Lucas 24
lth (LTH) vs ARC
1 Ï nïnö na lübö Cabït k'Eyuda, na pïny dong lero, mon otero gin na ngwece kur. Gïn öyübö cë öcïdhö gïnï ködë yo ka lyël.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Na gïn othuno kunön, onwongo ethwaro kidi më dhö lyël ökö thenge.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Cë ödönyö gïnï ï od lyël, ëntö ba onwongo gïnï kom Rwoth Yecu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Na gïn pod uro ngö n'ötïmërë, cwö arïö n'oruko böng na ryëny onen athura cë ocung ï ngetgï.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Mon ni lworo ömakögï na tëk cë oryebere gïnï pïny. Cë cwö nön openyogï nï, “Pïngö ïrangö unu dhanö na kwö ï kin jö n'öthöö?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ën ope kany. Dong ocer ökö! Po unu ï köp na ën okobo niwu ï karë na ën pod tye kodwu ï Galilaya
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 nï, ‘Myero ëmïï Wod ka dhanö ï cïng ëbal, ëk egur ï kor yath arïa ëka nï dök ocer ökö kinge nïnö më adek.’ ”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Cë wi mon öcakö po nï Yecu yam okobo köp nön.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Na dong odwogo gïnï kï ka lyël, okobo gïnï köp ni kïbëc both ëlübkör Yecu apar acël ëka both ëlübkör Yecu nökënë kïbëc.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mon nön ënë Maria më Magadala, Joana, Maria aya ka Yakobo, ëka kï jö nökënë n'okobo köp ni both ëkwëna.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ëntö ëkwëna ba oyeo gïnï köp ka mon nön pïën owinyo gïnï calö köp na körë ope.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ëntö, Petero öya malö ëka örïngö yo lyël. Na dong othuno kunön, ën ogungo okemo od lyël cë önënö böng lyël odong kën-gï. Ën ödök cen yo pacö, na uro ngö n'ötïmërë.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ï ceng nonu, jö arïö kï ï kin ëlübkör Yecu onwongo cïdhö yo pacö n'ecwodo nï Emau. Pacö nön onwongo cwök röm kï woth më kilomita apar wie acël kï ï Jerucalem.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Gïn onwongo twak ï kin-gï ï kom ngö n'ötïmërë.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Na gïn tye ka twak ëka larö ngö n'ötïmërë kïbëc, Yecu kikome obino bothgï cë owotho ködgï.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ëntö Obanga ömïögï ba ongeo Yecu.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yecu openyogï nï, “Köp ngö na un ïtwakö ï wothwu ni?” Jö ni ocung gïnï ökö, na wang-gï nyutho cwer cwiny.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ngat acël kï ï kin-gï n'ecwodo nï Keleopa, ögamö nïnë nï, “In keni ënë ibedo welo ï Jerucalem na ba ngeo ngö n'ötïmërë kunön ï karë ni?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Yecu dök openyogï nï, “Ngö n'ötïmërë?” Gïn ögamö nïnë nï, “Gin ötïmërë ï kom Yecu më Najaret.” Ën yam obedo adwarpïny n'ëthamö nï otio tango na döngö, ëka obedo apwony na tëk ï nyim Obanga kï lwak kïbëc.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ëlamdhök na dito ëka ëlöcwa obino odotho ën, ëngölö thöö ï wie, ëka eguro ï kor yath arïa.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Ëntö wan ebedo geno nï ködë Kiricito ënë bino larö jö Icarael. Mëd ï kom manön, tin dong nïnö më adek na köp nön ötïmërë ködë.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Gin nökënë ënë nï mon mökö kï ï kinwa ömïö wan ebedo kï ur. Gïn ömöl keko cön yo lyël,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ëntö ba onwongo gïnï kom Yecu ïë. Odwogo gïnï cen cë okobo nïwa nï ënënö gïnï emalaika n'onen bothgï na kobo nï ën Yecu kwö.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Cë ewodhwa mökö öcïdhö gïnï yo ka lyël, ëka onwongo nï obedo kit na mon okobo ködë, ëntö ba önënö gïnï kom Yecu.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Kite na un ïmïng ködë, ëka kite na ba ïnïang unu ködë ï yeeno köp na yam edwarpïny okobo!
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ba onwongo ëyübö nï myero Meciya ölïm can ëk dong onwong dheo mërë?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Cë okobo nïgï köp kïbëc n'ëcöö ï Cöc na Leng ï buk ka Muca ëka më k'edwarpïny kïbëc.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Na gïn dong cwök kï pacö n'onwongo gïn cïdhö yo ïë, Yecu ötïmërë calö pod cïdhö anyim.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ëntö gïn odweko ën, “Bed bothwa ï kiwor ni, pïën pïny dong cwök yutho.”
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Na dong obedo pïny më cem ködgï, Yecu ökwanyö ogati, öpwöyö Obanga, ötürö ïë cë öcakö mïögï.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Cücüth wang-gï öyabërë ëka ongeo gïnï ën. Ï caa nön Yecu orwenyo ökö kï ï wang-gï.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Cë gïn öcakö twak kën-gï nï, “Cwiny onu anaka wono ba obedo pupuka, ï karë na ën twak kod onu ï wangayoo ëka okobo nï onu gin ëcöö ï Cöc na Leng!”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Gïn öya ï caa nön cücüth cë ödök gïnï yo Jerucalem. Onwongo gïnï ëlübkörë apar acël thon kï jö na ut ködgï kanya acël.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Gïn okobo both jö arïö nön nï, “Tye adyer! Rwoth dong ocer ëka onen both Cimon.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Cë jö arïö ni okobo ngö n'ötïmërë ï wangayoo Emau, ëka kit na gïn engeo kï Yecu ï caa na ën ötürö k'ogati.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Ëlübkör Yecu onwongo pod tye ka twakö köp ni, Yecu kikome ocung ï kin-gï cë okobo nïgï nï, “Kuc obed kodwu!”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Gïn obedo na lwor rwök pïën öthamö nï ködë ënënö gïnï jwök.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pïngö ilwor unu, ëka pïngö ipenyere unu kï ï cwinywu k'adyer dong acer?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Nën unu cïnga ëka tyëna. Ëk ïnën unu nï an ënönön! Mula unu ëk ïnën unu ka pathï an adyer, pïën jwök ba ute kï kome ëka kï cogo kamë an.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ën okobo köp ni, cë onyutho nïgï cïngë kï tyënë.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gïn ocung kunön na bara oyee gïnï nï köp nön adyer. Cë Yecu openyogï nï, “Itye unu kï gin mörö kany më acama?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Gïn ömïö ën rëc n'etedo,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 cë ën ögamö ëka öcamö ï nyimgï.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Cë ën okobo nïgï nï, “Man ënë köp na yam akobo niwu n'onwongo pod atye kodwu. Gin na kïbëc na yam ëcöö ï koma ï Cïk ka Muca, ï buke k'edwarpïny ëka ï Jabuli myero ocobere.”
44 E disse-lhes:
45 Cë Yecu öyabö thamagï ëk önïang gïnï ï Cöc na Leng.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ën okobo nïgï nï, “Man ënë gin n'ëcöö nï Meciya bino nwongo can, ëka bino cer kï ï kin jö n'öthöö ï nïnö më adek.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Cë kï nyïngë, jïï bino pwonyo ï lobe kïbëc nï, ‘Ngut unu pï balwu ëk Obanga ötïm niwu kïca.’ Man bino cakërë kï ï Jerucalem.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Un ecaden më gin n'ötïmërë kïbëc.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 An abino oro niwu Tipo Naleng na yam Apapna öcïkö. Ëntö bed unu kono ï pacö Jerucalem naka wang n'Obanga ömïöwu tëkö na yaa kï ï polo.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Cë Yecu oterogï yökö kï ï Jerucalem kanya cwök kï pacö Betania. Ën otingo cïngë malö cë ölamö gum ï komgï.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Na pod lamö gum ï komgï, Yecu öya ökö kï bothgï cë etingo ën malö ï polo.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ëlübkörë öcakö wörö gïnï ën cë ödök gïnï yo Jerucalem kï yom cwiny na dit rwök.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Gïn onwongo bedo ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö, na pakö gïnï Obanga.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.