Lucas 19
lth (LTH) vs NAA
1 Yecu ödönyö ï Jeriko, na tye ka poth apotha.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ëcwö mörö onwongo tye kunön n'obedo adit cökö ocoro na nyïngë Jakayo. Ën onwongo ölöny.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Jakayo onwongo mïtö nënö Yecu nï ënë nga ëntö pï bedo ngat na cek, ömïö ën ba ötwërö pïën jïï opong rwök.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Cë ën örïngö anyim ëka öïdhö ï wi yath më nënö Yecu n'onwongo wok kï ï yoo nön.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ï karë na Yecu othuno ï tyën yath nön, otingo wangë malö önënö Jakayo kï ï wi yath. Ën ocwodo nï, “Jakayo, Idhi pïny pïöpïö, pïën myero abed ï odi tin.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Cë Jakayo oidho pïny pïöpïö ëka otero Yecu yo ödë kï thwön yom cwiny na dit.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Jö kïbëc n'önënö öcakö ngüngüta gïnï na cwinygï ba yom nï, “Yecu öcïdhö më bedo welo ï pacö k'abal!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Jakayo öya malö cë ocung ï nyim Rwoth ëka okobo nï, “Rwoth, winy! Abino mïö nucu jamina both ëcan ëka k'akwalö ngat mörö, abino cülö wang angwën na kadhö wel.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yecu okobo nïnë nï, “Larë obino both jö më öt ni tin, pïën ëcwö ni thon obedo akwar Abraam.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Pïën Wod ka dhanö obino më rangö ëka më larö jö n'orwenyo.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Na jïï tye ka winyo köp kïbëc na Yecu okobo, ën ömëdërë më kobo nïgï carolok. Pïën onwongo dong cwök kï Jerucalem, jïï öthamö nï ködë Ker k'Obanga onwongo cwök bino.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Cë Yecu okobo nïgï carolok nï, “Yam onwongo won ker mörö ut n'öya më cïdhö ï lobo na bor më cïdhö gamö twër më löc kï ïë, ëk dong edwogi cen.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Na ën bara öya më cïdhö, ocwodo etic mërë apar, ëka ömïö ngat acëlacël cïlïng na nyïng. Cë ën okobo nïgï nï, ‘Keth unu cïlïng ni ï tic, naka adwogi.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ëntö jö mërë ödagö ën, ëka eoro jö mökö ï körë më cïdhö kobo nïnë nï, ‘Wan ba ëmïtö ëcwö ni ëk obed rwothwa.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ëcwö ni eketho obedo rwoth ëka odwogo. Ocwodo etic mërë n'onwongo ën ömïö cïlïng ëk engee wel adi n'ömëdërë na gïn onwongo kï ïë.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Atic më acël obino bothe cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip apar.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ëka rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! In ibedo atic na bër. In ibedo geniri kï jami na nönök na an ageni ködë, ibino bedo kï twër ï kom peci apar.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Dhanö më arïö obino cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip abic.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Cë rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! Ibino bedo kï twër ï kom peci abic.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Atic nökënë obino cë okelo cïlïng n'onwongo ëmïö bothe këkën. Ën okobo nï, ‘Adwong, akanö cïlïngni ëka agwökö na bër ï opeke böngü.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Onwongo alwori pïën in ibedo ngat mörö na tic ködë tëk. Itero gin na ba obedo megi ëka ïkaö gin na ba ïcwö.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Adwong okobo nïnë nï, ‘In atic na rac! Abino ngölö-köp nini na lübërë kï twak n'öya kï ï dhogi. Cë ka onwongo in ingeo nï abedo ngat mörö na kite tëk na kwanyö gin na ba obedo mëga ëka akaö kodhi na ba apuro,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ngö n'oceri kanö cïlïngna ï öt kanö lïm? Cë k'adwogo, ëk abin akwany k'amëd mërë.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Ën dong okobo both jö n'ocung ï ngete nï, ‘Gam unu cïlïng kï both atic nön, ëk ïmïï unu both won cïlïng elip apar.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ëntö gïn okobo nïnë nï, ‘Adwong, ën dong tye kï cïlïng elip apar!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Cë rwoth nön ögamö nï, ‘Eyo, akobo niwu nï ngat acëlacël na mëgë tye, ebino mïö. Ëntö ngat na mëgë ope, ebino gamö ngö na ut bothe thon ökö.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ëntö pï langna, na ba oyeo nï an abed rwothgï, kelugï ëk inekugï ï nyima kany.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën ömëdërë kï woth nakun cïdhö ködë yo Jerucalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Na dong onyingo cwök kï Betepage ëka Betania ï tyën kidi n'ecwodo nï Kidi më Jeituni, Yecu ooro ëlübkörë arïö.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Ën okobo nïgï nï, “Apë unu ï pacö na tye ï nyimwu. Na un ï dönyö ï pacö, ibino unu nënö athïn kana n'etweo na ngat mörö anaka yam bara obedo ï ngee. Göny unu ëk ikel unu kany.
30 dizendo-lhes:
31 Ëka ka ngat mörö openyowu, ‘Nï pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?’ Kob unu nïnë nï, ‘Rwoth ënë mïtö.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Cë gïn öcïdhö onwongo athïn kana kite na Yecu okobo nïgï ködë.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Na gïn tye ka gönyö athïn kana, wegi mërë openyogï nï, “Pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ëlübkör Yecu ögamö gïnï nï, “Rwoth ënë mïtö.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Cë okelo gïnï athïn kana ni both Yecu, ëka öpëdhö gïnï böng-gï ï ngee kana ëka ecibo Yecu ïë.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Na ën dong tye ï woth mërë, lwak ömëdërë kï pëdhö böng-gï ï dye yoo.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ï karë na ën dong cwök kï lung më Kidi më Jeituni, ëlübkörë kïbëc öcakö wöö gïnï kï yom cwiny ëka kï wer nakun tye gïnï ï woth na pakö gïnï Obanga pï tic na döngö na Ën ötïmö na gïn dong önënö.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ëlübkör Yecu okobo nï,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Eparicayo mökö na tye ï kin lwak okobo gïnï nï Yecu nï, “Apwony, jük ëlübkori ölïng gïnï ökö!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Yecu ögamö nï, “Ka gïn ölïng, kite ni bino cakö wöö!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ëntö na Yecu dong cwök kï Jerucalem ëka önënö pacö na tye ï nyime, ën öcakö koko pïrë nï,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “Cë ka onwongo ingeo ngö na mïtërë më kuc tin! Ëntö kobedini ökanërë ökö kï wangi!
42 dizendo:
43 Karë bino bino na langwu bino rïköwu dyere kï cël, ëka bino rïdöwu tungi kï tungi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ebino rëdhöni pïny naka thon kï jö na tye ii. Ba ebino wëkö kidi mörö acël dong ï wi awodhe, pïën ba ingeo karë n'Obanga obino ködë më laröni.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Cë Yecu ödönyö ï öt k'Obanga ëka öcakö ryëmö jö n'onwongo tye gïnï ï cath ï dyekal öt k'Obanga.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ën okobo nïgï nï, “Ëcöö nï, ‘Öda obedo öt më lëga,’ ëntö ïlökö unu ödökö öt k'ekwoe.”
46 dizendo-lhes:
47 Yecu obedo ka pwony ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö ëntö ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ëka ëtëla ka lwak nökënë öcakö gïnï yübö kite më neko Yecu.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ëntö ba onwongo gïnï yoo mörö më neko ën pïën lwak kïbëc opong n'öcïkö ithgï ï köp na ën kobo.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.