Lucas 9

lth (LTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yecu ocwodo ëlübkörë apar arïö kanya acël cë ömïögï tëkö kï twër më ryëmö cene ëka kï cangö twoe.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Cë oorogï më cïdhö tïtö köp ï kom Ker k'Obanga ëka më cangö etwoe.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ën öcïkögï nï, “Ï wothwu kür ïcïdh unu kï gin mörö. Kür ïcïdh unu kï lüth, k'ekapu, onyo cem, cïlïng ëka kï böng arïö.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Öt nï bino dönyö unu ïë, bed unu kunön naka ïya unu kï ï taun nön.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Kanya ba ëgamöwu ïë, ka ïya unu kï ï taun nön tëng unu apua më tyënwu, ëk onyuth nïgï nï ëngölö köp ï komgï pï kwërö köp më Emuth na Bër.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ëlübkör Yecu öya ëka öcïdhö gïnï ï peci na tïtö gïnï köp më Emuth na Bër ëka kï cangö etwoe ï kabedo kïbëc.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Erode alöc më Galilaya owinyo gin na kïbëc n'obedo ka tïmërë cë wie ocung ökö. Pïën jö nökënë onwongo kobo gïnï nï Jon Abatica ënë ocer kï ï kin jö n'öthöö.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Jö nökënë okobo nï Eliya ënë onen ëka jö nökënë nï ngat acël kï kin edwarpïny na cön ënë ocer.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ëntö Erode okobo nï, “Jon yam anguno ngute ökö yo! Man nga na dök awinyo köp ï kome ni?” Erode öparö më nënö Yecu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Ï karë n'ëkwëna odwogo gïnï both Yecu, okobo gïnï nïnë ngö na gïn ëtïmö kïbëc. Cë Yecu owotho ködgï yo taun n'ecwodo nï Bethecaida, kanya gïn twërö bedo ïë kën-gï.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Ëntö jö na pol ongeo ka kwene na Yecu onwongo cïdhö yo ïë k'ëkwëna mërë cë ölübö gïnï körë. Ën ögamögï, ötwak ködgï ï köp më Ker k'Obanga ëka öcangö jö kïbëc n'onwongo two.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Na ceng dong cwök dönyö, ëlübkörë apar arïö obino both Yecu cë okobo gïnï nï, “Kob nï jïï öcïdh gïnï ï kin peci ëka kï kanya jïï bedo ïë ëk onwong gïnï cem mörö ëka ka nïnö. Gin mörö ope ï kabedo ni kany cal kanya lik.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Yecu ögamö nï, “Miwugï gin mörö më acama.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Onwongo cwö na römö elip abic tye kunön.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Cë ëlübkör Yecu ötïmö kite na ën okobo ködë ëka jö kïbëc obedo pïny.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Yecu ökwanyö ogati abic ëka rëc arïö. Önënö malö ï polo, ëka öpwöyö Obanga. Cë ötürö ogati na thïthïnö, ën obedo ka mïö ogati kï rëc both ëlübkörë ëk opok gïnï nï jïï.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Jö kïbëc ocemo naka oyeng gïnï. Ëka ëlübkör Yecu öcökö gïny cem n'odong pong aditi apar arïö.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Ï nïnö mörö acël na Yecu onwongo tye ï lëga kënë, ëlübkörë obino gïnï bothe. Cë Yecu openyogï nï, “Jïï kobo nï an abedo nga?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Gïn ögamö nï, “Jö nökënë kobo nï in ibedo Jon Abatica. Ëka jö nökënë kobo nï in ibedo Eliya nakun jö nökënë kobo nï adwarpïny na cön ënë ocer.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Cë Yecu openyogï nï, “Ëntö un kono ikobo nï An abedo nga?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yecu dong öcïkö ëlübkörë ëk kür okob gïnï both ngat mörö köp nön.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Yecu okobo nïgï nï, “Wod ka dhanö myero onwong can na thwönë. Edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca bino kwërönë ökö. Ebino neko ën, ëntö kinge nïnö adek bino cer ökö.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Cë Yecu okobo both jö kïbëc nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo alübköra, myero ën kono ökwërë kënë, oting yath arïa mërë nïnö kï nïnö ëk ölüb kï köra.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Ka ngat mörö mïtö gwökö kwö mërë, ën bino rwenyo gum më nwongo kwö na bedo naka. Ëntö ngat na bino rwenyo kwö mërë pï tio ticna, bino nwongo kwö n'adyer.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Ngö na dhanö bino nwongo ka ut kï jami më lobo ni kïbëc cë orwenyo gum më nwongo kwö n'adyer?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Ka ngat mörö lewic makö ï koma ëka kï ngö na an apwonyo cë Wod ka dhanö thon lewic bino makö ën ï kome ka ën bino bino kï dheo mërë ëka kï dheo k'Apap mërë ëka më emalaika na leng.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 An akobo niwu köp adyer nï, tye jö mökö n'ocung kany na ba bino gïnï thöö, naka ka wang n'önënö gïnï ker k'Obanga ka bino kï tëkö.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Na dong römö nïnö aboro kinge na Yecu okobo köp ni, ën otero Petero, Jon ëka Yakobo ködë, cë öïdhö ködgï ï wi kidi më cïdhö lëga.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ï karë n'onwongo ën tye ka lëga, terinyime ölökërë na path, ëka böng mërë ödökö na tar na ryëny aryënya.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Cwö arïö onen athura Muca ëka Eliya
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 n'onen kï dheo, na twak gïnï kï Yecu ï köp ï kom yaa mërë kï ï lobo ni n'onwongo myero ën ocob ökö ï Jerucalem.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Petero ëka ewodhe onwongo nïnö ömakö wang-gï na tëk, ëntö na gïn dong ocoo, önënö gïnï dheo ka Yecu ëka jö arïö n'ocung ködë kanya acël.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Na cwö arïö nön dong mïtö yaa ökö kï both Yecu, Petero okobo nï, “Adwong, bër nï onu më bedo kany. Ëk ëgër othogo adek, acël megi, acël më ka Muca ëka acël më k'Eliya.” Ëntö Petero ba ongeo ngö n'onwongo ën tye ka twakö.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Na Petero pod twak, pöl obino oumogï ökö cë lworo ömakögï na pöl oumogï.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Dwön mörö ötwak kï ï pöl na kobo nï, “Man ënë Woda, na dong ayërö, winye unu.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Ka dwön ni ötwak ökö, cë onwongo gïnï Yecu odong kënë. Ëlübkör Yecu adek ni ölïng gïnï ï ngö n'ötïmërë ëka ba okobo gïnï nï ngat mörö ï caa nön ngö na gïn ënënö.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Kodiko mërë, na Yecu oidho pïny k'ëlübkörë adek kï wi kidi, lwak na pol oromo ködë.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Athura ëcwö mörö oredo kï kin lwak nï, “Apwony, abakö dhöga bothi, ëk ïnën woda ni, pïën obedo athïn acël këkën na an atye ködë.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Ka tipo na rac ömakö ën, mïö kok ökö cüth, ryërë, cë rakërë, bwo donyo kï ï dhögë. Ba yaa kï ï kome pïöpïö ëka nyönyöngö kome na tëk.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Abakö dhöga both ëlübkori ëk öryëm gïnï ökö, ëntö ryëmö ölöögï ökö.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Yecu okobo nïgï nï, “Un jö më karë ni, ba itye unu kï yee, kitewu dong öbal ökö. Abino bedo kodwu naka awene? Abino dïö cwinya thon awene? Cë Yecu okobo both ëcwö nï kel wodi kany.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Na pod awobi ni tye ka bino both Yecu, cen örëdhö pïny cë örakërë. Ëntö Yecu ocoko tipo na rac cë öcangö awobi ni ökö ëka ömïö both apap mërë.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Jö kïbëc ouro tëkö k'Obanga.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Winy unu na bër ngö na an abino kobo niwu, Wod ka Dhanö ebino mïö ï cïng jö na bino neko ën.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ëntö ëlübkörë ba önïang ï köp ni. Onwongo ëkanö ökö kï bothgï ëk kür önïang gïnï ïë. Ëka onwongo obedo gïnï kï lworo më penyo ën pï köp nön.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Pyem öcakërë ï kin ëlübkör Yecu nï nga ënë dit.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yecu ongeo thamagï ökö, cë ökwanyö athïn acël ëka ömïö ocung ï ngete,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 cë okobo nïgï nï, “dhanö kïbëc na gamö athïn ni kï nyïnga nwongo ögama, dhanö kïbëc na gama nwongo ögamö ngat n'ora. Pïën ngat na tïdï rwök kï ï kinwu kïbëc ënë ngat na dit.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jon okobo nï Yecu nï, “Rwoth, ënënö dhanö na ryëmö cen kï nyingi ëka ekobo nïnë më wëkö ökö, pïën ën ba obedo akukurwa.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Ëntö Yecu okobo nï, “Kür ïjük unu, pïën ngat na ba obedo langöwu, nwongo ute kukurwu.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Na karë ka Yecu më tero ën ï polo dong onyingo na cwök, ën öcïdhö yo Jerucalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ën ooro ëkwëna n'ötëlö anyim, n'öcïdhö gïnï yo peci ka jö Camaria co yübö gin na kïbëc obed cüth nïnë.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Ëntö jö Camaria ba ögamö Yecu pïën ën onwongo ut ï woth mërë yo Jerucalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Ï karë n'ëlübkörë, Yakobo ëka Jon önënö, okobo gïnï both Yecu nï, “Rwoth ïmïtö ecwod mac ëk öya kï ï polo otyekgï ökö?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Ëntö Yecu ölökërë öjükögï. Ën okobo nïgï nï, “Un ba ingeo unu Tipo nï ute unu ködë, pïën Wod ka dhanö ba obino më neko jïï, ëntö më larögï.”
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Gïn öcïdhö gïnï ï peci nökënë.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Na Yecu ëka ëlübkörë onwongo ute ï wothgï, ëcwö mörö okobo nï Yecu nï, “Abino lüböni naka kanya in ibino cïdhö yo ïë.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ëka Yecu ögamö nï, “Kwee tye kï öd rwo gïnï, ëka wïny na ngwëcö kï malö tye kï udi, ëntö Wod ka dhanö ope kï kany mörö na ën pyelo wie ïë.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Yecu dök okobo nï ngat nökënë nï, “Bin ëk ïlüba.” Ëntö dhanö ni ögamö nï, “Rwoth ëk kono acïdh pacö akür apapna ka öthöö cë aiki.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Yecu dök ögamö nï, “Ëk jö n'öthöö oik jöögï n'öthöö, ëntö in ïcïdh ïyar Ker k'Obanga.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ëcwö nökënë dök okobo both Yecu nï, “Rwoth an abino lüböni. Ëntö më acël, yee nïna kono acïdh amoth jö na para.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Yecu dök ögamö nï, “dhanö mörö ope na makö kwër wanu, ëka nënö kungee nwongo ba opore më tic ï Ker k'Obanga.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.