Lucas 22

lth (LTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nïnö onwongo dong cwök më camö Kwer më Ogati na Thöbï ope ïë, na jö Icarael cwodo nï Poth.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca obedo rangö kit yoo na myero enek gïnï kï Yecu. Gïn onwongo mïtö tïmö köman ï müng pïën onwongo lworo gïnï lwak.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Catan ödönyö ï cwiny Yuda Ikariot, n'onwongo obedo ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Cë Yuda Ikariot öcïdhö both ëlamdhök na dito ëka edite na gwökö öt k'Obanga, ëk ëyüb ködgï na bër kit na myero ën ëcadh kï Yecu bothgï.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Man ömïö cwinygï obedo na yom, ëka oyeere gïnï më mïö ën lïm.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda oyeo, cë örangö karë n'opore më cadhö Yecu bothgï ëk ëmak na lwak ba ngeo.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Nïnö othuno më Kwer k'ogati na ba etedo kï Thöbï, n'athïn römö më Poth myero ëryëdï.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Cë Yecu ooro Petero ëka Jon na cïkögï nï, “Apë ïcïdh ïyüb unu kabedo ëka cem ëk ëcam unu cem më Poth.”
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Gïn openyo Yecu nï, “Kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb ïë?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Yecu ögamö nïgï nï, “Na un ibino dönyö ï pacö Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë naka ï öt na ën bino dönyö ïë.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Kob unu both won öt nï, ‘Apwony penyo nï od wele tye kwene ëk acam cem më Poth ïë kanya acël k'ëlübköra?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ën bino nyutho niwu öt na malö na lac, na gibedo kïbëc tye ïë. Yüb unu kany nön.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Ëlübkörë nön öcïdhö yo Jerucalem, cë onwongo gïnï gin na kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Ëka gïn dong öyübö jami më camö cem më Poth.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Na karë më cem örömö, Yecu ëka ëkwëna mërë öcïdhö cë obedo gïnï pïny më cem.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Ën okobo nïgï nï, “An onwongo cwinya ömïtö rwök më camö cem më Poth ni kodwu na bara alïmö can.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Akobo niwu nï, ba dök abino camö Karama më Poth wang n'Obanga ölarö jögë ï Ker mërë.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Cë Yecu ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka okobo nï, “Gam unu man ëk ïmadh unu kïbëc.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Akobo niwu köman pïën ba dök abino madhö köngö më nyig ölök wang na Ker k'Obanga obino.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Cë ökwanyö ogati ëka öpwöyö Obanga pïrë, opoko ëka ömïö both ëlübkörë na kobo nï, “Man ënë koma na an acwök jalö pïrwu. Tïm unu köman më po ködë pïra.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Kinge na dong otyeko gïnï cem, Yecu ökwanyö okopo otingo malö cë okobo köman, “Ekopo ni ënë cïkërë na nyen ï remona n'ebino önyö pïrwu.”
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ëntö winy unu ba, ngat na bino cadhöna, tye ka cem köda ï mëja ni!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Wod ka dhanö ebino neko kite na yam Obanga okobo ködë. Ëntö can na thwönë tye ï wi ngat na bino cadhöna ökö!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Cë ëlübkör Yecu öcakö penyere gïnï kën-gï nï nga kï ï kin-gï na bino tïmö kömanön.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ëlübkör Yecu öcakö larö köp ï kin-gï nï nga ënë dit na löö.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Rwodhi më lobo löö jöögï kï büra, ëntö jö na tye ï löc mïtö nï engeegï calö ëköny lwak.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ëntö, un myero kür ïtïm unu kömanön. Ngat na dit kï ï kinwu myero obed calö ngat na tïdï, ëka ngat na tye ï löc myero obed kamë ngat na tio pï jö nökënë.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Nga ënë löö kï dit, ngat n'obedo ï mëja më cem onyo ngat na kelo nïnë cem ï mëja? Ëntö an abedo ï kinwu na calö ngat na tio pï jïï.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 “Un ënë jö n'ölïmö can köda ï karë na an aute ï pëkö.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Pï man amïöwu twër më löc calö rwodhi, kite n'Apapna thon ömïa twër më bedo rwoth.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Atïmö köman ëk ibin icem unu ëka imedh unu köda ï Kerna. Ëka dökï ibed unu ï then ker nakun ïngölö unu köp ï wi kaka apar arïö më Icarael.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Cë Yecu okobo nï, “Cimon, Cimon! Catan dong openyo twërö kï both Obanga më tëmöwu na calö apur na pyëdhö kal.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ëntö Cimon, dong alëgö Obanga piri ëk yeeni kür öthöö ökö. Ï karë na dong idwogo botha, köny utmegoni ëk ocung gïnï na tëk ï yee.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Petero ögamö nï, “Rwoth, an ayeo më cïdhö kodi ï buc ëka thon më thöö.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ëntö Yecu okobo nïnë nï, “Petero, akobo nini, tin ni na thwön gwënö bara okok, ibino kwëröna ökö wang adek nï ba ingea.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Kinge manön Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ï karë na an aorowu abonge lïm, opiru onyo wör, gin mörö obino orem kï bothwu?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ëntö kobedini, ka tye unu kï lïm onyo yëc, makugï. Ëka ka ipe kï pala abadë, cadh böngüni ëk ïwïl k'acël!
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Pï manön, akobo niwu nï Cöc na Leng myero ocobere ï koma na kobo nï, ‘Etero ën ï kin ëbal na calö ngat acël n'ötürö cïk ka Muca.’ Adyer ngö n'ekobo ï koma dong cwök cobere.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï, “Rwoth, nën, wan eut kï pele arïö.” Yecu ögamö nï, “Kür ïmëdërë unu më twakö köp ï kom pele.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Yecu öcïdhö yo kor Kidi më Jeituni, kite n'onwongo ën marö tïmö ködë. Ëlübkörë ölübö ën yo kunön.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Na dong othuno gïnï kunön, Yecu okobo nïgï nï, “Lëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ën öya ökö kï bothgï, önyïkö kicecen, orumo cöngë pïny cë ölëgö Obanga nï,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 “Apapna, ka obedo mitini, kwany okopo ni më can ökö kï botha. Cïthë, ëk kür obed kit na an amïtö ëntö obed kit na in ïmïtö nï ötïmërë ködë.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [Cë malaika obino kï ï polo, onen both Yecu ëka öjïngö cwinye.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ëntö Yecu ömëdërë kï lëga na tëk rwök pïën onwongo tye ï thwön cwer cwiny. Kwok mërë ocwer calö remo na tön pïny.]
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Na dong otyeko lëga, ën öya malö cë ödök both ëlübkörë. Onwongogï önïnö, n'odhero gïnï kï cwer cwiny.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ën openyogï nï, “Pïngö ïnïnö unu? Coo unu ökö ëka ïlëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Na Yecu onwongo pod twak, lwak na pol othuno. Ëcwö n'ecwodo nï Yuda, n'obedo ngat acël ï kin ëlübkörë apar arïö, ënë onwongo tëlö wigï. Ën öcïdhö both Yecu më motho kï nödhö leme.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ëntö Yecu openyo ën nï, “Yuda, ïcadhö Wod ka dhanö kï nödhö leme?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Ï karë n'ëlübkör Yecu önënö ngö na mïtö tïmërë, openyo gïnï ën nï, “Rwoth, wan ëlwëny ködgï kï pele abadëwa?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Cë ngat acël kï ï kin-gï otongo ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ithe kucem ökö.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ëntö Yecu okobo n'ëlübkörë nï, “Wëk unu lwëny ökö.” Ën ogudo ith ëcwö nön cë ödök kakarë.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Cë Yecu dong okobo n'ëlamdhök na dito, edite na gwökö öt k'Obanga ëka edong n'obino më makö ën nï, “Pïngö ibino unu kï pele ëka ludhi më maköna? Ïthamö unu nï abedo ayak?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Ngö n'ocerowu maköna ï karë na an abedo pwonyo lwak ï dyekal öt k'Obanga, na un thon itye kunön? Ëntö man ënë karëwu, na twër ka Catan tye ka tic.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Jö nön opodho ï kom Yecu cë ëmakö ëka etero ën ï öt k'Alamdhök na Dit. Petero ölübö körgï kicecen.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ëntö na gïn dong omoko mac ï dyekal cë obedo gïnï pïny kanya acël ï dhö mac, Petero obedo ködgï.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Atic mörö na nyakö önënö Petero kï cara mac. Nyan nön örïpö ën kï tëk, cë okobo nï, “Ëcwö ni thon onwongo obedo alübkör Yecu!”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ëntö Petero ökwërö ökö nï manön twodo. Ën okobo nï, “Anyaka, an ba angeo ngat nön!”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Kinge caa na tïtïdï mörö, ngat nökënë önënö Petero cë okobo nïnë nï, “In thon ibedo alübkör Yecu acël!” Ëntö Petero ögamö nïnë nï, “Onye, ba abedo!”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Na dong caa acël cwök poth, ngat nökënë ötwak kï tëk nï, “Adyer, ëcwö ni onwongo tye kï Yecu kanya acël, pïën ën dhanö më Galilaya.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Petero okobo nï, “Onye, an ba angeo ngö na in ïtwakö.”
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Rwoth ölökërë cë okemo atïr yo both Petero. Cë man opo wi Petero ï kom köp na nene Rwoth okobo nïnë nï, “Tin na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek nï ba ingea.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Cë Petero odonyo yökö cë okok na tëk kï cwer cwiny.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Acikari n'onwongo gwökö Yecu öcakö gïnï nywarö ëka kï pwodo ën.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Oumo gïnï wangë cë ömëdërë gïnï kï didipo ën na penyo ën nï, “Tuc nïwa, nga ënë odipi?”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Gïn thon önywarö Yecu k'ayeny nökënë na reco na pol.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Na pïny dong oruu, edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo ögürë gïnï ï od okiko. Ëka etero Yecu ï nyim athukogï.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Gïn openyo Yecu nï, “Ka in ibedo Meciya, kob nïwa.” Yecu ögamö nï, “Kono akob niwu, ba ibino unu yee.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ëka kono apenywu peny, ba ibino unu gamö.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Ëntö cakërë ï caa ni cïdh ködë anyim, Wod ka dhanö, bino bedo ï nget cïng Obanga kucem na tye kï twër kïbëc, na bino mïöna wörö ï yoo na thwönë na löö.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Gïn kïbëc openyo Yecu nï, “Kara in ënë Wod k'Obanga?” Ën ögamö nï, “Ikobo unu adyer nï abedo.”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Cë gïn dong öcakö kobo nï, “Wan pod dök ëmïtö ecaden nökënë më ngö? Wan dong ewinyo kï ithwa köp n'odonyo kï ï dhögë!”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.