Atos 16
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVI
1 Ubar Poale ke waahdhe ucea Derba, batiene e ci Lijtera. Yi geen Lijtera e naa ayoade Timodhy. Timodhy wahn anahg Ugriihg, e men beehda nyaar yaa Judea. Miih Timodhy anahg ngaa maa ayiih lum Jeacuu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Akuud yaa ayiiho naa anaa Lijtera maa Yikoohnya, Timodhy aleej gene.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Poal adaahd ngo ucaahdhe keehd Timodhy. Noono maa athoame ngo. Ngo athoame bang gihn ngo angahy Judea giih beehdo ke bang kuohn adaahd Poale ci yihdh gen kejea Timodhy wahn beehda Ugriihg.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ge ake caahdho e ge teed loohng anaa yi warga gihn agweed jo aoohre maa jo doonge giih Jeruucalem. Ateed gene kejea mag gene loohng nu beer mee kedea utiihy gene keehd gen.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 E naa kaa abeehn akuud yaa ayiihoe umag gene lum Juog teeg kedea nyoge me thoohdh ge mahd bang gen ke nying nihn.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 — ausente —
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 — ausente —
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 — ausente —
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Yi diih waahy anahg gene Troaj e Poal ngad Macedoanya aniide niido, wa yi laahg e kway wonge kea, “Beehn bang wan Macedoanya ne kony wan.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Yi kaano anaa aniid Poale gihn ni e waahdh ke baabuur agwiir wane gwiiro ne ci Macedoanya bang gihn Juog ke ngude e naa aoohr wan ne puohny Ciig Beer kun ca.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Noono arumo uaay wane keehd baabuur Troaj ubeehn wane uthuur me nyinge Camoathraj. Ruuwow keehdo e wa angud Neapoalij
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 maa a'aay wane ke tien wan Neapoalij ubeehn wane geen Pihlihbi. Geen ni e ne kuong nyoge toohng yea nea caa muudiihrya gihr Macedoanya. E naa geen beed yaa adaah ke yoohn Roama. Wa abeehdo kaano ke nihn me thoohdh.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Naa anahge Cahng Juog, e wa abeehn oogo yi buur geew ucidh wane dieng naam kar kwaj gihr Judea. Maa apiih wane urub wane ke maahn maa amahdo dieng naam.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Dhaar Theatiira me nyinge Liihdya anaa keew maahn ni lihng lum wan ni. Tiihye anahg ngweehw oogo ke waay ariir me ngien ge teeg. Anahg dhaago me wuor Juog keter. Noono uyab Juoge wiihe ne ngey giih rob Poale beere ge yiihe yiiho.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Gihn nu e wiihe ake muojo keehd piih luogwahy keehd jo paare cang. Maa acuohne wan paare kea, “Jo wan nea ngo ayiihu kejea a beehda ngaa maa ayiih lum Juog ne cohg kea beehnu paara.” Maa adhiile wan ke tero ne ci paare.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Cahng man, e wa caa kar kway Juog, e wa ake roohmo yi yooh keehd nyaakow me beehda baahng abea wiihe anaa atiihb ukeehg. Atiihb ukeehg me meehg nyaan caar giih uyug rog gen wong maalo. Ke nying gihn caare nyepinye caaro, e ngiihny me thoohdh ge na yoad yaa anahge baahng yihr gene yoado.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Naa aniide wan e batien wan abuodhe e ngo ukwaago kea, “Cuow ni ge beehda yaa Juog Duohng. Ge rubo kaa nying ka uboadh Juoge wun kii ngo.” Gihn nu abere tiel me thoohdh
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 kedea ke kar nihn me thoohdh mee. Poal kwaad gihn ne rih nyaan ngo amaane. Maa amaahny Poale bang ngo urube yihr atiihb ukeehg e wiih nyaan ni kea, “Roba robo yihri ke teeg mar Jeacuu, aay oogo yi wiih nyaan!” E atiihb ukeehg ake aay wiih nyaan ke nye wong kaano.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Naa angahy yaa anahg nyaakon ni baahng paar gen kejea ngiihny be dog nyaane ke yoado yihr gen, e cwihny gen arahnyo. Cwihny gen arahnyo bang gihn atiihb ukeehg e ne meehg nyaan teed giih uyug rog gen wong maalo, ngo ariem Poale oogo. Noono umag gene Poal maa Cihla upiey gen yi laaro kar lug bang apahn Roama.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Naa akahl gen nyum apahn Roama e rob naa, “Yaa ni ge Judea maa abeehn ne lyaahb yi geeno.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ge puohny giih maa amahn loohnge giiho kejea ge keá tiihyo. Wo beehda yaa dhaahr Roama kare tooro yihro uyiiho giih puohny gene kedea utiihyo ke gen.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Nyoge maa now thiow ge ataahny rog ge Poal maa Cihla. Gihn nu e arob apahn Roama kejea yiej waay ge Poal maa Cihla oogo rog gen kedea puohd gen ke keedo.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Naa apuohd acaakere Poal maa Cihla keehd kwaad apoohdo me raaj, e ge anyoal yi karkoohn. Arob yihr akihm dhaahr gihr karkoohne kejea toage dhog wuud karkoohn teeg mee ubahnge yaa ni rog gen be kwal gene.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ke nying lum nu e akihm dhaahr ge Poal ge acod yi wod me naa alongthihn utuohy tien gen rog thoohn yen.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Yaa adiehr waahr e Poal maa Cihla ge anaa ne kway Juog kedea ge uwahr ke wahy Juog. Wahy gen anaa ke lihngo thiow yihr maabuuye mooge.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Ke wong kaano e piny ree ayahnge ne mihd mihdi, umede karkoohn cang. Noono ubeehn dhog wuude uyab gene rog gen cang kedea ubeehn yene unahg gene ne lwang oogo rog maabuuye.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Akihm dhaahr gihr karkoohn e caa ne tahngo e niid dhog wuud karkoohn ke kar gen cang e ge apuogo. Noono e palo akahle ke oogo e daahd unahge ree mare cuohne kejea maabuuye rog gen akwal gene.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Abea nye kaano e acuow Poale cuowo ke kwaago kea, “Rihi keá nahgi! Wa amuu nud kan cang.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 E akihm dhaar dhaano acuohne ke lama noono ucea wod bang gen maa amihn cwihnye naa aniide maabuuye ge nud cang. Noono upahdhe wudh conge nyum ge poal maa Cihla, maano e ree ulaadh ke lwahr.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Maa akahle Poal maa Cihla oogo kedea upeehnye gen kea, “Gihn e nuu utiihya beere Juog a boadhe boadho?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Kob gene yihr akihm dhaahr, “Yiih lum Jeacuu Ruohdh beere boadh wahy yoadi yoado, yihn maa jo paari!”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Noono uthub gene thubo ke puohny nyin maa jo paare keehd lum Juog.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 — ausente —
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Ruuwow, ke nyango e apahn Roama, lubo aoohr gene keehd jaabidhe giih buuliihe kejea lony ge Poal oogo yi karkoohn.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Noono urob akihm dhaahre ngo yihr gen kea, “Lubo arob kejea lony wun oogo. Kare nud uaayu maahdh mee ke yoohm rogu.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 E Poal ake rubo yihr jaabidh buuliihe kea, “Ke ne diih! Wa keá lony oogo wa gihn nu! Kwihyu e wa yaa dhaahr Roama! Wa loohnge giiho wo yaa dhaahr Roama apahne ge mahn gene mahno ubahng ngad Roama be puohd kedea utoage yi karkoohn nea padh awuohj e naa yuge! Naa awuohj maa atiihy wane? Apahn Roama deeh awuohj me duohng atiihy gene. Nea neehn maano kea nahge gen ge ne dhiil beehn ne rob ngo yihr wan kejea ge awuohj kedea uteed gene ngo tiehd yihr nyoge kejea wa nyoge me padh yaa alyaahb.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 E jaabidh buuliihe gihn arob ge Poale yihr gen aci gene ne teedo yihr apahn Roama. Naa alihng gene ngo kejea Poal maa Cihla ge yaa Roama e ge ake tudo.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Naa abeehn apahn Roamae bang ge Poal paar akihm dhaahr, e ge arubo yihr gen kob gene, “Awuohj ayug wane rogu. Wiiu lubo piny yihr wan. Nyingu akway wane beere wu uaay.”
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Poal maa Cihla lubo awii gene piny naa abeehn apahne uyug gene giih adaahd gene. Noono ubeehn ge Poale uci gene paar Liihdya maa arub gene yihr jo ayiiho ke lubo me ciihm cwihny gen. Kaano maa a'aay gene ne ci geen Thecaaloanika.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.