Romanos 9

lth (LTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 An atye ka twakö köp adyer ï Kiricito—an ba atye ka twakö köp më twodo, thama më cwinya na nyutho bal thon obedo caden köda pï Tipo Naleng—
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 an atye kï cwer cwiny rwök ëka arem na ba jik.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Pï mitina këna, onwongo athamö nï mïtö ëlama ökö ëk ëkwanya ökö kï both Kiricito pï utmegona n'obedo gïnï rokna,
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 na gïn ënë jö Icarael. Jö n'Obanga ölökögï ödökö ëthïnö mërë, ömïögï dheo ëka cïkërë mërë kïbëc. Ömïögï Cïk ëka kite na myero ëwör ën ködë ëka cïkërë mërë.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Kwere onu kïbëc yam obedo mëgï, ëka Meciya thon ënywölö ï kin-gï ï kite ka dhanö. Onu myero ëpwö Obanga na löö jami kïbëc naka naka! Amen.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Kür ïtham unu nï köp k'Obanga ba ötïmö gin mörö, pïën jö n'ënywölögï ï kin jö Icarael onwongo ba obedo gïnï jö k'Obanga adyer,
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 ëka thon gïn kïbëc ba obedo ëthïnö k'Abraam adyer pïën onwongo ëcöö nï, “Ëthïnö ka Icaka ënë ebino cwodo nï ëkwaëwu”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Man nyutho nï pathï ëthïnö n'ënywölögï ï kite ka dhanö ënë ebino cwodogï nï ëthïnö k'Obanga, ëntö ëthïnö n'ënywölögï pï cïkërë k'Obanga ënë ebino cwodogï nï ëkwaë k'Abraam adyer.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Man ënë gin na cïkërë okobo nï, “An abino dwogo ï koth karë ni nwongo dong Cara önywölö wode.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Pathï manön këkën, ëntö ëthïnö ka Rebeka onwongo tye gïnï k'apapgï acël, na ënë kwarö onu Icaka.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 Kadï ï karë na bara ënywölögï ëka na bara ötïmö gïnï gin mörö na bër onyo na rac—ëk ömïï yüb k'Obanga më yër ömëdërë:
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 pathï pï tic ëntö pï cwodo mërë. Ekobo both Rebeka nï, “Athïn na dit bino tic pï athïn na tïdï.”
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Kite na calö ëcöö nï, “An amarö Jakob, ëntö ba amarö Ecau.”
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Cë ngö na onu ebino kobo? Onu ebino kobo nï Obanga ba ngölö köp atïr ëka kakarë? Pathï nï kömanön!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Pïën ën okobo both Muca nï,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Manön ba cung ï kom gin na dhanö mïtö onyo ï kom tic mërë na ën oyelere ködë ëntö cung ï kom kïca k'Obanga.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Pïën Cöc na Leng kobo nï Obanga okobo both Parao nï: “An akethi më bedo rwoth pï köp ni, ëk ömïï anyuth tëköna ï komi ëk nyïnga ëtït pïrë ï wi lobo kïbëc.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Pï manön, Obanga tïmö kïca both dhanö na ën mïtö tïmö nïnë kïca, ëka lökö cwiny dhanö na ën mïtö më bedo na nwang.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Ngat mörö twërö penyo nï, “Pïngö Obanga pod kobo nï onu ebedo ëbal? Nga na twërö gëngö miti mërë?”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Ëntö in dhanö adhana, ibedo nga na in ïgamö dhö Obanga? Gin n'ecweo acwea twërö penyo ngat n'ocweo ën nï, “Pïngö icwea nï köman”?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Acwe agulu ope kï twërö ï kom lobo më cweno agulu acël na pïrë tëk ëka nökënë na pïrë ba tëk nakun tio kï ï kom lobo agulu acël nön?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ï yoo acël nön, kadï bed nï Obanga tye kï twër më nyutho akëmö ëka tëkö mërë, ën obedo ngat na dïö cwinye ï kom jö n'akëmö mërë podho ï komgï—jö n'ëyübögï më apwoda.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Ën ötïmö koman ëk ömïï lönyö më dheo mërë ongere both jö na ën ötïmö kïca nïgï, jö n'onwongo ën öyübö cön pï dheo mërë—
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 naka thon onu, jö na ën ocwodo, pathï kï ï kin Eyuda këkën ëntö thon kï ï kin Erok.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Kite na calö ën okobo ködë ï buk ka Kocea nï,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 ëka,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Icaya oredo kï dwön na malö nï,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Pïën Rwoth bino ngölö-köp mërë ï kom lobo ëka bino tyeko ökö pïöpïö.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Icaya thon okobo nï:
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Cë ngö na onu ebino kobo? Onu ebino kobo nï Erok na ba oyelere gïnï më dökö jö na kitegï atïr, ebino kwanögï nï kitegï atïr, kite atïr n'onwongo gïnï pï yee;
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 ëntö jö Icarael n'ötëmö gïnï kï tëk më cobo cïk ëk ebed gïnï jö na kitegï atïr, ba ocobo gïnï cïk nön.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Pïngö? Pïën gïn ba obedo rangö ï yoo më yee ëntö obedo gïnï rangö calö gin na cung ï kom tic. Otwomere gïnï kï kidi na mïö jïï twomere.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Kite na calö ëcöö nï:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.