Lucas 23

lth (LTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kinge edong k'Eyuda kïbëc öya malö otero gïnï Yecu ï nyim Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Kunön gïn öcakö dotho Yecu na kobo gïnï nï, “Wan enwongo ngatï cüpö jïï nï ëk öjëm gïnï ï kom ëlöc. Ën kobo nï kür wan ëöny ocoro both Cija. Ën thon kobo nï ebedo Kiricito, rwoth.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pï man Pilato openyo Yecu nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?” Yecu ögamö nï, “Eyo, obedo kite na in ikobo ködë.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pilato okobo n'ëlamdhök na dito ëka lwak nï, “Ba anwongo gin mörö më ngölö-köp ï wi ngatï.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ëntö gïn ömëdërë më kwërö nakun kobo gïnï nï, “Ën obedo rubo wi jïï kï pwony mërë ï lobo Yudea kïbëc. Öcakö cüpö jïï kï ï Galilaya naka obino ködë yo Jerucalem kany.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ï karë na dong Pilato owinyo köp ni, ën openyo ka Yecu obedo dhanö më Galilaya.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Na dong önïang nï Yecu tye ï thë löc ka rwoth Erode Antipa, Pilato ömïö etero ën yo both Erode n'onwongo tye ï Jerucalem ï karë nön.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ï karë n'Erode önënö Yecu, ën ölakërë rwök, pïën pï karë na lac ën onwongo mïtö nënö Yecu. Erode onwongo owinyo nï Yecu obedo tio tango. Ën dong onwongo geno më nënö Yecu na tio tango.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Erode openyo ën peny na pol, ëntö Yecu ba ögamö.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ocung kunön, na dotho gïnï Yecu.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Cë Erode ëka acikari mërë önywarö ëka öngalö Yecu. Örëpö gïnï böngü dheo na mïmïla ï kome, cë ödwökö gïnï cen both Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Cakërë ï nïnö nonu, Erode ëka Pilato ödökö gïnï okone ëntö onwongo cön gïn dïngërë.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Kinge Pilato ocwodo ëlamdhök na dito, ëtëla ëka lwak kanya acël.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ën okobo nïgï nï, “Un ikelo dhanö ni botha k'adoth nï ën obedo tëlö jïï më jëm. Apenyo ën na un itye kany, ëntö ba anwongo gin mörö na nyutho nï ën öbalö gin na un idotho ën ïë.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Kadï thon Erode ba onwongo bal mërë mörö, pïën ën odwongo Yecu cen both onu. Dong nen kanyalër nï ngatï ba öbalö gin mörö na wëkö angölö thöö ï wie.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Pï manön abino mïö ëk epwod ën kï del ëka ëgöny ökö.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Onwongo mïtërë nï, ï karë më Karama më Poth, Pilato myero ögöny ngat acël kï kin jö n'etweo ëk ömïï both Eyuda.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ëntö lwak oredo awang acël nï, “Nek ën ökö! Göny nïwa Baraba!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Baraba onwongo etweo ï buc, pïën obedo cüpö lwak më jëmö n'öcakërë kï ï Jerucalem, ëka pïën ën oneko dhanö mörö.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato onwongo mïtö gönyö Yecu ökö, cë dök okobo both lwak nï bal ka Yecu mörö ope.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ëntö lwak oredo kï pol apola nï, “Gur ën ï kor yath arïa! Gur ën ï kor yath arïa!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ën ötwak ködgï wang më adek na kobo nï, “Pïngö kara? Bal ngö na ën ötïmö? An gira ba anwongo gin mörö na rac më ngölö thöö ï wie. Pï manön abino mïö epwodo kï del cë ëgönyö ökö.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ëntö lwak ömëdërë gïnï kï redo rwök arwöka nï myero egur Yecu ï kor yath arïa. Wöögï ölökö cwiny Pilato.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Man öwëkö Pilato öngölö nï ëk enek Yecu ökö kite na lwak ömïtö.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ën ögönyö ngat n'onwongo etweo ï buc pï cüpö lwak më jëmö ëka pï nek. Ngat nön ënë Baraba, n'onwongo lwak ömïtö nï ëk ëgöny. Pilato öcakö dong mïö Yecu bothgï kite na gïn ömïtö ködë.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ï karë n'acikari tero Yecu më aneka, gïn ömakö ëcwö na nyïngë Cimon më pacö Cirene n'onwongo tye ka bino kï ï peci na yökö. Gïn ödïö ën nï oryong yath arïa ölüb kï kör Yecu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Lwak ölübö kör Yecu. Jö mökö kï ï kin-gï obedo mon na kumo ëka kok pï Yecu.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yecu öwïrë cë okobo nïgï nï, “Un mon më Jerucalem, kür ikok unu pïra. Kok unu pïrwu ëka pï ëthïnöwu.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Pïën karë bino bino nï bino unu kobo nï, ‘Komgï gum mon na ba önywöl ëka na ba ödödhö ëthïnö.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Cë,
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 “Pïën ka jïï tïma köman na balna mörö ope, cë ngat öbalö gïn bino tïmö na rac kömënë?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ï karë nön mwony onwongo tye ka tero ëbal arïö nökënë kï Yecu më cïdhö gurogï ï kor yath arïa.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ï karë na dong othuno gïnï kany ecwodo nï Cogo Wic, eguro Yecu ï kor yath arïa kanya acël k'ëbal arïö, ngat acël kucem mërë ëka ngat acël kucam mërë.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Yecu ölëgö nï, “Apap, tïm nïgï kïca, pïën gïn ba ngeo ngö na gïn tye ka tïmö.” Cë acikari opoko böng mërë kï bolo kwir.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Lwak ocung nënö, ëka ëtëla k'Eyuda öngalö Yecu, na kobo gïnï nï, “Ën ölarö jö nökënë. Ëk dong ölarë kënë ka ënë Meciya k'Obanga, Ngat n'ëyërö.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Acikari thon obino cë gïn öngalö Yecu. Gïn ömïö ën köngö ölök na wac më nywarö ën
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ëka okobo gïnï nï, “Ka in ënë rwoth k'Eyuda, lari!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Cöc onwongo tye ka wie na kwanërë nï, “Man Ënë Rwoth k'Eyuda.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Abal acël n'onwongo eguro ködë, öyanyö Yecu na kobo k'arath nï, “Ba ibedo Meciya? Lari ëka ilarwa thon!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ëntö abal nökënë ocoko awodhe na kobo nï, “In ba ilworo Obanga kite na in inwongo pwod na röm ködwa?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Pwod ön opore, pïën onu ëtïmö gin na rac rwök. Ëntö dhanö ni ba öbalö gin mörö.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Cë ën okobo nï, “Yecu, po pïra ka ibino dönyö ï Kerni.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Yecu ögamö nïnë nï, “An akobo nini köp adyer, tin ibino bedo köda ï paradic.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Caa nön onwongo dyere ceng. Pïny ödökö na cöl nicuc ï lobo nön naka caa abungwën.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ceng ojiko ryëny ökö. Ëcëngë na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ïë arïö.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Yecu oredo kï dwön na tëk nï, “Apapna, amïö tipona ï cingi.” Na dong okobo köp ni, ën öthöö ökö.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Adit acikari ka jö Roma önënö ngö n'ötïmërë cë öpakö Obanga, na kobo ï kom Yecu nï, “Kara ngatï onwongo kite atïr adyer.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Na jö na pol n'onwongo ögürë gïnï më nënö ngö na tye ka tïmërë, gïn odhongo korgï kï cwer cwiny cë ödök gïnï yo pecigï.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ëka thon jö kïbëc n'ongeo Yecu, mëd kï mon n'onwongo ölübö körë kï ï Galilaya, ocung gïnï kicen më rïpö ngö na tye ka tïmërë.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ëcwö nön öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëk ïcïdh eiki.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Yocepu ökwanyö kom Yecu pïny cë oboo kï böngü na leng, ëka opyelo ï öd lyël n'egworo ï öd lore, kanya bara eiko dhanö mörö ïë.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Nïnö nonu onwongo obedo ceng n'Eyuda yübërë gïnï pï Cabït, ëka caa më cakërë mërë onwongo dong cwök.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Mon mökö n'onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya ölübö gïnï kör Yocepu yo ka lyël. Gïn önënö kite n'epyelo kï kom Yecu ï od lyël.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Cë ödök gïnï cen yo pacö co yübö gïn na kur ëka möö më wiro kome. Ëntö gïn oyweo ï nïnö më Cabït, kite na cïk ka Muca okobo nï myero ötïm gïnï ködë.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.