Lucas 9
lth (LTH) vs NTLH
1 Yecu ocwodo ëlübkörë apar arïö kanya acël cë ömïögï tëkö kï twër më ryëmö cene ëka kï cangö twoe.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Cë oorogï më cïdhö tïtö köp ï kom Ker k'Obanga ëka më cangö etwoe.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Ën öcïkögï nï, “Ï wothwu kür ïcïdh unu kï gin mörö. Kür ïcïdh unu kï lüth, k'ekapu, onyo cem, cïlïng ëka kï böng arïö.
3 Ele disse:
4 Öt nï bino dönyö unu ïë, bed unu kunön naka ïya unu kï ï taun nön.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Kanya ba ëgamöwu ïë, ka ïya unu kï ï taun nön tëng unu apua më tyënwu, ëk onyuth nïgï nï ëngölö köp ï komgï pï kwërö köp më Emuth na Bër.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Ëlübkör Yecu öya ëka öcïdhö gïnï ï peci na tïtö gïnï köp më Emuth na Bër ëka kï cangö etwoe ï kabedo kïbëc.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Erode alöc më Galilaya owinyo gin na kïbëc n'obedo ka tïmërë cë wie ocung ökö. Pïën jö nökënë onwongo kobo gïnï nï Jon Abatica ënë ocer kï ï kin jö n'öthöö.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Jö nökënë okobo nï Eliya ënë onen ëka jö nökënë nï ngat acël kï kin edwarpïny na cön ënë ocer.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Ëntö Erode okobo nï, “Jon yam anguno ngute ökö yo! Man nga na dök awinyo köp ï kome ni?” Erode öparö më nënö Yecu.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Ï karë n'ëkwëna odwogo gïnï both Yecu, okobo gïnï nïnë ngö na gïn ëtïmö kïbëc. Cë Yecu owotho ködgï yo taun n'ecwodo nï Bethecaida, kanya gïn twërö bedo ïë kën-gï.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Ëntö jö na pol ongeo ka kwene na Yecu onwongo cïdhö yo ïë k'ëkwëna mërë cë ölübö gïnï körë. Ën ögamögï, ötwak ködgï ï köp më Ker k'Obanga ëka öcangö jö kïbëc n'onwongo two.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Na ceng dong cwök dönyö, ëlübkörë apar arïö obino both Yecu cë okobo gïnï nï, “Kob nï jïï öcïdh gïnï ï kin peci ëka kï kanya jïï bedo ïë ëk onwong gïnï cem mörö ëka ka nïnö. Gin mörö ope ï kabedo ni kany cal kanya lik.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Yecu ögamö nï, “Miwugï gin mörö më acama.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Onwongo cwö na römö elip abic tye kunön.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Cë ëlübkör Yecu ötïmö kite na ën okobo ködë ëka jö kïbëc obedo pïny.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Yecu ökwanyö ogati abic ëka rëc arïö. Önënö malö ï polo, ëka öpwöyö Obanga. Cë ötürö ogati na thïthïnö, ën obedo ka mïö ogati kï rëc both ëlübkörë ëk opok gïnï nï jïï.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Jö kïbëc ocemo naka oyeng gïnï. Ëka ëlübkör Yecu öcökö gïny cem n'odong pong aditi apar arïö.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Ï nïnö mörö acël na Yecu onwongo tye ï lëga kënë, ëlübkörë obino gïnï bothe. Cë Yecu openyogï nï, “Jïï kobo nï an abedo nga?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Gïn ögamö nï, “Jö nökënë kobo nï in ibedo Jon Abatica. Ëka jö nökënë kobo nï in ibedo Eliya nakun jö nökënë kobo nï adwarpïny na cön ënë ocer.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Cë Yecu openyogï nï, “Ëntö un kono ikobo nï An abedo nga?”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Yecu dong öcïkö ëlübkörë ëk kür okob gïnï both ngat mörö köp nön.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Yecu okobo nïgï nï, “Wod ka dhanö myero onwong can na thwönë. Edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca bino kwërönë ökö. Ebino neko ën, ëntö kinge nïnö adek bino cer ökö.”
22 E continuou:
23 Cë Yecu okobo both jö kïbëc nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo alübköra, myero ën kono ökwërë kënë, oting yath arïa mërë nïnö kï nïnö ëk ölüb kï köra.
23 Depois disse a todos:
24 Ka ngat mörö mïtö gwökö kwö mërë, ën bino rwenyo gum më nwongo kwö na bedo naka. Ëntö ngat na bino rwenyo kwö mërë pï tio ticna, bino nwongo kwö n'adyer.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Ngö na dhanö bino nwongo ka ut kï jami më lobo ni kïbëc cë orwenyo gum më nwongo kwö n'adyer?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Ka ngat mörö lewic makö ï koma ëka kï ngö na an apwonyo cë Wod ka dhanö thon lewic bino makö ën ï kome ka ën bino bino kï dheo mërë ëka kï dheo k'Apap mërë ëka më emalaika na leng.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 An akobo niwu köp adyer nï, tye jö mökö n'ocung kany na ba bino gïnï thöö, naka ka wang n'önënö gïnï ker k'Obanga ka bino kï tëkö.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Na dong römö nïnö aboro kinge na Yecu okobo köp ni, ën otero Petero, Jon ëka Yakobo ködë, cë öïdhö ködgï ï wi kidi më cïdhö lëga.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Ï karë n'onwongo ën tye ka lëga, terinyime ölökërë na path, ëka böng mërë ödökö na tar na ryëny aryënya.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Cwö arïö onen athura Muca ëka Eliya
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 n'onen kï dheo, na twak gïnï kï Yecu ï köp ï kom yaa mërë kï ï lobo ni n'onwongo myero ën ocob ökö ï Jerucalem.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Petero ëka ewodhe onwongo nïnö ömakö wang-gï na tëk, ëntö na gïn dong ocoo, önënö gïnï dheo ka Yecu ëka jö arïö n'ocung ködë kanya acël.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Na cwö arïö nön dong mïtö yaa ökö kï both Yecu, Petero okobo nï, “Adwong, bër nï onu më bedo kany. Ëk ëgër othogo adek, acël megi, acël më ka Muca ëka acël më k'Eliya.” Ëntö Petero ba ongeo ngö n'onwongo ën tye ka twakö.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Na Petero pod twak, pöl obino oumogï ökö cë lworo ömakögï na pöl oumogï.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Dwön mörö ötwak kï ï pöl na kobo nï, “Man ënë Woda, na dong ayërö, winye unu.”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Ka dwön ni ötwak ökö, cë onwongo gïnï Yecu odong kënë. Ëlübkör Yecu adek ni ölïng gïnï ï ngö n'ötïmërë ëka ba okobo gïnï nï ngat mörö ï caa nön ngö na gïn ënënö.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Kodiko mërë, na Yecu oidho pïny k'ëlübkörë adek kï wi kidi, lwak na pol oromo ködë.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Athura ëcwö mörö oredo kï kin lwak nï, “Apwony, abakö dhöga bothi, ëk ïnën woda ni, pïën obedo athïn acël këkën na an atye ködë.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ka tipo na rac ömakö ën, mïö kok ökö cüth, ryërë, cë rakërë, bwo donyo kï ï dhögë. Ba yaa kï ï kome pïöpïö ëka nyönyöngö kome na tëk.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Abakö dhöga both ëlübkori ëk öryëm gïnï ökö, ëntö ryëmö ölöögï ökö.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Yecu okobo nïgï nï, “Un jö më karë ni, ba itye unu kï yee, kitewu dong öbal ökö. Abino bedo kodwu naka awene? Abino dïö cwinya thon awene? Cë Yecu okobo both ëcwö nï kel wodi kany.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Na pod awobi ni tye ka bino both Yecu, cen örëdhö pïny cë örakërë. Ëntö Yecu ocoko tipo na rac cë öcangö awobi ni ökö ëka ömïö both apap mërë.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Jö kïbëc ouro tëkö k'Obanga.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Winy unu na bër ngö na an abino kobo niwu, Wod ka Dhanö ebino mïö ï cïng jö na bino neko ën.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Ëntö ëlübkörë ba önïang ï köp ni. Onwongo ëkanö ökö kï bothgï ëk kür önïang gïnï ïë. Ëka onwongo obedo gïnï kï lworo më penyo ën pï köp nön.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Pyem öcakërë ï kin ëlübkör Yecu nï nga ënë dit.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Yecu ongeo thamagï ökö, cë ökwanyö athïn acël ëka ömïö ocung ï ngete,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 cë okobo nïgï nï, “dhanö kïbëc na gamö athïn ni kï nyïnga nwongo ögama, dhanö kïbëc na gama nwongo ögamö ngat n'ora. Pïën ngat na tïdï rwök kï ï kinwu kïbëc ënë ngat na dit.”
48 Aí disse:
49 Jon okobo nï Yecu nï, “Rwoth, ënënö dhanö na ryëmö cen kï nyingi ëka ekobo nïnë më wëkö ökö, pïën ën ba obedo akukurwa.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Ëntö Yecu okobo nï, “Kür ïjük unu, pïën ngat na ba obedo langöwu, nwongo ute kukurwu.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Na karë ka Yecu më tero ën ï polo dong onyingo na cwök, ën öcïdhö yo Jerucalem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Ën ooro ëkwëna n'ötëlö anyim, n'öcïdhö gïnï yo peci ka jö Camaria co yübö gin na kïbëc obed cüth nïnë.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Ëntö jö Camaria ba ögamö Yecu pïën ën onwongo ut ï woth mërë yo Jerucalem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Ï karë n'ëlübkörë, Yakobo ëka Jon önënö, okobo gïnï both Yecu nï, “Rwoth ïmïtö ecwod mac ëk öya kï ï polo otyekgï ökö?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Ëntö Yecu ölökërë öjükögï. Ën okobo nïgï nï, “Un ba ingeo unu Tipo nï ute unu ködë, pïën Wod ka dhanö ba obino më neko jïï, ëntö më larögï.”
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Gïn öcïdhö gïnï ï peci nökënë.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Na Yecu ëka ëlübkörë onwongo ute ï wothgï, ëcwö mörö okobo nï Yecu nï, “Abino lüböni naka kanya in ibino cïdhö yo ïë.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Ëka Yecu ögamö nï, “Kwee tye kï öd rwo gïnï, ëka wïny na ngwëcö kï malö tye kï udi, ëntö Wod ka dhanö ope kï kany mörö na ën pyelo wie ïë.”
58 Então Jesus disse:
59 Yecu dök okobo nï ngat nökënë nï, “Bin ëk ïlüba.” Ëntö dhanö ni ögamö nï, “Rwoth ëk kono acïdh pacö akür apapna ka öthöö cë aiki.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Yecu dök ögamö nï, “Ëk jö n'öthöö oik jöögï n'öthöö, ëntö in ïcïdh ïyar Ker k'Obanga.”
60 Jesus disse:
61 Ëcwö nökënë dök okobo both Yecu nï, “Rwoth an abino lüböni. Ëntö më acël, yee nïna kono acïdh amoth jö na para.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Yecu dök ögamö nï, “dhanö mörö ope na makö kwër wanu, ëka nënö kungee nwongo ba opore më tic ï Ker k'Obanga.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.