Lucas 9
lth (LTH) vs ARIB
1 Yecu ocwodo ëlübkörë apar arïö kanya acël cë ömïögï tëkö kï twër më ryëmö cene ëka kï cangö twoe.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Cë oorogï më cïdhö tïtö köp ï kom Ker k'Obanga ëka më cangö etwoe.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Ën öcïkögï nï, “Ï wothwu kür ïcïdh unu kï gin mörö. Kür ïcïdh unu kï lüth, k'ekapu, onyo cem, cïlïng ëka kï böng arïö.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Öt nï bino dönyö unu ïë, bed unu kunön naka ïya unu kï ï taun nön.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Kanya ba ëgamöwu ïë, ka ïya unu kï ï taun nön tëng unu apua më tyënwu, ëk onyuth nïgï nï ëngölö köp ï komgï pï kwërö köp më Emuth na Bër.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ëlübkör Yecu öya ëka öcïdhö gïnï ï peci na tïtö gïnï köp më Emuth na Bër ëka kï cangö etwoe ï kabedo kïbëc.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erode alöc më Galilaya owinyo gin na kïbëc n'obedo ka tïmërë cë wie ocung ökö. Pïën jö nökënë onwongo kobo gïnï nï Jon Abatica ënë ocer kï ï kin jö n'öthöö.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Jö nökënë okobo nï Eliya ënë onen ëka jö nökënë nï ngat acël kï kin edwarpïny na cön ënë ocer.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ëntö Erode okobo nï, “Jon yam anguno ngute ökö yo! Man nga na dök awinyo köp ï kome ni?” Erode öparö më nënö Yecu.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ï karë n'ëkwëna odwogo gïnï both Yecu, okobo gïnï nïnë ngö na gïn ëtïmö kïbëc. Cë Yecu owotho ködgï yo taun n'ecwodo nï Bethecaida, kanya gïn twërö bedo ïë kën-gï.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ëntö jö na pol ongeo ka kwene na Yecu onwongo cïdhö yo ïë k'ëkwëna mërë cë ölübö gïnï körë. Ën ögamögï, ötwak ködgï ï köp më Ker k'Obanga ëka öcangö jö kïbëc n'onwongo two.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Na ceng dong cwök dönyö, ëlübkörë apar arïö obino both Yecu cë okobo gïnï nï, “Kob nï jïï öcïdh gïnï ï kin peci ëka kï kanya jïï bedo ïë ëk onwong gïnï cem mörö ëka ka nïnö. Gin mörö ope ï kabedo ni kany cal kanya lik.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Yecu ögamö nï, “Miwugï gin mörö më acama.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Onwongo cwö na römö elip abic tye kunön.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Cë ëlübkör Yecu ötïmö kite na ën okobo ködë ëka jö kïbëc obedo pïny.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Yecu ökwanyö ogati abic ëka rëc arïö. Önënö malö ï polo, ëka öpwöyö Obanga. Cë ötürö ogati na thïthïnö, ën obedo ka mïö ogati kï rëc both ëlübkörë ëk opok gïnï nï jïï.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Jö kïbëc ocemo naka oyeng gïnï. Ëka ëlübkör Yecu öcökö gïny cem n'odong pong aditi apar arïö.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ï nïnö mörö acël na Yecu onwongo tye ï lëga kënë, ëlübkörë obino gïnï bothe. Cë Yecu openyogï nï, “Jïï kobo nï an abedo nga?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Gïn ögamö nï, “Jö nökënë kobo nï in ibedo Jon Abatica. Ëka jö nökënë kobo nï in ibedo Eliya nakun jö nökënë kobo nï adwarpïny na cön ënë ocer.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Cë Yecu openyogï nï, “Ëntö un kono ikobo nï An abedo nga?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yecu dong öcïkö ëlübkörë ëk kür okob gïnï both ngat mörö köp nön.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Yecu okobo nïgï nï, “Wod ka dhanö myero onwong can na thwönë. Edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca bino kwërönë ökö. Ebino neko ën, ëntö kinge nïnö adek bino cer ökö.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Cë Yecu okobo both jö kïbëc nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo alübköra, myero ën kono ökwërë kënë, oting yath arïa mërë nïnö kï nïnö ëk ölüb kï köra.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ka ngat mörö mïtö gwökö kwö mërë, ën bino rwenyo gum më nwongo kwö na bedo naka. Ëntö ngat na bino rwenyo kwö mërë pï tio ticna, bino nwongo kwö n'adyer.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Ngö na dhanö bino nwongo ka ut kï jami më lobo ni kïbëc cë orwenyo gum më nwongo kwö n'adyer?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Ka ngat mörö lewic makö ï koma ëka kï ngö na an apwonyo cë Wod ka dhanö thon lewic bino makö ën ï kome ka ën bino bino kï dheo mërë ëka kï dheo k'Apap mërë ëka më emalaika na leng.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 An akobo niwu köp adyer nï, tye jö mökö n'ocung kany na ba bino gïnï thöö, naka ka wang n'önënö gïnï ker k'Obanga ka bino kï tëkö.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Na dong römö nïnö aboro kinge na Yecu okobo köp ni, ën otero Petero, Jon ëka Yakobo ködë, cë öïdhö ködgï ï wi kidi më cïdhö lëga.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Ï karë n'onwongo ën tye ka lëga, terinyime ölökërë na path, ëka böng mërë ödökö na tar na ryëny aryënya.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Cwö arïö onen athura Muca ëka Eliya
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 n'onen kï dheo, na twak gïnï kï Yecu ï köp ï kom yaa mërë kï ï lobo ni n'onwongo myero ën ocob ökö ï Jerucalem.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Petero ëka ewodhe onwongo nïnö ömakö wang-gï na tëk, ëntö na gïn dong ocoo, önënö gïnï dheo ka Yecu ëka jö arïö n'ocung ködë kanya acël.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Na cwö arïö nön dong mïtö yaa ökö kï both Yecu, Petero okobo nï, “Adwong, bër nï onu më bedo kany. Ëk ëgër othogo adek, acël megi, acël më ka Muca ëka acël më k'Eliya.” Ëntö Petero ba ongeo ngö n'onwongo ën tye ka twakö.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Na Petero pod twak, pöl obino oumogï ökö cë lworo ömakögï na pöl oumogï.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Dwön mörö ötwak kï ï pöl na kobo nï, “Man ënë Woda, na dong ayërö, winye unu.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ka dwön ni ötwak ökö, cë onwongo gïnï Yecu odong kënë. Ëlübkör Yecu adek ni ölïng gïnï ï ngö n'ötïmërë ëka ba okobo gïnï nï ngat mörö ï caa nön ngö na gïn ënënö.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kodiko mërë, na Yecu oidho pïny k'ëlübkörë adek kï wi kidi, lwak na pol oromo ködë.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Athura ëcwö mörö oredo kï kin lwak nï, “Apwony, abakö dhöga bothi, ëk ïnën woda ni, pïën obedo athïn acël këkën na an atye ködë.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Ka tipo na rac ömakö ën, mïö kok ökö cüth, ryërë, cë rakërë, bwo donyo kï ï dhögë. Ba yaa kï ï kome pïöpïö ëka nyönyöngö kome na tëk.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Abakö dhöga both ëlübkori ëk öryëm gïnï ökö, ëntö ryëmö ölöögï ökö.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Yecu okobo nïgï nï, “Un jö më karë ni, ba itye unu kï yee, kitewu dong öbal ökö. Abino bedo kodwu naka awene? Abino dïö cwinya thon awene? Cë Yecu okobo both ëcwö nï kel wodi kany.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Na pod awobi ni tye ka bino both Yecu, cen örëdhö pïny cë örakërë. Ëntö Yecu ocoko tipo na rac cë öcangö awobi ni ökö ëka ömïö both apap mërë.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Jö kïbëc ouro tëkö k'Obanga.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Winy unu na bër ngö na an abino kobo niwu, Wod ka Dhanö ebino mïö ï cïng jö na bino neko ën.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ëntö ëlübkörë ba önïang ï köp ni. Onwongo ëkanö ökö kï bothgï ëk kür önïang gïnï ïë. Ëka onwongo obedo gïnï kï lworo më penyo ën pï köp nön.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Pyem öcakërë ï kin ëlübkör Yecu nï nga ënë dit.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yecu ongeo thamagï ökö, cë ökwanyö athïn acël ëka ömïö ocung ï ngete,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 cë okobo nïgï nï, “dhanö kïbëc na gamö athïn ni kï nyïnga nwongo ögama, dhanö kïbëc na gama nwongo ögamö ngat n'ora. Pïën ngat na tïdï rwök kï ï kinwu kïbëc ënë ngat na dit.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Jon okobo nï Yecu nï, “Rwoth, ënënö dhanö na ryëmö cen kï nyingi ëka ekobo nïnë më wëkö ökö, pïën ën ba obedo akukurwa.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ëntö Yecu okobo nï, “Kür ïjük unu, pïën ngat na ba obedo langöwu, nwongo ute kukurwu.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Na karë ka Yecu më tero ën ï polo dong onyingo na cwök, ën öcïdhö yo Jerucalem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ën ooro ëkwëna n'ötëlö anyim, n'öcïdhö gïnï yo peci ka jö Camaria co yübö gin na kïbëc obed cüth nïnë.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Ëntö jö Camaria ba ögamö Yecu pïën ën onwongo ut ï woth mërë yo Jerucalem.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Ï karë n'ëlübkörë, Yakobo ëka Jon önënö, okobo gïnï both Yecu nï, “Rwoth ïmïtö ecwod mac ëk öya kï ï polo otyekgï ökö?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ëntö Yecu ölökërë öjükögï. Ën okobo nïgï nï, “Un ba ingeo unu Tipo nï ute unu ködë, pïën Wod ka dhanö ba obino më neko jïï, ëntö më larögï.”
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Gïn öcïdhö gïnï ï peci nökënë.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Na Yecu ëka ëlübkörë onwongo ute ï wothgï, ëcwö mörö okobo nï Yecu nï, “Abino lüböni naka kanya in ibino cïdhö yo ïë.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ëka Yecu ögamö nï, “Kwee tye kï öd rwo gïnï, ëka wïny na ngwëcö kï malö tye kï udi, ëntö Wod ka dhanö ope kï kany mörö na ën pyelo wie ïë.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yecu dök okobo nï ngat nökënë nï, “Bin ëk ïlüba.” Ëntö dhanö ni ögamö nï, “Rwoth ëk kono acïdh pacö akür apapna ka öthöö cë aiki.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Yecu dök ögamö nï, “Ëk jö n'öthöö oik jöögï n'öthöö, ëntö in ïcïdh ïyar Ker k'Obanga.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ëcwö nökënë dök okobo both Yecu nï, “Rwoth an abino lüböni. Ëntö më acël, yee nïna kono acïdh amoth jö na para.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yecu dök ögamö nï, “dhanö mörö ope na makö kwër wanu, ëka nënö kungee nwongo ba opore më tic ï Ker k'Obanga.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.