Lucas 7

lth (LTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na dong Yecu otyeko pwonyo köp nï kïbëc both lwak, ën ödök cen ï Kaperanaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ï pacö nonu onwongo ute adit acikari më Roma. Dhanö ni onwongo ut k'atic na ën marö rwök. Atic ni onwongo two rwök na cwök thöö.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ï karë n'adit acikari owinyo pï Yecu, ën ooro edong k'Eyuda mökö më cïdhö kwaö ën ëk obin öcang atic mërë.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ï karë n'edong nön obino gïnï both Yecu, gïn ökwaö ën ëk owoth ködgï cë okobo gïnï nï, “Ngatï opore ëk ïcang atic mërë,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 pïën marö Eyuda ëka thon ënë ögërö cinagoga nïwa.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Cë Yecu öcïdhö kanya acël k'edong nön. Na dong onyingo cwök kï pacö, adit acikari ooro nyikonei mökö më cïdhö kobo nïnë nï, “Rwoth, kür dök iloliri më bino ï pacöna, pïën an ba apora nï ëk ibin ïdöny ï öda.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 An thon ba apora më bino romo kodi. Akwai ëk ikob nïna köp mörö kï kany iut ïë cë aticna bino cang.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Pïën an thon abedo dhanö n'ëlöö alöa ï dhö tic, aut k'acikari thon na an alöögï. Ka akobo both acikarina mörö acël nï, ‘Cïdhï,’ cë cïdhö, onyo ka akobo nï, ‘Bin,’ cë bino. Ëka ka akobo both aticna nï, ‘Tïm man,’ cë tïmö.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ouro rwök. Ölökërë both jïï na lübö körë cë okobo nïgï nï, “Akobo niwu, bara anwongo ëcwö na ut kï yee na röm kï man ï lobo Icarael.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Cë jö n'onwongo eorogï ödök cen pacö, ëka onwongo gïnï atic öcang ökö.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Cücüth kinge, Yecu k'ëlübkörë ëka lwak jö na pol öcïdhö gïnï ï taun n'ecwodo nï Nain.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Ï karë na ën onyingo na cwök kï dhö cël më taun nön, gïn önënö jö n'ölabö gïnï lyël k'awobi n'öthöö k'ëtana. Awobi ni onwongo obedo wod ka dha thöö acël këkën. Jö na pol më pacö nön owotho kanya acël kï dha thöö ni.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Na Rwoth önënö aya k'awobi nön, kïca ömakö ï kome, okobo nïnë nï, “Kür ikoki.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Yecu öcïdhö cë ogudo canduk lyël ëka jïï n'onwongo ölabö athöö ni ocung gïnï moth. Ën okobo nï, “Awobi, akobo nini nï yaa malö!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Cücüth awobi ni ocer ökö cë öcakö twak. Yecu ömïö ën both aya mërë.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Jö kïbëc opong kï lworo ëka öcakö gïnï pakö Obanga nï, “Adwarpïny na dit obino ï kinwa, ëka Obanga obino më könyö jögë.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Emuth ï kom ngö na Yecu ötïmö ökëë örömö lobo Yudea kïbëc ëka kï lobo n'örïkö.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ëlübkör Jon okobo nïnë jami kïbëc na Yecu ötïmö. Cë Jon ocwodo ëlübkörë arïö
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ëka oorogï both Rwoth më penyo ën nï, “In ënë Kiricito n'onwongo edwarpïny okobo nï bino, onyo ëkür dök ngat nökënë?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ï karë n'ëlübkör Jon öcïdhö gïnï both Yecu okobo gïnï nïnë nï, “Jon Abatica oorowa bothi ëk ebin epenyi nï, ‘In ënë Kiricito n'onwongo edwarpïny okobo nï bino, onyo ëkür dök ngat nökënë?’ ”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ï caa nön onwongo Yecu öcangö etwoe na ut gïnï kï twoe na papath ëka tipo na reco. Ën thon ömïö ëthöö wang önënö pïny.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Cïdh ikob unu both Jon ngö na un ïnënö ëka ngö na un iwinyo. Ëthöö wang önënö pïny, engwalo owotho, jö na ut kï two dhöbü öcang, edhing ith owinyo gïnï köp ëka jö n'öthöö ocer. Jö na ut kï can owinyo gïnï köp më Emuth na Bër.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Tye kï gum dhanö na ba lökërë ökö kï kom yee mërë pïra.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Kinge na dong ëlübkör Jon ödök gïnï, Yecu öcakö twak kï jïï ï köp ï kom Jon nï, “Ngö na un ïcïdhö më nënö kï dye thim? Ïcïdhö unu më nënö agada na yamö yengo?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ka ope, ngö na dong ïcïdhö unu më nënö? Dhanö n'oruko böng na wel mërë thwönë? Pe, jö na rukere gïnï kï böng na leng ëka ut gïnï kï jami na bëcö ënë bedo gïnï ï peci ka rwodhi.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ëntö ngö na un ïcïdhö më nënö? Eyo, an akobo bothwu nï un ïnënö ngat na löö adwarpïny ökö.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Jon ënë obedo dhanö na Cöc na Leng cïmö na kobo nï,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Yecu okobo nï, “Akobo niwu, kï kin jö kïbëc na mon önywölö, ngat mörö ope na dit na löö Jon. Ëntö naka thon ngat na tïdï na löö kï ï Ker k'Obanga, dhanö nön thwönë na löö ën.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Jö kïbëc naka thon ëcök ocoro, ï karë n'owinyo gïnï köp ka Yecu, oyee gïnï nï yoo k'Obanga tye atïr, pïën Jon onwongo obaticagï.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ëntö Eparicayo ëka epwony cïk ka Muca ökwërö gïnï miti k'Obanga. Ëka ökwërö gïnï nï kür Jon obaticagï.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yecu dök okobo nï, “Abino poro jö më karë ni kï ngö? Gïn cal kï ngö?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Gïn röm k'ëthïnö n'obedo ï cuk nakun kobo n'ëthïnö ewodhgï nï,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jon Abatica obino na ba camö kwon onyo madhö köngö ölök, ëka ikobo unu nï, ‘Ën ut kï cen ï kome.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ëntö Wod ka Dhanö obino na cemo ëka medho, ëka un ikobo nï, ‘Ën obedo ngat n'owor ëka amërö! Ën thon obedo okone k'ëcök ocoro ëka “ëbal.” ’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ëntö ryëkö k'Obanga onen adyer both ëthïnë kïbëc na lübö.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ngat acël kï kin Eparicayo ocwodo Yecu më cïdhö cem ködë. Ën öcïdhö ï ödë cë obedo pïny ï dhö cem.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Dhakö mörö n'obedo abal onwongo ut ï taun nön. Ï karë n'ongeo nï Yecu tye ï cem ï öt k'Aparicayo, cë okelo cupa möö na ngwece kur.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ën obino cë ocung ï ngee Yecu kï kutyënë na kok naka pii wangë ötön ï tyën Yecu ëka odunyo kï yer wie. Önödhö tyën Yecu cë owiro kï möö na kur.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ï karë n'Aparicayo önënö, ötwak kï ï cwinye kënë nï, “Kono dhanö ni obedo adwarpïny, onwongo twërö ngeeno dhakö n'ogude—nï obedo abal.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Yecu okobo both Aparicayo nï, “Cimon, aut kï gin mörö na mïtö kobo nini.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yecu okobo nïnë nï, “Yam tye ngat mörö n'ömïö cïlïng më den both jö arïö. Ngat acël onwongo ut kï banya më denario mia abic ëka awodhe nökënë ute kï pyer abic.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ï karë na cülö banya ni ölöö jö arïö ni, won cïlïng öwëkö benyi nön ökö cë ötïmö nïgï kïca. Nga kï kin jö arïö ni na bino marö won cïlïng na löö?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Cimon ögamö nï, “Athamö nï ngat n'ëwëkö banya mërë na thwönë.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Cë Yecu ölökërë both dhakö nön ëka openyo Cimon nï, “Ïnënö dhakö ni? An adönyö ï odi ba ïmïa pii më lwökö tyëna. Ëntö ën ötönö pii wangë ï tyëna cë odunyo kï yer wie.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 In ba imotha ëka ba ïnödhö lema ëntö dhakö ni anaka ï caa n'adönyö ködë ï odi, ba öwëkö nödhö tyëna.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 In ba ïgama kï önyö möö ï wia ëntö ën owiro tyëna kï möö na kur.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Pï manön akobo nini, bal mërë kïbëc ëtïmö kïca ökö ïë pïën mar mërë na ën onyutho thwönë. Ëntö ngat n'ëtïmö nïnë kïca pï bal mërë na nönök, nyutho mar mërë thon na nönök.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “Balni dong atïmö kïca ökö ïë.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Jö n'obedo ködë ï dhö cem öcakö twak ï kin-gï nï, “Man nga na tïmö kïca thon ï kom bal?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ëntö Yecu okobo both dhakö nï, “In iyee kï ï cwinyi ënë ömïö dong ïlarë. Ëk Obanga omii kuc.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.