Lucas 19
lth (LTH) vs NTLH
1 Yecu ödönyö ï Jeriko, na tye ka poth apotha.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ëcwö mörö onwongo tye kunön n'obedo adit cökö ocoro na nyïngë Jakayo. Ën onwongo ölöny.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Jakayo onwongo mïtö nënö Yecu nï ënë nga ëntö pï bedo ngat na cek, ömïö ën ba ötwërö pïën jïï opong rwök.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Cë ën örïngö anyim ëka öïdhö ï wi yath më nënö Yecu n'onwongo wok kï ï yoo nön.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ï karë na Yecu othuno ï tyën yath nön, otingo wangë malö önënö Jakayo kï ï wi yath. Ën ocwodo nï, “Jakayo, Idhi pïny pïöpïö, pïën myero abed ï odi tin.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Cë Jakayo oidho pïny pïöpïö ëka otero Yecu yo ödë kï thwön yom cwiny na dit.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Jö kïbëc n'önënö öcakö ngüngüta gïnï na cwinygï ba yom nï, “Yecu öcïdhö më bedo welo ï pacö k'abal!”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Jakayo öya malö cë ocung ï nyim Rwoth ëka okobo nï, “Rwoth, winy! Abino mïö nucu jamina both ëcan ëka k'akwalö ngat mörö, abino cülö wang angwën na kadhö wel.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yecu okobo nïnë nï, “Larë obino both jö më öt ni tin, pïën ëcwö ni thon obedo akwar Abraam.
9 Então Jesus disse:
10 Pïën Wod ka dhanö obino më rangö ëka më larö jö n'orwenyo.”
10 Porque o
11 Na jïï tye ka winyo köp kïbëc na Yecu okobo, ën ömëdërë më kobo nïgï carolok. Pïën onwongo dong cwök kï Jerucalem, jïï öthamö nï ködë Ker k'Obanga onwongo cwök bino.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Cë Yecu okobo nïgï carolok nï, “Yam onwongo won ker mörö ut n'öya më cïdhö ï lobo na bor më cïdhö gamö twër më löc kï ïë, ëk dong edwogi cen.
12 Então Jesus disse:
13 Na ën bara öya më cïdhö, ocwodo etic mërë apar, ëka ömïö ngat acëlacël cïlïng na nyïng. Cë ën okobo nïgï nï, ‘Keth unu cïlïng ni ï tic, naka adwogi.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ëntö jö mërë ödagö ën, ëka eoro jö mökö ï körë më cïdhö kobo nïnë nï, ‘Wan ba ëmïtö ëcwö ni ëk obed rwothwa.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Ëcwö ni eketho obedo rwoth ëka odwogo. Ocwodo etic mërë n'onwongo ën ömïö cïlïng ëk engee wel adi n'ömëdërë na gïn onwongo kï ïë.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Atic më acël obino bothe cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip apar.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ëka rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! In ibedo atic na bër. In ibedo geniri kï jami na nönök na an ageni ködë, ibino bedo kï twër ï kom peci apar.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Dhanö më arïö obino cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip abic.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Cë rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! Ibino bedo kï twër ï kom peci abic.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Atic nökënë obino cë okelo cïlïng n'onwongo ëmïö bothe këkën. Ën okobo nï, ‘Adwong, akanö cïlïngni ëka agwökö na bër ï opeke böngü.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Onwongo alwori pïën in ibedo ngat mörö na tic ködë tëk. Itero gin na ba obedo megi ëka ïkaö gin na ba ïcwö.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Adwong okobo nïnë nï, ‘In atic na rac! Abino ngölö-köp nini na lübërë kï twak n'öya kï ï dhogi. Cë ka onwongo in ingeo nï abedo ngat mörö na kite tëk na kwanyö gin na ba obedo mëga ëka akaö kodhi na ba apuro,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ngö n'oceri kanö cïlïngna ï öt kanö lïm? Cë k'adwogo, ëk abin akwany k'amëd mërë.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Ën dong okobo both jö n'ocung ï ngete nï, ‘Gam unu cïlïng kï both atic nön, ëk ïmïï unu both won cïlïng elip apar.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ëntö gïn okobo nïnë nï, ‘Adwong, ën dong tye kï cïlïng elip apar!’
25 Eles responderam:
26 Cë rwoth nön ögamö nï, ‘Eyo, akobo niwu nï ngat acëlacël na mëgë tye, ebino mïö. Ëntö ngat na mëgë ope, ebino gamö ngö na ut bothe thon ökö.
26 — E o patrão disse:
27 Ëntö pï langna, na ba oyeo nï an abed rwothgï, kelugï ëk inekugï ï nyima kany.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën ömëdërë kï woth nakun cïdhö ködë yo Jerucalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Na dong onyingo cwök kï Betepage ëka Betania ï tyën kidi n'ecwodo nï Kidi më Jeituni, Yecu ooro ëlübkörë arïö.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Ën okobo nïgï nï, “Apë unu ï pacö na tye ï nyimwu. Na un ï dönyö ï pacö, ibino unu nënö athïn kana n'etweo na ngat mörö anaka yam bara obedo ï ngee. Göny unu ëk ikel unu kany.
30 com a seguinte ordem:
31 Ëka ka ngat mörö openyowu, ‘Nï pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?’ Kob unu nïnë nï, ‘Rwoth ënë mïtö.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Cë gïn öcïdhö onwongo athïn kana kite na Yecu okobo nïgï ködë.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Na gïn tye ka gönyö athïn kana, wegi mërë openyogï nï, “Pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ëlübkör Yecu ögamö gïnï nï, “Rwoth ënë mïtö.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Cë okelo gïnï athïn kana ni both Yecu, ëka öpëdhö gïnï böng-gï ï ngee kana ëka ecibo Yecu ïë.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Na ën dong tye ï woth mërë, lwak ömëdërë kï pëdhö böng-gï ï dye yoo.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ï karë na ën dong cwök kï lung më Kidi më Jeituni, ëlübkörë kïbëc öcakö wöö gïnï kï yom cwiny ëka kï wer nakun tye gïnï ï woth na pakö gïnï Obanga pï tic na döngö na Ën ötïmö na gïn dong önënö.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Eparicayo mökö na tye ï kin lwak okobo gïnï nï Yecu nï, “Apwony, jük ëlübkori ölïng gïnï ökö!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yecu ögamö nï, “Ka gïn ölïng, kite ni bino cakö wöö!”
40 Jesus respondeu:
41 Ëntö na Yecu dong cwök kï Jerucalem ëka önënö pacö na tye ï nyime, ën öcakö koko pïrë nï,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 “Cë ka onwongo ingeo ngö na mïtërë më kuc tin! Ëntö kobedini ökanërë ökö kï wangi!
42 e disse:
43 Karë bino bino na langwu bino rïköwu dyere kï cël, ëka bino rïdöwu tungi kï tungi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ebino rëdhöni pïny naka thon kï jö na tye ii. Ba ebino wëkö kidi mörö acël dong ï wi awodhe, pïën ba ingeo karë n'Obanga obino ködë më laröni.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Cë Yecu ödönyö ï öt k'Obanga ëka öcakö ryëmö jö n'onwongo tye gïnï ï cath ï dyekal öt k'Obanga.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Ën okobo nïgï nï, “Ëcöö nï, ‘Öda obedo öt më lëga,’ ëntö ïlökö unu ödökö öt k'ekwoe.”
46 Ele lhes disse:
47 Yecu obedo ka pwony ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö ëntö ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ëka ëtëla ka lwak nökënë öcakö gïnï yübö kite më neko Yecu.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ëntö ba onwongo gïnï yoo mörö më neko ën pïën lwak kïbëc opong n'öcïkö ithgï ï köp na ën kobo.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.