Romanos 9
lth (LTH) vs ARIB
1 An atye ka twakö köp adyer ï Kiricito—an ba atye ka twakö köp më twodo, thama më cwinya na nyutho bal thon obedo caden köda pï Tipo Naleng—
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 an atye kï cwer cwiny rwök ëka arem na ba jik.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Pï mitina këna, onwongo athamö nï mïtö ëlama ökö ëk ëkwanya ökö kï both Kiricito pï utmegona n'obedo gïnï rokna,
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 na gïn ënë jö Icarael. Jö n'Obanga ölökögï ödökö ëthïnö mërë, ömïögï dheo ëka cïkërë mërë kïbëc. Ömïögï Cïk ëka kite na myero ëwör ën ködë ëka cïkërë mërë.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Kwere onu kïbëc yam obedo mëgï, ëka Meciya thon ënywölö ï kin-gï ï kite ka dhanö. Onu myero ëpwö Obanga na löö jami kïbëc naka naka! Amen.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Kür ïtham unu nï köp k'Obanga ba ötïmö gin mörö, pïën jö n'ënywölögï ï kin jö Icarael onwongo ba obedo gïnï jö k'Obanga adyer,
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 ëka thon gïn kïbëc ba obedo ëthïnö k'Abraam adyer pïën onwongo ëcöö nï, “Ëthïnö ka Icaka ënë ebino cwodo nï ëkwaëwu”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Man nyutho nï pathï ëthïnö n'ënywölögï ï kite ka dhanö ënë ebino cwodogï nï ëthïnö k'Obanga, ëntö ëthïnö n'ënywölögï pï cïkërë k'Obanga ënë ebino cwodogï nï ëkwaë k'Abraam adyer.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Man ënë gin na cïkërë okobo nï, “An abino dwogo ï koth karë ni nwongo dong Cara önywölö wode.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Pathï manön këkën, ëntö ëthïnö ka Rebeka onwongo tye gïnï k'apapgï acël, na ënë kwarö onu Icaka.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Kadï ï karë na bara ënywölögï ëka na bara ötïmö gïnï gin mörö na bër onyo na rac—ëk ömïï yüb k'Obanga më yër ömëdërë:
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 pathï pï tic ëntö pï cwodo mërë. Ekobo both Rebeka nï, “Athïn na dit bino tic pï athïn na tïdï.”
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Kite na calö ëcöö nï, “An amarö Jakob, ëntö ba amarö Ecau.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Cë ngö na onu ebino kobo? Onu ebino kobo nï Obanga ba ngölö köp atïr ëka kakarë? Pathï nï kömanön!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Pïën ën okobo both Muca nï,
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Manön ba cung ï kom gin na dhanö mïtö onyo ï kom tic mërë na ën oyelere ködë ëntö cung ï kom kïca k'Obanga.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Pïën Cöc na Leng kobo nï Obanga okobo both Parao nï: “An akethi më bedo rwoth pï köp ni, ëk ömïï anyuth tëköna ï komi ëk nyïnga ëtït pïrë ï wi lobo kïbëc.”
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Pï manön, Obanga tïmö kïca both dhanö na ën mïtö tïmö nïnë kïca, ëka lökö cwiny dhanö na ën mïtö më bedo na nwang.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Ngat mörö twërö penyo nï, “Pïngö Obanga pod kobo nï onu ebedo ëbal? Nga na twërö gëngö miti mërë?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Ëntö in dhanö adhana, ibedo nga na in ïgamö dhö Obanga? Gin n'ecweo acwea twërö penyo ngat n'ocweo ën nï, “Pïngö icwea nï köman”?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Acwe agulu ope kï twërö ï kom lobo më cweno agulu acël na pïrë tëk ëka nökënë na pïrë ba tëk nakun tio kï ï kom lobo agulu acël nön?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Ï yoo acël nön, kadï bed nï Obanga tye kï twër më nyutho akëmö ëka tëkö mërë, ën obedo ngat na dïö cwinye ï kom jö n'akëmö mërë podho ï komgï—jö n'ëyübögï më apwoda.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Ën ötïmö koman ëk ömïï lönyö më dheo mërë ongere both jö na ën ötïmö kïca nïgï, jö n'onwongo ën öyübö cön pï dheo mërë—
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 naka thon onu, jö na ën ocwodo, pathï kï ï kin Eyuda këkën ëntö thon kï ï kin Erok.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Kite na calö ën okobo ködë ï buk ka Kocea nï,
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 ëka,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Icaya oredo kï dwön na malö nï,
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Pïën Rwoth bino ngölö-köp mërë ï kom lobo ëka bino tyeko ökö pïöpïö.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Icaya thon okobo nï:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Cë ngö na onu ebino kobo? Onu ebino kobo nï Erok na ba oyelere gïnï më dökö jö na kitegï atïr, ebino kwanögï nï kitegï atïr, kite atïr n'onwongo gïnï pï yee;
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 ëntö jö Icarael n'ötëmö gïnï kï tëk më cobo cïk ëk ebed gïnï jö na kitegï atïr, ba ocobo gïnï cïk nön.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Pïngö? Pïën gïn ba obedo rangö ï yoo më yee ëntö obedo gïnï rangö calö gin na cung ï kom tic. Otwomere gïnï kï kidi na mïö jïï twomere.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Kite na calö ëcöö nï:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.