Lucas 7
lth (LTH) vs NTLH
1 Na dong Yecu otyeko pwonyo köp nï kïbëc both lwak, ën ödök cen ï Kaperanaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ï pacö nonu onwongo ute adit acikari më Roma. Dhanö ni onwongo ut k'atic na ën marö rwök. Atic ni onwongo two rwök na cwök thöö.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ï karë n'adit acikari owinyo pï Yecu, ën ooro edong k'Eyuda mökö më cïdhö kwaö ën ëk obin öcang atic mërë.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ï karë n'edong nön obino gïnï both Yecu, gïn ökwaö ën ëk owoth ködgï cë okobo gïnï nï, “Ngatï opore ëk ïcang atic mërë,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 pïën marö Eyuda ëka thon ënë ögërö cinagoga nïwa.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Cë Yecu öcïdhö kanya acël k'edong nön. Na dong onyingo cwök kï pacö, adit acikari ooro nyikonei mökö më cïdhö kobo nïnë nï, “Rwoth, kür dök iloliri më bino ï pacöna, pïën an ba apora nï ëk ibin ïdöny ï öda.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 An thon ba apora më bino romo kodi. Akwai ëk ikob nïna köp mörö kï kany iut ïë cë aticna bino cang.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Pïën an thon abedo dhanö n'ëlöö alöa ï dhö tic, aut k'acikari thon na an alöögï. Ka akobo both acikarina mörö acël nï, ‘Cïdhï,’ cë cïdhö, onyo ka akobo nï, ‘Bin,’ cë bino. Ëka ka akobo both aticna nï, ‘Tïm man,’ cë tïmö.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ouro rwök. Ölökërë both jïï na lübö körë cë okobo nïgï nï, “Akobo niwu, bara anwongo ëcwö na ut kï yee na röm kï man ï lobo Icarael.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Cë jö n'onwongo eorogï ödök cen pacö, ëka onwongo gïnï atic öcang ökö.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Cücüth kinge, Yecu k'ëlübkörë ëka lwak jö na pol öcïdhö gïnï ï taun n'ecwodo nï Nain.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ï karë na ën onyingo na cwök kï dhö cël më taun nön, gïn önënö jö n'ölabö gïnï lyël k'awobi n'öthöö k'ëtana. Awobi ni onwongo obedo wod ka dha thöö acël këkën. Jö na pol më pacö nön owotho kanya acël kï dha thöö ni.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Na Rwoth önënö aya k'awobi nön, kïca ömakö ï kome, okobo nïnë nï, “Kür ikoki.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Yecu öcïdhö cë ogudo canduk lyël ëka jïï n'onwongo ölabö athöö ni ocung gïnï moth. Ën okobo nï, “Awobi, akobo nini nï yaa malö!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Cücüth awobi ni ocer ökö cë öcakö twak. Yecu ömïö ën both aya mërë.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Jö kïbëc opong kï lworo ëka öcakö gïnï pakö Obanga nï, “Adwarpïny na dit obino ï kinwa, ëka Obanga obino më könyö jögë.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Emuth ï kom ngö na Yecu ötïmö ökëë örömö lobo Yudea kïbëc ëka kï lobo n'örïkö.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ëlübkör Jon okobo nïnë jami kïbëc na Yecu ötïmö. Cë Jon ocwodo ëlübkörë arïö
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ëka oorogï both Rwoth më penyo ën nï, “In ënë Kiricito n'onwongo edwarpïny okobo nï bino, onyo ëkür dök ngat nökënë?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ï karë n'ëlübkör Jon öcïdhö gïnï both Yecu okobo gïnï nïnë nï, “Jon Abatica oorowa bothi ëk ebin epenyi nï, ‘In ënë Kiricito n'onwongo edwarpïny okobo nï bino, onyo ëkür dök ngat nökënë?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ï caa nön onwongo Yecu öcangö etwoe na ut gïnï kï twoe na papath ëka tipo na reco. Ën thon ömïö ëthöö wang önënö pïny.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Cïdh ikob unu both Jon ngö na un ïnënö ëka ngö na un iwinyo. Ëthöö wang önënö pïny, engwalo owotho, jö na ut kï two dhöbü öcang, edhing ith owinyo gïnï köp ëka jö n'öthöö ocer. Jö na ut kï can owinyo gïnï köp më Emuth na Bër.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Tye kï gum dhanö na ba lökërë ökö kï kom yee mërë pïra.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Kinge na dong ëlübkör Jon ödök gïnï, Yecu öcakö twak kï jïï ï köp ï kom Jon nï, “Ngö na un ïcïdhö më nënö kï dye thim? Ïcïdhö unu më nënö agada na yamö yengo?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ka ope, ngö na dong ïcïdhö unu më nënö? Dhanö n'oruko böng na wel mërë thwönë? Pe, jö na rukere gïnï kï böng na leng ëka ut gïnï kï jami na bëcö ënë bedo gïnï ï peci ka rwodhi.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ëntö ngö na un ïcïdhö më nënö? Eyo, an akobo bothwu nï un ïnënö ngat na löö adwarpïny ökö.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Jon ënë obedo dhanö na Cöc na Leng cïmö na kobo nï,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Yecu okobo nï, “Akobo niwu, kï kin jö kïbëc na mon önywölö, ngat mörö ope na dit na löö Jon. Ëntö naka thon ngat na tïdï na löö kï ï Ker k'Obanga, dhanö nön thwönë na löö ën.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Jö kïbëc naka thon ëcök ocoro, ï karë n'owinyo gïnï köp ka Yecu, oyee gïnï nï yoo k'Obanga tye atïr, pïën Jon onwongo obaticagï.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ëntö Eparicayo ëka epwony cïk ka Muca ökwërö gïnï miti k'Obanga. Ëka ökwërö gïnï nï kür Jon obaticagï.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yecu dök okobo nï, “Abino poro jö më karë ni kï ngö? Gïn cal kï ngö?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Gïn röm k'ëthïnö n'obedo ï cuk nakun kobo n'ëthïnö ewodhgï nï,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Jon Abatica obino na ba camö kwon onyo madhö köngö ölök, ëka ikobo unu nï, ‘Ën ut kï cen ï kome.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ëntö Wod ka Dhanö obino na cemo ëka medho, ëka un ikobo nï, ‘Ën obedo ngat n'owor ëka amërö! Ën thon obedo okone k'ëcök ocoro ëka “ëbal.” ’
34 O
35 Ëntö ryëkö k'Obanga onen adyer both ëthïnë kïbëc na lübö.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ngat acël kï kin Eparicayo ocwodo Yecu më cïdhö cem ködë. Ën öcïdhö ï ödë cë obedo pïny ï dhö cem.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Dhakö mörö n'obedo abal onwongo ut ï taun nön. Ï karë n'ongeo nï Yecu tye ï cem ï öt k'Aparicayo, cë okelo cupa möö na ngwece kur.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ën obino cë ocung ï ngee Yecu kï kutyënë na kok naka pii wangë ötön ï tyën Yecu ëka odunyo kï yer wie. Önödhö tyën Yecu cë owiro kï möö na kur.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ï karë n'Aparicayo önënö, ötwak kï ï cwinye kënë nï, “Kono dhanö ni obedo adwarpïny, onwongo twërö ngeeno dhakö n'ogude—nï obedo abal.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yecu okobo both Aparicayo nï, “Cimon, aut kï gin mörö na mïtö kobo nini.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yecu okobo nïnë nï, “Yam tye ngat mörö n'ömïö cïlïng më den both jö arïö. Ngat acël onwongo ut kï banya më denario mia abic ëka awodhe nökënë ute kï pyer abic.
41 Jesus disse:
42 Ï karë na cülö banya ni ölöö jö arïö ni, won cïlïng öwëkö benyi nön ökö cë ötïmö nïgï kïca. Nga kï kin jö arïö ni na bino marö won cïlïng na löö?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Cimon ögamö nï, “Athamö nï ngat n'ëwëkö banya mërë na thwönë.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Cë Yecu ölökërë both dhakö nön ëka openyo Cimon nï, “Ïnënö dhakö ni? An adönyö ï odi ba ïmïa pii më lwökö tyëna. Ëntö ën ötönö pii wangë ï tyëna cë odunyo kï yer wie.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 In ba imotha ëka ba ïnödhö lema ëntö dhakö ni anaka ï caa n'adönyö ködë ï odi, ba öwëkö nödhö tyëna.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 In ba ïgama kï önyö möö ï wia ëntö ën owiro tyëna kï möö na kur.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Pï manön akobo nini, bal mërë kïbëc ëtïmö kïca ökö ïë pïën mar mërë na ën onyutho thwönë. Ëntö ngat n'ëtïmö nïnë kïca pï bal mërë na nönök, nyutho mar mërë thon na nönök.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “Balni dong atïmö kïca ökö ïë.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Jö n'obedo ködë ï dhö cem öcakö twak ï kin-gï nï, “Man nga na tïmö kïca thon ï kom bal?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ëntö Yecu okobo both dhakö nï, “In iyee kï ï cwinyi ënë ömïö dong ïlarë. Ëk Obanga omii kuc.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.