Lucas 19

lth (LTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yecu ödönyö ï Jeriko, na tye ka poth apotha.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ëcwö mörö onwongo tye kunön n'obedo adit cökö ocoro na nyïngë Jakayo. Ën onwongo ölöny.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Jakayo onwongo mïtö nënö Yecu nï ënë nga ëntö pï bedo ngat na cek, ömïö ën ba ötwërö pïën jïï opong rwök.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Cë ën örïngö anyim ëka öïdhö ï wi yath më nënö Yecu n'onwongo wok kï ï yoo nön.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ï karë na Yecu othuno ï tyën yath nön, otingo wangë malö önënö Jakayo kï ï wi yath. Ën ocwodo nï, “Jakayo, Idhi pïny pïöpïö, pïën myero abed ï odi tin.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Cë Jakayo oidho pïny pïöpïö ëka otero Yecu yo ödë kï thwön yom cwiny na dit.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Jö kïbëc n'önënö öcakö ngüngüta gïnï na cwinygï ba yom nï, “Yecu öcïdhö më bedo welo ï pacö k'abal!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Jakayo öya malö cë ocung ï nyim Rwoth ëka okobo nï, “Rwoth, winy! Abino mïö nucu jamina both ëcan ëka k'akwalö ngat mörö, abino cülö wang angwën na kadhö wel.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yecu okobo nïnë nï, “Larë obino both jö më öt ni tin, pïën ëcwö ni thon obedo akwar Abraam.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Pïën Wod ka dhanö obino më rangö ëka më larö jö n'orwenyo.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Na jïï tye ka winyo köp kïbëc na Yecu okobo, ën ömëdërë më kobo nïgï carolok. Pïën onwongo dong cwök kï Jerucalem, jïï öthamö nï ködë Ker k'Obanga onwongo cwök bino.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Cë Yecu okobo nïgï carolok nï, “Yam onwongo won ker mörö ut n'öya më cïdhö ï lobo na bor më cïdhö gamö twër më löc kï ïë, ëk dong edwogi cen.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Na ën bara öya më cïdhö, ocwodo etic mërë apar, ëka ömïö ngat acëlacël cïlïng na nyïng. Cë ën okobo nïgï nï, ‘Keth unu cïlïng ni ï tic, naka adwogi.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ëntö jö mërë ödagö ën, ëka eoro jö mökö ï körë më cïdhö kobo nïnë nï, ‘Wan ba ëmïtö ëcwö ni ëk obed rwothwa.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ëcwö ni eketho obedo rwoth ëka odwogo. Ocwodo etic mërë n'onwongo ën ömïö cïlïng ëk engee wel adi n'ömëdërë na gïn onwongo kï ïë.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Atic më acël obino bothe cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip apar.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ëka rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! In ibedo atic na bër. In ibedo geniri kï jami na nönök na an ageni ködë, ibino bedo kï twër ï kom peci apar.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Dhanö më arïö obino cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip abic.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Cë rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! Ibino bedo kï twër ï kom peci abic.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Atic nökënë obino cë okelo cïlïng n'onwongo ëmïö bothe këkën. Ën okobo nï, ‘Adwong, akanö cïlïngni ëka agwökö na bër ï opeke böngü.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Onwongo alwori pïën in ibedo ngat mörö na tic ködë tëk. Itero gin na ba obedo megi ëka ïkaö gin na ba ïcwö.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Adwong okobo nïnë nï, ‘In atic na rac! Abino ngölö-köp nini na lübërë kï twak n'öya kï ï dhogi. Cë ka onwongo in ingeo nï abedo ngat mörö na kite tëk na kwanyö gin na ba obedo mëga ëka akaö kodhi na ba apuro,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ngö n'oceri kanö cïlïngna ï öt kanö lïm? Cë k'adwogo, ëk abin akwany k'amëd mërë.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ën dong okobo both jö n'ocung ï ngete nï, ‘Gam unu cïlïng kï both atic nön, ëk ïmïï unu both won cïlïng elip apar.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ëntö gïn okobo nïnë nï, ‘Adwong, ën dong tye kï cïlïng elip apar!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Cë rwoth nön ögamö nï, ‘Eyo, akobo niwu nï ngat acëlacël na mëgë tye, ebino mïö. Ëntö ngat na mëgë ope, ebino gamö ngö na ut bothe thon ökö.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ëntö pï langna, na ba oyeo nï an abed rwothgï, kelugï ëk inekugï ï nyima kany.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën ömëdërë kï woth nakun cïdhö ködë yo Jerucalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Na dong onyingo cwök kï Betepage ëka Betania ï tyën kidi n'ecwodo nï Kidi më Jeituni, Yecu ooro ëlübkörë arïö.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ën okobo nïgï nï, “Apë unu ï pacö na tye ï nyimwu. Na un ï dönyö ï pacö, ibino unu nënö athïn kana n'etweo na ngat mörö anaka yam bara obedo ï ngee. Göny unu ëk ikel unu kany.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ëka ka ngat mörö openyowu, ‘Nï pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?’ Kob unu nïnë nï, ‘Rwoth ënë mïtö.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Cë gïn öcïdhö onwongo athïn kana kite na Yecu okobo nïgï ködë.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Na gïn tye ka gönyö athïn kana, wegi mërë openyogï nï, “Pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ëlübkör Yecu ögamö gïnï nï, “Rwoth ënë mïtö.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Cë okelo gïnï athïn kana ni both Yecu, ëka öpëdhö gïnï böng-gï ï ngee kana ëka ecibo Yecu ïë.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Na ën dong tye ï woth mërë, lwak ömëdërë kï pëdhö böng-gï ï dye yoo.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ï karë na ën dong cwök kï lung më Kidi më Jeituni, ëlübkörë kïbëc öcakö wöö gïnï kï yom cwiny ëka kï wer nakun tye gïnï ï woth na pakö gïnï Obanga pï tic na döngö na Ën ötïmö na gïn dong önënö.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Eparicayo mökö na tye ï kin lwak okobo gïnï nï Yecu nï, “Apwony, jük ëlübkori ölïng gïnï ökö!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yecu ögamö nï, “Ka gïn ölïng, kite ni bino cakö wöö!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ëntö na Yecu dong cwök kï Jerucalem ëka önënö pacö na tye ï nyime, ën öcakö koko pïrë nï,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Cë ka onwongo ingeo ngö na mïtërë më kuc tin! Ëntö kobedini ökanërë ökö kï wangi!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Karë bino bino na langwu bino rïköwu dyere kï cël, ëka bino rïdöwu tungi kï tungi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ebino rëdhöni pïny naka thon kï jö na tye ii. Ba ebino wëkö kidi mörö acël dong ï wi awodhe, pïën ba ingeo karë n'Obanga obino ködë më laröni.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Cë Yecu ödönyö ï öt k'Obanga ëka öcakö ryëmö jö n'onwongo tye gïnï ï cath ï dyekal öt k'Obanga.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ën okobo nïgï nï, “Ëcöö nï, ‘Öda obedo öt më lëga,’ ëntö ïlökö unu ödökö öt k'ekwoe.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yecu obedo ka pwony ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö ëntö ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ëka ëtëla ka lwak nökënë öcakö gïnï yübö kite më neko Yecu.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ëntö ba onwongo gïnï yoo mörö më neko ën pïën lwak kïbëc opong n'öcïkö ithgï ï köp na ën kobo.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.