Apocalipse 9
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH
1 Kaano e biih wuohdjuog bayo gihre akoadhe, maa aniida ciehro maa apahdh piny ke yoohn maalo. Maa ayoad mugthaa gihr dhe wod ka me thuudh thaahdh ngoom kar atiihb ukeehg ucube yihr ciehro.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Naa ayab kaano thuudh thaahdh ngoom, e deeh yihdo ane tul oogo yi ngo wa lum beer naa acwiny. Noono maa aciihd yihde yea maalo kedea wong cahng.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 E anahg yihde tul, e baahnyo anaa mog oogo ke yi yihdo upaahnge piny cang. Noono umuoj gen ke tee me kahy gene wa mar yiidh.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Abea ngo arob yihr baahnyo kejea kihd lum wale boogo me mar keá gweele, abea taahnye ke rog yaa toor thaany gihr Juog taahr nyum gen keed gen.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ngo ateed yihre kejea yaa thaany tooro taahr nyum gen ge keá nahge, abea bange gen ke kar dwahde abiihj ke raahm muu uroomo ke raahm kay yiidh.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Yihdh dwahd nu abiihj, nyoge bang thoo uyuog gene yuogo, abea gahng ke ngaa me thow keew gen. Ge daahd uthow gene abea thoo cinge ugwahnye yihr gen.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Baahnye giih ngo, ge neehn ciehnye maa agwiir ne ciej liny. Giih me wa ajahme maa ayug ke dhaahb acub wudh gen kedea kaan nying gen wa wong dhaano utaahngo.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Thiow yiehy rog gen anaa bahyo wa yiehy wiih dhaago kedea yihr ge ne kwiile me wa kwiin nguu.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Baahny thiow koohdh gen anaa adoohng wa ge angaab koohde maa ayug ke ngiihnyo kedea ge paahr gene e doohn boohm giih gen lihng wa doohn amahr arabieg ciehnye me ciej liny.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Baahny giih nu yihr ge anaa yube me dhog gen bedh wa yub yiidh. Tee gihr gen e bang gene nyoge ke kar dwahde abiihj ngo anaa yihdh yub gen.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ruohdh gen, e naa ruohdh gihr kaano thuudh thaahdh ngoom kedea nyinge ke dhe paar Judea ‘Abduun’ kedea ke dhe Griihg ‘Apolio,’ lum yea kejea ngad raahnyo.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Awaahn ni, gihn me raaj acielo abar, abea ariow mooge nud me beehn ke batien maano.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Becien wuohnjuog bayo gihre akoadhe, maa alihnga duol e tuohl oogo ke yihdh agonge angween giih kar lam gihn ayug ke dhaahb kedea ne nyum Juog.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Duol gihn ngo alihnga e urubo yihr becien wuohnjuog gihn ne yihre ne bayo kea, “Lony wuohdjuog angween ge amag yi thijin dhe naam duohng cuohn ne Yiparaad.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Wuohdjuog giih angween ni ge abeehdo e ge agwiir ne koar wong caang nu kedea cahng nu maa dwaahn nu ke wong nu, alony oogo ne nahg akuud cielo kiin akuude adahg giih yaa nud wiih piny.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Wuohdjuog giih ni angween yihr gen anaa yaa deaj me ne wudh ciehnye me wahdh kar nyoge melyoohne jiehabiihje ariow. Akweehn gen arob ulihnga ngo ke yihdha.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Thiow Juog giih ge anyoadhe yihra: ciehnye aniida e nyoge yedh wudh gen. Yaa ngo yihr ge anaa waay koohdh gen maa giih ngiihnyo, mooge ge kwaar wa leeb maaj kedea mooge ge wa kihd ulieg. Mooge dahng kiin koohde giih nu kihd gen beehde keenhcaar wa tong jieno. Ciehnye wudh gen aneehn wudh nguge, kedea maaj muu unyaahm beehn oogo ke yi dhog gen e anweehd ke yihdo maa ngiihnyo maa aleeny.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Yaa anahg ge beehda kar akuud acielo kiin akuude adahg gihr gihn akob naa dhaano utaahngo. Ge anahg leehdh maaje kedea yihdo gihn anweehd ke leelo maa aleeny ge beehn oogo ke yi dhog ciehnye giih ni.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Tee nahg ciehnye nyoge naa yi dhog gen kedea yihdh yub gen tiehd bang gihn yub gen aneehn wudh thoohne. Noono e ngaa kaj gene ngo yoad ka me ledhe yoado.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Goan yaa muu abodh yihdh giih ni reje ubahnge ge kuu athow, wudh gen kuu aloay uwii gene tiihy giih me reje. Ge kuu akweer ke dhe yoohn wuor gene atiihb ukeehg wale ke wuor giih me be kuow me neehn giih maa atiihj ke dhaahb wale ke demaro maa yen maa atieng thiow. Giih nu gihr nying gen tooro bang gihn, gihn me niid gene tooro, gihn me lihng gene tooro kedea ge be rom waahdh.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Yaa nu abodh yi thoo thiow anyoohne giih gen kuu amaan gene uwii gene gen piny. Nyoge anaahng gene, atiihbe me reje wuor gene wuoro kedea giih bal yug gene yugo kedea ge yaa kahw abea giih nu cang ge be niid gene wa giih me reje.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.