Lucas 23
lth (LTH) vs NAA
1 Kinge edong k'Eyuda kïbëc öya malö otero gïnï Yecu ï nyim Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Kunön gïn öcakö dotho Yecu na kobo gïnï nï, “Wan enwongo ngatï cüpö jïï nï ëk öjëm gïnï ï kom ëlöc. Ën kobo nï kür wan ëöny ocoro both Cija. Ën thon kobo nï ebedo Kiricito, rwoth.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pï man Pilato openyo Yecu nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?” Yecu ögamö nï, “Eyo, obedo kite na in ikobo ködë.”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Pilato okobo n'ëlamdhök na dito ëka lwak nï, “Ba anwongo gin mörö më ngölö-köp ï wi ngatï.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ëntö gïn ömëdërë më kwërö nakun kobo gïnï nï, “Ën obedo rubo wi jïï kï pwony mërë ï lobo Yudea kïbëc. Öcakö cüpö jïï kï ï Galilaya naka obino ködë yo Jerucalem kany.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Ï karë na dong Pilato owinyo köp ni, ën openyo ka Yecu obedo dhanö më Galilaya.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Na dong önïang nï Yecu tye ï thë löc ka rwoth Erode Antipa, Pilato ömïö etero ën yo both Erode n'onwongo tye ï Jerucalem ï karë nön.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Ï karë n'Erode önënö Yecu, ën ölakërë rwök, pïën pï karë na lac ën onwongo mïtö nënö Yecu. Erode onwongo owinyo nï Yecu obedo tio tango. Ën dong onwongo geno më nënö Yecu na tio tango.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Erode openyo ën peny na pol, ëntö Yecu ba ögamö.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ocung kunön, na dotho gïnï Yecu.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Cë Erode ëka acikari mërë önywarö ëka öngalö Yecu. Örëpö gïnï böngü dheo na mïmïla ï kome, cë ödwökö gïnï cen both Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Cakërë ï nïnö nonu, Erode ëka Pilato ödökö gïnï okone ëntö onwongo cön gïn dïngërë.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Kinge Pilato ocwodo ëlamdhök na dito, ëtëla ëka lwak kanya acël.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Ën okobo nïgï nï, “Un ikelo dhanö ni botha k'adoth nï ën obedo tëlö jïï më jëm. Apenyo ën na un itye kany, ëntö ba anwongo gin mörö na nyutho nï ën öbalö gin na un idotho ën ïë.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Kadï thon Erode ba onwongo bal mërë mörö, pïën ën odwongo Yecu cen both onu. Dong nen kanyalër nï ngatï ba öbalö gin mörö na wëkö angölö thöö ï wie.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Pï manön abino mïö ëk epwod ën kï del ëka ëgöny ökö.”
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 [Onwongo mïtërë nï, ï karë më Karama më Poth, Pilato myero ögöny ngat acël kï kin jö n'etweo ëk ömïï both Eyuda.]
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ëntö lwak oredo awang acël nï, “Nek ën ökö! Göny nïwa Baraba!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Baraba onwongo etweo ï buc, pïën obedo cüpö lwak më jëmö n'öcakërë kï ï Jerucalem, ëka pïën ën oneko dhanö mörö.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Pilato onwongo mïtö gönyö Yecu ökö, cë dök okobo both lwak nï bal ka Yecu mörö ope.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ëntö lwak oredo kï pol apola nï, “Gur ën ï kor yath arïa! Gur ën ï kor yath arïa!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Ën ötwak ködgï wang më adek na kobo nï, “Pïngö kara? Bal ngö na ën ötïmö? An gira ba anwongo gin mörö na rac më ngölö thöö ï wie. Pï manön abino mïö epwodo kï del cë ëgönyö ökö.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ëntö lwak ömëdërë gïnï kï redo rwök arwöka nï myero egur Yecu ï kor yath arïa. Wöögï ölökö cwiny Pilato.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Man öwëkö Pilato öngölö nï ëk enek Yecu ökö kite na lwak ömïtö.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ën ögönyö ngat n'onwongo etweo ï buc pï cüpö lwak më jëmö ëka pï nek. Ngat nön ënë Baraba, n'onwongo lwak ömïtö nï ëk ëgöny. Pilato öcakö dong mïö Yecu bothgï kite na gïn ömïtö ködë.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ï karë n'acikari tero Yecu më aneka, gïn ömakö ëcwö na nyïngë Cimon më pacö Cirene n'onwongo tye ka bino kï ï peci na yökö. Gïn ödïö ën nï oryong yath arïa ölüb kï kör Yecu.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Lwak ölübö kör Yecu. Jö mökö kï ï kin-gï obedo mon na kumo ëka kok pï Yecu.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yecu öwïrë cë okobo nïgï nï, “Un mon më Jerucalem, kür ikok unu pïra. Kok unu pïrwu ëka pï ëthïnöwu.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Pïën karë bino bino nï bino unu kobo nï, ‘Komgï gum mon na ba önywöl ëka na ba ödödhö ëthïnö.’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Cë,
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 “Pïën ka jïï tïma köman na balna mörö ope, cë ngat öbalö gïn bino tïmö na rac kömënë?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Ï karë nön mwony onwongo tye ka tero ëbal arïö nökënë kï Yecu më cïdhö gurogï ï kor yath arïa.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Ï karë na dong othuno gïnï kany ecwodo nï Cogo Wic, eguro Yecu ï kor yath arïa kanya acël k'ëbal arïö, ngat acël kucem mërë ëka ngat acël kucam mërë.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Yecu ölëgö nï, “Apap, tïm nïgï kïca, pïën gïn ba ngeo ngö na gïn tye ka tïmö.” Cë acikari opoko böng mërë kï bolo kwir.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Lwak ocung nënö, ëka ëtëla k'Eyuda öngalö Yecu, na kobo gïnï nï, “Ën ölarö jö nökënë. Ëk dong ölarë kënë ka ënë Meciya k'Obanga, Ngat n'ëyërö.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Acikari thon obino cë gïn öngalö Yecu. Gïn ömïö ën köngö ölök na wac më nywarö ën
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ëka okobo gïnï nï, “Ka in ënë rwoth k'Eyuda, lari!”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Cöc onwongo tye ka wie na kwanërë nï, “Man Ënë Rwoth k'Eyuda.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Abal acël n'onwongo eguro ködë, öyanyö Yecu na kobo k'arath nï, “Ba ibedo Meciya? Lari ëka ilarwa thon!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ëntö abal nökënë ocoko awodhe na kobo nï, “In ba ilworo Obanga kite na in inwongo pwod na röm ködwa?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Pwod ön opore, pïën onu ëtïmö gin na rac rwök. Ëntö dhanö ni ba öbalö gin mörö.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Cë ën okobo nï, “Yecu, po pïra ka ibino dönyö ï Kerni.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Yecu ögamö nïnë nï, “An akobo nini köp adyer, tin ibino bedo köda ï paradic.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Caa nön onwongo dyere ceng. Pïny ödökö na cöl nicuc ï lobo nön naka caa abungwën.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ceng ojiko ryëny ökö. Ëcëngë na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ïë arïö.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yecu oredo kï dwön na tëk nï, “Apapna, amïö tipona ï cingi.” Na dong okobo köp ni, ën öthöö ökö.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Adit acikari ka jö Roma önënö ngö n'ötïmërë cë öpakö Obanga, na kobo ï kom Yecu nï, “Kara ngatï onwongo kite atïr adyer.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Na jö na pol n'onwongo ögürë gïnï më nënö ngö na tye ka tïmërë, gïn odhongo korgï kï cwer cwiny cë ödök gïnï yo pecigï.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ëka thon jö kïbëc n'ongeo Yecu, mëd kï mon n'onwongo ölübö körë kï ï Galilaya, ocung gïnï kicen më rïpö ngö na tye ka tïmërë.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Ëcwö nön öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëk ïcïdh eiki.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Yocepu ökwanyö kom Yecu pïny cë oboo kï böngü na leng, ëka opyelo ï öd lyël n'egworo ï öd lore, kanya bara eiko dhanö mörö ïë.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Nïnö nonu onwongo obedo ceng n'Eyuda yübërë gïnï pï Cabït, ëka caa më cakërë mërë onwongo dong cwök.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Mon mökö n'onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya ölübö gïnï kör Yocepu yo ka lyël. Gïn önënö kite n'epyelo kï kom Yecu ï od lyël.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Cë ödök gïnï cen yo pacö co yübö gïn na kur ëka möö më wiro kome. Ëntö gïn oyweo ï nïnö më Cabït, kite na cïk ka Muca okobo nï myero ötïm gïnï ködë.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.