Lucas 23
lth (LTH) vs ARIB
1 Kinge edong k'Eyuda kïbëc öya malö otero gïnï Yecu ï nyim Pilato.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Kunön gïn öcakö dotho Yecu na kobo gïnï nï, “Wan enwongo ngatï cüpö jïï nï ëk öjëm gïnï ï kom ëlöc. Ën kobo nï kür wan ëöny ocoro both Cija. Ën thon kobo nï ebedo Kiricito, rwoth.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Pï man Pilato openyo Yecu nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?” Yecu ögamö nï, “Eyo, obedo kite na in ikobo ködë.”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Pilato okobo n'ëlamdhök na dito ëka lwak nï, “Ba anwongo gin mörö më ngölö-köp ï wi ngatï.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ëntö gïn ömëdërë më kwërö nakun kobo gïnï nï, “Ën obedo rubo wi jïï kï pwony mërë ï lobo Yudea kïbëc. Öcakö cüpö jïï kï ï Galilaya naka obino ködë yo Jerucalem kany.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Ï karë na dong Pilato owinyo köp ni, ën openyo ka Yecu obedo dhanö më Galilaya.
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Na dong önïang nï Yecu tye ï thë löc ka rwoth Erode Antipa, Pilato ömïö etero ën yo both Erode n'onwongo tye ï Jerucalem ï karë nön.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Ï karë n'Erode önënö Yecu, ën ölakërë rwök, pïën pï karë na lac ën onwongo mïtö nënö Yecu. Erode onwongo owinyo nï Yecu obedo tio tango. Ën dong onwongo geno më nënö Yecu na tio tango.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Erode openyo ën peny na pol, ëntö Yecu ba ögamö.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ocung kunön, na dotho gïnï Yecu.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Cë Erode ëka acikari mërë önywarö ëka öngalö Yecu. Örëpö gïnï böngü dheo na mïmïla ï kome, cë ödwökö gïnï cen both Pilato.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Cakërë ï nïnö nonu, Erode ëka Pilato ödökö gïnï okone ëntö onwongo cön gïn dïngërë.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Kinge Pilato ocwodo ëlamdhök na dito, ëtëla ëka lwak kanya acël.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ën okobo nïgï nï, “Un ikelo dhanö ni botha k'adoth nï ën obedo tëlö jïï më jëm. Apenyo ën na un itye kany, ëntö ba anwongo gin mörö na nyutho nï ën öbalö gin na un idotho ën ïë.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Kadï thon Erode ba onwongo bal mërë mörö, pïën ën odwongo Yecu cen both onu. Dong nen kanyalër nï ngatï ba öbalö gin mörö na wëkö angölö thöö ï wie.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Pï manön abino mïö ëk epwod ën kï del ëka ëgöny ökö.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 [Onwongo mïtërë nï, ï karë më Karama më Poth, Pilato myero ögöny ngat acël kï kin jö n'etweo ëk ömïï both Eyuda.]
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ëntö lwak oredo awang acël nï, “Nek ën ökö! Göny nïwa Baraba!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Baraba onwongo etweo ï buc, pïën obedo cüpö lwak më jëmö n'öcakërë kï ï Jerucalem, ëka pïën ën oneko dhanö mörö.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pilato onwongo mïtö gönyö Yecu ökö, cë dök okobo both lwak nï bal ka Yecu mörö ope.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ëntö lwak oredo kï pol apola nï, “Gur ën ï kor yath arïa! Gur ën ï kor yath arïa!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ën ötwak ködgï wang më adek na kobo nï, “Pïngö kara? Bal ngö na ën ötïmö? An gira ba anwongo gin mörö na rac më ngölö thöö ï wie. Pï manön abino mïö epwodo kï del cë ëgönyö ökö.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ëntö lwak ömëdërë gïnï kï redo rwök arwöka nï myero egur Yecu ï kor yath arïa. Wöögï ölökö cwiny Pilato.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Man öwëkö Pilato öngölö nï ëk enek Yecu ökö kite na lwak ömïtö.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Ën ögönyö ngat n'onwongo etweo ï buc pï cüpö lwak më jëmö ëka pï nek. Ngat nön ënë Baraba, n'onwongo lwak ömïtö nï ëk ëgöny. Pilato öcakö dong mïö Yecu bothgï kite na gïn ömïtö ködë.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ï karë n'acikari tero Yecu më aneka, gïn ömakö ëcwö na nyïngë Cimon më pacö Cirene n'onwongo tye ka bino kï ï peci na yökö. Gïn ödïö ën nï oryong yath arïa ölüb kï kör Yecu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Lwak ölübö kör Yecu. Jö mökö kï ï kin-gï obedo mon na kumo ëka kok pï Yecu.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Yecu öwïrë cë okobo nïgï nï, “Un mon më Jerucalem, kür ikok unu pïra. Kok unu pïrwu ëka pï ëthïnöwu.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Pïën karë bino bino nï bino unu kobo nï, ‘Komgï gum mon na ba önywöl ëka na ba ödödhö ëthïnö.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Cë,
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 “Pïën ka jïï tïma köman na balna mörö ope, cë ngat öbalö gïn bino tïmö na rac kömënë?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ï karë nön mwony onwongo tye ka tero ëbal arïö nökënë kï Yecu më cïdhö gurogï ï kor yath arïa.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Ï karë na dong othuno gïnï kany ecwodo nï Cogo Wic, eguro Yecu ï kor yath arïa kanya acël k'ëbal arïö, ngat acël kucem mërë ëka ngat acël kucam mërë.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Yecu ölëgö nï, “Apap, tïm nïgï kïca, pïën gïn ba ngeo ngö na gïn tye ka tïmö.” Cë acikari opoko böng mërë kï bolo kwir.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Lwak ocung nënö, ëka ëtëla k'Eyuda öngalö Yecu, na kobo gïnï nï, “Ën ölarö jö nökënë. Ëk dong ölarë kënë ka ënë Meciya k'Obanga, Ngat n'ëyërö.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Acikari thon obino cë gïn öngalö Yecu. Gïn ömïö ën köngö ölök na wac më nywarö ën
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 ëka okobo gïnï nï, “Ka in ënë rwoth k'Eyuda, lari!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Cöc onwongo tye ka wie na kwanërë nï, “Man Ënë Rwoth k'Eyuda.”
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Abal acël n'onwongo eguro ködë, öyanyö Yecu na kobo k'arath nï, “Ba ibedo Meciya? Lari ëka ilarwa thon!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ëntö abal nökënë ocoko awodhe na kobo nï, “In ba ilworo Obanga kite na in inwongo pwod na röm ködwa?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Pwod ön opore, pïën onu ëtïmö gin na rac rwök. Ëntö dhanö ni ba öbalö gin mörö.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Cë ën okobo nï, “Yecu, po pïra ka ibino dönyö ï Kerni.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Yecu ögamö nïnë nï, “An akobo nini köp adyer, tin ibino bedo köda ï paradic.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Caa nön onwongo dyere ceng. Pïny ödökö na cöl nicuc ï lobo nön naka caa abungwën.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Ceng ojiko ryëny ökö. Ëcëngë na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ïë arïö.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Yecu oredo kï dwön na tëk nï, “Apapna, amïö tipona ï cingi.” Na dong okobo köp ni, ën öthöö ökö.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Adit acikari ka jö Roma önënö ngö n'ötïmërë cë öpakö Obanga, na kobo ï kom Yecu nï, “Kara ngatï onwongo kite atïr adyer.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Na jö na pol n'onwongo ögürë gïnï më nënö ngö na tye ka tïmërë, gïn odhongo korgï kï cwer cwiny cë ödök gïnï yo pecigï.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Ëka thon jö kïbëc n'ongeo Yecu, mëd kï mon n'onwongo ölübö körë kï ï Galilaya, ocung gïnï kicen më rïpö ngö na tye ka tïmërë.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Ëcwö nön öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëk ïcïdh eiki.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Yocepu ökwanyö kom Yecu pïny cë oboo kï böngü na leng, ëka opyelo ï öd lyël n'egworo ï öd lore, kanya bara eiko dhanö mörö ïë.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Nïnö nonu onwongo obedo ceng n'Eyuda yübërë gïnï pï Cabït, ëka caa më cakërë mërë onwongo dong cwök.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Mon mökö n'onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya ölübö gïnï kör Yocepu yo ka lyël. Gïn önënö kite n'epyelo kï kom Yecu ï od lyël.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Cë ödök gïnï cen yo pacö co yübö gïn na kur ëka möö më wiro kome. Ëntö gïn oyweo ï nïnö më Cabït, kite na cïk ka Muca okobo nï myero ötïm gïnï ködë.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.