Lucas 24

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ï nïnö na lübö Cabït k'Eyuda, na pïny dong lero, mon otero gin na ngwece kur. Gïn öyübö cë öcïdhö gïnï ködë yo ka lyël.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Na gïn othuno kunön, onwongo ethwaro kidi më dhö lyël ökö thenge.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Cë ödönyö gïnï ï od lyël, ëntö ba onwongo gïnï kom Rwoth Yecu.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Na gïn pod uro ngö n'ötïmërë, cwö arïö n'oruko böng na ryëny onen athura cë ocung ï ngetgï.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Mon ni lworo ömakögï na tëk cë oryebere gïnï pïny. Cë cwö nön openyogï nï, “Pïngö ïrangö unu dhanö na kwö ï kin jö n'öthöö?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Ën ope kany. Dong ocer ökö! Po unu ï köp na ën okobo niwu ï karë na ën pod tye kodwu ï Galilaya
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 nï, ‘Myero ëmïï Wod ka dhanö ï cïng ëbal, ëk egur ï kor yath arïa ëka nï dök ocer ökö kinge nïnö më adek.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Cë wi mon öcakö po nï Yecu yam okobo köp nön.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Na dong odwogo gïnï kï ka lyël, okobo gïnï köp ni kïbëc both ëlübkör Yecu apar acël ëka both ëlübkör Yecu nökënë kïbëc.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Mon nön ënë Maria më Magadala, Joana, Maria aya ka Yakobo, ëka kï jö nökënë n'okobo köp ni both ëkwëna.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ëntö ëkwëna ba oyeo gïnï köp ka mon nön pïën owinyo gïnï calö köp na körë ope.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ëntö, Petero öya malö ëka örïngö yo lyël. Na dong othuno kunön, ën ogungo okemo od lyël cë önënö böng lyël odong kën-gï. Ën ödök cen yo pacö, na uro ngö n'ötïmërë.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ï ceng nonu, jö arïö kï ï kin ëlübkör Yecu onwongo cïdhö yo pacö n'ecwodo nï Emau. Pacö nön onwongo cwök röm kï woth më kilomita apar wie acël kï ï Jerucalem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Gïn onwongo twak ï kin-gï ï kom ngö n'ötïmërë.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Na gïn tye ka twak ëka larö ngö n'ötïmërë kïbëc, Yecu kikome obino bothgï cë owotho ködgï.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Ëntö Obanga ömïögï ba ongeo Yecu.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yecu openyogï nï, “Köp ngö na un ïtwakö ï wothwu ni?” Jö ni ocung gïnï ökö, na wang-gï nyutho cwer cwiny.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ngat acël kï ï kin-gï n'ecwodo nï Keleopa, ögamö nïnë nï, “In keni ënë ibedo welo ï Jerucalem na ba ngeo ngö n'ötïmërë kunön ï karë ni?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Yecu dök openyogï nï, “Ngö n'ötïmërë?” Gïn ögamö nïnë nï, “Gin ötïmërë ï kom Yecu më Najaret.” Ën yam obedo adwarpïny n'ëthamö nï otio tango na döngö, ëka obedo apwony na tëk ï nyim Obanga kï lwak kïbëc.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ëlamdhök na dito ëka ëlöcwa obino odotho ën, ëngölö thöö ï wie, ëka eguro ï kor yath arïa.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ëntö wan ebedo geno nï ködë Kiricito ënë bino larö jö Icarael. Mëd ï kom manön, tin dong nïnö më adek na köp nön ötïmërë ködë.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 “Gin nökënë ënë nï mon mökö kï ï kinwa ömïö wan ebedo kï ur. Gïn ömöl keko cön yo lyël,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ëntö ba onwongo gïnï kom Yecu ïë. Odwogo gïnï cen cë okobo nïwa nï ënënö gïnï emalaika n'onen bothgï na kobo nï ën Yecu kwö.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Cë ewodhwa mökö öcïdhö gïnï yo ka lyël, ëka onwongo nï obedo kit na mon okobo ködë, ëntö ba önënö gïnï kom Yecu.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Kite na un ïmïng ködë, ëka kite na ba ïnïang unu ködë ï yeeno köp na yam edwarpïny okobo!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Ba onwongo ëyübö nï myero Meciya ölïm can ëk dong onwong dheo mërë?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Cë okobo nïgï köp kïbëc n'ëcöö ï Cöc na Leng ï buk ka Muca ëka më k'edwarpïny kïbëc.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Na gïn dong cwök kï pacö n'onwongo gïn cïdhö yo ïë, Yecu ötïmërë calö pod cïdhö anyim.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ëntö gïn odweko ën, “Bed bothwa ï kiwor ni, pïën pïny dong cwök yutho.”
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Na dong obedo pïny më cem ködgï, Yecu ökwanyö ogati, öpwöyö Obanga, ötürö ïë cë öcakö mïögï.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Cücüth wang-gï öyabërë ëka ongeo gïnï ën. Ï caa nön Yecu orwenyo ökö kï ï wang-gï.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Cë gïn öcakö twak kën-gï nï, “Cwiny onu anaka wono ba obedo pupuka, ï karë na ën twak kod onu ï wangayoo ëka okobo nï onu gin ëcöö ï Cöc na Leng!”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Gïn öya ï caa nön cücüth cë ödök gïnï yo Jerucalem. Onwongo gïnï ëlübkörë apar acël thon kï jö na ut ködgï kanya acël.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Gïn okobo both jö arïö nön nï, “Tye adyer! Rwoth dong ocer ëka onen both Cimon.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Cë jö arïö ni okobo ngö n'ötïmërë ï wangayoo Emau, ëka kit na gïn engeo kï Yecu ï caa na ën ötürö k'ogati.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ëlübkör Yecu onwongo pod tye ka twakö köp ni, Yecu kikome ocung ï kin-gï cë okobo nïgï nï, “Kuc obed kodwu!”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Gïn obedo na lwor rwök pïën öthamö nï ködë ënënö gïnï jwök.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pïngö ilwor unu, ëka pïngö ipenyere unu kï ï cwinywu k'adyer dong acer?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Nën unu cïnga ëka tyëna. Ëk ïnën unu nï an ënönön! Mula unu ëk ïnën unu ka pathï an adyer, pïën jwök ba ute kï kome ëka kï cogo kamë an.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ën okobo köp ni, cë onyutho nïgï cïngë kï tyënë.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gïn ocung kunön na bara oyee gïnï nï köp nön adyer. Cë Yecu openyogï nï, “Itye unu kï gin mörö kany më acama?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Gïn ömïö ën rëc n'etedo,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 cë ën ögamö ëka öcamö ï nyimgï.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Cë ën okobo nïgï nï, “Man ënë köp na yam akobo niwu n'onwongo pod atye kodwu. Gin na kïbëc na yam ëcöö ï koma ï Cïk ka Muca, ï buke k'edwarpïny ëka ï Jabuli myero ocobere.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Cë Yecu öyabö thamagï ëk önïang gïnï ï Cöc na Leng.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Ën okobo nïgï nï, “Man ënë gin n'ëcöö nï Meciya bino nwongo can, ëka bino cer kï ï kin jö n'öthöö ï nïnö më adek.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Cë kï nyïngë, jïï bino pwonyo ï lobe kïbëc nï, ‘Ngut unu pï balwu ëk Obanga ötïm niwu kïca.’ Man bino cakërë kï ï Jerucalem.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Un ecaden më gin n'ötïmërë kïbëc.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 An abino oro niwu Tipo Naleng na yam Apapna öcïkö. Ëntö bed unu kono ï pacö Jerucalem naka wang n'Obanga ömïöwu tëkö na yaa kï ï polo.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Cë Yecu oterogï yökö kï ï Jerucalem kanya cwök kï pacö Betania. Ën otingo cïngë malö cë ölamö gum ï komgï.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Na pod lamö gum ï komgï, Yecu öya ökö kï bothgï cë etingo ën malö ï polo.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ëlübkörë öcakö wörö gïnï ën cë ödök gïnï yo Jerucalem kï yom cwiny na dit rwök.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Gïn onwongo bedo ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö, na pakö gïnï Obanga.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.