Lucas 22

lth (LTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nïnö onwongo dong cwök më camö Kwer më Ogati na Thöbï ope ïë, na jö Icarael cwodo nï Poth.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca obedo rangö kit yoo na myero enek gïnï kï Yecu. Gïn onwongo mïtö tïmö köman ï müng pïën onwongo lworo gïnï lwak.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Catan ödönyö ï cwiny Yuda Ikariot, n'onwongo obedo ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Cë Yuda Ikariot öcïdhö both ëlamdhök na dito ëka edite na gwökö öt k'Obanga, ëk ëyüb ködgï na bër kit na myero ën ëcadh kï Yecu bothgï.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Man ömïö cwinygï obedo na yom, ëka oyeere gïnï më mïö ën lïm.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda oyeo, cë örangö karë n'opore më cadhö Yecu bothgï ëk ëmak na lwak ba ngeo.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Nïnö othuno më Kwer k'ogati na ba etedo kï Thöbï, n'athïn römö më Poth myero ëryëdï.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Cë Yecu ooro Petero ëka Jon na cïkögï nï, “Apë ïcïdh ïyüb unu kabedo ëka cem ëk ëcam unu cem më Poth.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Gïn openyo Yecu nï, “Kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb ïë?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yecu ögamö nïgï nï, “Na un ibino dönyö ï pacö Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë naka ï öt na ën bino dönyö ïë.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Kob unu both won öt nï, ‘Apwony penyo nï od wele tye kwene ëk acam cem më Poth ïë kanya acël k'ëlübköra?’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ën bino nyutho niwu öt na malö na lac, na gibedo kïbëc tye ïë. Yüb unu kany nön.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ëlübkörë nön öcïdhö yo Jerucalem, cë onwongo gïnï gin na kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Ëka gïn dong öyübö jami më camö cem më Poth.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Na karë më cem örömö, Yecu ëka ëkwëna mërë öcïdhö cë obedo gïnï pïny më cem.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ën okobo nïgï nï, “An onwongo cwinya ömïtö rwök më camö cem më Poth ni kodwu na bara alïmö can.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Akobo niwu nï, ba dök abino camö Karama më Poth wang n'Obanga ölarö jögë ï Ker mërë.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Cë Yecu ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka okobo nï, “Gam unu man ëk ïmadh unu kïbëc.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Akobo niwu köman pïën ba dök abino madhö köngö më nyig ölök wang na Ker k'Obanga obino.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Cë ökwanyö ogati ëka öpwöyö Obanga pïrë, opoko ëka ömïö both ëlübkörë na kobo nï, “Man ënë koma na an acwök jalö pïrwu. Tïm unu köman më po ködë pïra.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kinge na dong otyeko gïnï cem, Yecu ökwanyö okopo otingo malö cë okobo köman, “Ekopo ni ënë cïkërë na nyen ï remona n'ebino önyö pïrwu.”
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 “Ëntö winy unu ba, ngat na bino cadhöna, tye ka cem köda ï mëja ni!
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Wod ka dhanö ebino neko kite na yam Obanga okobo ködë. Ëntö can na thwönë tye ï wi ngat na bino cadhöna ökö!”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Cë ëlübkör Yecu öcakö penyere gïnï kën-gï nï nga kï ï kin-gï na bino tïmö kömanön.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ëlübkör Yecu öcakö larö köp ï kin-gï nï nga ënë dit na löö.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Rwodhi më lobo löö jöögï kï büra, ëntö jö na tye ï löc mïtö nï engeegï calö ëköny lwak.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ëntö, un myero kür ïtïm unu kömanön. Ngat na dit kï ï kinwu myero obed calö ngat na tïdï, ëka ngat na tye ï löc myero obed kamë ngat na tio pï jö nökënë.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Nga ënë löö kï dit, ngat n'obedo ï mëja më cem onyo ngat na kelo nïnë cem ï mëja? Ëntö an abedo ï kinwu na calö ngat na tio pï jïï.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 “Un ënë jö n'ölïmö can köda ï karë na an aute ï pëkö.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Pï man amïöwu twër më löc calö rwodhi, kite n'Apapna thon ömïa twër më bedo rwoth.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Atïmö köman ëk ibin icem unu ëka imedh unu köda ï Kerna. Ëka dökï ibed unu ï then ker nakun ïngölö unu köp ï wi kaka apar arïö më Icarael.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Cë Yecu okobo nï, “Cimon, Cimon! Catan dong openyo twërö kï both Obanga më tëmöwu na calö apur na pyëdhö kal.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ëntö Cimon, dong alëgö Obanga piri ëk yeeni kür öthöö ökö. Ï karë na dong idwogo botha, köny utmegoni ëk ocung gïnï na tëk ï yee.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Petero ögamö nï, “Rwoth, an ayeo më cïdhö kodi ï buc ëka thon më thöö.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ëntö Yecu okobo nïnë nï, “Petero, akobo nini, tin ni na thwön gwënö bara okok, ibino kwëröna ökö wang adek nï ba ingea.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Kinge manön Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ï karë na an aorowu abonge lïm, opiru onyo wör, gin mörö obino orem kï bothwu?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ëntö kobedini, ka tye unu kï lïm onyo yëc, makugï. Ëka ka ipe kï pala abadë, cadh böngüni ëk ïwïl k'acël!
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Pï manön, akobo niwu nï Cöc na Leng myero ocobere ï koma na kobo nï, ‘Etero ën ï kin ëbal na calö ngat acël n'ötürö cïk ka Muca.’ Adyer ngö n'ekobo ï koma dong cwök cobere.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï, “Rwoth, nën, wan eut kï pele arïö.” Yecu ögamö nï, “Kür ïmëdërë unu më twakö köp ï kom pele.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yecu öcïdhö yo kor Kidi më Jeituni, kite n'onwongo ën marö tïmö ködë. Ëlübkörë ölübö ën yo kunön.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Na dong othuno gïnï kunön, Yecu okobo nïgï nï, “Lëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ën öya ökö kï bothgï, önyïkö kicecen, orumo cöngë pïny cë ölëgö Obanga nï,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Apapna, ka obedo mitini, kwany okopo ni më can ökö kï botha. Cïthë, ëk kür obed kit na an amïtö ëntö obed kit na in ïmïtö nï ötïmërë ködë.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [Cë malaika obino kï ï polo, onen both Yecu ëka öjïngö cwinye.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ëntö Yecu ömëdërë kï lëga na tëk rwök pïën onwongo tye ï thwön cwer cwiny. Kwok mërë ocwer calö remo na tön pïny.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Na dong otyeko lëga, ën öya malö cë ödök both ëlübkörë. Onwongogï önïnö, n'odhero gïnï kï cwer cwiny.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ën openyogï nï, “Pïngö ïnïnö unu? Coo unu ökö ëka ïlëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Na Yecu onwongo pod twak, lwak na pol othuno. Ëcwö n'ecwodo nï Yuda, n'obedo ngat acël ï kin ëlübkörë apar arïö, ënë onwongo tëlö wigï. Ën öcïdhö both Yecu më motho kï nödhö leme.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ëntö Yecu openyo ën nï, “Yuda, ïcadhö Wod ka dhanö kï nödhö leme?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ï karë n'ëlübkör Yecu önënö ngö na mïtö tïmërë, openyo gïnï ën nï, “Rwoth, wan ëlwëny ködgï kï pele abadëwa?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Cë ngat acël kï ï kin-gï otongo ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ithe kucem ökö.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ëntö Yecu okobo n'ëlübkörë nï, “Wëk unu lwëny ökö.” Ën ogudo ith ëcwö nön cë ödök kakarë.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Cë Yecu dong okobo n'ëlamdhök na dito, edite na gwökö öt k'Obanga ëka edong n'obino më makö ën nï, “Pïngö ibino unu kï pele ëka ludhi më maköna? Ïthamö unu nï abedo ayak?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ngö n'ocerowu maköna ï karë na an abedo pwonyo lwak ï dyekal öt k'Obanga, na un thon itye kunön? Ëntö man ënë karëwu, na twër ka Catan tye ka tic.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Jö nön opodho ï kom Yecu cë ëmakö ëka etero ën ï öt k'Alamdhök na Dit. Petero ölübö körgï kicecen.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ëntö na gïn dong omoko mac ï dyekal cë obedo gïnï pïny kanya acël ï dhö mac, Petero obedo ködgï.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Atic mörö na nyakö önënö Petero kï cara mac. Nyan nön örïpö ën kï tëk, cë okobo nï, “Ëcwö ni thon onwongo obedo alübkör Yecu!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ëntö Petero ökwërö ökö nï manön twodo. Ën okobo nï, “Anyaka, an ba angeo ngat nön!”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Kinge caa na tïtïdï mörö, ngat nökënë önënö Petero cë okobo nïnë nï, “In thon ibedo alübkör Yecu acël!” Ëntö Petero ögamö nïnë nï, “Onye, ba abedo!”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Na dong caa acël cwök poth, ngat nökënë ötwak kï tëk nï, “Adyer, ëcwö ni onwongo tye kï Yecu kanya acël, pïën ën dhanö më Galilaya.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Petero okobo nï, “Onye, an ba angeo ngö na in ïtwakö.”
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Rwoth ölökërë cë okemo atïr yo both Petero. Cë man opo wi Petero ï kom köp na nene Rwoth okobo nïnë nï, “Tin na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek nï ba ingea.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Cë Petero odonyo yökö cë okok na tëk kï cwer cwiny.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Acikari n'onwongo gwökö Yecu öcakö gïnï nywarö ëka kï pwodo ën.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Oumo gïnï wangë cë ömëdërë gïnï kï didipo ën na penyo ën nï, “Tuc nïwa, nga ënë odipi?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Gïn thon önywarö Yecu k'ayeny nökënë na reco na pol.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Na pïny dong oruu, edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo ögürë gïnï ï od okiko. Ëka etero Yecu ï nyim athukogï.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Gïn openyo Yecu nï, “Ka in ibedo Meciya, kob nïwa.” Yecu ögamö nï, “Kono akob niwu, ba ibino unu yee.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ëka kono apenywu peny, ba ibino unu gamö.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ëntö cakërë ï caa ni cïdh ködë anyim, Wod ka dhanö, bino bedo ï nget cïng Obanga kucem na tye kï twër kïbëc, na bino mïöna wörö ï yoo na thwönë na löö.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Gïn kïbëc openyo Yecu nï, “Kara in ënë Wod k'Obanga?” Ën ögamö nï, “Ikobo unu adyer nï abedo.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Cë gïn dong öcakö kobo nï, “Wan pod dök ëmïtö ecaden nökënë më ngö? Wan dong ewinyo kï ithwa köp n'odonyo kï ï dhögë!”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.