Lucas 19
lth (LTH) vs ARA
1 Yecu ödönyö ï Jeriko, na tye ka poth apotha.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ëcwö mörö onwongo tye kunön n'obedo adit cökö ocoro na nyïngë Jakayo. Ën onwongo ölöny.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Jakayo onwongo mïtö nënö Yecu nï ënë nga ëntö pï bedo ngat na cek, ömïö ën ba ötwërö pïën jïï opong rwök.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Cë ën örïngö anyim ëka öïdhö ï wi yath më nënö Yecu n'onwongo wok kï ï yoo nön.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Ï karë na Yecu othuno ï tyën yath nön, otingo wangë malö önënö Jakayo kï ï wi yath. Ën ocwodo nï, “Jakayo, Idhi pïny pïöpïö, pïën myero abed ï odi tin.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Cë Jakayo oidho pïny pïöpïö ëka otero Yecu yo ödë kï thwön yom cwiny na dit.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Jö kïbëc n'önënö öcakö ngüngüta gïnï na cwinygï ba yom nï, “Yecu öcïdhö më bedo welo ï pacö k'abal!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Jakayo öya malö cë ocung ï nyim Rwoth ëka okobo nï, “Rwoth, winy! Abino mïö nucu jamina both ëcan ëka k'akwalö ngat mörö, abino cülö wang angwën na kadhö wel.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yecu okobo nïnë nï, “Larë obino both jö më öt ni tin, pïën ëcwö ni thon obedo akwar Abraam.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Pïën Wod ka dhanö obino më rangö ëka më larö jö n'orwenyo.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Na jïï tye ka winyo köp kïbëc na Yecu okobo, ën ömëdërë më kobo nïgï carolok. Pïën onwongo dong cwök kï Jerucalem, jïï öthamö nï ködë Ker k'Obanga onwongo cwök bino.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Cë Yecu okobo nïgï carolok nï, “Yam onwongo won ker mörö ut n'öya më cïdhö ï lobo na bor më cïdhö gamö twër më löc kï ïë, ëk dong edwogi cen.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Na ën bara öya më cïdhö, ocwodo etic mërë apar, ëka ömïö ngat acëlacël cïlïng na nyïng. Cë ën okobo nïgï nï, ‘Keth unu cïlïng ni ï tic, naka adwogi.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Ëntö jö mërë ödagö ën, ëka eoro jö mökö ï körë më cïdhö kobo nïnë nï, ‘Wan ba ëmïtö ëcwö ni ëk obed rwothwa.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Ëcwö ni eketho obedo rwoth ëka odwogo. Ocwodo etic mërë n'onwongo ën ömïö cïlïng ëk engee wel adi n'ömëdërë na gïn onwongo kï ïë.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Atic më acël obino bothe cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip apar.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Ëka rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! In ibedo atic na bër. In ibedo geniri kï jami na nönök na an ageni ködë, ibino bedo kï twër ï kom peci apar.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Dhanö më arïö obino cë okobo nï, ‘Adwong, cïlïngni elip acël ömëdërë dökï ïë cïlïng elip abic.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Cë rwoth ögamö nï, ‘Ïtïmö na bër! Ibino bedo kï twër ï kom peci abic.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Atic nökënë obino cë okelo cïlïng n'onwongo ëmïö bothe këkën. Ën okobo nï, ‘Adwong, akanö cïlïngni ëka agwökö na bër ï opeke böngü.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Onwongo alwori pïën in ibedo ngat mörö na tic ködë tëk. Itero gin na ba obedo megi ëka ïkaö gin na ba ïcwö.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Adwong okobo nïnë nï, ‘In atic na rac! Abino ngölö-köp nini na lübërë kï twak n'öya kï ï dhogi. Cë ka onwongo in ingeo nï abedo ngat mörö na kite tëk na kwanyö gin na ba obedo mëga ëka akaö kodhi na ba apuro,
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 ngö n'oceri kanö cïlïngna ï öt kanö lïm? Cë k'adwogo, ëk abin akwany k'amëd mërë.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Ën dong okobo both jö n'ocung ï ngete nï, ‘Gam unu cïlïng kï both atic nön, ëk ïmïï unu both won cïlïng elip apar.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ëntö gïn okobo nïnë nï, ‘Adwong, ën dong tye kï cïlïng elip apar!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Cë rwoth nön ögamö nï, ‘Eyo, akobo niwu nï ngat acëlacël na mëgë tye, ebino mïö. Ëntö ngat na mëgë ope, ebino gamö ngö na ut bothe thon ökö.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Ëntö pï langna, na ba oyeo nï an abed rwothgï, kelugï ëk inekugï ï nyima kany.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën ömëdërë kï woth nakun cïdhö ködë yo Jerucalem.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Na dong onyingo cwök kï Betepage ëka Betania ï tyën kidi n'ecwodo nï Kidi më Jeituni, Yecu ooro ëlübkörë arïö.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Ën okobo nïgï nï, “Apë unu ï pacö na tye ï nyimwu. Na un ï dönyö ï pacö, ibino unu nënö athïn kana n'etweo na ngat mörö anaka yam bara obedo ï ngee. Göny unu ëk ikel unu kany.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ëka ka ngat mörö openyowu, ‘Nï pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?’ Kob unu nïnë nï, ‘Rwoth ënë mïtö.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Cë gïn öcïdhö onwongo athïn kana kite na Yecu okobo nïgï ködë.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Na gïn tye ka gönyö athïn kana, wegi mërë openyogï nï, “Pïngö ïgönyö unu athïn kana nön?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ëlübkör Yecu ögamö gïnï nï, “Rwoth ënë mïtö.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Cë okelo gïnï athïn kana ni both Yecu, ëka öpëdhö gïnï böng-gï ï ngee kana ëka ecibo Yecu ïë.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Na ën dong tye ï woth mërë, lwak ömëdërë kï pëdhö böng-gï ï dye yoo.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ï karë na ën dong cwök kï lung më Kidi më Jeituni, ëlübkörë kïbëc öcakö wöö gïnï kï yom cwiny ëka kï wer nakun tye gïnï ï woth na pakö gïnï Obanga pï tic na döngö na Ën ötïmö na gïn dong önënö.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Ëlübkör Yecu okobo nï,
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Eparicayo mökö na tye ï kin lwak okobo gïnï nï Yecu nï, “Apwony, jük ëlübkori ölïng gïnï ökö!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Yecu ögamö nï, “Ka gïn ölïng, kite ni bino cakö wöö!”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ëntö na Yecu dong cwök kï Jerucalem ëka önënö pacö na tye ï nyime, ën öcakö koko pïrë nï,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 “Cë ka onwongo ingeo ngö na mïtërë më kuc tin! Ëntö kobedini ökanërë ökö kï wangi!
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Karë bino bino na langwu bino rïköwu dyere kï cël, ëka bino rïdöwu tungi kï tungi.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ebino rëdhöni pïny naka thon kï jö na tye ii. Ba ebino wëkö kidi mörö acël dong ï wi awodhe, pïën ba ingeo karë n'Obanga obino ködë më laröni.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Cë Yecu ödönyö ï öt k'Obanga ëka öcakö ryëmö jö n'onwongo tye gïnï ï cath ï dyekal öt k'Obanga.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Ën okobo nïgï nï, “Ëcöö nï, ‘Öda obedo öt më lëga,’ ëntö ïlökö unu ödökö öt k'ekwoe.”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Yecu obedo ka pwony ï öt k'Obanga nïnö kï nïnö ëntö ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca ëka ëtëla ka lwak nökënë öcakö gïnï yübö kite më neko Yecu.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ëntö ba onwongo gïnï yoo mörö më neko ën pïën lwak kïbëc opong n'öcïkö ithgï ï köp na ën kobo.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.