayiihu kejea a beehda ngaa maa ayiih lum Juog ne cohg kea beehnu paara.” Maa adhiile wan ke tero ne ci paare.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Cahng man, e wa caa kar kway Juog, e wa ake roohmo yi yooh keehd nyaakow me beehda baahng abea wiihe anaa atiihb ukeehg. Atiihb ukeehg me meehg nyaan caar giih uyug rog gen wong maalo. Ke nying gihn caare nyepinye caaro, e ngiihny me thoohdh ge na yoad yaa anahge baahng yihr gene yoado.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Naa aniide wan e batien wan abuodhe e ngo ukwaago kea, “Cuow ni ge beehda yaa Juog Duohng. Ge rubo kaa nying ka uboadh Juoge wun kii ngo.” Gihn nu abere tiel me thoohdh
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 kedea ke kar nihn me thoohdh mee. Poal kwaad gihn ne rih nyaan ngo amaane. Maa amaahny Poale bang ngo urube yihr atiihb ukeehg e wiih nyaan ni kea, “Roba robo yihri ke teeg mar Jeacuu, aay oogo yi wiih nyaan!” E atiihb ukeehg ake aay wiih nyaan ke nye wong kaano.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Naa angahy yaa anahg nyaakon ni baahng paar gen kejea ngiihny be dog nyaane ke yoado yihr gen, e cwihny gen arahnyo. Cwihny gen arahnyo bang gihn atiihb ukeehg e ne meehg nyaan teed giih uyug rog gen wong maalo, ngo ariem Poale oogo. Noono umag gene Poal maa Cihla upiey gen yi laaro kar lug bang apahn Roama.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Naa akahl gen nyum apahn Roama e rob naa, “Yaa ni ge Judea maa abeehn ne lyaahb yi geeno.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ge puohny giih maa amahn loohnge giiho kejea ge keá tiihyo. Wo beehda yaa dhaahr Roama kare tooro yihro uyiiho giih puohny gene kedea utiihyo ke gen.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Nyoge maa now thiow ge ataahny rog ge Poal maa Cihla. Gihn nu e arob apahn Roama kejea yiej waay ge Poal maa Cihla oogo rog gen kedea puohd gen ke keedo.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Naa apuohd acaakere Poal maa Cihla keehd kwaad apoohdo me raaj, e ge anyoal yi karkoohn. Arob yihr akihm dhaahr gihr karkoohne kejea toage dhog wuud karkoohn teeg mee ubahnge yaa ni rog gen be kwal gene.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ke nying lum nu e akihm dhaahr ge Poal ge acod yi wod me naa alongthihn utuohy tien gen rog thoohn yen.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Yaa adiehr waahr e Poal maa Cihla ge anaa ne kway Juog kedea ge uwahr ke wahy Juog. Wahy gen anaa ke lihngo thiow yihr maabuuye mooge.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ke wong kaano e piny ree ayahnge ne mihd mihdi, umede karkoohn cang. Noono ubeehn dhog wuude uyab gene rog gen cang kedea ubeehn yene unahg gene ne lwang oogo rog maabuuye.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Akihm dhaahr gihr karkoohn e caa ne tahngo e niid dhog wuud karkoohn ke kar gen cang e ge apuogo. Noono e palo akahle ke oogo e daahd unahge ree mare cuohne kejea maabuuye rog gen akwal gene.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Abea nye kaano e acuow Poale cuowo ke kwaago kea, “Rihi keá nahgi! Wa amuu nud kan cang.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 E akihm dhaar dhaano acuohne ke lama noono ucea wod bang gen maa amihn cwihnye naa aniide maabuuye ge nud cang. Noono upahdhe wudh conge nyum ge poal maa Cihla, maano e ree ulaadh ke lwahr.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Maa akahle Poal maa Cihla oogo kedea upeehnye gen kea, “Gihn e nuu utiihya beere Juog a boadhe boadho?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Kob gene yihr akihm dhaahr, “Yiih lum Jeacuu Ruohdh beere boadh wahy yoadi yoado, yihn maa jo paari!”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Noono uthub gene thubo ke puohny nyin maa jo paare keehd lum Juog.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 — ausente —
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ruuwow, ke nyango e apahn Roama, lubo aoohr gene keehd jaabidhe giih buuliihe kejea lony ge Poal oogo yi karkoohn.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Noono urob akihm dhaahre ngo yihr gen kea, “Lubo arob kejea lony wun oogo. Kare nud uaayu maahdh mee ke yoohm rogu.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 E Poal ake rubo yihr jaabidh buuliihe kea, “Ke ne diih! Wa keá lony oogo wa gihn nu! Kwihyu e wa yaa dhaahr Roama! Wa loohnge giiho wo yaa dhaahr Roama apahne ge mahn gene mahno ubahng ngad Roama be puohd kedea utoage yi karkoohn nea padh awuohj e naa yuge! Naa awuohj maa atiihy wane? Apahn Roama deeh awuohj me duohng atiihy gene. Nea neehn maano kea nahge gen ge ne dhiil beehn ne rob ngo yihr wan kejea ge awuohj kedea uteed gene ngo tiehd yihr nyoge kejea wa nyoge me padh yaa alyaahb.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 E jaabidh buuliihe gihn arob ge Poale yihr gen aci gene ne teedo yihr apahn Roama. Naa alihng gene ngo kejea Poal maa Cihla ge yaa Roama e ge ake tudo.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Naa abeehn apahn Roamae bang ge Poal paar akihm dhaahr, e ge arubo yihr gen kob gene, “Awuohj ayug wane rogu. Wiiu lubo piny yihr wan. Nyingu akway wane beere wu uaay.”
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Poal maa Cihla lubo awii gene piny naa abeehn apahne uyug gene giih adaahd gene. Noono ubeehn ge Poale uci gene paar Liihdya maa arub gene yihr jo ayiiho ke lubo me ciihm cwihny gen. Kaano maa a'aay gene ne ci geen Thecaaloanika.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.