Lucas 22
lth (LTH) vs ARA
1 Nïnö onwongo dong cwök më camö Kwer më Ogati na Thöbï ope ïë, na jö Icarael cwodo nï Poth.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca obedo rangö kit yoo na myero enek gïnï kï Yecu. Gïn onwongo mïtö tïmö köman ï müng pïën onwongo lworo gïnï lwak.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Catan ödönyö ï cwiny Yuda Ikariot, n'onwongo obedo ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Cë Yuda Ikariot öcïdhö both ëlamdhök na dito ëka edite na gwökö öt k'Obanga, ëk ëyüb ködgï na bër kit na myero ën ëcadh kï Yecu bothgï.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Man ömïö cwinygï obedo na yom, ëka oyeere gïnï më mïö ën lïm.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda oyeo, cë örangö karë n'opore më cadhö Yecu bothgï ëk ëmak na lwak ba ngeo.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Nïnö othuno më Kwer k'ogati na ba etedo kï Thöbï, n'athïn römö më Poth myero ëryëdï.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Cë Yecu ooro Petero ëka Jon na cïkögï nï, “Apë ïcïdh ïyüb unu kabedo ëka cem ëk ëcam unu cem më Poth.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Gïn openyo Yecu nï, “Kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb ïë?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Yecu ögamö nïgï nï, “Na un ibino dönyö ï pacö Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë naka ï öt na ën bino dönyö ïë.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Kob unu both won öt nï, ‘Apwony penyo nï od wele tye kwene ëk acam cem më Poth ïë kanya acël k'ëlübköra?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ën bino nyutho niwu öt na malö na lac, na gibedo kïbëc tye ïë. Yüb unu kany nön.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ëlübkörë nön öcïdhö yo Jerucalem, cë onwongo gïnï gin na kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Ëka gïn dong öyübö jami më camö cem më Poth.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Na karë më cem örömö, Yecu ëka ëkwëna mërë öcïdhö cë obedo gïnï pïny më cem.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ën okobo nïgï nï, “An onwongo cwinya ömïtö rwök më camö cem më Poth ni kodwu na bara alïmö can.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Akobo niwu nï, ba dök abino camö Karama më Poth wang n'Obanga ölarö jögë ï Ker mërë.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Cë Yecu ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka okobo nï, “Gam unu man ëk ïmadh unu kïbëc.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Akobo niwu köman pïën ba dök abino madhö köngö më nyig ölök wang na Ker k'Obanga obino.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Cë ökwanyö ogati ëka öpwöyö Obanga pïrë, opoko ëka ömïö both ëlübkörë na kobo nï, “Man ënë koma na an acwök jalö pïrwu. Tïm unu köman më po ködë pïra.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kinge na dong otyeko gïnï cem, Yecu ökwanyö okopo otingo malö cë okobo köman, “Ekopo ni ënë cïkërë na nyen ï remona n'ebino önyö pïrwu.”
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 “Ëntö winy unu ba, ngat na bino cadhöna, tye ka cem köda ï mëja ni!
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Wod ka dhanö ebino neko kite na yam Obanga okobo ködë. Ëntö can na thwönë tye ï wi ngat na bino cadhöna ökö!”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Cë ëlübkör Yecu öcakö penyere gïnï kën-gï nï nga kï ï kin-gï na bino tïmö kömanön.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Ëlübkör Yecu öcakö larö köp ï kin-gï nï nga ënë dit na löö.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Rwodhi më lobo löö jöögï kï büra, ëntö jö na tye ï löc mïtö nï engeegï calö ëköny lwak.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ëntö, un myero kür ïtïm unu kömanön. Ngat na dit kï ï kinwu myero obed calö ngat na tïdï, ëka ngat na tye ï löc myero obed kamë ngat na tio pï jö nökënë.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Nga ënë löö kï dit, ngat n'obedo ï mëja më cem onyo ngat na kelo nïnë cem ï mëja? Ëntö an abedo ï kinwu na calö ngat na tio pï jïï.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 “Un ënë jö n'ölïmö can köda ï karë na an aute ï pëkö.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Pï man amïöwu twër më löc calö rwodhi, kite n'Apapna thon ömïa twër më bedo rwoth.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Atïmö köman ëk ibin icem unu ëka imedh unu köda ï Kerna. Ëka dökï ibed unu ï then ker nakun ïngölö unu köp ï wi kaka apar arïö më Icarael.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Cë Yecu okobo nï, “Cimon, Cimon! Catan dong openyo twërö kï both Obanga më tëmöwu na calö apur na pyëdhö kal.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Ëntö Cimon, dong alëgö Obanga piri ëk yeeni kür öthöö ökö. Ï karë na dong idwogo botha, köny utmegoni ëk ocung gïnï na tëk ï yee.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Petero ögamö nï, “Rwoth, an ayeo më cïdhö kodi ï buc ëka thon më thöö.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ëntö Yecu okobo nïnë nï, “Petero, akobo nini, tin ni na thwön gwënö bara okok, ibino kwëröna ökö wang adek nï ba ingea.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Kinge manön Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ï karë na an aorowu abonge lïm, opiru onyo wör, gin mörö obino orem kï bothwu?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ëntö kobedini, ka tye unu kï lïm onyo yëc, makugï. Ëka ka ipe kï pala abadë, cadh böngüni ëk ïwïl k'acël!
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Pï manön, akobo niwu nï Cöc na Leng myero ocobere ï koma na kobo nï, ‘Etero ën ï kin ëbal na calö ngat acël n'ötürö cïk ka Muca.’ Adyer ngö n'ekobo ï koma dong cwök cobere.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Ëlübkör Yecu okobo nï, “Rwoth, nën, wan eut kï pele arïö.” Yecu ögamö nï, “Kür ïmëdërë unu më twakö köp ï kom pele.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Yecu öcïdhö yo kor Kidi më Jeituni, kite n'onwongo ën marö tïmö ködë. Ëlübkörë ölübö ën yo kunön.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Na dong othuno gïnï kunön, Yecu okobo nïgï nï, “Lëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ën öya ökö kï bothgï, önyïkö kicecen, orumo cöngë pïny cë ölëgö Obanga nï,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Apapna, ka obedo mitini, kwany okopo ni më can ökö kï botha. Cïthë, ëk kür obed kit na an amïtö ëntö obed kit na in ïmïtö nï ötïmërë ködë.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 [Cë malaika obino kï ï polo, onen both Yecu ëka öjïngö cwinye.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ëntö Yecu ömëdërë kï lëga na tëk rwök pïën onwongo tye ï thwön cwer cwiny. Kwok mërë ocwer calö remo na tön pïny.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Na dong otyeko lëga, ën öya malö cë ödök both ëlübkörë. Onwongogï önïnö, n'odhero gïnï kï cwer cwiny.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Ën openyogï nï, “Pïngö ïnïnö unu? Coo unu ökö ëka ïlëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Na Yecu onwongo pod twak, lwak na pol othuno. Ëcwö n'ecwodo nï Yuda, n'obedo ngat acël ï kin ëlübkörë apar arïö, ënë onwongo tëlö wigï. Ën öcïdhö both Yecu më motho kï nödhö leme.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ëntö Yecu openyo ën nï, “Yuda, ïcadhö Wod ka dhanö kï nödhö leme?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ï karë n'ëlübkör Yecu önënö ngö na mïtö tïmërë, openyo gïnï ën nï, “Rwoth, wan ëlwëny ködgï kï pele abadëwa?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Cë ngat acël kï ï kin-gï otongo ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ithe kucem ökö.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ëntö Yecu okobo n'ëlübkörë nï, “Wëk unu lwëny ökö.” Ën ogudo ith ëcwö nön cë ödök kakarë.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Cë Yecu dong okobo n'ëlamdhök na dito, edite na gwökö öt k'Obanga ëka edong n'obino më makö ën nï, “Pïngö ibino unu kï pele ëka ludhi më maköna? Ïthamö unu nï abedo ayak?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ngö n'ocerowu maköna ï karë na an abedo pwonyo lwak ï dyekal öt k'Obanga, na un thon itye kunön? Ëntö man ënë karëwu, na twër ka Catan tye ka tic.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jö nön opodho ï kom Yecu cë ëmakö ëka etero ën ï öt k'Alamdhök na Dit. Petero ölübö körgï kicecen.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ëntö na gïn dong omoko mac ï dyekal cë obedo gïnï pïny kanya acël ï dhö mac, Petero obedo ködgï.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Atic mörö na nyakö önënö Petero kï cara mac. Nyan nön örïpö ën kï tëk, cë okobo nï, “Ëcwö ni thon onwongo obedo alübkör Yecu!”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Ëntö Petero ökwërö ökö nï manön twodo. Ën okobo nï, “Anyaka, an ba angeo ngat nön!”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Kinge caa na tïtïdï mörö, ngat nökënë önënö Petero cë okobo nïnë nï, “In thon ibedo alübkör Yecu acël!” Ëntö Petero ögamö nïnë nï, “Onye, ba abedo!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Na dong caa acël cwök poth, ngat nökënë ötwak kï tëk nï, “Adyer, ëcwö ni onwongo tye kï Yecu kanya acël, pïën ën dhanö më Galilaya.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Petero okobo nï, “Onye, an ba angeo ngö na in ïtwakö.”
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Rwoth ölökërë cë okemo atïr yo both Petero. Cë man opo wi Petero ï kom köp na nene Rwoth okobo nïnë nï, “Tin na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek nï ba ingea.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Cë Petero odonyo yökö cë okok na tëk kï cwer cwiny.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Acikari n'onwongo gwökö Yecu öcakö gïnï nywarö ëka kï pwodo ën.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Oumo gïnï wangë cë ömëdërë gïnï kï didipo ën na penyo ën nï, “Tuc nïwa, nga ënë odipi?”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Gïn thon önywarö Yecu k'ayeny nökënë na reco na pol.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Na pïny dong oruu, edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo ögürë gïnï ï od okiko. Ëka etero Yecu ï nyim athukogï.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Gïn openyo Yecu nï, “Ka in ibedo Meciya, kob nïwa.” Yecu ögamö nï, “Kono akob niwu, ba ibino unu yee.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Ëka kono apenywu peny, ba ibino unu gamö.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Ëntö cakërë ï caa ni cïdh ködë anyim, Wod ka dhanö, bino bedo ï nget cïng Obanga kucem na tye kï twër kïbëc, na bino mïöna wörö ï yoo na thwönë na löö.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Gïn kïbëc openyo Yecu nï, “Kara in ënë Wod k'Obanga?” Ën ögamö nï, “Ikobo unu adyer nï abedo.”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Cë gïn dong öcakö kobo nï, “Wan pod dök ëmïtö ecaden nökënë më ngö? Wan dong ewinyo kï ithwa köp n'odonyo kï ï dhögë!”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.