Lucas 22

lth (LTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nïnö onwongo dong cwök më camö Kwer më Ogati na Thöbï ope ïë, na jö Icarael cwodo nï Poth.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca obedo rangö kit yoo na myero enek gïnï kï Yecu. Gïn onwongo mïtö tïmö köman ï müng pïën onwongo lworo gïnï lwak.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Catan ödönyö ï cwiny Yuda Ikariot, n'onwongo obedo ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Cë Yuda Ikariot öcïdhö both ëlamdhök na dito ëka edite na gwökö öt k'Obanga, ëk ëyüb ködgï na bër kit na myero ën ëcadh kï Yecu bothgï.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Man ömïö cwinygï obedo na yom, ëka oyeere gïnï më mïö ën lïm.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda oyeo, cë örangö karë n'opore më cadhö Yecu bothgï ëk ëmak na lwak ba ngeo.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Nïnö othuno më Kwer k'ogati na ba etedo kï Thöbï, n'athïn römö më Poth myero ëryëdï.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Cë Yecu ooro Petero ëka Jon na cïkögï nï, “Apë ïcïdh ïyüb unu kabedo ëka cem ëk ëcam unu cem më Poth.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Gïn openyo Yecu nï, “Kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb ïë?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yecu ögamö nïgï nï, “Na un ibino dönyö ï pacö Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë naka ï öt na ën bino dönyö ïë.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Kob unu both won öt nï, ‘Apwony penyo nï od wele tye kwene ëk acam cem më Poth ïë kanya acël k'ëlübköra?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ën bino nyutho niwu öt na malö na lac, na gibedo kïbëc tye ïë. Yüb unu kany nön.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ëlübkörë nön öcïdhö yo Jerucalem, cë onwongo gïnï gin na kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Ëka gïn dong öyübö jami më camö cem më Poth.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Na karë më cem örömö, Yecu ëka ëkwëna mërë öcïdhö cë obedo gïnï pïny më cem.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ën okobo nïgï nï, “An onwongo cwinya ömïtö rwök më camö cem më Poth ni kodwu na bara alïmö can.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Akobo niwu nï, ba dök abino camö Karama më Poth wang n'Obanga ölarö jögë ï Ker mërë.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Cë Yecu ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka okobo nï, “Gam unu man ëk ïmadh unu kïbëc.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Akobo niwu köman pïën ba dök abino madhö köngö më nyig ölök wang na Ker k'Obanga obino.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Cë ökwanyö ogati ëka öpwöyö Obanga pïrë, opoko ëka ömïö both ëlübkörë na kobo nï, “Man ënë koma na an acwök jalö pïrwu. Tïm unu köman më po ködë pïra.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kinge na dong otyeko gïnï cem, Yecu ökwanyö okopo otingo malö cë okobo köman, “Ekopo ni ënë cïkërë na nyen ï remona n'ebino önyö pïrwu.”
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ëntö winy unu ba, ngat na bino cadhöna, tye ka cem köda ï mëja ni!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Wod ka dhanö ebino neko kite na yam Obanga okobo ködë. Ëntö can na thwönë tye ï wi ngat na bino cadhöna ökö!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Cë ëlübkör Yecu öcakö penyere gïnï kën-gï nï nga kï ï kin-gï na bino tïmö kömanön.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Ëlübkör Yecu öcakö larö köp ï kin-gï nï nga ënë dit na löö.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Rwodhi më lobo löö jöögï kï büra, ëntö jö na tye ï löc mïtö nï engeegï calö ëköny lwak.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ëntö, un myero kür ïtïm unu kömanön. Ngat na dit kï ï kinwu myero obed calö ngat na tïdï, ëka ngat na tye ï löc myero obed kamë ngat na tio pï jö nökënë.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Nga ënë löö kï dit, ngat n'obedo ï mëja më cem onyo ngat na kelo nïnë cem ï mëja? Ëntö an abedo ï kinwu na calö ngat na tio pï jïï.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Un ënë jö n'ölïmö can köda ï karë na an aute ï pëkö.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Pï man amïöwu twër më löc calö rwodhi, kite n'Apapna thon ömïa twër më bedo rwoth.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Atïmö köman ëk ibin icem unu ëka imedh unu köda ï Kerna. Ëka dökï ibed unu ï then ker nakun ïngölö unu köp ï wi kaka apar arïö më Icarael.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Cë Yecu okobo nï, “Cimon, Cimon! Catan dong openyo twërö kï both Obanga më tëmöwu na calö apur na pyëdhö kal.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ëntö Cimon, dong alëgö Obanga piri ëk yeeni kür öthöö ökö. Ï karë na dong idwogo botha, köny utmegoni ëk ocung gïnï na tëk ï yee.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Petero ögamö nï, “Rwoth, an ayeo më cïdhö kodi ï buc ëka thon më thöö.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ëntö Yecu okobo nïnë nï, “Petero, akobo nini, tin ni na thwön gwënö bara okok, ibino kwëröna ökö wang adek nï ba ingea.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Kinge manön Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ï karë na an aorowu abonge lïm, opiru onyo wör, gin mörö obino orem kï bothwu?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ëntö kobedini, ka tye unu kï lïm onyo yëc, makugï. Ëka ka ipe kï pala abadë, cadh böngüni ëk ïwïl k'acël!
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Pï manön, akobo niwu nï Cöc na Leng myero ocobere ï koma na kobo nï, ‘Etero ën ï kin ëbal na calö ngat acël n'ötürö cïk ka Muca.’ Adyer ngö n'ekobo ï koma dong cwök cobere.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï, “Rwoth, nën, wan eut kï pele arïö.” Yecu ögamö nï, “Kür ïmëdërë unu më twakö köp ï kom pele.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yecu öcïdhö yo kor Kidi më Jeituni, kite n'onwongo ën marö tïmö ködë. Ëlübkörë ölübö ën yo kunön.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Na dong othuno gïnï kunön, Yecu okobo nïgï nï, “Lëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ën öya ökö kï bothgï, önyïkö kicecen, orumo cöngë pïny cë ölëgö Obanga nï,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Apapna, ka obedo mitini, kwany okopo ni më can ökö kï botha. Cïthë, ëk kür obed kit na an amïtö ëntö obed kit na in ïmïtö nï ötïmërë ködë.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [Cë malaika obino kï ï polo, onen both Yecu ëka öjïngö cwinye.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ëntö Yecu ömëdërë kï lëga na tëk rwök pïën onwongo tye ï thwön cwer cwiny. Kwok mërë ocwer calö remo na tön pïny.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Na dong otyeko lëga, ën öya malö cë ödök both ëlübkörë. Onwongogï önïnö, n'odhero gïnï kï cwer cwiny.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ën openyogï nï, “Pïngö ïnïnö unu? Coo unu ökö ëka ïlëg unu Obanga öjïng yeewu ëk ka ëtëmöwu kür ipodh unu ï bal.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Na Yecu onwongo pod twak, lwak na pol othuno. Ëcwö n'ecwodo nï Yuda, n'obedo ngat acël ï kin ëlübkörë apar arïö, ënë onwongo tëlö wigï. Ën öcïdhö both Yecu më motho kï nödhö leme.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ëntö Yecu openyo ën nï, “Yuda, ïcadhö Wod ka dhanö kï nödhö leme?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ï karë n'ëlübkör Yecu önënö ngö na mïtö tïmërë, openyo gïnï ën nï, “Rwoth, wan ëlwëny ködgï kï pele abadëwa?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Cë ngat acël kï ï kin-gï otongo ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ithe kucem ökö.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ëntö Yecu okobo n'ëlübkörë nï, “Wëk unu lwëny ökö.” Ën ogudo ith ëcwö nön cë ödök kakarë.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Cë Yecu dong okobo n'ëlamdhök na dito, edite na gwökö öt k'Obanga ëka edong n'obino më makö ën nï, “Pïngö ibino unu kï pele ëka ludhi më maköna? Ïthamö unu nï abedo ayak?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ngö n'ocerowu maköna ï karë na an abedo pwonyo lwak ï dyekal öt k'Obanga, na un thon itye kunön? Ëntö man ënë karëwu, na twër ka Catan tye ka tic.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jö nön opodho ï kom Yecu cë ëmakö ëka etero ën ï öt k'Alamdhök na Dit. Petero ölübö körgï kicecen.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Ëntö na gïn dong omoko mac ï dyekal cë obedo gïnï pïny kanya acël ï dhö mac, Petero obedo ködgï.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Atic mörö na nyakö önënö Petero kï cara mac. Nyan nön örïpö ën kï tëk, cë okobo nï, “Ëcwö ni thon onwongo obedo alübkör Yecu!”
56 — ausente —
57 Ëntö Petero ökwërö ökö nï manön twodo. Ën okobo nï, “Anyaka, an ba angeo ngat nön!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Kinge caa na tïtïdï mörö, ngat nökënë önënö Petero cë okobo nïnë nï, “In thon ibedo alübkör Yecu acël!” Ëntö Petero ögamö nïnë nï, “Onye, ba abedo!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Na dong caa acël cwök poth, ngat nökënë ötwak kï tëk nï, “Adyer, ëcwö ni onwongo tye kï Yecu kanya acël, pïën ën dhanö më Galilaya.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Petero okobo nï, “Onye, an ba angeo ngö na in ïtwakö.”
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Rwoth ölökërë cë okemo atïr yo both Petero. Cë man opo wi Petero ï kom köp na nene Rwoth okobo nïnë nï, “Tin na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek nï ba ingea.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Cë Petero odonyo yökö cë okok na tëk kï cwer cwiny.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Acikari n'onwongo gwökö Yecu öcakö gïnï nywarö ëka kï pwodo ën.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Oumo gïnï wangë cë ömëdërë gïnï kï didipo ën na penyo ën nï, “Tuc nïwa, nga ënë odipi?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Gïn thon önywarö Yecu k'ayeny nökënë na reco na pol.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Na pïny dong oruu, edong k'Eyuda, ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo ögürë gïnï ï od okiko. Ëka etero Yecu ï nyim athukogï.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Gïn openyo Yecu nï, “Ka in ibedo Meciya, kob nïwa.” Yecu ögamö nï, “Kono akob niwu, ba ibino unu yee.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ëka kono apenywu peny, ba ibino unu gamö.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ëntö cakërë ï caa ni cïdh ködë anyim, Wod ka dhanö, bino bedo ï nget cïng Obanga kucem na tye kï twër kïbëc, na bino mïöna wörö ï yoo na thwönë na löö.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Gïn kïbëc openyo Yecu nï, “Kara in ënë Wod k'Obanga?” Ën ögamö nï, “Ikobo unu adyer nï abedo.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Cë gïn dong öcakö kobo nï, “Wan pod dök ëmïtö ecaden nökënë më ngö? Wan dong ewinyo kï ithwa köp n'odonyo kï ï dhögë!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.