Atos 14

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naa awahnh Poale maa Barnaba yi geen Yikoohnya, e ge acaa yi wod amaad gihr Judea ne puohny nyoge. Ge apuohnyo e ge rubo kaa nying Jeacuu kedea maa abeehn nyoge me thoohdh uyiih gene lum ge Poal.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Abea Judea maa akweer ke lum Jeacuu neehn yaa anaa akweer Antiog gihr Piciihdya ge anudo. Noono uthub gene ke maahd ge Poal maa yaa ayiih lum gen. Thiow yihdh yaa yi geew mooge ge acoam gene udhiil cwihny gene rahnyo rog ge Poal maa yaa ayiih lum gen. Gihn nu e yaa ni thiow ge Poal amaahd gene maahdo.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Abea keehd maano acoam yihdh nyoge nu, e ge Poal anaa aceng yi geen nu keree e ge rob lum Jeacuu yihr nyoge e lwahr tooro rog gen. E Juog thiow tee acube yihr gen ne tiihy giih me gaahy nyoge ne nyoadh ngo kejea giih rub gene ke nying gen ge beehda adiehr.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Gihn nu e geew ree apaahnge paahngo ne dahg, yaa ne kur Judea naa akweer ke puohny ge Poal kedea yaa ayiih puohny ge Poal.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Abea kihde now, yaa Judea maa yaa padh Judea, e kuu ayiih lum ge Poal, lubo amad gene ke piny. Lubo amad gene maa jo doong gen beere Poal maa Barnaba ge ke bahno ukedh ngwiilo rog gen.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Yi geen Lijtera, nyin moogo maa abab piny anaa anudo me kuu akuong waahdh ke kaa anyuole nyuolo.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ngo anaa apiih ne lihng luub Poal. Maa aniid Poale ngo ne ngaa maa ayiiho ke cwihnye beehd kedea rom kaa thiehdho. E Poal nyin amaanye duugi
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 maa arube yihr ngo e duone atihnge maalo kea, “Aj maalo ucuungi wudh tieni ne cohg.” E nyin ni apaahr maalo ucuunge wudh tiene uthube ke wen piny.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Naa aniid gihn ayug Poale ni, e nyoge anaa juuj ke rob ke dhe Liikoanya kob gene, “Niidu gihn ayug yaa ni! Wa ge tiihy giih yug Juoge! Nye yaage pahdh joohy giih beed maalo ge naa alog rog gen ne nyoge ubeehn gene piny ne!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Noono arumo maa acag gene nying Barnaba ke nying yaanh gihr gen e cuohn ne Jaayo, e nying Poal ke nying yaanh gen e cuohn ne Ehrmej, bang gihn anahg Poal e ne rubo.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Kaano e ngaa wiihe ne yaanh cuohn ne Jaayo maa yaa batiene ge adaahd nahg miehre ke nying jo oohr neehn ka na yug gene ngo ke nying Jaayo. Gihn nu e miehre kedea thiiw ge akedh gene dhe wod wuor yaanh Jaayo yea. Wod ngo anaa ageer dhe geew.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Kaano e nyoge aoohr bang ge Barnaba ne cuohn gen kar yaay. Naa alihng ge Poale gihn daahd nyoge ke tiihyo ke nying gen, e ngo amaan gene. Noono ugoohd gene kaa amahd nyoge yea e ge ukwaago kob gene, “Cuungu do! Gihn nu keá themu piny!” Kaa awahdh gene e ge arubo yihr nyoge kob gene,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Yaage, gihn daahdu ke yugo keá themu piny. Ngaa maa Juog tooro kiin wan. Wa nyoge now me neehn wun. Wa abeehn kan ne puohny wun ke lum Juog Aciehg. Juog gihn acag maalo ke piny maa laahy kedea nahme maa giih beed yihdh gen. Wa daahd unyoadh wane kaa anhyaar Juog Aciehge wun kii ngo. Noono unahge ke en ne wuoru kedea beere yiehdhe giih gihr nying gen tooro ge be cahgu ke wuoro. Thiow beere giih remo be cahgu ke naah yihr yiehdhe giih gihr nying gen tooro ni.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Umodho coon Juog wu anaa wiie uyugu kwaad giih daahdu ke cwihnyu.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Abea keehd maano e Juog beeye na nyoadhe nyoadho ke yoohn kwaad giih beey naa atiihye. Kodh cube cubo yihru maa alwaa giih nyepinye ucieg yihdh puohdhu. Juog e ne cub cam yihru uyahngu kedea e ne cub med cwihny yihru. Juog gihn yug kwaad giih nu e ne dhiilu ke wuoro.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Abea keehd maano arub ge Poale yihr gen wa maano nu, e nyoge poohd dahng e ge adaahd ngo unahg gene gihr remo piny rog jo oohr ne wuor gen wa yiehdhe. Abea naa abuohj ge Poale ke rob yihr gen duugi e wudh gen adhiil gene ke waaro.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Kaano e Judea maa abeehno ke yoohn Yikoohnya maa Antiog gihr Piciihdya wudh nyoge alog gene ne maan Poal maa Barnaba. Maa ataahny gene ke rih Poal arumo ubahn gene ngo keehd leele, uywaay gene ngo oogo loo geew cuohn gene e ngo athow.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Abea naa abeehn yaa ayiiho bang Poal ne maanye, e Poal a'aj maalo piny kaa aywaaye yea. Noono udo Poale kii buur geew keehd gen. Naa aruu pinye, e Poal maa Barnaba ge a'aay uci gene Derba.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Yaa geen Derba ge apuohny Poale maa Barnaba ke Ciig Beer maa ayiih nyoge me thoohdhe lum Juog. Thiow ge ake rubo ke luub tee aduulo yihr yaa ayiiho. Batiene e ge ake doog kuu wudh tien gen udog gene Lijtera kedea Yikoohnya maa Antiog gihr Piciihdya.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Noono e ge acaahdho e ge urubo yihr yaa ayiiho kejea mag gene lum Juog ke cwihny gen me teeg mee bang gihn ngaa ayiih lum Juog giih ajohr me teeg ge dhiile kaa guumo beere Dhaahr Juog yoade yoado.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ke bang wudh geedh acaadh gene e ge Poal nyoge na kwany gene kwanyo me wiie gene akuud yaa ayiiho yi cing gen. Batien ka akwany gen, e ge akwahyo kedea ukweehr gene cam ne cub gene yi cing Juog. Juog gihn nhyaar gene beere ge dooje doojo.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 — ausente —
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 — ausente —
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 — ausente —
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Naa abeehn gene Antiog, e yaa ayiiho acong gene ne dug. Noono uyoad gene kwaad giih doong naa atiihy Juoge ke nying gen yihr yaa wudh geedh akaahn gene ukwaan gene gen yihr gom gen. Ge arubo thiow ke nying kaa abeehn Juoge uyabe dhe yooh yihr yaa padh Judea ubeehn gene uyiih gene Ciig Beer.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Poal maa Barnaba ge anaa aceng keree keehd yaa ayiiho giih Antiog gihr Ciihrya.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.