Lucas 23
lth (LTH) vs BKJ
1 Kinge edong k'Eyuda kïbëc öya malö otero gïnï Yecu ï nyim Pilato.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Kunön gïn öcakö dotho Yecu na kobo gïnï nï, “Wan enwongo ngatï cüpö jïï nï ëk öjëm gïnï ï kom ëlöc. Ën kobo nï kür wan ëöny ocoro both Cija. Ën thon kobo nï ebedo Kiricito, rwoth.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pï man Pilato openyo Yecu nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?” Yecu ögamö nï, “Eyo, obedo kite na in ikobo ködë.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pilato okobo n'ëlamdhök na dito ëka lwak nï, “Ba anwongo gin mörö më ngölö-köp ï wi ngatï.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Ëntö gïn ömëdërë më kwërö nakun kobo gïnï nï, “Ën obedo rubo wi jïï kï pwony mërë ï lobo Yudea kïbëc. Öcakö cüpö jïï kï ï Galilaya naka obino ködë yo Jerucalem kany.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Ï karë na dong Pilato owinyo köp ni, ën openyo ka Yecu obedo dhanö më Galilaya.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Na dong önïang nï Yecu tye ï thë löc ka rwoth Erode Antipa, Pilato ömïö etero ën yo both Erode n'onwongo tye ï Jerucalem ï karë nön.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Ï karë n'Erode önënö Yecu, ën ölakërë rwök, pïën pï karë na lac ën onwongo mïtö nënö Yecu. Erode onwongo owinyo nï Yecu obedo tio tango. Ën dong onwongo geno më nënö Yecu na tio tango.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Erode openyo ën peny na pol, ëntö Yecu ba ögamö.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ocung kunön, na dotho gïnï Yecu.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Cë Erode ëka acikari mërë önywarö ëka öngalö Yecu. Örëpö gïnï böngü dheo na mïmïla ï kome, cë ödwökö gïnï cen both Pilato.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Cakërë ï nïnö nonu, Erode ëka Pilato ödökö gïnï okone ëntö onwongo cön gïn dïngërë.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Kinge Pilato ocwodo ëlamdhök na dito, ëtëla ëka lwak kanya acël.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Ën okobo nïgï nï, “Un ikelo dhanö ni botha k'adoth nï ën obedo tëlö jïï më jëm. Apenyo ën na un itye kany, ëntö ba anwongo gin mörö na nyutho nï ën öbalö gin na un idotho ën ïë.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Kadï thon Erode ba onwongo bal mërë mörö, pïën ën odwongo Yecu cen both onu. Dong nen kanyalër nï ngatï ba öbalö gin mörö na wëkö angölö thöö ï wie.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Pï manön abino mïö ëk epwod ën kï del ëka ëgöny ökö.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 [Onwongo mïtërë nï, ï karë më Karama më Poth, Pilato myero ögöny ngat acël kï kin jö n'etweo ëk ömïï both Eyuda.]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ëntö lwak oredo awang acël nï, “Nek ën ökö! Göny nïwa Baraba!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Baraba onwongo etweo ï buc, pïën obedo cüpö lwak më jëmö n'öcakërë kï ï Jerucalem, ëka pïën ën oneko dhanö mörö.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Pilato onwongo mïtö gönyö Yecu ökö, cë dök okobo both lwak nï bal ka Yecu mörö ope.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Ëntö lwak oredo kï pol apola nï, “Gur ën ï kor yath arïa! Gur ën ï kor yath arïa!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ën ötwak ködgï wang më adek na kobo nï, “Pïngö kara? Bal ngö na ën ötïmö? An gira ba anwongo gin mörö na rac më ngölö thöö ï wie. Pï manön abino mïö epwodo kï del cë ëgönyö ökö.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ëntö lwak ömëdërë gïnï kï redo rwök arwöka nï myero egur Yecu ï kor yath arïa. Wöögï ölökö cwiny Pilato.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Man öwëkö Pilato öngölö nï ëk enek Yecu ökö kite na lwak ömïtö.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Ën ögönyö ngat n'onwongo etweo ï buc pï cüpö lwak më jëmö ëka pï nek. Ngat nön ënë Baraba, n'onwongo lwak ömïtö nï ëk ëgöny. Pilato öcakö dong mïö Yecu bothgï kite na gïn ömïtö ködë.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ï karë n'acikari tero Yecu më aneka, gïn ömakö ëcwö na nyïngë Cimon më pacö Cirene n'onwongo tye ka bino kï ï peci na yökö. Gïn ödïö ën nï oryong yath arïa ölüb kï kör Yecu.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Lwak ölübö kör Yecu. Jö mökö kï ï kin-gï obedo mon na kumo ëka kok pï Yecu.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Yecu öwïrë cë okobo nïgï nï, “Un mon më Jerucalem, kür ikok unu pïra. Kok unu pïrwu ëka pï ëthïnöwu.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Pïën karë bino bino nï bino unu kobo nï, ‘Komgï gum mon na ba önywöl ëka na ba ödödhö ëthïnö.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Cë,
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 “Pïën ka jïï tïma köman na balna mörö ope, cë ngat öbalö gïn bino tïmö na rac kömënë?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Ï karë nön mwony onwongo tye ka tero ëbal arïö nökënë kï Yecu më cïdhö gurogï ï kor yath arïa.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ï karë na dong othuno gïnï kany ecwodo nï Cogo Wic, eguro Yecu ï kor yath arïa kanya acël k'ëbal arïö, ngat acël kucem mërë ëka ngat acël kucam mërë.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Yecu ölëgö nï, “Apap, tïm nïgï kïca, pïën gïn ba ngeo ngö na gïn tye ka tïmö.” Cë acikari opoko böng mërë kï bolo kwir.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Lwak ocung nënö, ëka ëtëla k'Eyuda öngalö Yecu, na kobo gïnï nï, “Ën ölarö jö nökënë. Ëk dong ölarë kënë ka ënë Meciya k'Obanga, Ngat n'ëyërö.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Acikari thon obino cë gïn öngalö Yecu. Gïn ömïö ën köngö ölök na wac më nywarö ën
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 ëka okobo gïnï nï, “Ka in ënë rwoth k'Eyuda, lari!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Cöc onwongo tye ka wie na kwanërë nï, “Man Ënë Rwoth k'Eyuda.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Abal acël n'onwongo eguro ködë, öyanyö Yecu na kobo k'arath nï, “Ba ibedo Meciya? Lari ëka ilarwa thon!”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ëntö abal nökënë ocoko awodhe na kobo nï, “In ba ilworo Obanga kite na in inwongo pwod na röm ködwa?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Pwod ön opore, pïën onu ëtïmö gin na rac rwök. Ëntö dhanö ni ba öbalö gin mörö.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Cë ën okobo nï, “Yecu, po pïra ka ibino dönyö ï Kerni.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Yecu ögamö nïnë nï, “An akobo nini köp adyer, tin ibino bedo köda ï paradic.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Caa nön onwongo dyere ceng. Pïny ödökö na cöl nicuc ï lobo nön naka caa abungwën.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Ceng ojiko ryëny ökö. Ëcëngë na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ïë arïö.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yecu oredo kï dwön na tëk nï, “Apapna, amïö tipona ï cingi.” Na dong okobo köp ni, ën öthöö ökö.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Adit acikari ka jö Roma önënö ngö n'ötïmërë cë öpakö Obanga, na kobo ï kom Yecu nï, “Kara ngatï onwongo kite atïr adyer.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Na jö na pol n'onwongo ögürë gïnï më nënö ngö na tye ka tïmërë, gïn odhongo korgï kï cwer cwiny cë ödök gïnï yo pecigï.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Ëka thon jö kïbëc n'ongeo Yecu, mëd kï mon n'onwongo ölübö körë kï ï Galilaya, ocung gïnï kicen më rïpö ngö na tye ka tïmërë.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Ëcwö nön öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëk ïcïdh eiki.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Yocepu ökwanyö kom Yecu pïny cë oboo kï böngü na leng, ëka opyelo ï öd lyël n'egworo ï öd lore, kanya bara eiko dhanö mörö ïë.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Nïnö nonu onwongo obedo ceng n'Eyuda yübërë gïnï pï Cabït, ëka caa më cakërë mërë onwongo dong cwök.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Mon mökö n'onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya ölübö gïnï kör Yocepu yo ka lyël. Gïn önënö kite n'epyelo kï kom Yecu ï od lyël.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Cë ödök gïnï cen yo pacö co yübö gïn na kur ëka möö më wiro kome. Ëntö gïn oyweo ï nïnö më Cabït, kite na cïk ka Muca okobo nï myero ötïm gïnï ködë.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.