Lucas 24

lth (LTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ï nïnö na lübö Cabït k'Eyuda, na pïny dong lero, mon otero gin na ngwece kur. Gïn öyübö cë öcïdhö gïnï ködë yo ka lyël.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Na gïn othuno kunön, onwongo ethwaro kidi më dhö lyël ökö thenge.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Cë ödönyö gïnï ï od lyël, ëntö ba onwongo gïnï kom Rwoth Yecu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Na gïn pod uro ngö n'ötïmërë, cwö arïö n'oruko böng na ryëny onen athura cë ocung ï ngetgï.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Mon ni lworo ömakögï na tëk cë oryebere gïnï pïny. Cë cwö nön openyogï nï, “Pïngö ïrangö unu dhanö na kwö ï kin jö n'öthöö?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ën ope kany. Dong ocer ökö! Po unu ï köp na ën okobo niwu ï karë na ën pod tye kodwu ï Galilaya
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 nï, ‘Myero ëmïï Wod ka dhanö ï cïng ëbal, ëk egur ï kor yath arïa ëka nï dök ocer ökö kinge nïnö më adek.’ ”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Cë wi mon öcakö po nï Yecu yam okobo köp nön.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Na dong odwogo gïnï kï ka lyël, okobo gïnï köp ni kïbëc both ëlübkör Yecu apar acël ëka both ëlübkör Yecu nökënë kïbëc.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mon nön ënë Maria më Magadala, Joana, Maria aya ka Yakobo, ëka kï jö nökënë n'okobo köp ni both ëkwëna.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ëntö ëkwëna ba oyeo gïnï köp ka mon nön pïën owinyo gïnï calö köp na körë ope.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ëntö, Petero öya malö ëka örïngö yo lyël. Na dong othuno kunön, ën ogungo okemo od lyël cë önënö böng lyël odong kën-gï. Ën ödök cen yo pacö, na uro ngö n'ötïmërë.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ï ceng nonu, jö arïö kï ï kin ëlübkör Yecu onwongo cïdhö yo pacö n'ecwodo nï Emau. Pacö nön onwongo cwök röm kï woth më kilomita apar wie acël kï ï Jerucalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Gïn onwongo twak ï kin-gï ï kom ngö n'ötïmërë.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Na gïn tye ka twak ëka larö ngö n'ötïmërë kïbëc, Yecu kikome obino bothgï cë owotho ködgï.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ëntö Obanga ömïögï ba ongeo Yecu.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yecu openyogï nï, “Köp ngö na un ïtwakö ï wothwu ni?” Jö ni ocung gïnï ökö, na wang-gï nyutho cwer cwiny.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ngat acël kï ï kin-gï n'ecwodo nï Keleopa, ögamö nïnë nï, “In keni ënë ibedo welo ï Jerucalem na ba ngeo ngö n'ötïmërë kunön ï karë ni?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yecu dök openyogï nï, “Ngö n'ötïmërë?” Gïn ögamö nïnë nï, “Gin ötïmërë ï kom Yecu më Najaret.” Ën yam obedo adwarpïny n'ëthamö nï otio tango na döngö, ëka obedo apwony na tëk ï nyim Obanga kï lwak kïbëc.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ëlamdhök na dito ëka ëlöcwa obino odotho ën, ëngölö thöö ï wie, ëka eguro ï kor yath arïa.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ëntö wan ebedo geno nï ködë Kiricito ënë bino larö jö Icarael. Mëd ï kom manön, tin dong nïnö më adek na köp nön ötïmërë ködë.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Gin nökënë ënë nï mon mökö kï ï kinwa ömïö wan ebedo kï ur. Gïn ömöl keko cön yo lyël,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ëntö ba onwongo gïnï kom Yecu ïë. Odwogo gïnï cen cë okobo nïwa nï ënënö gïnï emalaika n'onen bothgï na kobo nï ën Yecu kwö.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Cë ewodhwa mökö öcïdhö gïnï yo ka lyël, ëka onwongo nï obedo kit na mon okobo ködë, ëntö ba önënö gïnï kom Yecu.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Kite na un ïmïng ködë, ëka kite na ba ïnïang unu ködë ï yeeno köp na yam edwarpïny okobo!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Ba onwongo ëyübö nï myero Meciya ölïm can ëk dong onwong dheo mërë?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Cë okobo nïgï köp kïbëc n'ëcöö ï Cöc na Leng ï buk ka Muca ëka më k'edwarpïny kïbëc.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Na gïn dong cwök kï pacö n'onwongo gïn cïdhö yo ïë, Yecu ötïmërë calö pod cïdhö anyim.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ëntö gïn odweko ën, “Bed bothwa ï kiwor ni, pïën pïny dong cwök yutho.”
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Na dong obedo pïny më cem ködgï, Yecu ökwanyö ogati, öpwöyö Obanga, ötürö ïë cë öcakö mïögï.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Cücüth wang-gï öyabërë ëka ongeo gïnï ën. Ï caa nön Yecu orwenyo ökö kï ï wang-gï.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Cë gïn öcakö twak kën-gï nï, “Cwiny onu anaka wono ba obedo pupuka, ï karë na ën twak kod onu ï wangayoo ëka okobo nï onu gin ëcöö ï Cöc na Leng!”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Gïn öya ï caa nön cücüth cë ödök gïnï yo Jerucalem. Onwongo gïnï ëlübkörë apar acël thon kï jö na ut ködgï kanya acël.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Gïn okobo both jö arïö nön nï, “Tye adyer! Rwoth dong ocer ëka onen both Cimon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Cë jö arïö ni okobo ngö n'ötïmërë ï wangayoo Emau, ëka kit na gïn engeo kï Yecu ï caa na ën ötürö k'ogati.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ëlübkör Yecu onwongo pod tye ka twakö köp ni, Yecu kikome ocung ï kin-gï cë okobo nïgï nï, “Kuc obed kodwu!”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Gïn obedo na lwor rwök pïën öthamö nï ködë ënënö gïnï jwök.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pïngö ilwor unu, ëka pïngö ipenyere unu kï ï cwinywu k'adyer dong acer?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Nën unu cïnga ëka tyëna. Ëk ïnën unu nï an ënönön! Mula unu ëk ïnën unu ka pathï an adyer, pïën jwök ba ute kï kome ëka kï cogo kamë an.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ën okobo köp ni, cë onyutho nïgï cïngë kï tyënë.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Gïn ocung kunön na bara oyee gïnï nï köp nön adyer. Cë Yecu openyogï nï, “Itye unu kï gin mörö kany më acama?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Gïn ömïö ën rëc n'etedo,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 cë ën ögamö ëka öcamö ï nyimgï.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Cë ën okobo nïgï nï, “Man ënë köp na yam akobo niwu n'onwongo pod atye kodwu. Gin na kïbëc na yam ëcöö ï koma ï Cïk ka Muca, ï buke k'edwarpïny ëka ï Jabuli myero ocobere.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Cë Yecu öyabö thamagï ëk önïang gïnï ï Cöc na Leng.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ën okobo nïgï nï, “Man ënë gin n'ëcöö nï Meciya bino nwongo can, ëka bino cer kï ï kin jö n'öthöö ï nïnö më adek.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Cë kï nyïngë, jïï bino pwonyo ï lobe kïbëc nï, ‘Ngut unu pï balwu ëk Obanga ötïm niwu kïca.’ Man bino cakërë kï ï Jerucalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Un ecaden më gin n'ötïmërë kïbëc.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 An abino oro niwu Tipo Naleng na yam Apapna öcïkö. Ëntö bed unu kono ï pacö Jerucalem naka wang n'Obanga ömïöwu tëkö na yaa kï ï polo.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Cë Yecu oterogï yökö kï ï Jerucalem kanya cwök kï pacö Betania. Ën otingo cïngë malö cë ölamö gum ï komgï.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Na pod lamö gum ï komgï, Yecu öya ökö kï bothgï cë etingo ën malö ï polo.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ëlübkörë öcakö wörö gïnï ën cë ödök gïnï yo Jerucalem kï yom cwiny na dit rwök.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Gïn onwongo bedo ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö, na pakö gïnï Obanga.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.