Apocalipse 6
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 A ake maahnyo ge akweeg Roome duog umodho oogo rih warga. Maa alihnga gihn kuow acielo kiin giih kuow angween e urubo ke duol me wa maahr kodh kea, “Beehn!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Naa amaahnya, e a niid cieny me tar ne weej e dhaano ne wiihe maa angaab ajahm abea kaahn utum. Ge agoohde ke cieny, e ngo be baay dhaane kejea ngo ngad liny me caa ne taaj nyoge umage paar yaa nu.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Naa akweeg Roome riown duo oogo e a alihng riown giih kuow urubo kea, “Beehn!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Kaano e cieny moogo abeehn oogo. Ngo kwaar wa leeb maaj. Tee me kahl doohr oogo wiih piny acub yihr ngaan apaahr wiihe kedea umuoj ngaan nu ke tee me meehg nyoge nahg rog gen ge keed gen. Maa ayoad deeh pala me baahr ucube yihre.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Naa akweeg Roome dahg duo oogo e a alihng dahg giih kuow e urubo kea, “Beehn!” Maa amaahnya uniida cieny me col ne lihb e dhaano apiih wiihe me kaahn gihr ger ke cinge.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Noono maa alihnga gihn me wa duol e tuohl oogo ke keew giih kuow angween kobe, “Akweehn cahng acielo gihr tiihj ungeew oogo keehd kada gihr gema, kedea akweehn cahng acielo ngeew oogo keehd kadae adahg giih ceyiir, abea mow kedea kuong ge keá raanyu.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Naa akweeg Roome ngween duo oogo e a lihng duon ngween giih kuow e urubo kea, “Beehn!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Naa amaahnya e a niid cieny me kihde wa kihd ngaa maa athow. Ngaan ne wiihe nyinge thoo, kedea ka beed yaa athowe buodh batien gen ke ka me cahng. Tee acub yihr gen ne nahg giih wiih piny. Giih ne wiih piny ge upaahng naa angween kedea nahg gene acielo kiin giih nu angween. Giih nu ge anahg gene kii liny, ke kahj kaa atwaanye kedea ke laahy giih wiih piny.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Naa akweeg biih duo oogo, e a niid atiihb yaa anaa anahg ke nying gihn ayiih gene lum Juog kedea ke nying giih arob gene ke nying Juog ge ne thar kar lam giih nyepinye yihr Juog.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ge alihnga e ge ukwaago e doohn gen ne maalo kob gene, “Yih Juog Ruohdh yih naa Juog yi keedi kedea yih rob adiehr, weehne e nuu ungol lug rog yaa upiny ne coal rem wan ge awuoj oogo?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Gihn nu, e ge amuoj ke jalaabie me tar kedea urobe yihr gen kejea kur gene ka me thiin ubeehn yihdh gen ne jwaa keehd nyoge me wa gen muu uthow ke dhe yoohn kaa athow gene beere dhe ka daahd uthuohm.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 A ake maahnyo ge akweege becien duo oogo. Kaano e ayahng piny ree ayuge. Maa abeehn cahnge uloge wonge col ne lihb wa belo maa akwaar wong dwaahye wa remo
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 e ciehr ge ulwaar ke yoohn maalo wa lwaar udany yi coohd yamo me teeg.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Maalo yea apaah ne dahg udole ree maa unea yer oogo kedea goode kedea thuur cang rog ge anyiig gene oogo kuohn beed gene.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Kaano e ruohdh muu beed upiny kan cang maa kwaad nyoge mooge me teeg kedea yaa alony maa baahng kedea yaa padh baahng rog gen akan gene yi wuud leelo kedea kiin kihd giih goode.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Noono ge apiih ne kway wong good wale leelo kejea, “Cedhree! Pahdh wudh wan ne kan wan beere wa be niid ngaan apiih wiih koome, kedea ubahnge wa be yoad rahny cwihny gihr Roomo.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Tihn e naa cahng duohng ge rahny cwihnye rog gen, abea caahn e ngaa e nuu urom bodho yihr kwaad gihn nu!”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.