Lucas 24

lth (LTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ï nïnö na lübö Cabït k'Eyuda, na pïny dong lero, mon otero gin na ngwece kur. Gïn öyübö cë öcïdhö gïnï ködë yo ka lyël.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Na gïn othuno kunön, onwongo ethwaro kidi më dhö lyël ökö thenge.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Cë ödönyö gïnï ï od lyël, ëntö ba onwongo gïnï kom Rwoth Yecu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Na gïn pod uro ngö n'ötïmërë, cwö arïö n'oruko böng na ryëny onen athura cë ocung ï ngetgï.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Mon ni lworo ömakögï na tëk cë oryebere gïnï pïny. Cë cwö nön openyogï nï, “Pïngö ïrangö unu dhanö na kwö ï kin jö n'öthöö?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ën ope kany. Dong ocer ökö! Po unu ï köp na ën okobo niwu ï karë na ën pod tye kodwu ï Galilaya
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 nï, ‘Myero ëmïï Wod ka dhanö ï cïng ëbal, ëk egur ï kor yath arïa ëka nï dök ocer ökö kinge nïnö më adek.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Cë wi mon öcakö po nï Yecu yam okobo köp nön.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Na dong odwogo gïnï kï ka lyël, okobo gïnï köp ni kïbëc both ëlübkör Yecu apar acël ëka both ëlübkör Yecu nökënë kïbëc.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Mon nön ënë Maria më Magadala, Joana, Maria aya ka Yakobo, ëka kï jö nökënë n'okobo köp ni both ëkwëna.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ëntö ëkwëna ba oyeo gïnï köp ka mon nön pïën owinyo gïnï calö köp na körë ope.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ëntö, Petero öya malö ëka örïngö yo lyël. Na dong othuno kunön, ën ogungo okemo od lyël cë önënö böng lyël odong kën-gï. Ën ödök cen yo pacö, na uro ngö n'ötïmërë.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ï ceng nonu, jö arïö kï ï kin ëlübkör Yecu onwongo cïdhö yo pacö n'ecwodo nï Emau. Pacö nön onwongo cwök röm kï woth më kilomita apar wie acël kï ï Jerucalem.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Gïn onwongo twak ï kin-gï ï kom ngö n'ötïmërë.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Na gïn tye ka twak ëka larö ngö n'ötïmërë kïbëc, Yecu kikome obino bothgï cë owotho ködgï.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ëntö Obanga ömïögï ba ongeo Yecu.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Yecu openyogï nï, “Köp ngö na un ïtwakö ï wothwu ni?” Jö ni ocung gïnï ökö, na wang-gï nyutho cwer cwiny.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Ngat acël kï ï kin-gï n'ecwodo nï Keleopa, ögamö nïnë nï, “In keni ënë ibedo welo ï Jerucalem na ba ngeo ngö n'ötïmërë kunön ï karë ni?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Yecu dök openyogï nï, “Ngö n'ötïmërë?” Gïn ögamö nïnë nï, “Gin ötïmërë ï kom Yecu më Najaret.” Ën yam obedo adwarpïny n'ëthamö nï otio tango na döngö, ëka obedo apwony na tëk ï nyim Obanga kï lwak kïbëc.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ëlamdhök na dito ëka ëlöcwa obino odotho ën, ëngölö thöö ï wie, ëka eguro ï kor yath arïa.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ëntö wan ebedo geno nï ködë Kiricito ënë bino larö jö Icarael. Mëd ï kom manön, tin dong nïnö më adek na köp nön ötïmërë ködë.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 “Gin nökënë ënë nï mon mökö kï ï kinwa ömïö wan ebedo kï ur. Gïn ömöl keko cön yo lyël,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ëntö ba onwongo gïnï kom Yecu ïë. Odwogo gïnï cen cë okobo nïwa nï ënënö gïnï emalaika n'onen bothgï na kobo nï ën Yecu kwö.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Cë ewodhwa mökö öcïdhö gïnï yo ka lyël, ëka onwongo nï obedo kit na mon okobo ködë, ëntö ba önënö gïnï kom Yecu.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Kite na un ïmïng ködë, ëka kite na ba ïnïang unu ködë ï yeeno köp na yam edwarpïny okobo!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ba onwongo ëyübö nï myero Meciya ölïm can ëk dong onwong dheo mërë?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Cë okobo nïgï köp kïbëc n'ëcöö ï Cöc na Leng ï buk ka Muca ëka më k'edwarpïny kïbëc.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Na gïn dong cwök kï pacö n'onwongo gïn cïdhö yo ïë, Yecu ötïmërë calö pod cïdhö anyim.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ëntö gïn odweko ën, “Bed bothwa ï kiwor ni, pïën pïny dong cwök yutho.”
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Na dong obedo pïny më cem ködgï, Yecu ökwanyö ogati, öpwöyö Obanga, ötürö ïë cë öcakö mïögï.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Cücüth wang-gï öyabërë ëka ongeo gïnï ën. Ï caa nön Yecu orwenyo ökö kï ï wang-gï.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Cë gïn öcakö twak kën-gï nï, “Cwiny onu anaka wono ba obedo pupuka, ï karë na ën twak kod onu ï wangayoo ëka okobo nï onu gin ëcöö ï Cöc na Leng!”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Gïn öya ï caa nön cücüth cë ödök gïnï yo Jerucalem. Onwongo gïnï ëlübkörë apar acël thon kï jö na ut ködgï kanya acël.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Gïn okobo both jö arïö nön nï, “Tye adyer! Rwoth dong ocer ëka onen both Cimon.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Cë jö arïö ni okobo ngö n'ötïmërë ï wangayoo Emau, ëka kit na gïn engeo kï Yecu ï caa na ën ötürö k'ogati.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ëlübkör Yecu onwongo pod tye ka twakö köp ni, Yecu kikome ocung ï kin-gï cë okobo nïgï nï, “Kuc obed kodwu!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Gïn obedo na lwor rwök pïën öthamö nï ködë ënënö gïnï jwök.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pïngö ilwor unu, ëka pïngö ipenyere unu kï ï cwinywu k'adyer dong acer?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Nën unu cïnga ëka tyëna. Ëk ïnën unu nï an ënönön! Mula unu ëk ïnën unu ka pathï an adyer, pïën jwök ba ute kï kome ëka kï cogo kamë an.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Ën okobo köp ni, cë onyutho nïgï cïngë kï tyënë.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gïn ocung kunön na bara oyee gïnï nï köp nön adyer. Cë Yecu openyogï nï, “Itye unu kï gin mörö kany më acama?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Gïn ömïö ën rëc n'etedo,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 cë ën ögamö ëka öcamö ï nyimgï.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Cë ën okobo nïgï nï, “Man ënë köp na yam akobo niwu n'onwongo pod atye kodwu. Gin na kïbëc na yam ëcöö ï koma ï Cïk ka Muca, ï buke k'edwarpïny ëka ï Jabuli myero ocobere.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Cë Yecu öyabö thamagï ëk önïang gïnï ï Cöc na Leng.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ën okobo nïgï nï, “Man ënë gin n'ëcöö nï Meciya bino nwongo can, ëka bino cer kï ï kin jö n'öthöö ï nïnö më adek.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Cë kï nyïngë, jïï bino pwonyo ï lobe kïbëc nï, ‘Ngut unu pï balwu ëk Obanga ötïm niwu kïca.’ Man bino cakërë kï ï Jerucalem.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Un ecaden më gin n'ötïmërë kïbëc.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 An abino oro niwu Tipo Naleng na yam Apapna öcïkö. Ëntö bed unu kono ï pacö Jerucalem naka wang n'Obanga ömïöwu tëkö na yaa kï ï polo.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Cë Yecu oterogï yökö kï ï Jerucalem kanya cwök kï pacö Betania. Ën otingo cïngë malö cë ölamö gum ï komgï.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Na pod lamö gum ï komgï, Yecu öya ökö kï bothgï cë etingo ën malö ï polo.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ëlübkörë öcakö wörö gïnï ën cë ödök gïnï yo Jerucalem kï yom cwiny na dit rwök.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Gïn onwongo bedo ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö, na pakö gïnï Obanga.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.